Mateus 25
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARA
1 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “Po poen ne eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se tavus maꞌ, a Matop Vih va pa Vöön va Kin se matan va non manih po vahutët va pa havun köövo sepeꞌ to kon a ma ram pee, pare öhön ee pe voe tövaen manuh hanan.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 — ausente —
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 — ausente —
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 — ausente —
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Ivëhkëk, e voe tövaen to hikta nönö vëvëhöꞌ non maꞌ, ko köövo sesepeꞌ poë varih mët rakah ee po mamaasoe, pare koroh varo rakah ee.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Pa topnin poen rakah no a napan to pënton a pah teꞌ to soe vamanih, ‘E voe tövaen to nö en maꞌ. Sun öm, paröm öhön eah.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Ivëh, ka kën mon sesepeꞌ poë varih sun, pare vamatop ee pa ma ram pee.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Ivëhkëk, a tönim sepeꞌ papön varih to sun, pare soe ke ra tönim natsean pan, ‘Heꞌ a möm ta ma teꞌ ö kompoꞌ, kemöm vapnih a ma teꞌ ram pemöm. A ma teꞌ ram pemöm to muteꞌ ee, suk o kompoꞌ to kit en.’
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Ivëhkëk, a tönim köövo sepeꞌ natsean varih to piun rapoë, pare soe pan, ‘Ahik, o kompoꞌ vaꞌih to hikta antoen a rora kurus. Eꞌ to vih non peöm se nö, paröm voen maꞌ ta ma teꞌ ö kompoꞌ koman peöm.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 A tönim köövo sepeꞌ varih to posean vure pa nö pa vavoen kompoꞌ. Ke voe tövaen nö en maꞌ. Ka tönim köövo sepeꞌ natsean varih to teꞌ vamatop ne sih, nö vaꞌpeh me ee peꞌ manuh pa taëën va po vaen. Kee ho ee koman iuun, ko panih ee maꞌ po hopaꞌ.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Vasuksuk no a meh tönim köövo to hah maꞌ, pare ep o hopaꞌ to papanih en, pare tekteok ne o hopaꞌ, pare sosoe ne pan, ‘Sunön, Sunön, peret ka nös möm ah.’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Ivëhkëk, e voe tövaen to soe maꞌ pan, ‘Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, Eöꞌ to hikta nat noꞌ peöm.’”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Ivëh, ke Ieesuꞌ soe ke poꞌ rapoë pan, “Eöm se teꞌ vamatop nem, suk ataeah, eöm to hikta nat nem po poen, me a aoaꞌ poanheh ne eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ pa Napan Kurus se hah maꞌ.”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “A Matop Vih va pa Vöön va Kin to teꞌ va e non manih pe torara to kehkeh nö non pa meh muhin, pareꞌ vaoe na a ma teꞌ kikiu peꞌ, kee nö maꞌ keꞌ heꞌ vakëkëh raoe a ma tah peꞌ te matop ne.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Eꞌ to heꞌ suk na o nat pa ma paeh teꞌ kikiu peꞌ. Eꞌ to heꞌ en pa pah teꞌ kikiu peꞌ pa K5,000.00, ka vapöök neꞌ to heꞌ a K2,000.00, ka vakön pa K1,000.00. Eꞌ to heꞌ vahik rapoë a moniꞌ peꞌ, pareꞌ nö poꞌ en pa meh muhin pa vavih.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Ka teꞌ vëh to kon voh a K5,000.00, to vakiu vëvëhöꞌ rakah en pa K5,000.00 pamëh, pareꞌ kon en pa meh K5,000.00 to tok maꞌ.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Ka teꞌ vëh to kon voh a K2,000.00, to vakiu a K2,000.00 pamëh, pareꞌ kon a meh K2,000.00 to tok maꞌ.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Ivëhkëk, a teꞌ vëh to kon a K1,000.00, to teꞌ a moniꞌ pamëh, pareꞌ en a koveꞌ manih po oeh ko pe en pa moniꞌ.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 E torara pee to teꞌ varë vahik en, pareꞌ hah en maꞌ, pareꞌ hi en pa ma teꞌ kikiu peꞌ pa ö nee to nok vah va in a moniꞌ peꞌ.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Ka teꞌ kikiu vëh to kon voh a K5,000.00, to nö me en maꞌ pa meh K5,000.00. Pareꞌ soe ke torara peꞌ pan, ‘Torara peöꞌ, eën to vaman voh e nom peöꞌ se matop vavih noꞌ a K5,000.00 pën. Eöꞌ to vakiu voh a moniꞌ pën, paröꞌ kon eoꞌ pa meh K5,000.00 to tok maꞌ.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Ke torara peꞌ soe ke poan pan, ‘Eën a teꞌ kikiu vih rakah. Eën to nok voh a kiu vih rakah, parën matop voh nom a siꞌ tah soneꞌ. Ivëh, köꞌ vaman e noꞌ pën se matop e nom pa ma tah peo peöꞌ. Nö mah, ko vaeö me a neoꞌ.’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Ka teꞌ kikiu vëh to kon a K2,000.00 nö me en maꞌ pa meh K2,000.00. Pareꞌ soe ke torara peꞌ pan, ‘Torara peöꞌ, eën to vaman voh e nom peöꞌ se matop vavih noꞌ a K2,000.00 pën. Eöꞌ to vakiu voh a moniꞌ pën, paröꞌ kon eoꞌ pa meh K2,000.00 to tok maꞌ.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Ke torara peꞌ soe ke poan pan, ‘Eën a teꞌ kikiu vih rakah. Eën to nok voh a kiu vih rakah, parën matop voh nom a siꞌ tah soneꞌ. Ivëh, köꞌ vaman e noꞌ pën se matop e nom pa ma tah peo peöꞌ. Nö mah, ko vaeö me a neoꞌ.’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Ka teꞌ vëh to kon voh a K1,000.00 nö maꞌ, pareꞌ soe ke torara peꞌ pan, ‘Torara peöꞌ, eöꞌ to nat e noꞌ pën no a taateꞌ pën to parin a hivaꞌ. A ma taëën nën to ënëën nom sih, ee a ma taëën nën to hikta nep voh. Parën osoes nom a voaꞌ nën to hikta poꞌpoꞌ voh.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Ivëh, nöꞌ to nanaöp suk voh noꞌ, paröꞌ nö ko koaan eoꞌ pa K1,000.00 pën manuh po oeh. Keꞌ ivaꞌih a moniꞌ pën.’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Ke torara peꞌ soe ke poan pan, ‘Eën a teꞌ hat rakah, parën karauh. Eën to soe ka neoꞌ pan, eën to nat e nom peöꞌ to enen noꞌ sih a ma tah nöꞌ to hikta nep voh. Me eöꞌ to osoes noꞌ a voaꞌ nöꞌ to hikta poꞌpoꞌ voh.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Ivëh, kën hikta vahoꞌ suk poꞌ voh a moniꞌ peöꞌ ataeah pa benk, köꞌ se hah maꞌ, ko kon a moniꞌ peöꞌ me a teꞌ to teꞌ oah non.’
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Ke torara soe ke a meh teꞌ kikiu pan, ‘Öt këh a teꞌ vëh a K1,000.00, parën heꞌ a teꞌ vëh to teꞌ me non a K10,000.00.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 O teꞌ varih to vaneah ne a ma siꞌ tah keok, eöꞌ se heꞌ oah eoꞌ pee pa ö nee to öt va ne. Ivëhkëk, o teꞌ varih to hikta vaneah ne a ma tah peo, eöꞌ se kon këh eoꞌ pee pa ma siꞌ tah nee to vaneah ne.’
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Ke torara soe pan, ‘Vi na öm a teꞌ kikiu karauh vëh manuh pa vöön popoen. Manuh pa vöön pamëh no a napan se vaokook kov e ne, pare vakuskus rivon kov e ne po kamis.’
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se hah me maꞌ o kikis peöꞌ manih po oeh vamanih pa teꞌ Sunön me ro ankeroꞌ peöꞌ. Eöꞌ se tavus a teꞌ Sunön, paröꞌ ihoꞌ pa ö ihihoꞌ pa teꞌ sunön marën a kiiki a ma taateꞌ pa napan.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Ka napan va po oeh kurus tönun maꞌ manih peöꞌ. Köꞌ ki vakëh eoꞌ pee po pöök kum. Keꞌ matan va non manih pa teꞌ mamatop sipsip to ki vakëh o sipsip me ro meemeꞌ.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Eöꞌ se vahoꞌ o teꞌ varih to nonok ne sih a ma taateꞌ totoopin manih pa papmatö peöꞌ. Ko teꞌ varih to hikta vavatet voh ne a soe peöꞌ pen Tamaneoꞌ Sosoenën se nö ee manuh pa papkiruk peöꞌ.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Ke eöꞌ a teꞌ Sunön se soe va eoꞌ po teꞌ varih to teꞌ ne manih pa papmatö peöꞌ to nonok ne sih a ma taateꞌ totoopin pan, ‘Nö maꞌ öm, eöm varih ne Tamön to tapui voh en peöm. Nö maꞌ öm, paröm teꞌ nem manih pa Matop Vih ne Sosoenën to vamatop anoeh voh a neöm, taneo non maꞌ po poen ne Sosoenën to soe ko oeh tavus.’
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Suk ataeah, eöꞌ to maë, köm makën em peöꞌ, ko manoe, köm heꞌ em peöꞌ pa ruen, köꞌ kaak eoꞌ. Paröꞌ teꞌ varo këh noꞌ a vöön peöꞌ, köm me em peöꞌ pa ma iuun peöm.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Ko poen nöꞌ to arus rara, köm rara em peöꞌ, köꞌ haraꞌ a hiinana, köm matop e nem peöꞌ, köꞌ teꞌ noꞌ pa nohnoh, köm nönö e nem na pa ep a neoꞌ.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Ko teꞌ varih to nonok ne sih a ma taateꞌ totoopin se soe ee pan, ‘Sunön, o poen poanheh nemöm to ep ka oah to maë, pamöm makën a oah? Me o poen poanheh nemöm to ep ka oah to manoe, pamöm heꞌ oah a ruen kën kaak?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 O poen poanheh nemöm to ep ka oah to teꞌ varo këh nom a vöön pën, pamöm vaoe a oah pa ma iuun pemöm? Me o poen poanheh nemöm to ep ka oah to hikta teꞌ me nom to rara, pamöm heꞌ oah o rara kën rara?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 O poen poanheh nemöm to ep ka oah to haraꞌ nom a hiinana, me eën to teꞌ nom pa nohnoh, kemöm matop ka nom oah?’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Ke eöꞌ a teꞌ Sunön se piun rapoë, paröꞌ soe ke rapoë pan, ‘Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, a ma moeh tah nöm to nok voh manih pa ma kea peöꞌ varih, eöm to nok me em manih peöꞌ.’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Ke eöꞌ a teꞌ Sunön se soe vahik vakomanih, paröꞌ soe ke poꞌ o teꞌ varih to teꞌ ne manih pa papkiruk peöꞌ to hikta nonok ne sih a ma taateꞌ totoopin pan, ‘Këh a na neoꞌ öm. E Sosoenën to soe voh en peöm varih se kon kamis. Eöm se nö manuh po suraꞌ vëh to hikta onöt non a muteꞌ. A suraꞌ pamëh to vamatop anoeh e non pe susun po oraꞌ hat, me ro ankeroꞌ peꞌ.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Suk ataeah, eöꞌ to haraꞌ voh noꞌ o maë, köm hikta makën a neoꞌ. Ko manoe, köm hikta heꞌ a neoꞌ ta ruen, köꞌ kaak.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Paröꞌ teꞌ varo këh noꞌ a vöön peöꞌ, köm hikta vaoe a neoꞌ pa ma iuun peöm, ko hikta teꞌ me noꞌ to rara, köm hikta heꞌ a neoꞌ to rara. Paröꞌ haraꞌ noꞌ a hiinana, me eöꞌ to teꞌ noꞌ pa nohnoh, köm hikta nö maꞌ pa ep a neoꞌ.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 “Ka napan poë varih to antoen e ne pa piun a neoꞌ pan, ‘Sunön, o poen poanheh nemöm to ep voh ka nom oah to teꞌ maë nom, parën teꞌ manoe nom? Me o poen poanheh nemöm to ep voh ka nom oah to teꞌ varo këh nom a vöön pën? Me o poen poanheh nemöm to ep ka oah to hikta teꞌ me nom to rara, me eën to teꞌ nom pa nohnoh? Emöm ep voh nem a ma tah varih nih, pamöm hikta vaꞌaus a oah?’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Ke eöꞌ a teꞌ Sunön se piun va in a soe pee manih pan, ‘Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, a ma moeh tah kurus nöm to hikta nok voh manih pa ma teꞌ peöꞌ varih, eöm to hikta nok voh manih peöꞌ.’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 “O teꞌ varih to vatösoe voh ne, eöꞌ e Sunön se veo eoꞌ pee, kee nö ee pa vöön va po kamis teꞌteꞌ tamoaan. Ko teꞌ varih to nonok ne sih a ma taateꞌ totoopin, ne eöꞌ e Sunön se me eoꞌ pee manuh pa vöön va kin kee kon ee po toꞌtoꞌ tamoaan.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.