Mateus 27

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pa pöstakah rakah no teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ susunön po Jiuꞌ to vaonöt ee po kokoman va pa ip vamët e Ieesuꞌ.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Ee to nohnoh poë, pare me ee peꞌ, ko heꞌ ee peꞌ manuh pe susun pa kaman, vëh e Paëlat.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 E Jiutas a teꞌ vëh to vikuh in e Ieesuꞌ manih pa napan varih to hat ov e ne poë, to ep en pa napan poë varih to soe ee pa ip vamët poë, pareꞌ pah tamak suntan en pataeah neꞌ to nok manih pe Ieesuꞌ. Ivëh, keꞌ teꞌ hah en pa kukön havun voaꞌ moniꞌ silvaꞌ varih no teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ susunön po Jiuꞌ to heꞌ voh poë,
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to nok a hat, eöꞌ to heꞌ voh a neöm a teꞌ vëh to hikta nok voh ta hat.”
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 E Jiutas to pënton vakomanih, pareꞌ vi ho en na pa moniꞌ manuh pa koman a Iuun Hinhin Apuh, pareꞌ nö ko oot en.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Ko teꞌ susunön ësës heꞌ kon ee pa moniꞌ pamëh, pare soe pan, “A moniꞌ vaꞌih eꞌ a moniꞌ to voen non o eraꞌ pa teꞌ ip, ka hikta se vahoꞌ vaꞌpeh me no a moniꞌ va pa Iuun Hinhin Apuh, suk ataeah, o Vavaasis pe Mosës to soepip e non pea pa öt o vu moniꞌ poë varih.”
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Ivëh, kee vaonöt ee pa soe va pa ö nee se voen ta ö oeh pa nap nonok nöh, a ö oeh pamëh nee to voen suk a pe o teꞌ va pa ma meh muhin to mët manih Jerusalëm.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Ivëh, nee to popokaꞌ suk ne sih a ö oeh pamëh pan, “O Oeh Va Po Eraꞌ.”
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Ivëh, kataeah no a teꞌ vanënën soe vëh e Jeremaëaꞌ to sosoe suk voh non to tavus vaman en. Eꞌ to soe voh pan,
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 E sunön to soe ka neoꞌ pan a moniꞌ pamëh
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 E Ieesuꞌ to nö, pareꞌ sun en pa matan e susun pa kaman vëh, e Ponsius Paëlat. Keꞌ hi poan pan, “Eën ko a teꞌ sunön po Jiuꞌ, ha?” Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eën koman to soe va eom nën.”
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me ra nap susunön to pokaꞌ poë pa ma soe peo. Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to hikta piun ta soe.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Ke Paëlat hi hahah kov en peꞌ pan, “Eën hikta tënan nom pa ma soe varih no a napan to vavateen a nom oah, ha?”
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Ke Ieesuꞌ hikta piun ta pah soe pe Paëlat. Ivëh, ke Paëlat pah toksean rakah en.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Pa ma kirismas kurus pa Taëën Apuh va po Pasovaꞌ, no a teꞌ susun pa kaman se vatvus taneꞌ maꞌ a pah teꞌ nohnoh no a napan koman to iu ne.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Manih po poen pamëh to teꞌ non a pah teꞌ to teꞌ non pa nohnoh, no a napan to nat ne poë no a taateꞌ peꞌ to parin hat rakah. Ka ëhnaneah e Barabas.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Ivëh, ko poen pamëh no a napan to tönun maꞌ manih pa teꞌ susun vëh e Paëlat. Keꞌ hi a napan, pareꞌ soe pan, “Eöm iu nem eteh nöꞌ se vatvus këh nös eah pa nohnoh? E Barabas, keꞌ, e Ieesuꞌ vëh nee to popokaꞌ ne poë e Kristo?”
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 E Paëlat to soe vamanih, suk eꞌ to nat e non pee to puhioꞌ ne e Ieesuꞌ, ivëh, nee to vahoꞌ suk maꞌ poë manih pa koreneah.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 O poen ne Paëlat to ihoꞌ non pa ö ihihoꞌ pa teꞌ susun pëpënton vahutët, ke köövo manot peꞌ vanö ken maꞌ peꞌ pa soe to soe non pan, “Koe a ip vamët a teꞌ maneom, suk ataeah, eꞌ a teꞌ to hikta teꞌ non pan eꞌ a teꞌ nonok hat. Pa poen pa popoen nöꞌ to ep o tatarep, paröꞌ haraꞌ vahat rakah e noꞌ.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ susunön pa napan to heꞌ kokoman ee pa napan pan, ee se hin vakis na e Paëlat, keꞌ vatvus këh maꞌ e Barabas pa nohnoh, ko ip vamët varoe e Ieesuꞌ.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Ke Paëlat hi rapoë pan, “E Barabas pen e Ieesuꞌ to teꞌ ne manih, ke eöm iu nem eteh nöꞌ se vanö hah nös manem peöm?” Ka napan soe pan, “Emöm to iu nem e Barabas.”
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Ke Paëlat hi hah en pee pan, “Keöꞌ se nok poꞌ ataeah manih pe Ieesuꞌ vëh nee to popokaꞌ ne poë e Kristo?” Ka napan piun e Paëlat, pare soe pan, “Ni öm eah pa kuruse.”
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Ke Paëlat soe pan, “Suk ataeah, a hat taeah neꞌ to nok?” Ivëhkëk, a napan to taoa suntan rakah ee ko soe ke Paëlat pan, “Ni öm eah pa kuruse.”
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 E Paëlat to nat en pa napan to hikta antoen ne a tënan poë. A siꞌ ö hat ko vapus tavus en. Ivëh, keꞌ pupui en pa koreneah pa ruen, pa matëëra napan, pareꞌ soe pan, “A mët pa teꞌ vëh, nöꞌ hikta se teen noꞌ, ahik, eöm koman se teen a mët pamëh.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Ka napan kurus poë varih soe maꞌ pan, “Emöm koman se teen a mët pa teꞌ vaꞌih me ra ma koaꞌ pemöm.
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 E Paëlat to vanö toꞌtoꞌ hah en maꞌ pe Barabas. Ivëhkëk, eꞌ to heꞌ en pe Ieesuꞌ manih pa nap vëvënsun, pan ee se rëp poë po uris rëprëp teꞌ, pare ni poë pa kuruse.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Ka nap vëvënsun pa teꞌ susun vëh e Paëlat to me ho ee pe Ieesuꞌ manuh pa koman iuun pa teꞌ susun, ka nap vëvënsun tönun töön ee peꞌ.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Ee to ihan këh ee peꞌ po ohop peꞌ, pareꞌ ohop varuꞌ poë po ohop rë ereraꞌ vamanih pa teꞌ sunön,
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 pare nok o uvan po uris toꞌtoꞌ, ko uvan poë, ko vaöt a papmatö peꞌ po toknon, pare vatokon ke poë, ko kö poë, pare hinën poë, pare soe pan, “Potan avih Sunön po Jiuꞌ.”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Ee to teteo poë, pare kon o toknon, ko navuh ee pa pasuneah.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Kee vahik kö poë, ko pureꞌ hah këh ee peꞌ po ohop rë vëh nee to ohop poë, pare ohop hah ee peꞌ po ohop koman peꞌ. Ko me ee peꞌ manuh pa ö nee se ni poë pa kuruse.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 A nap vëvënsun to këkëh tavus ne maꞌ a vöön va Jerusalëm, pare akeh a teꞌ va pa vöön va Saëriniꞌ, ka muhin peꞌ ivëh Afrikaꞌ. A ëhnan a teꞌ pamëh e Saëmon. Ee to toon poë pa teꞌ vaꞌaus e Ieesuꞌ pa kuruse.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Ee to tavus ee pa tope nee to pokaꞌ ne a Gölgötaꞌ. A pusun in o ëhnan pamëh to soe va non manih pan, “A ö no a ma kahoꞌ teꞌ to pet ne.”
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Ee to tavus nën ka nap vëvënsun hovën ee po voaën pa ëtoꞌ vatö kamis, pare kehkeh ne pan eꞌ se kaak. Eꞌ to punöꞌ en, ivëhkëk, eꞌ to koe en pa ëtoꞌ pais pamëh.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 A nap vëvënsun to ni ee peꞌ pa kuruse, pare ki vakëkëh a ma ohop peꞌ manih topniire, pa ö nee to vi a saatuꞌ.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Ee to ihoꞌ ne nën, pare ut ne poë to han non pa kuruse.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Pare kiun a soe vaꞌih nee to vahoꞌ suk voh poë po vahutët, pare ni manih pasun a kuruse peꞌ. A soe pamëh to soe va non manih pan, “IVAꞌIH E IEESUꞌ A TEꞌ SUNÖN PO JIUꞌ.”
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Manih pa havin e Ieesuꞌ nee to ni a meh poa teꞌ kakaveo, a paeh to han ke non pa papmatö peꞌ, ka meh han ke non pa papkiruk.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 A napan to vaoah ne, pare kökö ne e Ieesuꞌ, ko vaviivi pasun ko vavövöneꞌ poë,
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 pare soe ee pan, “Eën to soe voh pan, eën se kök a Iuun Hinhin Apuh va Jerusalëm, parën eok hah eöm peꞌ po kukön poen ro, ha? Hehe koman hah voh eo ah, parën këh kunah maꞌ a kuruse mane, pö nën se keh teꞌ nom e Koaꞌ vamaman pe Sosoenën.”
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, me o teꞌ susunön po Jiuꞌ. Ee me to vavövöneꞌ e ne pe Ieesuꞌ,
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 pare sosoe ne pan, “Eꞌ to vavaꞌaus voh non o upöm teꞌ, ivëhkëk, eꞌ to hikta onöt non a vaꞌaus koman hah ea.” Pare sosoe me ne pan, ‘Eën se keh teꞌ nom pan eën a Teꞌ Sunön pa napan va Israël. Aeoh! Këh kunah mah a kuruse, kemöm sih vaman poꞌ a oah.’
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Eꞌ to vaman non e Sosoenën, pareꞌ sosoe non pan, eꞌ e Koaꞌ pe Sosoenën. Ke Sosoenën se keh iu non poan, eꞌ se vaꞌaus en peꞌ.”
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 A poa teꞌ kakaveo varih nee to ni sinten a teꞌ kuruse pe Ieesuꞌ. Ee me to vavövöneꞌ e ne peꞌ.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Pa topnin potan pa 12 kirök no a popoen to kopös en pa muhin avoes, pareꞌ nö ko hik pa 3 kirök pa matanpoen.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Vatët non pa 3 kirök ne Ieesuꞌ to kokoeꞌ suntan rakah en, pareꞌ soe pan, “Eloi, Eloi, rama sapaktani.” Eꞌ to sosoe va non manih pan, “Sosoenën peöꞌ, Sosoenën peöꞌ, eën varakah ka neoꞌ toh?”
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Ka napan to sun vatët ne manih pa ö ne Ieesuꞌ to han non to pënton a ö neꞌ to sosoe va non, pare soe pan, “Eꞌ to vavaoe non e Elaëjaꞌ, pan eꞌ se vaꞌaus poan!”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Ka pah teꞌ vavaveo, pareꞌ vahoꞌ na a ta tah rö ötöt ruen manih po vinikaꞌ, pareꞌ vakapis poan po noton a tanaon, pareꞌ heꞌ e Ieesuꞌ pan eꞌ se kaak.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Ivëhkëk, o upöm to soe ke na poë pan, “Anoeh voh nom ah, ka ep voh no, e Elaëjaꞌ se pöꞌ nö en maꞌ pa vaꞌaus poan, keꞌ ahik.”
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Ke Ieesuꞌ pah tötö suntan en, ka apeneah këh en peꞌ, keꞌ mët en.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Ko rara vëh to han non manih pa koman a Iuun Hinhin Apuh tasi taneꞌ maꞌ manuh pasun, pareꞌ öök en manih po kusin, pareꞌ tavus en a poa tan. Ka rikrik ip manih po oeh, ko vös tatapon ee.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 — ausente —
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 — ausente —
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Ke susun pa nap vëvënsun, me ra nap vëvënsun varih to ut ne pe Ieesuꞌ to ep a rikrik, me a ma meh tah varih to tanok, a mët pe Ieesuꞌ, me a muhin to popoen en, ko vös tatapon ee, pare pah naöp suntan ee, ko soe ee pan, “A teꞌ vëh eꞌ vamaman rakah e Koaꞌ pe Sosoenën.”
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 O köövo o pöh peo rakah to sun varo këh e ne maꞌ pa kuruse, pare ut ne pataeah se tanok manih pe Ieesuꞌ. O köövo poë varih to heꞌ voh poë a ma taneah neꞌ to kökööt non, ee to vatet taneꞌ voh maꞌ poë manuh pa muhin va Galiliꞌ.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Manih topnin o köövo poë varih, a paeh va pee ivëh e Mariaꞌ va pa vöön va Makdalaꞌ, me e Mariaꞌ sinan e Jëmis, pen kea peꞌ Jeosëp. Ka meh köövo, eꞌ e sinan a poa koaꞌ pe Sëbëdiꞌ.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Manih pa matanpoen pamëh no a pah teꞌ öt ö to taneꞌ maꞌ pa vöön va Arimatiaꞌ, a ëhnan a teꞌ pamëh e Jeosëp. Eꞌ me voh a meh vamomhë pe Ieesuꞌ.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 E Jeosëp to nö manuh pe Paëlat, pareꞌ hin eah pan eꞌ se teꞌ a sionin e Ieesuꞌ ko pe. Ke Paëlat taꞌ a nap vëvënsun kee herep taneꞌ a sionin e Ieesuꞌ manih pa kuruse, ko heꞌ ee pe Joesëp.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 — ausente —
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 — ausente —
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Ka poa Mariaꞌ, a teꞌ Mariaꞌ va Makdalaꞌ, me a meh Mariaꞌ e sinan Jëmis, pen Jeosëp to ihoꞌ vatët ne po vapeepe, pare ut ne.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Ko meoh poen, eꞌ o Poen Apaapo, no o teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro Parësiꞌ to nö ee manuh pe Paëlat,
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 pare soe ke poë pan, “Apuh, emöm to nat hah a soe no a teꞌ pikpiuk vëh e Ieesuꞌ to teꞌ toꞌtoꞌ voh non, pareꞌ soe pan, ‘O kukön poen se oah, köꞌ toꞌ hah eoꞌ.’
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Ivëh, kën se soe vakis rakah ke ra nap vëvënsun varih to ut ne pa koveꞌ, kee ut vavih ne keꞌ öök po vakön poen. A ma vamomhë peꞌ tomeꞌ nö maꞌ, pare teꞌ aven ee pa sionin e Ieesuꞌ, pare soe ke ra napan pan, eꞌ to toꞌ ko sun taneꞌ hah en po vapeepe. Ee tomeꞌ nok to piuk voon to hat oah e non po teꞌ piuk vamoaan. O piuk vamoaan ivëh, ne Ieesuꞌ to soe voh pan, eꞌ e Kristo.”
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Ke Paëlat soe ke rapoë pan, “Kon ta ma teꞌ vëvënsun, kee nö ko ut ne po vapeepe. Eöm se nö, paröm nok a ma taneah nom to nat nem.
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Ivëh, kee nö kurus ee manuh pa ö ne Ieesuꞌ to pe non, pare nok vavavih rakah ee pa ma taneah to se sunpip non a nap kakaveo. Ee to vahoꞌ ee po supon manih pa vös vëh to sunpip non a matan a koveꞌ, pare vahoꞌ ee pa nap vëvënsun varih to ut ne.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.