Lucas 2

Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ma̱a̱n yoꞌ caꞌngaa Juan roꞌ, cayáán síí cuꞌna̱j Augusto síí nica̱j suun emperador, ne̱ caꞌnéé soꞌ nana̱ rihaan nij síí ma̱n taranꞌ nij chumanꞌ rii taꞌngaꞌ soꞌ rihaan se vaa me rá soꞌ na̱xcaj soꞌ ꞌo̱ yanj documento no̱ se‑chuvi̱i ꞌo̱ ꞌo̱ nij yuvii̱ a.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Ne̱ cayáán síí cuꞌna̱j Cirenio síí nica̱j suun gobernador uun chij rihaan estadó Siria ga̱a naxaga̱a̱ yanj yoꞌ a.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Dan me se caꞌanj cunuda̱nj nij yuvii̱ chumanꞌ chiháán xi̱i nij soꞌ, ga̱a ne̱ naxaga̱a̱ yanj no̱ se‑chuvi̱i nij yuvii̱ yoꞌ a.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Cavii síí cuꞌna̱j José chumanꞌ Nazaret chumanꞌ na̱j estadó Galilea, ne̱ caꞌanj soꞌ chumanꞌ Belén chumanꞌ na̱j estadó Judea a. Chumanꞌ caꞌngaa xi̱i soꞌ síí guun chij ga̱a naá síí cuꞌna̱j David me Belén, ne̱ cheꞌé dan caꞌanj José nda̱a Belén, cheꞌé se ꞌo̱ taꞌníí taꞌnij siꞌno̱ David me soꞌ a.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Nica̱j soꞌ chana̱ cuꞌna̱j Mariá chana̱ a̱j guun ya̱ xca̱j soꞌ man, caꞌanj soꞌ cano̱ se‑chuvi̱i ro̱j soꞌ rihaan yanj a. Nu̱u̱ rque Mariá,
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 ne̱ ga̱a caranꞌ ro̱j soꞌ Belén, ne̱ quisíj güii caꞌnga̱a̱ neꞌej a.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Taj yan vaa yaꞌnúj cara̱nꞌ ro̱j soꞌ caꞌnga̱a̱ neꞌej a̱ maꞌ. Dan me se da̱j doj rej ma̱n scúj vaa yaꞌnúj cara̱nꞌ ro̱j soꞌ a. Ne̱ cuchruj noꞌ ꞌo̱ neꞌej sno̱ꞌo cunii taꞌníí noꞌ síí chava̱ꞌ a. Quiꞌyaj yanu̱ꞌ noꞌ man neꞌej, ne̱ caꞌnéé noꞌ man neꞌej rá rihoo yan nu̱u̱ coꞌyo̱o̱ chá scúj a.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Dan me se mán síí tumé matzinj rej tacaan nichru̱nꞌ yáj tuꞌva chumanꞌ Belén, ne̱ nicunꞌ taꞌa̱j nij soꞌ xeꞌ tumé nij soꞌ daán nij soꞌ rej nii̱ a.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Ga̱a ne̱ dan me se naquiꞌyaa ꞌo̱ se‑mo̱zó Diose̱ rihaan nij soꞌ, ne̱ cuchuguu̱n uxrá rihaan nij soꞌ, quiꞌyaj Diose̱, ga̱a ne̱ cuchuꞌviꞌ ndoꞌo nij soꞌ a.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Ga̱a ne̱ cataj se‑mo̱zó Diose̱ rihaan nij soꞌ a:
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 ꞌO̱ se cuanꞌ me se caꞌngaa ꞌo̱ neꞌej chumanꞌ chiháán David, ne̱ neꞌej yoꞌ roꞌ, me síí caꞌnéé Diose̱ ti̱nanii man yuvii̱ rihaan sayuun, ne̱ síí qui̱ꞌnij raꞌa man níꞌ me soꞌ ei.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Na̱nj vaa queneꞌe̱n soj se vaa ya̱ caꞌmij rihaan soj a. Caꞌa̱nj nij soj chumanꞌ Belén, ne̱ nari̱ꞌ soj ꞌo̱ neꞌej guun yanu̱ꞌ, ne̱ nu̱u̱ soꞌ rá rihoo chá xcuu coꞌyo̱o̱, ne̱ soꞌ me síí qui̱ꞌnij raꞌa man níꞌ a. ―Da̱nj cataj se‑mo̱zó Diose̱ rihaan nij síí tumé matzinj a.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Dan me se nu̱ꞌ navij caꞌmii se‑mo̱zó Diose̱ ga̱ nij soꞌ, ga̱a ne̱ veé ma̱a̱n orá dan curuviꞌ queꞌe̱e̱ doj nij se‑mo̱zó Diose̱ uún, ne̱ veꞌé uxrá caꞌmii nij soꞌ cheꞌé Diose̱, cataj nij soꞌ:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 ―Sa̱ꞌ uxrá vaa Diose̱, síí nicu̱nꞌ xta̱ꞌ, ne̱ ga̱a̱ xe̱j nimán nij yuvii̱ si̱j sa̱ꞌ nimán a ―taj nij se‑mo̱zó Diose̱ rihaan nij síí tumé matzinj a.
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Dan me se quinanꞌ nij se‑mo̱zó Diose̱ xta̱ꞌ, ga̱a ne̱ cataj nij síí tumé matzinj rihaan tuviꞌ nij soꞌ a:
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Yo̱o caꞌanj nij soꞌ, ne̱ dan me se nu̱ꞌ cuchiꞌ nij soꞌ, ne̱ nu̱ꞌ quinariꞌ nij soꞌ man Mariá ga̱ José, ne̱ dan me se quinariꞌ nij soꞌ man neꞌej, nu̱u̱ neꞌej rá rihoo a.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Dan me se ga̱a queneꞌen nij síí tumé matzinj man neꞌej, ga̱a ne̱ cataj xnaꞌanj nij soꞌ nana̱ caꞌnéé Diose̱ rihaan nij soꞌ cheꞌé neꞌej rihaan Mariá ga̱ José do̱ꞌ, rihaan nij síí ma̱n nichru̱nꞌ do̱ꞌ a.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Ga̱a ne̱ caráyaꞌa̱nj cunuda̱nj yuvii̱ cuno nana̱ caꞌmii nij síí tumé matzinj yoꞌ a.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Ne̱ Mariá me se caꞌnéé noꞌ cunuda̱nj nana̱ yoꞌ cúú yave̱ noꞌ, ne̱ nuchruj ra̱a̱ noꞌ cheꞌé nana̱ yoꞌ a.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Dan me se quinanꞌ nij síí tumé matzinj, ga̱a ne̱ guun niha̱ꞌ uxrá rá nij soꞌ cheꞌé nu̱ꞌ nana̱ cuno nij soꞌ do̱ꞌ, cheꞌé nu̱ꞌ se vaa queneꞌen nij soꞌ do̱ꞌ, ne̱: “Sa̱ꞌ uxrá quiꞌyaj Diose̱ á”, taj nij soꞌ a. ꞌO̱ se ase vaa cataj xnaꞌanj se‑mo̱zó Diose̱ rihaan nij soꞌ roꞌ, veé da̱nj vaa guun a.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Cachén ꞌo̱ tu̱nj güii ga̱a ne̱ cutaꞌ nii taꞌngaꞌ nee̱ man neꞌej, ne̱ Jesús cuꞌna̱j neꞌej, quiꞌyaj nii, nda̱a vaa cataj xnaꞌanj se‑mo̱zó Diose̱ ga̱a ataa nayo̱n soꞌ rque Mariá a.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Cachén vi̱j chiha̱a̱ güii, ga̱a ne̱ quisíj güii cunu̱u sa̱ꞌ Mariá rihaan Diose̱ a. Cheꞌé dan nica̱j ro̱j soꞌ man neꞌej caꞌanj ro̱j soꞌ nuvií noco̱o ya̱nj chumanꞌ Jerusalén, ne̱ caxríj ro̱j soꞌ neꞌej ston Diose̱ a.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 ꞌO̱ se danj Diose̱ taj se vaa daj a̱ taꞌníí nij yuvii̱ israelitá síí chava̱ꞌ gu̱un siꞌyaj Diose̱, ne̱ cheꞌé dan quiꞌyaj ro̱j soꞌ da̱nj a.
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Dan me se caꞌanj ro̱j soꞌ caꞌanj go̱ꞌ ro̱j soꞌ xcuu rihaan Diose̱ nda̱a vaa taj danj Diose̱ a. Caꞌve̱e go̱ꞌ yuvii̱ vi̱j chaꞌaa̱n caꞌve̱e go̱ꞌ yuvii̱ vi̱j culuj caꞌve̱e, taj danj Diose̱ a.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Dan me se cayáán ꞌo̱ chii nga̱ cuꞌna̱j Simeón chumanꞌ Jerusalén a. Si̱j vaa nica̱ nimán me soꞌ, ne̱ si̱j noco̱ꞌ uxrá man Diose̱ me uún soꞌ, ne̱ quisíj queꞌe̱e̱ yoꞌ naꞌvi̱j uxrá soꞌ se vaa ti̱nanii Diose̱ man nij yuvii̱ israelitá rihaan sayuun a. Cayáán Nimán Diose̱ ga̱ soꞌ,
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 ne̱ a̱j cataj xnaꞌanj Nimán Diose̱ rihaan soꞌ se vaa se̱ caviꞌ soꞌ nda̱a se a̱j queneꞌen ya̱ soꞌ man síí caꞌne̱j Diose̱ a.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Dan me se güii cuchiꞌ ro̱j ni̱ca̱ José chumanꞌ Jerusalén me se cataj xnaꞌanj Nimán Diose̱ rihaan Simeón se vaa caꞌa̱nj soꞌ nuvií noco̱o, ne̱ cheꞌé dan caꞌanj soꞌ catúj soꞌ rque nuvií a. Ga̱a ne̱ catúj ro̱j ni̱ca̱ José rque nuvií ga̱ neꞌej cheꞌé se guun rá ro̱j soꞌ quiꞌya̱j ro̱j soꞌ nda̱a vaa taj danj Diose̱ a.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Ga̱a ne̱ táraꞌa̱ síí cuꞌna̱j Simeón neꞌej, ne̱ nagoꞌ soꞌ graciá rihaan Diose̱ cheꞌé neꞌej a. Ne̱ nihánj me nana̱ caꞌmii soꞌ a:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 ―Quisíj ya̱ nu̱ꞌ nda̱a vaa cataj so̱ꞌ rihanj, ne̱ cheꞌé dan caꞌve̱e cavi̱j ya̱j, ne̱ ga̱a̱ xe̱j nimanj, Ata̱j Chij.
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 Queneꞌen rihanj man síí caꞌnéé so̱ꞌ man ti̱nanii man núj rihaan sayuun,
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 ne̱ queneꞌe̱n cunuda̱nj yuvii̱ se vaa caꞌnaꞌ soꞌ quiꞌyáá so̱ꞌ na̱nj á.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Ase vaa yaꞌan chuguu̱n ga̱a̱ soꞌ ti̱haa̱n soꞌ se‑tucua̱nj so̱ꞌ rihaan nij yuvii̱ yaníj, ne̱ caꞌmi̱i̱ sa̱ꞌ nii cheꞌé núj si̱j israelitá, quiꞌya̱j uún soꞌ, ése̱ síí noco̱ꞌ mán so̱ꞌ me núj na̱nj ado̱nj ―taj Simeón rihaan Diose̱ a.
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Caráyaꞌa̱nj ro̱j ni̱ca̱ José se‑na̱na̱ síí cuꞌna̱j Simeón se vaa caꞌmii soꞌ cheꞌé neꞌej,
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 ne̱ cachíín niꞌya̱j Simeón rihaan Diose̱ se vaa rque̱ Diose̱ xnaꞌanj niꞌya̱j ro̱j ni̱ca̱ José a. Ga̱a ne̱ cataj soꞌ rihaan Mariá a:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Ne̱ xa̱ꞌ so̱ꞌ, tza̱j ne̱ quinano̱ ndoꞌo rá ma̱ꞌán so̱ꞌ cheꞌé soꞌ vaa güii na̱nj á. Dan me se caꞌve̱e xca̱j níꞌ cuentá da̱j vaa nimán queꞌe̱e̱ yuvii̱, quiꞌya̱j soꞌ ado̱nj ―taj Simeón rihaan Mariá a.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Ne̱ yáán ꞌo̱ chana̱ chij cuꞌna̱j Ana, ne̱ níí nataꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ me noꞌ, ne̱ taꞌníí síí cuꞌna̱j Fanuel me noꞌ, ne̱ taꞌníí taꞌnij siꞌno̱ síí cuꞌna̱j Aser me ro̱j re̱j ro̱j noꞌ a. Xcaj chii man noꞌ ga̱a naá, ne̱ nica̱j tuviꞌ ro̱j soꞌ chi̱j yoꞌ, ga̱a ne̱ caviꞌ nica̱ noꞌ,
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 ne̱ quináj noꞌ ne maꞌa̱n noꞌ, ne̱ quisíj noꞌ nda̱a caꞌa̱nj chiha̱a̱ caꞌa̱nj yoꞌ ga̱a caꞌngaa neꞌej cuꞌna̱j Jesús a. Chana̱ noco̱ꞌ uxrá man Diose̱ me noꞌ, ne̱ cheꞌé dan yoꞌo̱ cayáán noꞌ nuvií noco̱o, ne̱ niga̱nj ya̱j aꞌyuj caráj gue̱e̱ noꞌ, ne̱ cachíín niꞌya̱j noꞌ rihaan Diose̱ a.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Ma̱a̱n orá caꞌmii Simeón cheꞌé neꞌej roꞌ, veé ma̱a̱n orá dan va̱j chana̱ chij cuꞌna̱j Ana, ne̱ catúj noꞌ rque nuvií, ga̱a ne̱ nagoꞌ noꞌ graciá rihaan Diose̱ cheꞌé neꞌej, ne̱ cataj xnaꞌanj noꞌ cheꞌé neꞌej rihaan nij yuvii̱ ma̱n naꞌvi̱j güii ti̱nanii Diose̱ man nij síí ma̱n Jerusalén rihaan sayuun a.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Dan me se ga̱a quisíj quiꞌyaj ro̱j ni̱ca̱ José se vaa taj se‑tucua̱nj Moisés, ga̱a ne̱ quinanꞌ ro̱j soꞌ estadó Galilea a. Quinanꞌ ro̱j soꞌ chiháán ro̱j soꞌ chumanꞌ Nazaret a.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Cachij neꞌej guun soꞌ síí nucua̱j a. Xnii vaa chij rá me soꞌ, ne̱ rqué uxrá Diose̱ xnaꞌanj niꞌya̱j soꞌ a.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Daj a̱ yoꞌ caꞌanj ro̱j ni̱ca̱ José chumanꞌ Jerusalén ga̱a canuû chaꞌanj pascuá,
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 ése̱ da̱nj vaa tucuáán noco̱ꞌ nij síí israelitá a. Dan me se ga̱a quisíj Jesucristó chuvi̱j yoꞌ, ga̱a ne̱ caꞌanj ro̱j ni̱i soꞌ chaꞌanj ga̱ rej soꞌ a.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Cachén chaꞌanj, ga̱a ne̱ quinanꞌ ro̱j ni̱ca̱ ro̱j soꞌ, tza̱j ne̱ xnii roꞌ, quináj Jerusalén, ne̱ ne queneꞌe̱n ro̱j ni̱ca̱ ro̱j soꞌ se vaa quináj xnii a̱ maꞌ.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Quinanꞌ xnii ga̱ tuviꞌ ro̱j soꞌ, rá ro̱j soꞌ, ne̱ cheꞌé dan caꞌanj ro̱j soꞌ a. Ga̱a ne̱ rej tiꞌnuu guun cheꞌe̱ ro̱j soꞌ nanoꞌ ro̱j soꞌ man xnii rihaan tuviꞌ ro̱j soꞌ,
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 tza̱j ne̱ nuviꞌ yan va̱j xnii a̱ maꞌ. Cheꞌé dan nanica̱j uún ro̱j soꞌ caꞌanj uún ro̱j soꞌ Jerusalén, ne̱ nanoꞌ uxrá ro̱j soꞌ man xnii a.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Quisíj vaꞌnu̱j güii nanoꞌ ro̱j soꞌ man xnii, ga̱a ne̱ caꞌanj ro̱j soꞌ rque nuvií noco̱o ma̱n nij síí naquiꞌyaj cu̱u se‑tucua̱nj Moisés, ne̱ ma̱a̱n dan ne xnii nanó xre̱j xnii nana̱ aꞌmii nij soꞌ, ne̱ achíín naꞌanj xnii nana̱ cu̱u man nij soꞌ,
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 ne̱ caráyaꞌa̱nj daj a̱ nij síí cuno nana̱ caꞌmii xnii, ése̱ si̱j nica̱j uxrá cuentá me xnii, ne̱ sa̱ꞌ uxrá caꞌmii xnii, rá nij soꞌ a.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Ne̱ caráyaꞌa̱nj ro̱j ni̱ca̱ ro̱j soꞌ ga̱a queneꞌen ro̱j soꞌ se vaa ne xnii scaꞌnúj nij sij a. Ga̱a ne̱ cataj nii soꞌ rihaan soꞌ a:
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Tza̱j ne̱ cataj Jesucristó rihaan ro̱j soꞌ a:
49 Jesus respondeu:
50 Tza̱j ne̱ ne cuno̱ ro̱j soꞌ se‑na̱na̱ xnii se vaa no̱ xcúún soꞌ quiꞌya̱j suun soꞌ se‑chre̱j Rej soꞌ Diose̱ a.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Dan me se quinanꞌ Jesucristó chumanꞌ Nazaret ga̱ ro̱j soꞌ, ne̱ yoꞌo̱ ya̱nj uno sa̱ꞌ soꞌ rihaan ro̱j soꞌ a. Ne̱ yoꞌo̱ nuû rá Mariá nu̱ꞌ nda̱a vaa guun cheꞌé soꞌ ga̱a caꞌngaa soꞌ do̱ꞌ, nu̱ꞌ nana̱ cu̱u sa̱ꞌ aꞌmii soꞌ do̱ꞌ a.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Dan me se cachij Jesucristó guun soꞌ síí cu̱u raa̱, ne̱ caranꞌ rá Diose̱ niꞌya̱j Diose̱ man soꞌ, ne̱ caranꞌ rá yuvii̱ uún niꞌya̱j yuvii̱ man soꞌ na̱nj ado̱nj.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.