Atos 16

Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ngaa ni̱ guisíj Pablo nga̱ Silas xumanꞌ Derbe nga̱ xumanꞌ Listra. Ni̱ xumanꞌ Listra nne ꞌngo̱ tsínj xuman ruhua niꞌi Yanꞌanj gu̱ꞌnaj síꞌ Timoteo. Ni̱ huin síꞌ daꞌníj ꞌngo̱ yunꞌunj xa̱na israelita xuman ruhua niꞌi Jesucristo. Ni̱ chrej síꞌ huin ꞌngo̱ tsínj griego.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Ni̱ aꞌmi sa̱ꞌ ni tsínj xuman ruhua niꞌi Jesucristo mán xumanꞌ Listra nga̱ xumanꞌ Iconio xiꞌí Timoteo.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Ni̱ huin ruhua Pablo sisi̱ gui̱nicaj dugüiꞌ Timoteo nga̱ sij ga̱nꞌanj sij. Ngaa ni̱ gutaꞌ Pablo daꞌngaꞌ nnee̱ cúj Timoteo da̱j rúnꞌ guiꞌyaj ni tsínj israelita. Daj si nitaj si ruhua sij sisi̱ ga̱ꞌmi ni tsínj israelita mán rian ga̱nꞌanj sij si hua niꞌi daranꞌ ni sij sisi̱ chrej Timoteo huin tsínj griego.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Ni̱ daranꞌ rian ni xumanꞌ gachin nu̱ngüej sij, ni̱ nataꞌ nu̱ngüej sij nuguanꞌ gaꞌníj ni tsínj apóstol nga̱ ni tsínj huin achij mán xumanꞌ Jerusalén rian ni tsínj xuman ruhua niꞌi Jesucristo huin ni sij ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej. Ni̱ gataj snanꞌanj nu̱ngüej sij sisi̱ da̱gahuin ni síꞌ nuguanꞌ daj.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Ngaa ni̱ gahuin ni̱ca ruhua ni ngüi̱ xuman ruhua niꞌi Jesucristo, guiꞌyaj nu̱ngüej sij. Ni̱ daꞌ go̱ꞌngo güi, ni̱ huaj gahuin nico ni ngüi̱ daj.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Ni̱ nun ga̱ꞌuej ruhua Espíritu Santo sisi̱ ga̱ꞌmi nu̱ngüej sij si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj estado Asia. Hué dan ni̱ gachin nu̱ngüej sij estado Frigia nga̱ estado Galacia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Ngaa ni̱ guisíj nu̱ngüej sij estado Misia. Ni̱ gani ruhua nu̱ngüej sij ga̱nꞌanj sij estado Bitinia. Sani̱ nun ga̱ꞌuej Espíritu Santo ga̱tu nu̱ngüej sij estado da mánj.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Ngaa ni̱ gachin nu̱ngüej sij estado Misia. Ni̱ nanij nu̱ngüej sij xumanꞌ Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Hué dan ni̱ ne̱ꞌ ni̱, ni̱ guiniꞌi Pablo ꞌngo̱ rasu̱n guiꞌyaj Yanꞌanj. Ni̱ guiniꞌi sij ꞌngo̱ tsínj ꞌna̱ꞌ estado Macedonia niquinꞌ síꞌ achínj jniꞌyaj síꞌ rian Pablo. Ni̱ gataj síꞌ: “Ga̱chin ga̱ꞌnaꞌ re̱ꞌ estado Macedonia, ni̱ chra̱cuij re̱ꞌ ni únj.” Daj gataj tsínj daj.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Ni̱ ngaa guisíj guiniꞌi Pablo si digyán Yanꞌanj rian sij, ni̱ guiꞌyaj xugüi aninꞌ únj ga̱nꞌanj únj estado Macedonia. Ni̱ gahuin yya ruhua únj sisi̱ gaquínj Yanꞌanj ga̱nꞌanj únj ga̱ꞌmi únj si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj rian ni ngüi̱ mán estado daj.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Hué dan ni̱ xumanꞌ Troas gatúj aninꞌ únj chruhua rio̱ ganꞌanj ni̱ca únj guisíj únj ꞌngo̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Samotracia. Ni̱ ango güi ni̱ guisíj únj xumanꞌ Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Hué dan ni̱ ganꞌanj aninꞌ únj guisíj únj xumanꞌ Filipos huin-ínꞌ ꞌngo̱ xumanꞌ nicoꞌ Roma. Ni̱ huin achij-íꞌ daj nga̱ ango ni xumanꞌ ma̱n ni̱chrunꞌ chruhua estado Macedonia. Ni̱ guimán ni únj go̱ꞌngo güi xumanꞌ daj.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Ngaa ni̱ güi naránj ruhua ni ngüi̱ israelita, ni̱ gahui aninꞌ únj rian atúj ni ngüi̱ xumanꞌ daj. Ni̱ ganꞌanj únj duꞌua ꞌngo̱ xinéj nnee. Daj si hué yuꞌuj daj nahuin yuꞌ ni ngüi̱ israelita ga̱chinj jniꞌyaj ni sij rian Yanꞌanj. Ni̱ ganꞌanj gui̱man únj ga̱ꞌmi únj nga̱ ni ngüi̱ xa̱na mán nahuin yuꞌ daj.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Ni̱ gunun ꞌngo̱ yunꞌunj xa̱na gu̱ꞌnaj Lidia. Ni̱ hué únꞌ ꞌna̱ꞌ xumanꞌ Tiatira. Ni̱ huin únꞌ ꞌngo̱ yunꞌunj duꞌuej atsij sa̱ꞌ rian ru̱miꞌ mare. Ni̱ nicoꞌ únꞌ Yanꞌanj xa̱ngaꞌ. Ni̱ chracuij Señor sisi̱ gu̱nun sa̱ꞌ únꞌ si-nu̱guanꞌ Pablo.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Ni̱ gataꞌ nnee ni du̱cua únꞌ. Ngaa guisíj ni̱ gachínj jniꞌyaj únꞌ rian aninꞌ únj gataj únꞌ:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Ni̱ ꞌngo̱ yu̱n ngaa huaj ni únj rian achínj jniꞌyaj ni ngüi̱, ngaa ni̱ nariꞌ dugüiꞌ ni únj nga̱ ꞌngo̱ yunꞌunj xa̱na hua lij. Ni̱ niꞌi únꞌ da̱j gui̱ranꞌ ni ngüi̱ ni güi ga̱ꞌnaꞌ ne̱ꞌ chrej rian. Daj si nu̱n nane̱ xi̱ꞌi niman únꞌ. Ni̱ guiꞌyaj sun únꞌ rian ni xuruꞌue. Ni̱ guiꞌyaj gana nico ni xuruꞌue-éꞌ sanꞌanj ꞌyaj únꞌ nga̱ si-sun únꞌ.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ngaa ni̱ ganicoꞌ yunꞌunj xa̱na hua lij daj aninꞌ únj nga̱ Pablo nej. Ni̱ gaguáj únꞌ. Ni̱ gataj únꞌ:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Hué daj guiꞌyaj únꞌ gaꞌi̱ güi. Ni̱ nun ga̱ꞌuej ruhua Pablo sisi̱ hué daj gui̱ꞌyaj yunꞌunj xa̱na hua lij daj yaꞌyoj. Ngaa ni̱ nanica̱j sij gataj sij gunun nane̱ xi̱ꞌi nu̱n niman únꞌ daj:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Sani̱ ngaa guiniꞌi ni xuruꞌue sisi̱ nitaj si huaj gui̱ꞌyaj gana ni sij sanꞌanj nga̱ yunꞌunj xa̱na daj, ngaa ni̱ guidaꞌa ni sij Pablo nga̱ Silas nicaj ni sij ganꞌanj ni sij rian ni tsínj nicaj sun mán ni síꞌ yuꞌue̱ nico.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Ni̱ digyán ni síꞌ nu̱ngüej sij rian ni güesi̱. Ni̱ gataj ni síꞌ:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Ni̱ si̱ gaꞌue gui̱daꞌa néꞌ gui̱ꞌyaj néꞌ da̱j rúnꞌ digyán nu̱ngüej sij rian néꞌ. Daj si huin néꞌ tsínj Romano. ―Hué daj gataj ni sij.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Hué dan ni̱ chranꞌ ni ngüi̱ ma̱n xumanꞌ daj Pablo nga̱ Silas. Ngaa ni̱ gaꞌninꞌ ni güesi̱ sun sisi̱ gui̱ri ni sij si-ganꞌ nu̱ngüej síꞌ. Ni̱ ga̱ri ni sij rutsi̱ xiráj nu̱ngüej síꞌ.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Ni̱ ngaa guisíj garij ni̱nꞌ ruhua ni sij rutsi̱ nu̱ngüej síꞌ, ngaa ni̱ garij ni sij ducuaga̱ꞌ. Ni̱ gaꞌninꞌ ni sij sun rian tsínj dugumi rian ducuaga̱ꞌ sisi̱ du̱gumi sa̱ꞌ síꞌ.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Ni̱ ngaa gunun sun síꞌ, ni̱ garij síꞌ daꞌ daqui ducuaga̱ꞌ nu̱ngüej sij. Ni̱ garij síꞌ dacój nu̱ngüej sij ruguechaꞌ táj yuꞌuj.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Ni̱ yanꞌ sa̱ꞌ ni̱ achínj jniꞌyaj Pablo nga̱ Silas rian Yanꞌanj. Ni̱ aráj nu̱ngüej sij chraꞌ rian Yanꞌanj nej. Ni̱ nanun chraquij ango ni tsínj ma̱n ducuaga̱ꞌ chraꞌ daj.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Hué dan ni̱ ꞌngo̱ hora gaꞌna̱ꞌ ꞌngo̱ yún nucuaj. Ni̱ nagunánj xiꞌí ducuaga̱ꞌ. Ni̱ hué ꞌngo̱ hora daj naxiꞌníj daranꞌ ni rian hueꞌ. Ni̱ ganachi cadena anumi daranꞌ ni tsínj ma̱n chruhua ducuaga̱ꞌ daj.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Hué dan ni̱ gananun ruhua tsínj dugumi rian ducuaga̱ꞌ. Ni̱ ngaa guiniꞌi sij sisi̱ hua níꞌnij ni rian ducuaga̱ꞌ, ngaa ni̱ guiri sij si-espada sij. Ni̱ da̱gahuiꞌ sij manꞌan sij, ruhua sij. Daj si gani ruhua sij sisi̱ hua gunánj ni tsínj ma̱n ducuaga̱ꞌ, ruhua sij.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Sani̱ gaguáj Pablo. Ni̱ gataj síꞌ gunun sij:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Ngaa ni̱ gachínj tsínj dugumi ducuaga̱ꞌ ꞌngo̱ yanꞌa̱n. Ni̱ gunánj sij gatúj sij chruhua ducuaga̱ꞌ. Ni̱ driꞌi sij ganiquinꞌ ráj da̱coj sij rian Pablo nga̱ Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Hué dan ni̱ guiri sij ne̱ꞌ chrej xe̱ꞌ nu̱ngüej síꞌ. Ni̱ nachínj snanꞌanj sij nu̱ngüej síꞌ. Ni̱ gataj sij:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Ngaa ni̱ gataj nu̱ngüej sij:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Hué dan ni̱ gaꞌmi nu̱ngüej sij si-nu̱guanꞌ Señor rian ni du̱cua tsínj daj.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Ni̱ hué gue̱ hora huin ya̱nꞌ daj, ni̱ guiꞌyaj go̱noꞌo tsínj dugumi ducuaga̱ꞌ daj rian guiranꞌ xi̱ꞌi xiráj nu̱ngüej síꞌ. Ngaa síj ni̱ gataꞌ nnee ni du̱cua sij.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Hué dan ni̱ nicaj sij nu̱ngüej síꞌ ganꞌanj sij ducuá sij. Ni̱ gani sij mesa rian nu̱ngüej síꞌ. Ni̱ gaꞌuiꞌ sij xa nu̱ngüej síꞌ. Ni̱ ni̱nꞌ ruhua gahuin nia̱ꞌ ruhua ni du̱cua sij xiꞌí si guxuman ruhua ni sij niꞌi ni sij Yanꞌanj.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Ni̱ ngaa guixigui̱n ango güi, ni̱ gaꞌníj ni güesi̱ ni policia rian tsínj dugumi ducuaga̱ꞌ gu̱nun sun síꞌ na̱chi síꞌ Pablo nga̱ Silas.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Hué dan ni̱ nataꞌ síꞌ si-nu̱guanꞌ ni policia rian Pablo. Ni̱ gataj síꞌ:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Sani̱ gataj Pablo gunun ni policia daj:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Hué dan ni̱ ganꞌanj ga̱nataꞌ ni policia si-nu̱guanꞌ Pablo rian ni güesi̱. Ni̱ guxuꞌuiꞌ ni sij ngaa gunun ni sij sisi̱ tsínj romano huin nu̱ngüej síꞌ.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Hué dan ni̱ gaꞌna̱ꞌ ni güesi̱ daj rian Pablo nga̱ Silas. Ni̱ gataj snanꞌanj ni sij sisi̱ gui̱nicaj nu̱ngüej síꞌ ꞌngo̱ niman nico xiꞌí ni sij. Ngaa ni̱ guiri ni sij nu̱ngüej síꞌ chruhua ducuaga̱ꞌ. Ni̱ gachínj jniꞌyaj ni sij sisi̱ ga̱hui nu̱ngüej síꞌ xumanꞌ daj.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Ngaa ni̱ ngaa gahui nu̱ngüej sij ducuaga̱ꞌ, ni̱ ganꞌanj nu̱ngüej sij ducuá yunꞌunj gu̱ꞌnaj Lidia. Ni̱ ganacaj dugüiꞌ nu̱ngüej sij nga̱ ni ngüi̱ nicoꞌ Jesucristo. Ni̱ nahuin nia̱ꞌ ruhua ni síꞌ, guiꞌyaj nu̱ngüej sij. Hué dan ni̱ gahui nu̱ngüej sij xumanꞌ daj ganꞌanj sij.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.