Apocalipse 18

Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Veé dan, ga̱a ne̱ queneꞌén ꞌu̱nj yoꞌó se‑mo̱zó Diose̱ cavii rej xta̱ꞌ nanij rihaan yoꞌóó, ne̱ síí nucua̱j ndoꞌo me soꞌ a. Veꞌé ndoꞌo curuviꞌ soꞌ, ne̱ chuguu̱n rihaan yoꞌóó, quiꞌyaj soꞌ a.
1 E depois destas coisas vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Ga̱a ne̱ nucua̱j ndoꞌo caguáj soꞌ, cataj soꞌ, ne̱:
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e coito de todo espírito imundo, e coito de toda ave imunda e odiável.
3 ꞌO̱ se chumanꞌ yoꞌ me se rqué ndoꞌo noꞌ na vinó coꞌo cunuda̱nj nij yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱, ne̱ na vinó yoꞌ roꞌ, me sayuun quira̱nꞌ nij soꞌ cheꞌé cacunꞌ chiꞌi̱i̱ quiꞌyaj nij soꞌ ga̱ noꞌ a. Dan me se quiꞌyaj ndoꞌo nij síí nica̱j suun rey cacunꞌ ga̱ noꞌ, ne̱ nij síí naránj natuꞌvéj roꞌ, guun ruꞌve̱e̱ ndoꞌo nij soꞌ cheꞌé rej caꞌnéj nu̱ꞌ nij soꞌ nu̱ꞌ se sa̱ꞌ man chumanꞌ yoꞌ na̱nj ado̱nj ―taj se‑mo̱zó Diose̱ yoꞌ a.
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua fornicação, e os reis da terra fornicaram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Ga̱a ne̱ cunó ꞌu̱nj nana̱ caꞌmii yoꞌó soꞌ rej xta̱ꞌ, ne̱ dan me se cataj soꞌ:
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 ꞌO̱ se a̱j neꞌen Diose̱ se vaa noco̱o ndoꞌo cacunꞌ ta̱j xráá nij soꞌ, ne̱ nihánj me se quiꞌya̱j Diose̱ sayuun man nij soꞌ chugua̱nj.
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 Dan me se ase vaa quiꞌyaj chumanꞌ yoꞌ sayuun man yuvii̱ roꞌ, da̱nj ga̱a̱ quiꞌya̱j gue̱e̱ soj sayuun man chumanꞌ yoꞌ, ne̱ vi̱j na̱ruꞌvee soj sayuun man chumanꞌ yoꞌ ei. Dan me se rque maꞌa̱n agaꞌ tazá tinachej chumanꞌ yoꞌ na coꞌo yuvii̱ roꞌ, veé ma̱a̱n rque agaꞌ tazá yoꞌ roꞌ, vi̱j gu̱un cheꞌe̱ soj cara̱a soj na coꞌo̱ maꞌa̱n chumanꞌ yoꞌ á.
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 Dan me se caꞌmii xta̱ꞌ ndoꞌo noꞌ, ne̱ nanoꞌ ndoꞌo noꞌ se sa̱ꞌ ga̱a̱ rihaan noꞌ, ne̱ cheꞌé dan quiꞌya̱j ndoꞌo soj sayuun nda̱a caꞌnga̱j maꞌa̱n nimán noꞌ, quiꞌya̱j soj, ne̱ nda̱a queꞌe̱e̱ nda̱a cúú man noꞌ, quiꞌya̱j soj, ga̱a ne̱ xriꞌ ndoꞌo rá noꞌ ei. Dan me se taj nimán noꞌ: “Ne amán raj daj chiha̱a̱ míj mei. Ma̱ꞌanj me chana̱ reiná uun chij ya̱, ne̱ ne chuꞌvij maꞌ. Nuveé cha̱na̱ caviꞌ nica̱ mej, ne̱ se̱ quiránꞌ ꞌu̱nj sayuun daj chiha̱a̱ míj maꞌ”, taj noꞌ a.
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto; porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e não verei o pranto.
8 Ne̱ cheꞌé dan rque o̱rúnꞌ güii me se caꞌna̱ꞌ nu̱ꞌ nij sayuun quira̱nꞌ noꞌ, ne̱ dan me se cavi̱ꞌ ndoꞌo yuvii̱ rque noꞌ do̱ꞌ, quinano̱ ndoꞌo rá nij yuvii̱ do̱ꞌ, cache̱n ndoꞌo xꞌnaa rque noꞌ do̱ꞌ, caca̱a̱ nu̱ꞌ noꞌ, quiꞌya̱j yaꞌan do̱ꞌ, na̱nj ei. ꞌO̱ se nucua̱j ndoꞌo Diose̱ síí ꞌni̱j raꞌa man soj síí caꞌneꞌ cacunꞌ cheꞌé chumanꞌ yoꞌ na̱nj chugua̱nj ―taj nana̱ caꞌmii síí caꞌmii rej xta̱ꞌ a.
8 Portanto, num dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo; porque é forte o Senhor Deus que a julga.
9 Dan me se taꞌve̱e ndoꞌo nij síí nica̱j suun rey uun chij rihaan chumii̱ ni̱ꞌyaj nij soꞌ man chumanꞌ yoꞌ asa̱ꞌ queneꞌen nij soꞌ se vaa avii ndoꞌo catzeꞌ rej acaa chumanꞌ yoꞌ a. ꞌO̱ se nij soꞌ me síí quiꞌyaj ndoꞌo cacunꞌ chiꞌi̱i̱ ga̱ noꞌ, ne̱ cutunꞌ ndoꞌo nij soꞌ se sa̱ꞌ ga̱ noꞌ a.
9 E os reis da terra, que fornicaram com ela, e viveram em delícias, a chorarão, e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 Ne̱ dan me se ga̱nꞌ canicu̱nꞌ nij soꞌ rej na̱j chumanꞌ yoꞌ, cheꞌé rej cuchuꞌvi̱ꞌ nij soꞌ queneꞌe̱n nij soꞌ sayuun quira̱nꞌ noꞌ a. Ne̱ cata̱j nij soꞌ:
10 Estando de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! ai daquela grande cidade de Babilônia, aquela forte cidade! pois em uma hora veio o seu juízo.
11 Ne̱ nij síí naránj natuꞌvéj rihaan chumii̱ roꞌ, taꞌve̱e ndoꞌo nij soꞌ, ne̱ quinano̱ ndoꞌo rá nij soꞌ ni̱ꞌyaj nij soꞌ chumanꞌ yoꞌ a. ꞌO̱ se se̱ caꞌvee cane̱ꞌ a̱ doj siꞌyaj nij soꞌ rasu̱u̱n,
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 agaꞌ oró míí do̱ꞌ, agaꞌ platá catzi̱i̱ do̱ꞌ, yahij chuguu̱n tuꞌve̱e̱ ndoꞌo do̱ꞌ, rmii raa̱n perlá do̱ꞌ, yatzíj linó do̱ꞌ, yatzíj sedá do̱ꞌ, yatzíj tintá do̱ꞌ, yatzíj mare̱e do̱ꞌ, nu̱ꞌ chruun gunꞌ da̱j do̱ꞌ, nu̱ꞌ rasu̱u̱n rii nii man cúú marfil do̱ꞌ, nu̱ꞌ rasu̱u̱n rii nii man chruun sa̱ꞌ do̱ꞌ, nu̱ꞌ rasu̱u̱n rii nii man agaꞌ bronce mare̱e do̱ꞌ, nu̱ꞌ rasu̱u̱n rii nii man agaꞌ hierró ndoꞌo do̱ꞌ, nu̱ꞌ rasu̱u̱n rii nii man yahij mármol do̱ꞌ,
12 Mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda a madeira odorífera, e todo o vaso de marfim, e todo o vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 quíí canelá do̱ꞌ, coj gunꞌ da̱j do̱ꞌ, na gunꞌ da̱j do̱ꞌ, squíí cuꞌna̱j mirra do̱ꞌ, squíí xlá do̱ꞌ, na vinó do̱ꞌ, casté do̱ꞌ, hariná do̱ꞌ, ꞌnúú trigó do̱ꞌ, scúj do̱ꞌ, matzinj do̱ꞌ, cuayó do̱ꞌ, cuchriꞌ do̱ꞌ, nda̱a maꞌa̱n yuvii̱ gu̱un mozó do̱ꞌ, se̱ caneꞌ daj chiha̱a̱ míj uún rasu̱u̱n yoꞌ, quiꞌya̱j nij soꞌ a̱ maꞌ.
13 E canela, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e gado, e ovelhas; e cavalos, e carros, e corpos e almas de homens.
14 Ne̱ nij síí naránj natuꞌvéj roꞌ, caꞌmi̱i̱ nij soꞌ rihaan chumanꞌ yoꞌ, cata̱j nij soꞌ, ne̱:
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti; e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 Ne̱ nij soꞌ roꞌ, me nij síí cunuu ruꞌve̱e̱ quiꞌyaj chumanꞌ yoꞌ, ne̱ ga̱nꞌ canicu̱nꞌ nij soꞌ ga̱ noꞌ, cheꞌé se cuchuꞌvi̱ꞌ nij soꞌ ni̱ꞌyaj nij soꞌ sayuun quira̱nꞌ noꞌ a. Dan me se taꞌve̱e nij soꞌ, ne̱ quinano̱ ndoꞌo rá nij soꞌ,
15 Os mercadores destas coisas, que dela se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando e lamentando,
16 ne̱ cata̱j nij soꞌ:
16 E dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata; e adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 tza̱j ne̱ rque o̱rúnꞌ orá navij nu̱ꞌ nij yoꞌ quiriꞌ tana̱nj ―cata̱j nij síí naránj natuꞌvéj yoꞌ a.
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe;
18 Dan me se ga̱a queneꞌe̱n nij soꞌ rej avii catzeꞌ yan acaa chumanꞌ, ga̱a ne̱ cagua̱j nij soꞌ, cata̱j nij soꞌ:
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Dan me se cara̱a nij soꞌ yoꞌóó tachru̱u̱ raa̱ nij soꞌ, ne̱ taꞌve̱e ndoꞌo nij soꞌ, ne̱ quinano̱ rá nij soꞌ, ne̱ cata̱j uún nij soꞌ, ne̱:
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência; porque numa hora foi assolada.
20 Tza̱j ne̱ gu̱un niha̱ꞌ rá nij soj si̱j ne̱ rej xta̱ꞌ do̱ꞌ, si̱j vaa sa̱ꞌ rihaan Diose̱ do̱ꞌ, si̱j caꞌnéé Jesucristó nata̱ꞌ rihaan yuvii̱ cheꞌé soꞌ do̱ꞌ, si̱j nataꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ do̱ꞌ, ni̱ꞌyaj soj chumanꞌ yoꞌ á. ꞌO̱ se quiꞌyaj Diose̱ sayuun man chumanꞌ yoꞌ cheꞌé cacunꞌ quiꞌyaj chumanꞌ yoꞌ rihaan soj ei ―cata̱j uún nij síí tuguáj rihoo chéé rihaan na a.
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas; porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Ga̱a ne̱ yoꞌo̱ se‑mo̱zó Diose̱ síí nucua̱j ndoꞌo roꞌ, naxca̱j soꞌ yoꞌo̱ yuvej xi̱j, ne̱ yuvej xi̱j caxra̱ꞌ ndoꞌo me yoꞌ, ne̱ quiriꞌíj soꞌ man yoꞌ rque na yaꞌa̱nj, ne̱ cataj soꞌ:
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 Ne̱ daj chiha̱a̱ míj se̱ cuno nii chraꞌ rque se‑ca̱llé so̱ꞌ chuma̱nꞌ a̱ maꞌ. Se̱ cuno nii cachra̱a̱ yaꞌánj do̱ꞌ, cachra̱a̱ rihuu do̱ꞌ, cachra̱a̱ chruun aꞌyánj do̱ꞌ, rqué so̱ꞌ a̱ maꞌ. Ne̱ se̱ gaa síí quiꞌya̱j me maꞌa̱n suun do̱ꞌ, se̱ gaa máquina váj nihaj do̱ꞌ, se̱ gaa a̱ ꞌó rasu̱u̱n rqué so̱ꞌ a̱ maꞌ.
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flautistas, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti não se ouvirá mais;
23 Ne̱ se̱ cuchuguu̱n a̱ ꞌó agaꞌ yaꞌan rej náá so̱ꞌ do̱ꞌ, se̱ naraꞌa̱a yuvii̱ rej náá so̱ꞌ do̱ꞌ, se̱ cuno nii caꞌmi̱i̱ cachra̱a̱ yuvii̱ do̱ꞌ, rqué so̱ꞌ a̱ maꞌ. ꞌO̱ se nij síí naránj natuꞌvéj ne̱ rqué so̱ꞌ roꞌ, me se nij síí ruꞌve̱e̱ doj rihaan cunuda̱nj nij ruꞌvee ma̱n rihaan chumii̱ me nij soꞌ ado̱nj. Ne̱ nij rmedió chiꞌi̱i̱ caneꞌ rqué so̱ꞌ roꞌ, me se tihaꞌ yuꞌunj yoꞌ man cunuda̱nj nij yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱ chugua̱nj.
23 E luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Ne̱ ma̱ꞌán so̱ꞌ tumé cacunꞌ se vaa caviꞌ nij síí nataꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ caviꞌ nij síí vaa sa̱ꞌ rihaan Diose̱ caviꞌ cunuda̱nj nij síí ticaviꞌ nii rihaan chumii̱ ado̱nj ―taj se‑mo̱zó Diose̱ yoꞌ, caꞌmii soꞌ rihaan chumanꞌ noco̱o cuꞌna̱j Babilonia a.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.