Mateus 27

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pa pöstakah rakah no teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ susunön po Jiuꞌ to vaonöt ee po kokoman va pa ip vamët e Ieesuꞌ.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Ee to nohnoh poë, pare me ee peꞌ, ko heꞌ ee peꞌ manuh pe susun pa kaman, vëh e Paëlat.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 E Jiutas a teꞌ vëh to vikuh in e Ieesuꞌ manih pa napan varih to hat ov e ne poë, to ep en pa napan poë varih to soe ee pa ip vamët poë, pareꞌ pah tamak suntan en pataeah neꞌ to nok manih pe Ieesuꞌ. Ivëh, keꞌ teꞌ hah en pa kukön havun voaꞌ moniꞌ silvaꞌ varih no teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ susunön po Jiuꞌ to heꞌ voh poë,
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to nok a hat, eöꞌ to heꞌ voh a neöm a teꞌ vëh to hikta nok voh ta hat.”
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 E Jiutas to pënton vakomanih, pareꞌ vi ho en na pa moniꞌ manuh pa koman a Iuun Hinhin Apuh, pareꞌ nö ko oot en.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Ko teꞌ susunön ësës heꞌ kon ee pa moniꞌ pamëh, pare soe pan, “A moniꞌ vaꞌih eꞌ a moniꞌ to voen non o eraꞌ pa teꞌ ip, ka hikta se vahoꞌ vaꞌpeh me no a moniꞌ va pa Iuun Hinhin Apuh, suk ataeah, o Vavaasis pe Mosës to soepip e non pea pa öt o vu moniꞌ poë varih.”
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Ivëh, kee vaonöt ee pa soe va pa ö nee se voen ta ö oeh pa nap nonok nöh, a ö oeh pamëh nee to voen suk a pe o teꞌ va pa ma meh muhin to mët manih Jerusalëm.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Ivëh, nee to popokaꞌ suk ne sih a ö oeh pamëh pan, “O Oeh Va Po Eraꞌ.”
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Ivëh, kataeah no a teꞌ vanënën soe vëh e Jeremaëaꞌ to sosoe suk voh non to tavus vaman en. Eꞌ to soe voh pan,
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 E sunön to soe ka neoꞌ pan a moniꞌ pamëh
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 E Ieesuꞌ to nö, pareꞌ sun en pa matan e susun pa kaman vëh, e Ponsius Paëlat. Keꞌ hi poan pan, “Eën ko a teꞌ sunön po Jiuꞌ, ha?” Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eën koman to soe va eom nën.”
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me ra nap susunön to pokaꞌ poë pa ma soe peo. Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to hikta piun ta soe.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Ke Paëlat hi hahah kov en peꞌ pan, “Eën hikta tënan nom pa ma soe varih no a napan to vavateen a nom oah, ha?”
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Ke Ieesuꞌ hikta piun ta pah soe pe Paëlat. Ivëh, ke Paëlat pah toksean rakah en.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Pa ma kirismas kurus pa Taëën Apuh va po Pasovaꞌ, no a teꞌ susun pa kaman se vatvus taneꞌ maꞌ a pah teꞌ nohnoh no a napan koman to iu ne.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Manih po poen pamëh to teꞌ non a pah teꞌ to teꞌ non pa nohnoh, no a napan to nat ne poë no a taateꞌ peꞌ to parin hat rakah. Ka ëhnaneah e Barabas.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Ivëh, ko poen pamëh no a napan to tönun maꞌ manih pa teꞌ susun vëh e Paëlat. Keꞌ hi a napan, pareꞌ soe pan, “Eöm iu nem eteh nöꞌ se vatvus këh nös eah pa nohnoh? E Barabas, keꞌ, e Ieesuꞌ vëh nee to popokaꞌ ne poë e Kristo?”
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 E Paëlat to soe vamanih, suk eꞌ to nat e non pee to puhioꞌ ne e Ieesuꞌ, ivëh, nee to vahoꞌ suk maꞌ poë manih pa koreneah.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 O poen ne Paëlat to ihoꞌ non pa ö ihihoꞌ pa teꞌ susun pëpënton vahutët, ke köövo manot peꞌ vanö ken maꞌ peꞌ pa soe to soe non pan, “Koe a ip vamët a teꞌ maneom, suk ataeah, eꞌ a teꞌ to hikta teꞌ non pan eꞌ a teꞌ nonok hat. Pa poen pa popoen nöꞌ to ep o tatarep, paröꞌ haraꞌ vahat rakah e noꞌ.”
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ susunön pa napan to heꞌ kokoman ee pa napan pan, ee se hin vakis na e Paëlat, keꞌ vatvus këh maꞌ e Barabas pa nohnoh, ko ip vamët varoe e Ieesuꞌ.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Ke Paëlat hi rapoë pan, “E Barabas pen e Ieesuꞌ to teꞌ ne manih, ke eöm iu nem eteh nöꞌ se vanö hah nös manem peöm?” Ka napan soe pan, “Emöm to iu nem e Barabas.”
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Ke Paëlat hi hah en pee pan, “Keöꞌ se nok poꞌ ataeah manih pe Ieesuꞌ vëh nee to popokaꞌ ne poë e Kristo?” Ka napan piun e Paëlat, pare soe pan, “Ni öm eah pa kuruse.”
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Ke Paëlat soe pan, “Suk ataeah, a hat taeah neꞌ to nok?” Ivëhkëk, a napan to taoa suntan rakah ee ko soe ke Paëlat pan, “Ni öm eah pa kuruse.”
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 E Paëlat to nat en pa napan to hikta antoen ne a tënan poë. A siꞌ ö hat ko vapus tavus en. Ivëh, keꞌ pupui en pa koreneah pa ruen, pa matëëra napan, pareꞌ soe pan, “A mët pa teꞌ vëh, nöꞌ hikta se teen noꞌ, ahik, eöm koman se teen a mët pamëh.”
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Ka napan kurus poë varih soe maꞌ pan, “Emöm koman se teen a mët pa teꞌ vaꞌih me ra ma koaꞌ pemöm.
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 E Paëlat to vanö toꞌtoꞌ hah en maꞌ pe Barabas. Ivëhkëk, eꞌ to heꞌ en pe Ieesuꞌ manih pa nap vëvënsun, pan ee se rëp poë po uris rëprëp teꞌ, pare ni poë pa kuruse.
26 — ausente —
27 Ka nap vëvënsun pa teꞌ susun vëh e Paëlat to me ho ee pe Ieesuꞌ manuh pa koman iuun pa teꞌ susun, ka nap vëvënsun tönun töön ee peꞌ.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Ee to ihan këh ee peꞌ po ohop peꞌ, pareꞌ ohop varuꞌ poë po ohop rë ereraꞌ vamanih pa teꞌ sunön,
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 pare nok o uvan po uris toꞌtoꞌ, ko uvan poë, ko vaöt a papmatö peꞌ po toknon, pare vatokon ke poë, ko kö poë, pare hinën poë, pare soe pan, “Potan avih Sunön po Jiuꞌ.”
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Ee to teteo poë, pare kon o toknon, ko navuh ee pa pasuneah.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Kee vahik kö poë, ko pureꞌ hah këh ee peꞌ po ohop rë vëh nee to ohop poë, pare ohop hah ee peꞌ po ohop koman peꞌ. Ko me ee peꞌ manuh pa ö nee se ni poë pa kuruse.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 A nap vëvënsun to këkëh tavus ne maꞌ a vöön va Jerusalëm, pare akeh a teꞌ va pa vöön va Saëriniꞌ, ka muhin peꞌ ivëh Afrikaꞌ. A ëhnan a teꞌ pamëh e Saëmon. Ee to toon poë pa teꞌ vaꞌaus e Ieesuꞌ pa kuruse.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Ee to tavus ee pa tope nee to pokaꞌ ne a Gölgötaꞌ. A pusun in o ëhnan pamëh to soe va non manih pan, “A ö no a ma kahoꞌ teꞌ to pet ne.”
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Ee to tavus nën ka nap vëvënsun hovën ee po voaën pa ëtoꞌ vatö kamis, pare kehkeh ne pan eꞌ se kaak. Eꞌ to punöꞌ en, ivëhkëk, eꞌ to koe en pa ëtoꞌ pais pamëh.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 A nap vëvënsun to ni ee peꞌ pa kuruse, pare ki vakëkëh a ma ohop peꞌ manih topniire, pa ö nee to vi a saatuꞌ.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Ee to ihoꞌ ne nën, pare ut ne poë to han non pa kuruse.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Pare kiun a soe vaꞌih nee to vahoꞌ suk voh poë po vahutët, pare ni manih pasun a kuruse peꞌ. A soe pamëh to soe va non manih pan, “IVAꞌIH E IEESUꞌ A TEꞌ SUNÖN PO JIUꞌ.”
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Manih pa havin e Ieesuꞌ nee to ni a meh poa teꞌ kakaveo, a paeh to han ke non pa papmatö peꞌ, ka meh han ke non pa papkiruk.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 A napan to vaoah ne, pare kökö ne e Ieesuꞌ, ko vaviivi pasun ko vavövöneꞌ poë,
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 pare soe ee pan, “Eën to soe voh pan, eën se kök a Iuun Hinhin Apuh va Jerusalëm, parën eok hah eöm peꞌ po kukön poen ro, ha? Hehe koman hah voh eo ah, parën këh kunah maꞌ a kuruse mane, pö nën se keh teꞌ nom e Koaꞌ vamaman pe Sosoenën.”
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, me o teꞌ susunön po Jiuꞌ. Ee me to vavövöneꞌ e ne pe Ieesuꞌ,
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 pare sosoe ne pan, “Eꞌ to vavaꞌaus voh non o upöm teꞌ, ivëhkëk, eꞌ to hikta onöt non a vaꞌaus koman hah ea.” Pare sosoe me ne pan, ‘Eën se keh teꞌ nom pan eën a Teꞌ Sunön pa napan va Israël. Aeoh! Këh kunah mah a kuruse, kemöm sih vaman poꞌ a oah.’
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Eꞌ to vaman non e Sosoenën, pareꞌ sosoe non pan, eꞌ e Koaꞌ pe Sosoenën. Ke Sosoenën se keh iu non poan, eꞌ se vaꞌaus en peꞌ.”
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 A poa teꞌ kakaveo varih nee to ni sinten a teꞌ kuruse pe Ieesuꞌ. Ee me to vavövöneꞌ e ne peꞌ.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Pa topnin potan pa 12 kirök no a popoen to kopös en pa muhin avoes, pareꞌ nö ko hik pa 3 kirök pa matanpoen.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Vatët non pa 3 kirök ne Ieesuꞌ to kokoeꞌ suntan rakah en, pareꞌ soe pan, “Eloi, Eloi, rama sapaktani.” Eꞌ to sosoe va non manih pan, “Sosoenën peöꞌ, Sosoenën peöꞌ, eën varakah ka neoꞌ toh?”
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Ka napan to sun vatët ne manih pa ö ne Ieesuꞌ to han non to pënton a ö neꞌ to sosoe va non, pare soe pan, “Eꞌ to vavaoe non e Elaëjaꞌ, pan eꞌ se vaꞌaus poan!”
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Ka pah teꞌ vavaveo, pareꞌ vahoꞌ na a ta tah rö ötöt ruen manih po vinikaꞌ, pareꞌ vakapis poan po noton a tanaon, pareꞌ heꞌ e Ieesuꞌ pan eꞌ se kaak.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Ivëhkëk, o upöm to soe ke na poë pan, “Anoeh voh nom ah, ka ep voh no, e Elaëjaꞌ se pöꞌ nö en maꞌ pa vaꞌaus poan, keꞌ ahik.”
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Ke Ieesuꞌ pah tötö suntan en, ka apeneah këh en peꞌ, keꞌ mët en.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Ko rara vëh to han non manih pa koman a Iuun Hinhin Apuh tasi taneꞌ maꞌ manuh pasun, pareꞌ öök en manih po kusin, pareꞌ tavus en a poa tan. Ka rikrik ip manih po oeh, ko vös tatapon ee.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 — ausente —
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 — ausente —
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Ke susun pa nap vëvënsun, me ra nap vëvënsun varih to ut ne pe Ieesuꞌ to ep a rikrik, me a ma meh tah varih to tanok, a mët pe Ieesuꞌ, me a muhin to popoen en, ko vös tatapon ee, pare pah naöp suntan ee, ko soe ee pan, “A teꞌ vëh eꞌ vamaman rakah e Koaꞌ pe Sosoenën.”
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 O köövo o pöh peo rakah to sun varo këh e ne maꞌ pa kuruse, pare ut ne pataeah se tanok manih pe Ieesuꞌ. O köövo poë varih to heꞌ voh poë a ma taneah neꞌ to kökööt non, ee to vatet taneꞌ voh maꞌ poë manuh pa muhin va Galiliꞌ.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Manih topnin o köövo poë varih, a paeh va pee ivëh e Mariaꞌ va pa vöön va Makdalaꞌ, me e Mariaꞌ sinan e Jëmis, pen kea peꞌ Jeosëp. Ka meh köövo, eꞌ e sinan a poa koaꞌ pe Sëbëdiꞌ.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Manih pa matanpoen pamëh no a pah teꞌ öt ö to taneꞌ maꞌ pa vöön va Arimatiaꞌ, a ëhnan a teꞌ pamëh e Jeosëp. Eꞌ me voh a meh vamomhë pe Ieesuꞌ.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 E Jeosëp to nö manuh pe Paëlat, pareꞌ hin eah pan eꞌ se teꞌ a sionin e Ieesuꞌ ko pe. Ke Paëlat taꞌ a nap vëvënsun kee herep taneꞌ a sionin e Ieesuꞌ manih pa kuruse, ko heꞌ ee pe Joesëp.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 — ausente —
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 — ausente —
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Ka poa Mariaꞌ, a teꞌ Mariaꞌ va Makdalaꞌ, me a meh Mariaꞌ e sinan Jëmis, pen Jeosëp to ihoꞌ vatët ne po vapeepe, pare ut ne.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Ko meoh poen, eꞌ o Poen Apaapo, no o teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro Parësiꞌ to nö ee manuh pe Paëlat,
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 pare soe ke poë pan, “Apuh, emöm to nat hah a soe no a teꞌ pikpiuk vëh e Ieesuꞌ to teꞌ toꞌtoꞌ voh non, pareꞌ soe pan, ‘O kukön poen se oah, köꞌ toꞌ hah eoꞌ.’
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Ivëh, kën se soe vakis rakah ke ra nap vëvënsun varih to ut ne pa koveꞌ, kee ut vavih ne keꞌ öök po vakön poen. A ma vamomhë peꞌ tomeꞌ nö maꞌ, pare teꞌ aven ee pa sionin e Ieesuꞌ, pare soe ke ra napan pan, eꞌ to toꞌ ko sun taneꞌ hah en po vapeepe. Ee tomeꞌ nok to piuk voon to hat oah e non po teꞌ piuk vamoaan. O piuk vamoaan ivëh, ne Ieesuꞌ to soe voh pan, eꞌ e Kristo.”
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Ke Paëlat soe ke rapoë pan, “Kon ta ma teꞌ vëvënsun, kee nö ko ut ne po vapeepe. Eöm se nö, paröm nok a ma taneah nom to nat nem.
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Ivëh, kee nö kurus ee manuh pa ö ne Ieesuꞌ to pe non, pare nok vavavih rakah ee pa ma taneah to se sunpip non a nap kakaveo. Ee to vahoꞌ ee po supon manih pa vös vëh to sunpip non a matan a koveꞌ, pare vahoꞌ ee pa nap vëvënsun varih to ut ne.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.