Mateus 27

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pa pöstakah rakah no teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ susunön po Jiuꞌ to vaonöt ee po kokoman va pa ip vamët e Ieesuꞌ.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Ee to nohnoh poë, pare me ee peꞌ, ko heꞌ ee peꞌ manuh pe susun pa kaman, vëh e Paëlat.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 E Jiutas a teꞌ vëh to vikuh in e Ieesuꞌ manih pa napan varih to hat ov e ne poë, to ep en pa napan poë varih to soe ee pa ip vamët poë, pareꞌ pah tamak suntan en pataeah neꞌ to nok manih pe Ieesuꞌ. Ivëh, keꞌ teꞌ hah en pa kukön havun voaꞌ moniꞌ silvaꞌ varih no teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ susunön po Jiuꞌ to heꞌ voh poë,
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to nok a hat, eöꞌ to heꞌ voh a neöm a teꞌ vëh to hikta nok voh ta hat.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 E Jiutas to pënton vakomanih, pareꞌ vi ho en na pa moniꞌ manuh pa koman a Iuun Hinhin Apuh, pareꞌ nö ko oot en.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Ko teꞌ susunön ësës heꞌ kon ee pa moniꞌ pamëh, pare soe pan, “A moniꞌ vaꞌih eꞌ a moniꞌ to voen non o eraꞌ pa teꞌ ip, ka hikta se vahoꞌ vaꞌpeh me no a moniꞌ va pa Iuun Hinhin Apuh, suk ataeah, o Vavaasis pe Mosës to soepip e non pea pa öt o vu moniꞌ poë varih.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Ivëh, kee vaonöt ee pa soe va pa ö nee se voen ta ö oeh pa nap nonok nöh, a ö oeh pamëh nee to voen suk a pe o teꞌ va pa ma meh muhin to mët manih Jerusalëm.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Ivëh, nee to popokaꞌ suk ne sih a ö oeh pamëh pan, “O Oeh Va Po Eraꞌ.”
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Ivëh, kataeah no a teꞌ vanënën soe vëh e Jeremaëaꞌ to sosoe suk voh non to tavus vaman en. Eꞌ to soe voh pan,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 E sunön to soe ka neoꞌ pan a moniꞌ pamëh
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 E Ieesuꞌ to nö, pareꞌ sun en pa matan e susun pa kaman vëh, e Ponsius Paëlat. Keꞌ hi poan pan, “Eën ko a teꞌ sunön po Jiuꞌ, ha?” Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eën koman to soe va eom nën.”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me ra nap susunön to pokaꞌ poë pa ma soe peo. Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to hikta piun ta soe.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Ke Paëlat hi hahah kov en peꞌ pan, “Eën hikta tënan nom pa ma soe varih no a napan to vavateen a nom oah, ha?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Ke Ieesuꞌ hikta piun ta pah soe pe Paëlat. Ivëh, ke Paëlat pah toksean rakah en.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Pa ma kirismas kurus pa Taëën Apuh va po Pasovaꞌ, no a teꞌ susun pa kaman se vatvus taneꞌ maꞌ a pah teꞌ nohnoh no a napan koman to iu ne.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Manih po poen pamëh to teꞌ non a pah teꞌ to teꞌ non pa nohnoh, no a napan to nat ne poë no a taateꞌ peꞌ to parin hat rakah. Ka ëhnaneah e Barabas.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Ivëh, ko poen pamëh no a napan to tönun maꞌ manih pa teꞌ susun vëh e Paëlat. Keꞌ hi a napan, pareꞌ soe pan, “Eöm iu nem eteh nöꞌ se vatvus këh nös eah pa nohnoh? E Barabas, keꞌ, e Ieesuꞌ vëh nee to popokaꞌ ne poë e Kristo?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 E Paëlat to soe vamanih, suk eꞌ to nat e non pee to puhioꞌ ne e Ieesuꞌ, ivëh, nee to vahoꞌ suk maꞌ poë manih pa koreneah.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 O poen ne Paëlat to ihoꞌ non pa ö ihihoꞌ pa teꞌ susun pëpënton vahutët, ke köövo manot peꞌ vanö ken maꞌ peꞌ pa soe to soe non pan, “Koe a ip vamët a teꞌ maneom, suk ataeah, eꞌ a teꞌ to hikta teꞌ non pan eꞌ a teꞌ nonok hat. Pa poen pa popoen nöꞌ to ep o tatarep, paröꞌ haraꞌ vahat rakah e noꞌ.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ susunön pa napan to heꞌ kokoman ee pa napan pan, ee se hin vakis na e Paëlat, keꞌ vatvus këh maꞌ e Barabas pa nohnoh, ko ip vamët varoe e Ieesuꞌ.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Ke Paëlat hi rapoë pan, “E Barabas pen e Ieesuꞌ to teꞌ ne manih, ke eöm iu nem eteh nöꞌ se vanö hah nös manem peöm?” Ka napan soe pan, “Emöm to iu nem e Barabas.”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Ke Paëlat hi hah en pee pan, “Keöꞌ se nok poꞌ ataeah manih pe Ieesuꞌ vëh nee to popokaꞌ ne poë e Kristo?” Ka napan piun e Paëlat, pare soe pan, “Ni öm eah pa kuruse.”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Ke Paëlat soe pan, “Suk ataeah, a hat taeah neꞌ to nok?” Ivëhkëk, a napan to taoa suntan rakah ee ko soe ke Paëlat pan, “Ni öm eah pa kuruse.”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 E Paëlat to nat en pa napan to hikta antoen ne a tënan poë. A siꞌ ö hat ko vapus tavus en. Ivëh, keꞌ pupui en pa koreneah pa ruen, pa matëëra napan, pareꞌ soe pan, “A mët pa teꞌ vëh, nöꞌ hikta se teen noꞌ, ahik, eöm koman se teen a mët pamëh.”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Ka napan kurus poë varih soe maꞌ pan, “Emöm koman se teen a mët pa teꞌ vaꞌih me ra ma koaꞌ pemöm.
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 E Paëlat to vanö toꞌtoꞌ hah en maꞌ pe Barabas. Ivëhkëk, eꞌ to heꞌ en pe Ieesuꞌ manih pa nap vëvënsun, pan ee se rëp poë po uris rëprëp teꞌ, pare ni poë pa kuruse.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Ka nap vëvënsun pa teꞌ susun vëh e Paëlat to me ho ee pe Ieesuꞌ manuh pa koman iuun pa teꞌ susun, ka nap vëvënsun tönun töön ee peꞌ.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Ee to ihan këh ee peꞌ po ohop peꞌ, pareꞌ ohop varuꞌ poë po ohop rë ereraꞌ vamanih pa teꞌ sunön,
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 pare nok o uvan po uris toꞌtoꞌ, ko uvan poë, ko vaöt a papmatö peꞌ po toknon, pare vatokon ke poë, ko kö poë, pare hinën poë, pare soe pan, “Potan avih Sunön po Jiuꞌ.”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Ee to teteo poë, pare kon o toknon, ko navuh ee pa pasuneah.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Kee vahik kö poë, ko pureꞌ hah këh ee peꞌ po ohop rë vëh nee to ohop poë, pare ohop hah ee peꞌ po ohop koman peꞌ. Ko me ee peꞌ manuh pa ö nee se ni poë pa kuruse.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 A nap vëvënsun to këkëh tavus ne maꞌ a vöön va Jerusalëm, pare akeh a teꞌ va pa vöön va Saëriniꞌ, ka muhin peꞌ ivëh Afrikaꞌ. A ëhnan a teꞌ pamëh e Saëmon. Ee to toon poë pa teꞌ vaꞌaus e Ieesuꞌ pa kuruse.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Ee to tavus ee pa tope nee to pokaꞌ ne a Gölgötaꞌ. A pusun in o ëhnan pamëh to soe va non manih pan, “A ö no a ma kahoꞌ teꞌ to pet ne.”
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Ee to tavus nën ka nap vëvënsun hovën ee po voaën pa ëtoꞌ vatö kamis, pare kehkeh ne pan eꞌ se kaak. Eꞌ to punöꞌ en, ivëhkëk, eꞌ to koe en pa ëtoꞌ pais pamëh.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 A nap vëvënsun to ni ee peꞌ pa kuruse, pare ki vakëkëh a ma ohop peꞌ manih topniire, pa ö nee to vi a saatuꞌ.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Ee to ihoꞌ ne nën, pare ut ne poë to han non pa kuruse.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Pare kiun a soe vaꞌih nee to vahoꞌ suk voh poë po vahutët, pare ni manih pasun a kuruse peꞌ. A soe pamëh to soe va non manih pan, “IVAꞌIH E IEESUꞌ A TEꞌ SUNÖN PO JIUꞌ.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Manih pa havin e Ieesuꞌ nee to ni a meh poa teꞌ kakaveo, a paeh to han ke non pa papmatö peꞌ, ka meh han ke non pa papkiruk.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 A napan to vaoah ne, pare kökö ne e Ieesuꞌ, ko vaviivi pasun ko vavövöneꞌ poë,
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 pare soe ee pan, “Eën to soe voh pan, eën se kök a Iuun Hinhin Apuh va Jerusalëm, parën eok hah eöm peꞌ po kukön poen ro, ha? Hehe koman hah voh eo ah, parën këh kunah maꞌ a kuruse mane, pö nën se keh teꞌ nom e Koaꞌ vamaman pe Sosoenën.”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, me o teꞌ susunön po Jiuꞌ. Ee me to vavövöneꞌ e ne pe Ieesuꞌ,
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 pare sosoe ne pan, “Eꞌ to vavaꞌaus voh non o upöm teꞌ, ivëhkëk, eꞌ to hikta onöt non a vaꞌaus koman hah ea.” Pare sosoe me ne pan, ‘Eën se keh teꞌ nom pan eën a Teꞌ Sunön pa napan va Israël. Aeoh! Këh kunah mah a kuruse, kemöm sih vaman poꞌ a oah.’
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Eꞌ to vaman non e Sosoenën, pareꞌ sosoe non pan, eꞌ e Koaꞌ pe Sosoenën. Ke Sosoenën se keh iu non poan, eꞌ se vaꞌaus en peꞌ.”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 A poa teꞌ kakaveo varih nee to ni sinten a teꞌ kuruse pe Ieesuꞌ. Ee me to vavövöneꞌ e ne peꞌ.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Pa topnin potan pa 12 kirök no a popoen to kopös en pa muhin avoes, pareꞌ nö ko hik pa 3 kirök pa matanpoen.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Vatët non pa 3 kirök ne Ieesuꞌ to kokoeꞌ suntan rakah en, pareꞌ soe pan, “Eloi, Eloi, rama sapaktani.” Eꞌ to sosoe va non manih pan, “Sosoenën peöꞌ, Sosoenën peöꞌ, eën varakah ka neoꞌ toh?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Ka napan to sun vatët ne manih pa ö ne Ieesuꞌ to han non to pënton a ö neꞌ to sosoe va non, pare soe pan, “Eꞌ to vavaoe non e Elaëjaꞌ, pan eꞌ se vaꞌaus poan!”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Ka pah teꞌ vavaveo, pareꞌ vahoꞌ na a ta tah rö ötöt ruen manih po vinikaꞌ, pareꞌ vakapis poan po noton a tanaon, pareꞌ heꞌ e Ieesuꞌ pan eꞌ se kaak.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Ivëhkëk, o upöm to soe ke na poë pan, “Anoeh voh nom ah, ka ep voh no, e Elaëjaꞌ se pöꞌ nö en maꞌ pa vaꞌaus poan, keꞌ ahik.”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Ke Ieesuꞌ pah tötö suntan en, ka apeneah këh en peꞌ, keꞌ mët en.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Ko rara vëh to han non manih pa koman a Iuun Hinhin Apuh tasi taneꞌ maꞌ manuh pasun, pareꞌ öök en manih po kusin, pareꞌ tavus en a poa tan. Ka rikrik ip manih po oeh, ko vös tatapon ee.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 — ausente —
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 — ausente —
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Ke susun pa nap vëvënsun, me ra nap vëvënsun varih to ut ne pe Ieesuꞌ to ep a rikrik, me a ma meh tah varih to tanok, a mët pe Ieesuꞌ, me a muhin to popoen en, ko vös tatapon ee, pare pah naöp suntan ee, ko soe ee pan, “A teꞌ vëh eꞌ vamaman rakah e Koaꞌ pe Sosoenën.”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 O köövo o pöh peo rakah to sun varo këh e ne maꞌ pa kuruse, pare ut ne pataeah se tanok manih pe Ieesuꞌ. O köövo poë varih to heꞌ voh poë a ma taneah neꞌ to kökööt non, ee to vatet taneꞌ voh maꞌ poë manuh pa muhin va Galiliꞌ.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Manih topnin o köövo poë varih, a paeh va pee ivëh e Mariaꞌ va pa vöön va Makdalaꞌ, me e Mariaꞌ sinan e Jëmis, pen kea peꞌ Jeosëp. Ka meh köövo, eꞌ e sinan a poa koaꞌ pe Sëbëdiꞌ.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Manih pa matanpoen pamëh no a pah teꞌ öt ö to taneꞌ maꞌ pa vöön va Arimatiaꞌ, a ëhnan a teꞌ pamëh e Jeosëp. Eꞌ me voh a meh vamomhë pe Ieesuꞌ.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 E Jeosëp to nö manuh pe Paëlat, pareꞌ hin eah pan eꞌ se teꞌ a sionin e Ieesuꞌ ko pe. Ke Paëlat taꞌ a nap vëvënsun kee herep taneꞌ a sionin e Ieesuꞌ manih pa kuruse, ko heꞌ ee pe Joesëp.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 — ausente —
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 — ausente —
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Ka poa Mariaꞌ, a teꞌ Mariaꞌ va Makdalaꞌ, me a meh Mariaꞌ e sinan Jëmis, pen Jeosëp to ihoꞌ vatët ne po vapeepe, pare ut ne.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Ko meoh poen, eꞌ o Poen Apaapo, no o teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro Parësiꞌ to nö ee manuh pe Paëlat,
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 pare soe ke poë pan, “Apuh, emöm to nat hah a soe no a teꞌ pikpiuk vëh e Ieesuꞌ to teꞌ toꞌtoꞌ voh non, pareꞌ soe pan, ‘O kukön poen se oah, köꞌ toꞌ hah eoꞌ.’
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Ivëh, kën se soe vakis rakah ke ra nap vëvënsun varih to ut ne pa koveꞌ, kee ut vavih ne keꞌ öök po vakön poen. A ma vamomhë peꞌ tomeꞌ nö maꞌ, pare teꞌ aven ee pa sionin e Ieesuꞌ, pare soe ke ra napan pan, eꞌ to toꞌ ko sun taneꞌ hah en po vapeepe. Ee tomeꞌ nok to piuk voon to hat oah e non po teꞌ piuk vamoaan. O piuk vamoaan ivëh, ne Ieesuꞌ to soe voh pan, eꞌ e Kristo.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Ke Paëlat soe ke rapoë pan, “Kon ta ma teꞌ vëvënsun, kee nö ko ut ne po vapeepe. Eöm se nö, paröm nok a ma taneah nom to nat nem.
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Ivëh, kee nö kurus ee manuh pa ö ne Ieesuꞌ to pe non, pare nok vavavih rakah ee pa ma taneah to se sunpip non a nap kakaveo. Ee to vahoꞌ ee po supon manih pa vös vëh to sunpip non a matan a koveꞌ, pare vahoꞌ ee pa nap vëvënsun varih to ut ne.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.