Romanos 8
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT
1 Ivëh, ka kuru no a napan varih to vatös me ne e Ieesuꞌ Kristo, ne Sosoenën hikta se vateen non raoe pa hat.
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 Suk ataeah, ea pah paeh, ea a ma teꞌ pe Ieesuꞌ Kristo, ko kikis pa Tuvuh Vasioꞌ to heꞌ voh a ra o toꞌtoꞌ voon, pareꞌ hehe a rora manih po kikis va pa taateꞌ hat vëh to heꞌheꞌ a rora sih a mët.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 O Vavaasis pe Mosës to hikta antoen non a veo ke a taateꞌ hat pea, suk ataeah, o iu va pa sioniira to hikta iu non a vatet o Vavaasis pe Mosës. Ivëhkëk, a tah vëh no Vavaasis pe Mosës to hikta antoen non a nok, ne Sosoenën koman to nok vahik voh en. E Sosoenën to vanö voh maꞌ e koaꞌ oeteꞌ peꞌ, keꞌ tavus teꞌ vamanih pea a nap nonok hat, ivëhkëk, a hikta hat manih peꞌ. E koaꞌ pamëh to nö voh maꞌ, pa hehe a ra pa ma taateꞌ hat pea. Ka manih pa sionin e koaꞌ peꞌ pamëh, ne Sosoenën to vateen en peꞌ pa taateꞌ hat pea, pareꞌ vahik en po kikis va pa taateꞌ hat vëh, na se voh teen.
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 E Sosoenën to nok vavoh manih pan, a taateꞌ vih totoopin va po Vavaasis pe Mosës, se tavus manih po toꞌtoꞌ pea. Suk ataeah, ea to hikta suksuk hah no o iu va po sionin. Ahik rakah! Ea to vavatet no sih a taateꞌ voon pa Tuvuh Vasioꞌ.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Peꞌ a napan varih to suksuk ne sih o iu hat va po sionin, no a ma kokoman pee to iu rakah e ne pa vatet o iu hat va pa komëëre. Ivëhkëk, a napan varih to suksuk ne a taateꞌ voon pa Tuvuh Vasioꞌ, no a ma kokoman pee to pet vaviꞌ e ne, pa ma tah no Tuvuh Vasioꞌ to iu non.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Ivëh, ko kokoman pa teꞌ se keh vatet a iu hat va pa komaneah, eꞌ se mët en. Ivëhkëk, o kokoman peꞌ se keh teꞌ non manih pa Tuvuh Vasioꞌ, a teꞌ pamëh se kon en po toꞌtoꞌ tamoaan, me o vakamöꞌ vih manih pe Sosoenën.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Ivëhkëk, o kokoman pa teꞌ se keh pet vaviꞌ non pa vatet a ma taateꞌ hat, eꞌ se vakihat me e non po iu pe Sosoenën. Eꞌ to rës e non pa vatet a ma soe vaënpan pe Sosoenën, suk ataeah, eꞌ to hikta antoen non a vatet a ma soe poë varih.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Ko teꞌ varih to vavatet ne sih o iu hat va pa komëëre. Ee to hikta onöt ne a heꞌ vaeö e Sosoenën.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Ivëhkëk, eöm to hikta teꞌ hah nem paan a matop va po iu hat pa komëneöm, eöm to teꞌ e nem paan a matop pa Tuvuh Vasioꞌ pa ö no a Tuvuh pe Sosoenën se keh teꞌ non manih peöm. Ivëhkëk, a teꞌ vëh se keh hikta teꞌ me non a Tuvuh pe Ieesuꞌ Kristo, eꞌ hikta se teꞌ non a teꞌ pe Ieesuꞌ Kristo.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 A ma taateꞌ hat peöm to se ip vamët ee pa ma sionineöm. Ivëhkëk, e Ieesuꞌ Kristo se keh teꞌ non manih peöm, a ma apeneöm se teꞌ toꞌtoꞌ e ne, suk e Sosoenën to pokaꞌ en peöm, o teꞌ no a ma taateꞌ peöm to vih, ko totoopin.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 Ka Tuvuh pe Sosoenën to kunkuin taneꞌ hah voh e Ieesuꞌ Kristo manih pa nap mët se keh teꞌ non manih peöm, a, eꞌ se heꞌ koe en po toꞌtoꞌ va po sionin manih pa Tuvuh Vasioꞌ peꞌ vëh, to teꞌ non peöm.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Kën poaneoꞌ manih pa ëhnan e Ieesuꞌ Kristo, ea se koe ka Tuvuh Vasioꞌ vovoh ka rora, para nat rakah no teꞌ hah no paan in o matop po iu hat va pa komaara.
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 Eöm se keh vavatet nem o iu hat va pa komëneöm, eöm se mëtmët em. Ivëhkëk, manih po kikis pa Tuvuh Vasioꞌ, eöm se koe em pa ma taateꞌ hat va po sionin, paröm kon em po toꞌtoꞌ tamoaan.
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 Suk ataeah, o teꞌ varih no a Tuvuh pe Sosoenën to vovoh ke non raoe, ee ro pus koaꞌ pe Sosoenën.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 A Tuvuh vaꞌih ne Sosoenën to heꞌ voh, eꞌ to nok a ra, ka hikta se teꞌ hah no o teꞌ kikiu akuk pa taateꞌ naöp. Eꞌ to nok a ra, ka tavus ee o pus koaꞌ pe Sosoenën. Ka manih pa Tuvuh pamëh neꞌ to vataman ka ra, ka okook va no sih manih pan, “Tamön”, “Eën e Tamaneoꞌ”.
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 A Tuvuh Vasioꞌ koman ivëh to vavaꞌaus non sih a ma apeera, ka nat vateeraꞌ e no sih pan, ea ro pus koaꞌ pe Sosoenën.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Ea to teꞌ no o pus koaꞌ pe Sosoenën, ivëh, ka se kon ee pa ma tah ne Sosoenën to vakah ka ra o koaꞌ, ke Ieesuꞌ Kristo. Ivëhkëk, kuru ea se teꞌ vaꞌpeh rakah me no e Ieesuꞌ pa punis vëh neꞌ to teꞌ voh, marën a ö na se kon o ëhnan apuh vamanih pa ö neꞌ to kon vavoh.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 Ivëh, ka amot no ëhnan apuh pamëh se tavus vateeraꞌ manih pea. Eöꞌ to koman noꞌ pan, o ëhnan apuh pamëh se apuh oah e non pa ma punis, na to tataum no manih kuru.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 Suk ataeah, a ma moeh tah kurus varih ne Sosoenën to nok voh, to vavëhöꞌ rakah e ne po poen ne Sosoenën se vatvus vateeraꞌ rakah en, petereh ivarih, o pus koaꞌ vamaman peꞌ.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 — ausente —
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 — ausente —
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 Kuru na to nat vavih e no pa ma moeh tah kurus varih ne Sosoenën to nok voh, kuru nee to haraꞌ avoeꞌ e ne po kamis to vatoe me non po kamis vëh, ne köövo to haraꞌ non sih po poen neꞌ to kehkeh vahuh non. A ma moeh tah kurus poë varih to tötö suk ne sih o kamis pamëh, nee to haraꞌ ne.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Keꞌ hikta teꞌ non pan, a ma tah varoe poë varih to tötö ne. Ahik, ea me ro teꞌ to tötö e no, ea to kon voh ee pa Tuvuh Vasioꞌ. Ka Tuvuh Vasioꞌ pamëh to teꞌ va e non manih po heꞌ vamomoaan ne Sosoenën to heꞌ a ra. Ivëhkëk, ea me to kakamis e no, para tötö e no, ko anoeh e no po poen ne Sosoenën se panih avoes a ra, ka tavus o pus koaꞌ vamaman peꞌ. Ko poen pamëh neꞌ se heꞌ a ra o sionin voon to hikta se teꞌ kökööt va non manih po sionin vëh, na to teꞌ me no po oeh.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 Suk ataeah, e Sosoenën to hehe voh en pea, ka anoeh me no po vaman. Ea se keh ep e no kuru pataeah na to anoeh no, eꞌ to hikta teꞌ non pan, a taateꞌ anoeh vamaman ipamëh. A napan hikta se anoeh ne a tah nee to öt vahik e ne.
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Ivëhkëk, ea se keh anoeh no a tah na to meꞌ avoeꞌ e no pa kon, ea se anoeh e no, me a taateꞌ anoeh.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 A Tuvuh Vasioꞌ me to vavaꞌaus e non sih pea pa ö na to töötö no. Ea to hikta nat no pa hin rakah vamanih pa ö na se hinhin va no. Ivëhkëk, a Tuvuh Vasioꞌ koman to hinhin ka rora sih manuh pe Sosoenën, pareꞌ hinhin vatëh rakah ka rora, me o haharaꞌ to paraꞌ ruruvun, na to hikta onöt no a soe vamaaka.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 E Sosoenën to antoen e non pa nat ataeah to teꞌ non pa ma kupu pa napan. Pareꞌ nat e non pataeah no a Tuvuh Vasioꞌ to koman non, suk ataeah, a Tuvuh Vasioꞌ to suksuk non sih o iu pe Sosoenën, po poen neꞌ to hinhin suk a rora a napan pe Sosoenën.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 Ea to nat e no, pa ma moeh tah kurus ne Sosoenën to nonok non sih, marën a vaꞌaus a napan varih to iu ne poë. A napan poë varih neꞌ to vaoe suk voh a ö nee se tavus vamanih pa ö neꞌ to koman vavoh non.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Suk ataeah, e Sosoenën to nat vovoh voh e non pee, eꞌ he meꞌ avoeꞌ voh e non pa nok o oeh. Pareꞌ vateꞌ en pee, kee teꞌ va i ne manih pe Koaꞌ Oeteꞌ peꞌ. Ivëh, ke koaꞌ peꞌ e Ieesuꞌ Kristo se tavus va en manih pe koaꞌ vamomoaan pa ma kën kea peo peꞌ.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 E Sosoenën to teꞌ me voh non o kokoman vëh pan, ee se tavus vamanih pe Koaꞌ peꞌ, ko teꞌ varih neꞌ to koman voh non se tavus vamanih pe Koaꞌ peꞌ, neꞌ to vateꞌ pet voh en pee. Ko teꞌ varih neꞌ to vateꞌ voh, neꞌ to vatompoan vavih me voh en pee, ko teꞌ poë varih, neꞌ to heꞌ pet en pee po ëhnan apuh.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 Ea se poꞌ soe vahvanih pa ma tah ne Sosoenën to nok manih pea? E Sosoenën e vamomhë pea to vaꞌaus en pea. Ivëh, ka teꞌ se keh vakihat me a rora, eꞌ hikta antoen rakah non a vöknah a ra.
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Oman rakah! E Sosoenën to hikta amun voh ka ra pe Sunaiꞌeah Ieesuꞌ Kristo, pa mët suk a ra. Eꞌ to heꞌ voh en pea pe Sunaiꞌeah, ivëh, keꞌ se heꞌ akuk rakah en pea pa ma moeh tah kurus.
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 Eteh poꞌ to onöt non a vahoꞌ a ra a napan varih ne Sosoenën to kon hah voh, manih po vahutët? Ahik rakah ta pah teꞌ to antoen non, peꞌ a ö ne Sosoenën to vatompoan vavih me voh en pea.
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 Eteh poꞌ to onöt non a vapokaꞌ a napan pe Sosoenën, kee teen ta hat? Ahik rakah ta pah teꞌ to antoen non, peꞌ a ö ne Ieesuꞌ Kristo to mët voh en, me eꞌ to sun taneꞌ hah en pa nap mët. Ka varuꞌ vakomanih, neꞌ to teꞌ me non a tasun kikis manih pa papmatö pe Sosoenën, pareꞌ hinhin vaꞌaus tamoaan ke non pea manih pe Sosoenën.
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 Ataeah poꞌ to onöt non a ki këh a ra po iu pe Ieesuꞌ, pa ö no a punis se keh tavus a ra, keꞌ, pa ö na se keh taum a kamis, me a ö no napan se kehkeh miröꞌ a rora, me a ö na se keh taum o maë, me a ö na se keh kökööt no pa ta ohop, me a ö no a ma moeh tah hat se kehkeh miröꞌ a rora? Ahik rakah! A ma tah kurus poë varih to hikta onöt ne a sunpip a ra po iu pe Ieesuꞌ Kristo.
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 Oman! A ma tah varih to tatavus ne pea kuru, no Puk Vapenpen pe Sosoenën to sosoe e non,
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Ivëhkëk, manih pa ma punis ro poë varih, ea to vöknah koe rakah voh ee pee manih pe Sosoenën vëh to iu a rora sih.
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 — ausente —
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.