Mateus 25
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NTLH
1 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “Po poen ne eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se tavus maꞌ, a Matop Vih va pa Vöön va Kin se matan va non manih po vahutët va pa havun köövo sepeꞌ to kon a ma ram pee, pare öhön ee pe voe tövaen manuh hanan.
1 Jesus disse:
2 — ausente —
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 — ausente —
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 — ausente —
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Ivëhkëk, e voe tövaen to hikta nönö vëvëhöꞌ non maꞌ, ko köövo sesepeꞌ poë varih mët rakah ee po mamaasoe, pare koroh varo rakah ee.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 Pa topnin poen rakah no a napan to pënton a pah teꞌ to soe vamanih, ‘E voe tövaen to nö en maꞌ. Sun öm, paröm öhön eah.
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Ivëh, ka kën mon sesepeꞌ poë varih sun, pare vamatop ee pa ma ram pee.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Ivëhkëk, a tönim sepeꞌ papön varih to sun, pare soe ke ra tönim natsean pan, ‘Heꞌ a möm ta ma teꞌ ö kompoꞌ, kemöm vapnih a ma teꞌ ram pemöm. A ma teꞌ ram pemöm to muteꞌ ee, suk o kompoꞌ to kit en.’
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Ivëhkëk, a tönim köövo sepeꞌ natsean varih to piun rapoë, pare soe pan, ‘Ahik, o kompoꞌ vaꞌih to hikta antoen a rora kurus. Eꞌ to vih non peöm se nö, paröm voen maꞌ ta ma teꞌ ö kompoꞌ koman peöm.’
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 A tönim köövo sepeꞌ varih to posean vure pa nö pa vavoen kompoꞌ. Ke voe tövaen nö en maꞌ. Ka tönim köövo sepeꞌ natsean varih to teꞌ vamatop ne sih, nö vaꞌpeh me ee peꞌ manuh pa taëën va po vaen. Kee ho ee koman iuun, ko panih ee maꞌ po hopaꞌ.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 Vasuksuk no a meh tönim köövo to hah maꞌ, pare ep o hopaꞌ to papanih en, pare tekteok ne o hopaꞌ, pare sosoe ne pan, ‘Sunön, Sunön, peret ka nös möm ah.’
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Ivëhkëk, e voe tövaen to soe maꞌ pan, ‘Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, Eöꞌ to hikta nat noꞌ peöm.’”
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 Ivëh, ke Ieesuꞌ soe ke poꞌ rapoë pan, “Eöm se teꞌ vamatop nem, suk ataeah, eöm to hikta nat nem po poen, me a aoaꞌ poanheh ne eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ pa Napan Kurus se hah maꞌ.”
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “A Matop Vih va pa Vöön va Kin to teꞌ va e non manih pe torara to kehkeh nö non pa meh muhin, pareꞌ vaoe na a ma teꞌ kikiu peꞌ, kee nö maꞌ keꞌ heꞌ vakëkëh raoe a ma tah peꞌ te matop ne.
14 Jesus continuou:
15 Eꞌ to heꞌ suk na o nat pa ma paeh teꞌ kikiu peꞌ. Eꞌ to heꞌ en pa pah teꞌ kikiu peꞌ pa K5,000.00, ka vapöök neꞌ to heꞌ a K2,000.00, ka vakön pa K1,000.00. Eꞌ to heꞌ vahik rapoë a moniꞌ peꞌ, pareꞌ nö poꞌ en pa meh muhin pa vavih.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Ka teꞌ vëh to kon voh a K5,000.00, to vakiu vëvëhöꞌ rakah en pa K5,000.00 pamëh, pareꞌ kon en pa meh K5,000.00 to tok maꞌ.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Ka teꞌ vëh to kon voh a K2,000.00, to vakiu a K2,000.00 pamëh, pareꞌ kon a meh K2,000.00 to tok maꞌ.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Ivëhkëk, a teꞌ vëh to kon a K1,000.00, to teꞌ a moniꞌ pamëh, pareꞌ en a koveꞌ manih po oeh ko pe en pa moniꞌ.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 E torara pee to teꞌ varë vahik en, pareꞌ hah en maꞌ, pareꞌ hi en pa ma teꞌ kikiu peꞌ pa ö nee to nok vah va in a moniꞌ peꞌ.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Ka teꞌ kikiu vëh to kon voh a K5,000.00, to nö me en maꞌ pa meh K5,000.00. Pareꞌ soe ke torara peꞌ pan, ‘Torara peöꞌ, eën to vaman voh e nom peöꞌ se matop vavih noꞌ a K5,000.00 pën. Eöꞌ to vakiu voh a moniꞌ pën, paröꞌ kon eoꞌ pa meh K5,000.00 to tok maꞌ.’
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 Ke torara peꞌ soe ke poan pan, ‘Eën a teꞌ kikiu vih rakah. Eën to nok voh a kiu vih rakah, parën matop voh nom a siꞌ tah soneꞌ. Ivëh, köꞌ vaman e noꞌ pën se matop e nom pa ma tah peo peöꞌ. Nö mah, ko vaeö me a neoꞌ.’
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 Ka teꞌ kikiu vëh to kon a K2,000.00 nö me en maꞌ pa meh K2,000.00. Pareꞌ soe ke torara peꞌ pan, ‘Torara peöꞌ, eën to vaman voh e nom peöꞌ se matop vavih noꞌ a K2,000.00 pën. Eöꞌ to vakiu voh a moniꞌ pën, paröꞌ kon eoꞌ pa meh K2,000.00 to tok maꞌ.’
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 Ke torara peꞌ soe ke poan pan, ‘Eën a teꞌ kikiu vih rakah. Eën to nok voh a kiu vih rakah, parën matop voh nom a siꞌ tah soneꞌ. Ivëh, köꞌ vaman e noꞌ pën se matop e nom pa ma tah peo peöꞌ. Nö mah, ko vaeö me a neoꞌ.’
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 Ka teꞌ vëh to kon voh a K1,000.00 nö maꞌ, pareꞌ soe ke torara peꞌ pan, ‘Torara peöꞌ, eöꞌ to nat e noꞌ pën no a taateꞌ pën to parin a hivaꞌ. A ma taëën nën to ënëën nom sih, ee a ma taëën nën to hikta nep voh. Parën osoes nom a voaꞌ nën to hikta poꞌpoꞌ voh.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Ivëh, nöꞌ to nanaöp suk voh noꞌ, paröꞌ nö ko koaan eoꞌ pa K1,000.00 pën manuh po oeh. Keꞌ ivaꞌih a moniꞌ pën.’
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 Ke torara peꞌ soe ke poan pan, ‘Eën a teꞌ hat rakah, parën karauh. Eën to soe ka neoꞌ pan, eën to nat e nom peöꞌ to enen noꞌ sih a ma tah nöꞌ to hikta nep voh. Me eöꞌ to osoes noꞌ a voaꞌ nöꞌ to hikta poꞌpoꞌ voh.
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 Ivëh, kën hikta vahoꞌ suk poꞌ voh a moniꞌ peöꞌ ataeah pa benk, köꞌ se hah maꞌ, ko kon a moniꞌ peöꞌ me a teꞌ to teꞌ oah non.’
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 Ke torara soe ke a meh teꞌ kikiu pan, ‘Öt këh a teꞌ vëh a K1,000.00, parën heꞌ a teꞌ vëh to teꞌ me non a K10,000.00.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 O teꞌ varih to vaneah ne a ma siꞌ tah keok, eöꞌ se heꞌ oah eoꞌ pee pa ö nee to öt va ne. Ivëhkëk, o teꞌ varih to hikta vaneah ne a ma tah peo, eöꞌ se kon këh eoꞌ pee pa ma siꞌ tah nee to vaneah ne.’
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Ke torara soe pan, ‘Vi na öm a teꞌ kikiu karauh vëh manuh pa vöön popoen. Manuh pa vöön pamëh no a napan se vaokook kov e ne, pare vakuskus rivon kov e ne po kamis.’
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se hah me maꞌ o kikis peöꞌ manih po oeh vamanih pa teꞌ Sunön me ro ankeroꞌ peöꞌ. Eöꞌ se tavus a teꞌ Sunön, paröꞌ ihoꞌ pa ö ihihoꞌ pa teꞌ sunön marën a kiiki a ma taateꞌ pa napan.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Ka napan va po oeh kurus tönun maꞌ manih peöꞌ. Köꞌ ki vakëh eoꞌ pee po pöök kum. Keꞌ matan va non manih pa teꞌ mamatop sipsip to ki vakëh o sipsip me ro meemeꞌ.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 Eöꞌ se vahoꞌ o teꞌ varih to nonok ne sih a ma taateꞌ totoopin manih pa papmatö peöꞌ. Ko teꞌ varih to hikta vavatet voh ne a soe peöꞌ pen Tamaneoꞌ Sosoenën se nö ee manuh pa papkiruk peöꞌ.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 Ke eöꞌ a teꞌ Sunön se soe va eoꞌ po teꞌ varih to teꞌ ne manih pa papmatö peöꞌ to nonok ne sih a ma taateꞌ totoopin pan, ‘Nö maꞌ öm, eöm varih ne Tamön to tapui voh en peöm. Nö maꞌ öm, paröm teꞌ nem manih pa Matop Vih ne Sosoenën to vamatop anoeh voh a neöm, taneo non maꞌ po poen ne Sosoenën to soe ko oeh tavus.’
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Suk ataeah, eöꞌ to maë, köm makën em peöꞌ, ko manoe, köm heꞌ em peöꞌ pa ruen, köꞌ kaak eoꞌ. Paröꞌ teꞌ varo këh noꞌ a vöön peöꞌ, köm me em peöꞌ pa ma iuun peöm.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 Ko poen nöꞌ to arus rara, köm rara em peöꞌ, köꞌ haraꞌ a hiinana, köm matop e nem peöꞌ, köꞌ teꞌ noꞌ pa nohnoh, köm nönö e nem na pa ep a neoꞌ.’
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 Ko teꞌ varih to nonok ne sih a ma taateꞌ totoopin se soe ee pan, ‘Sunön, o poen poanheh nemöm to ep ka oah to maë, pamöm makën a oah? Me o poen poanheh nemöm to ep ka oah to manoe, pamöm heꞌ oah a ruen kën kaak?
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 O poen poanheh nemöm to ep ka oah to teꞌ varo këh nom a vöön pën, pamöm vaoe a oah pa ma iuun pemöm? Me o poen poanheh nemöm to ep ka oah to hikta teꞌ me nom to rara, pamöm heꞌ oah o rara kën rara?
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 O poen poanheh nemöm to ep ka oah to haraꞌ nom a hiinana, me eën to teꞌ nom pa nohnoh, kemöm matop ka nom oah?’
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 Ke eöꞌ a teꞌ Sunön se piun rapoë, paröꞌ soe ke rapoë pan, ‘Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, a ma moeh tah nöm to nok voh manih pa ma kea peöꞌ varih, eöm to nok me em manih peöꞌ.’
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 “Ke eöꞌ a teꞌ Sunön se soe vahik vakomanih, paröꞌ soe ke poꞌ o teꞌ varih to teꞌ ne manih pa papkiruk peöꞌ to hikta nonok ne sih a ma taateꞌ totoopin pan, ‘Këh a na neoꞌ öm. E Sosoenën to soe voh en peöm varih se kon kamis. Eöm se nö manuh po suraꞌ vëh to hikta onöt non a muteꞌ. A suraꞌ pamëh to vamatop anoeh e non pe susun po oraꞌ hat, me ro ankeroꞌ peꞌ.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Suk ataeah, eöꞌ to haraꞌ voh noꞌ o maë, köm hikta makën a neoꞌ. Ko manoe, köm hikta heꞌ a neoꞌ ta ruen, köꞌ kaak.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 Paröꞌ teꞌ varo këh noꞌ a vöön peöꞌ, köm hikta vaoe a neoꞌ pa ma iuun peöm, ko hikta teꞌ me noꞌ to rara, köm hikta heꞌ a neoꞌ to rara. Paröꞌ haraꞌ noꞌ a hiinana, me eöꞌ to teꞌ noꞌ pa nohnoh, köm hikta nö maꞌ pa ep a neoꞌ.’
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 “Ka napan poë varih to antoen e ne pa piun a neoꞌ pan, ‘Sunön, o poen poanheh nemöm to ep voh ka nom oah to teꞌ maë nom, parën teꞌ manoe nom? Me o poen poanheh nemöm to ep voh ka nom oah to teꞌ varo këh nom a vöön pën? Me o poen poanheh nemöm to ep ka oah to hikta teꞌ me nom to rara, me eën to teꞌ nom pa nohnoh? Emöm ep voh nem a ma tah varih nih, pamöm hikta vaꞌaus a oah?’
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 Ke eöꞌ a teꞌ Sunön se piun va in a soe pee manih pan, ‘Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, a ma moeh tah kurus nöm to hikta nok voh manih pa ma teꞌ peöꞌ varih, eöm to hikta nok voh manih peöꞌ.’
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 “O teꞌ varih to vatösoe voh ne, eöꞌ e Sunön se veo eoꞌ pee, kee nö ee pa vöön va po kamis teꞌteꞌ tamoaan. Ko teꞌ varih to nonok ne sih a ma taateꞌ totoopin, ne eöꞌ e Sunön se me eoꞌ pee manuh pa vöön va kin kee kon ee po toꞌtoꞌ tamoaan.”
46 E Jesus terminou assim:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.