Romanos 4

Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Síí cuꞌna̱j Abraham me se xi̱i níꞌ si̱j israelitá me soꞌ ga̱a naá, ne̱ neꞌen níꞌ se vaa nuveé cheꞌe̱ se vaa quiꞌyaj maꞌa̱n soꞌ me cavii sa̱ꞌ soꞌ maꞌ.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 ꞌO̱ se ne nó xcúún Abraham cata̱j Abraham se vaa ma̱a̱n cheꞌé se sa̱ꞌ quiꞌyaj soꞌ, cheꞌé dan guun niha̱ꞌ rá Diose̱ niꞌya̱j Diose̱ man soꞌ maꞌ. Taj cheꞌé caꞌmi̱i̱ soꞌ da̱nj maꞌ. Neꞌen Diose̱ se vaa ne ya̱ vaa nana̱ yoꞌ maꞌ.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Ma̱a̱n se maꞌa̱n danj Diose̱ taj: “Cuchumán rá síí cuꞌna̱j Abraham niꞌya̱j soꞌ Diose̱, ne̱ cheꞌé dan cataj Diose̱ se vaa si̱j sa̱ꞌ me Abraham a. Da̱nj caꞌmii Diose̱ cheꞌé soꞌ a”. Ina̱nj da̱nj aꞌmii danj Diose̱ na̱nj ado̱nj.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Dan me se sese yoꞌo̱ mozó ꞌyaj suun rihaan ꞌo̱ ruꞌvee, ne̱ na̱ruꞌvee ruꞌvee rihaan mozó yoꞌ, ne̱ no̱ xcúún mozó yoꞌ quiꞌya̱j canaán soꞌ tuꞌvee soꞌ a.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Tza̱j ne̱ ino̱ quiꞌyaj Diose̱ ga̱ Abraham, ne̱ dan me se ne quiꞌya̱j suun Abraham rihaan Diose̱ maꞌ. Ne nó xcúún Diose̱ na̱ruꞌvee Diose̱ rihaan Abraham maꞌ. Ma̱a̱n cheꞌé se xcaj Abraham cuentá se vaa caꞌve̱e tinavi̱j Diose̱ cacunꞌ tumé yuvii̱ roꞌ, cheꞌé dan cuchumán rá Abraham niꞌya̱j soꞌ Diose̱, ne̱ cheꞌé dan cataj Diose̱ se vaa si̱j sa̱ꞌ me soꞌ, ne̱ da̱nj quiꞌyaj u̱u̱n Diose̱ se lu̱j cheꞌé soꞌ na̱nj ado̱nj.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 ꞌO̱ cuya̱a̱n vaa nana̱ aꞌmij nihánj ga̱ nana̱ caꞌmii síí cuꞌna̱j David ga̱a naá ga̱a cataj xnaꞌanj David se vaa niha̱ꞌ rá yuvii̱ tinavij maꞌa̱n Diose̱ cacunꞌ xráá, yuvii̱ ne nó xcúún quiꞌya̱j suun rihaan Diose̱ a. Cataj síí cuꞌna̱j David a:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Cavii sa̱ꞌ síí xꞌnéj cacunꞌ xráá quiꞌyaj Diose̱ á. Nu̱ꞌ se nij quiꞌyaj soꞌ roꞌ, navij cuano̱ á.
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Cavii sa̱ꞌ soꞌ, ne̱ neꞌen soꞌ se vaa a̱ doj cacunꞌ se̱ cutaꞌ uún Diose̱ xráá soꞌ daj chiha̱a̱ míj maꞌ”.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Ne̱ o̱rúnꞌ nij yuvii̱ israelitá yuvii̱ ataꞌ taꞌngaꞌ man me avii sa̱ꞌ rihaan Diose̱, rá soj naꞌ. Nda̱a nij yuvii̱ yaníj yuvii̱ nuviꞌ taꞌngaꞌ ataꞌ man avii sa̱ꞌ uún rihaan Diose̱, rá soj xa̱ꞌ. Cunuda̱nj yuvii̱ me caꞌve̱e cavi̱i̱ sa̱ꞌ rihaan Diose̱ ei. ꞌO̱ se a̱j neꞌen níꞌ se vaa taj danj Diose̱: “Cuchumán rá síí cuꞌna̱j Abraham niꞌya̱j soꞌ Diose̱, ne̱ cheꞌé dan cataj Diose̱ se vaa si̱j sa̱ꞌ me soꞌ a”. Da̱nj taj danj Diose̱ a.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Dan me se cataj Diose̱ se vaa navij cacunꞌ tumé síí cuꞌna̱j Abraham yoꞌ, cheꞌé se cuchumán rá soꞌ niꞌya̱j soꞌ Diose̱, ne̱ da̱j si̱j me Abraham ga̱a caꞌmii Diose̱ da̱nj, rá soj ga̱. Si̱j cataꞌ taꞌngaꞌ man me soꞌ, rá soj naꞌ. Taj maꞌ. ꞌO̱ se da̱nj caꞌmii Diose̱ ga̱a ataa cata̱ꞌ taꞌngaꞌ man soꞌ na̱nj ado̱nj.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Cachén xcaꞌa̱nj yoꞌ caꞌmii Diose̱ da̱nj cheꞌé soꞌ, ga̱a ne̱ cutaꞌ maꞌa̱n soꞌ taꞌngaꞌ man soꞌ, ne̱ tihaa̱n soꞌ rihaan nij yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱ se vaa a̱j tinavij ya̱ Diose̱ cacunꞌ xráá soꞌ, ne̱ dan me se guun soꞌ xi̱i cunuda̱nj nij yuvii̱ nuu sa̱ꞌ rihaan Diose̱ yuvii̱ ne ataꞌ taꞌngaꞌ man, ne̱ ase vaa quiꞌyaj síí cuꞌna̱j Abraham roꞌ, da̱nj ꞌyaj uún nij soꞌ a. Dan me se cuchumán rá síí cuꞌna̱j Abraham niꞌya̱j soꞌ Diose̱ ga̱a ataa cata̱ꞌ taꞌngaꞌ man soꞌ, ne̱ da̱nj ꞌyaj uún nij síí yaníj a.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ne̱ xi̱i nij yuvii̱ ataꞌ taꞌngaꞌ man me uún soꞌ, sese ya̱ noco̱ꞌ nij soꞌ tucuáán noco̱ꞌ maꞌa̱n soꞌ, ne̱ dan me se cuchuma̱n rá nij soꞌ ni̱ꞌyaj nij soꞌ Diose̱, ne̱ tuviꞌ síí cuꞌna̱j Abraham gu̱un nij soꞌ a. Dan me se xi̱i níꞌ me síí cuꞌna̱j Abraham, sese quiꞌya̱j níꞌ nda̱a vaa quiꞌyaj soꞌ ado̱nj.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Dan me se neꞌen níꞌ se vaa cataꞌ tuꞌva Diose̱ rihaan síí cuꞌna̱j Abraham se vaa vaa güii, ne̱ ni̱caj yuꞌunj maꞌa̱n Abraham do̱ꞌ, ni̱caj yuꞌunj nij taꞌníí taꞌnij siꞌno̱ Abraham do̱ꞌ, man cunuda̱nj chumii̱, ne̱ dan me se ya̱ ya̱ gu̱un yoꞌ toꞌóó nij soꞌ, cataj Diose̱ rihaan síí cuꞌna̱j Abraham, ne̱ nuveé cheꞌe̱ se canocoꞌ Abraham nu̱ꞌ se‑tucua̱nj Moisés me caꞌmii Diose̱ da̱nj rihaan Abraham maꞌ. ꞌO̱ se a̱j cuchumán rá soꞌ cuno soꞌ nana̱ caꞌmii Diose̱ rihaan soꞌ, ne̱ cheꞌé dan cunuu sa̱ꞌ soꞌ rihaan Diose̱, ne̱ cheꞌé dan me cataj xnaꞌanj Diose̱ rihaan soꞌ se vaa ya̱ ya̱ ni̱caj yuꞌunj soꞌ man cunuda̱nj chumii̱ yoꞌ ado̱nj.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 ꞌO̱ se sese ina̱nj nij síí guun nucua̱j quiꞌya̱j nu̱ꞌ se‑tucua̱nj Moisés me nij síí ni̱caj yuꞌunj chumii̱, ne̱ taj cheꞌé cuchuma̱n rá níꞌ nana̱ cataꞌ tuꞌva Diose̱ rihaan Abraham a̱ maꞌ.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 ꞌO̱ se xa̱ꞌ se‑tucua̱nj Moisés, tza̱j ne̱ taj a̱ yoꞌó síí uun nucua̱j quiꞌya̱j nu̱ꞌ tucuáán yoꞌ, ne̱ cheꞌé dan axríj yuva̱a̱ u̱u̱n Diose̱ rihaan yuvii̱, ꞌyaj tucuáán yoꞌ ado̱nj. (Tza̱j ne̱ sese nuviꞌ tucuáán vaa da̱nj noco̱ꞌ yuvii̱, ne̱ taj cacunꞌ tumé nij yuvii̱ cheꞌé tucuáán yoꞌ maꞌ.)
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Cheꞌé dan cunuda̱nj níꞌ si̱j amán rá niꞌya̱j man Diose̱ roꞌ, me nij síí ni̱caj yuꞌunj man chumii̱, ne̱ veé dan me se lu̱j quiꞌya̱j Diose̱ cheꞌé níꞌ me yoꞌ, ga̱a ne̱ caꞌve̱e quisi̱j ya̱ nu̱ꞌ nana̱ cataꞌ tuꞌva Diose̱ cheꞌé taranꞌ níꞌ a. Dan me se nuveé ina̱nj nij síí gu̱un nucua̱j quiꞌya̱j nu̱ꞌ se‑tucua̱nj Moisés me nij síí cavi̱i̱ sa̱ꞌ da̱nj maꞌ. Tana̱nj cavi̱i̱ sa̱ꞌ taranꞌ níꞌ si̱j amán rá niꞌya̱j man Diose̱, nda̱a vaa quiꞌyaj Abraham ado̱nj. ꞌO̱ se xi̱i taranꞌ níꞌ me soꞌ ado̱nj.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 ꞌO̱ se danj Diose̱ taj se vaa cuneꞌ Diose̱ man soꞌ gu̱un soꞌ xi̱i yuvii̱ ma̱n queꞌe̱e̱ ndoꞌo chumanꞌ a. Da̱nj taj danj Diose̱ cheꞌé soꞌ, ne̱ dan me se xi̱i níꞌ me soꞌ rihaan Diose̱ á. ꞌO̱ se cuchumán rá soꞌ niꞌya̱j soꞌ Diose̱, ne̱ Diose̱ roꞌ, me síí ꞌyaj nuu iꞌna̱ꞌ uún nij síí caviꞌ, ne̱ Diose̱ me síí aꞌmii cheꞌé rasu̱u̱n ataa curuvi̱ꞌ rihaan chumii̱ nihánj, ne̱ taj soꞌ se vaa a̱j nicunꞌ nij rasu̱u̱n na̱nj ado̱nj.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ne̱ nucua̱j rá síí cuꞌna̱j Abraham man Diose̱ se vaa ga̱a̱ taꞌníí soꞌ, quiꞌya̱j Diose̱, tza̱j ne̱ ne queneꞌe̱n soꞌ da̱j me quiꞌya̱j Diose̱ ne̱ ga̱a̱ taꞌníí soꞌ maꞌ. Ma̱a̱n se cuchumán rá soꞌ cuno soꞌ nana̱ caꞌmii Diose̱ rihaan soꞌ, ga̱a ne̱ guun soꞌ xi̱i yuvii̱ ma̱n queꞌe̱e̱ ndoꞌo chumanꞌ ado̱nj. ꞌO̱ se a̱j cataj Diose̱ rihaan soꞌ se vaa ga̱a̱ ndoꞌo taꞌníí taꞌnij siꞌno̱ soꞌ, ne̱ veé da̱nj quiꞌyaj gue̱e̱ Diose̱ ga̱ soꞌ ado̱nj.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Dan me se quisíj soꞌ ꞌo̱ cientó yoꞌ, ne̱ taj va̱j taꞌníí soꞌ, tza̱j ne̱ ne quiri̱ꞌ rá soꞌ cheꞌé rej chii nga̱ me soꞌ ne̱ chana̱ itu̱un me nica̱ soꞌ chana̱ cuꞌna̱j Sara maꞌ. ꞌO̱ se yoꞌo̱ cuchumán rá soꞌ neꞌen soꞌ Diose̱ na̱nj ado̱nj.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ne caꞌve̱j rá soꞌ cata̱j soꞌ se vaa se̱ caꞌvee quiꞌya̱j Diose̱ nda̱a vaa cataj Diose̱ rihaan soꞌ maꞌ. Tana̱nj cuchumán ndoꞌo doj rá soꞌ niꞌya̱j soꞌ Diose̱, ga̱a ne̱ nariꞌ nucuaj doj man soꞌ a. Cataj soꞌ se vaa sa̱ꞌ uxrá vaa Diose̱,
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 ne̱ guun ya̱ rá soꞌ se vaa guun nucua̱j Diose̱ quiꞌya̱j Diose̱ cunuda̱nj se vaa cataj Diose̱ a.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Cheꞌé dan me cataj Diose̱: “Si̱j sa̱ꞌ me Abraham a”. Da̱nj caꞌmii Diose̱ cheꞌé soꞌ,
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 tza̱j ne̱ nuveé cheꞌe̱ o̱rúnꞌ síí cuꞌna̱j Abraham aꞌmii nana̱ yoꞌ nana̱ no̱ rihaan danj Diose̱ maꞌ.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 ꞌO̱ se cheꞌé maꞌa̱n níꞌ no̱ nana̱ yoꞌ rihaan danj Diose̱ uún, cheꞌé rej si̱j amán rá niꞌya̱j man Diose̱ me níꞌ uún, ne̱ dan me se a̱j cataj Diose̱ se vaa si̱j sa̱ꞌ me maꞌa̱n níꞌ uún ado̱nj. Veé dan me se amán rá níꞌ se vaa cunuu iꞌna̱ꞌ uún Jesucristó si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ quiꞌyaj Diose̱ á.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Dan me se caꞌvej rá Diose̱ cavi̱ꞌ Jesucristó cheꞌé cacunꞌ quiꞌyaj níꞌ, ne̱ cunuu iꞌna̱ꞌ uún soꞌ, quiꞌyaj Diose̱, cheꞌé yan me rá Diose̱ cunu̱u sa̱ꞌ níꞌ rihaan maꞌa̱n Diose̱ ado̱nj.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.