Mateus 25
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARIB
1 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “Po poen ne eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se tavus maꞌ, a Matop Vih va pa Vöön va Kin se matan va non manih po vahutët va pa havun köövo sepeꞌ to kon a ma ram pee, pare öhön ee pe voe tövaen manuh hanan.
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do noivo.
2 — ausente —
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco prudentes.
3 — ausente —
3 Ora, as insensatas, tomando as lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 — ausente —
4 As prudentes, porém, levaram azeite em suas vasilhas, juntamente com as lâmpadas.
5 Ivëhkëk, e voe tövaen to hikta nönö vëvëhöꞌ non maꞌ, ko köövo sesepeꞌ poë varih mët rakah ee po mamaasoe, pare koroh varo rakah ee.
5 E tardando o noivo, cochilaram todas, e dormiram.
6 Pa topnin poen rakah no a napan to pënton a pah teꞌ to soe vamanih, ‘E voe tövaen to nö en maꞌ. Sun öm, paröm öhön eah.
6 Mas à meia-noite ouviu-se um grito: Eis o noivo! saí-lhe ao encontro!
7 Ivëh, ka kën mon sesepeꞌ poë varih sun, pare vamatop ee pa ma ram pee.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 Ivëhkëk, a tönim sepeꞌ papön varih to sun, pare soe ke ra tönim natsean pan, ‘Heꞌ a möm ta ma teꞌ ö kompoꞌ, kemöm vapnih a ma teꞌ ram pemöm. A ma teꞌ ram pemöm to muteꞌ ee, suk o kompoꞌ to kit en.’
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão se apagando.
9 Ivëhkëk, a tönim köövo sepeꞌ natsean varih to piun rapoë, pare soe pan, ‘Ahik, o kompoꞌ vaꞌih to hikta antoen a rora kurus. Eꞌ to vih non peöm se nö, paröm voen maꞌ ta ma teꞌ ö kompoꞌ koman peöm.’
9 Mas as prudentes responderam: não; pois de certo não chegaria para nós e para vós; ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 A tönim köövo sepeꞌ varih to posean vure pa nö pa vavoen kompoꞌ. Ke voe tövaen nö en maꞌ. Ka tönim köövo sepeꞌ natsean varih to teꞌ vamatop ne sih, nö vaꞌpeh me ee peꞌ manuh pa taëën va po vaen. Kee ho ee koman iuun, ko panih ee maꞌ po hopaꞌ.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 Vasuksuk no a meh tönim köövo to hah maꞌ, pare ep o hopaꞌ to papanih en, pare tekteok ne o hopaꞌ, pare sosoe ne pan, ‘Sunön, Sunön, peret ka nös möm ah.’
11 Depois vieram também as outras virgens, e disseram: Senhor, Senhor, abre-nos a porta.
12 Ivëhkëk, e voe tövaen to soe maꞌ pan, ‘Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, Eöꞌ to hikta nat noꞌ peöm.’”
12 Ele, porém, respondeu: Em verdade vos digo, não vos conheço.
13 Ivëh, ke Ieesuꞌ soe ke poꞌ rapoë pan, “Eöm se teꞌ vamatop nem, suk ataeah, eöm to hikta nat nem po poen, me a aoaꞌ poanheh ne eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ pa Napan Kurus se hah maꞌ.”
13 Vigiai pois, porque não sabeis nem o dia nem a hora.
14 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “A Matop Vih va pa Vöön va Kin to teꞌ va e non manih pe torara to kehkeh nö non pa meh muhin, pareꞌ vaoe na a ma teꞌ kikiu peꞌ, kee nö maꞌ keꞌ heꞌ vakëkëh raoe a ma tah peꞌ te matop ne.
14 Porque é assim como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes entregou os seus bens:
15 Eꞌ to heꞌ suk na o nat pa ma paeh teꞌ kikiu peꞌ. Eꞌ to heꞌ en pa pah teꞌ kikiu peꞌ pa K5,000.00, ka vapöök neꞌ to heꞌ a K2,000.00, ka vakön pa K1,000.00. Eꞌ to heꞌ vahik rapoë a moniꞌ peꞌ, pareꞌ nö poꞌ en pa meh muhin pa vavih.
15 a um deu cinco talentos, a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade; e seguiu viagem.
16 Ka teꞌ vëh to kon voh a K5,000.00, to vakiu vëvëhöꞌ rakah en pa K5,000.00 pamëh, pareꞌ kon en pa meh K5,000.00 to tok maꞌ.
16 O que recebera cinco talentos foi imediatamente negociar com eles, e ganhou outros cinco;
17 Ka teꞌ vëh to kon voh a K2,000.00, to vakiu a K2,000.00 pamëh, pareꞌ kon a meh K2,000.00 to tok maꞌ.
17 da mesma sorte, o que recebera dois ganhou outros dois;
18 Ivëhkëk, a teꞌ vëh to kon a K1,000.00, to teꞌ a moniꞌ pamëh, pareꞌ en a koveꞌ manih po oeh ko pe en pa moniꞌ.
18 mas o que recebera um foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 E torara pee to teꞌ varë vahik en, pareꞌ hah en maꞌ, pareꞌ hi en pa ma teꞌ kikiu peꞌ pa ö nee to nok vah va in a moniꞌ peꞌ.
19 Ora, depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Ka teꞌ kikiu vëh to kon voh a K5,000.00, to nö me en maꞌ pa meh K5,000.00. Pareꞌ soe ke torara peꞌ pan, ‘Torara peöꞌ, eën to vaman voh e nom peöꞌ se matop vavih noꞌ a K5,000.00 pën. Eöꞌ to vakiu voh a moniꞌ pën, paröꞌ kon eoꞌ pa meh K5,000.00 to tok maꞌ.’
20 Então chegando o que recebera cinco talentos, apresentou-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.
21 Ke torara peꞌ soe ke poan pan, ‘Eën a teꞌ kikiu vih rakah. Eën to nok voh a kiu vih rakah, parën matop voh nom a siꞌ tah soneꞌ. Ivëh, köꞌ vaman e noꞌ pën se matop e nom pa ma tah peo peöꞌ. Nö mah, ko vaeö me a neoꞌ.’
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Ka teꞌ kikiu vëh to kon a K2,000.00 nö me en maꞌ pa meh K2,000.00. Pareꞌ soe ke torara peꞌ pan, ‘Torara peöꞌ, eën to vaman voh e nom peöꞌ se matop vavih noꞌ a K2,000.00 pën. Eöꞌ to vakiu voh a moniꞌ pën, paröꞌ kon eoꞌ pa meh K2,000.00 to tok maꞌ.’
22 Chegando também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.
23 Ke torara peꞌ soe ke poan pan, ‘Eën a teꞌ kikiu vih rakah. Eën to nok voh a kiu vih rakah, parën matop voh nom a siꞌ tah soneꞌ. Ivëh, köꞌ vaman e noꞌ pën se matop e nom pa ma tah peo peöꞌ. Nö mah, ko vaeö me a neoꞌ.’
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Ka teꞌ vëh to kon voh a K1,000.00 nö maꞌ, pareꞌ soe ke torara peꞌ pan, ‘Torara peöꞌ, eöꞌ to nat e noꞌ pën no a taateꞌ pën to parin a hivaꞌ. A ma taëën nën to ënëën nom sih, ee a ma taëën nën to hikta nep voh. Parën osoes nom a voaꞌ nën to hikta poꞌpoꞌ voh.
24 Chegando por fim o que recebera um talento, disse: Senhor, eu te conhecia, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste, e recolhes onde não joeiraste;
25 Ivëh, nöꞌ to nanaöp suk voh noꞌ, paröꞌ nö ko koaan eoꞌ pa K1,000.00 pën manuh po oeh. Keꞌ ivaꞌih a moniꞌ pën.’
25 e, atemorizado, fui esconder na terra o teu talento; eis aqui tens o que é teu.
26 Ke torara peꞌ soe ke poan pan, ‘Eën a teꞌ hat rakah, parën karauh. Eën to soe ka neoꞌ pan, eën to nat e nom peöꞌ to enen noꞌ sih a ma tah nöꞌ to hikta nep voh. Me eöꞌ to osoes noꞌ a voaꞌ nöꞌ to hikta poꞌpoꞌ voh.
26 Ao que lhe respondeu o seu senhor: Servo mau e preguiçoso, sabias que ceifo onde não semeei, e recolho onde não joeirei?
27 Ivëh, kën hikta vahoꞌ suk poꞌ voh a moniꞌ peöꞌ ataeah pa benk, köꞌ se hah maꞌ, ko kon a moniꞌ peöꞌ me a teꞌ to teꞌ oah non.’
27 Devias então entregar o meu dinheiro aos banqueiros e, vindo eu, tê-lo-ia recebido com juros.
28 Ke torara soe ke a meh teꞌ kikiu pan, ‘Öt këh a teꞌ vëh a K1,000.00, parën heꞌ a teꞌ vëh to teꞌ me non a K10,000.00.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai ao que tem os dez talentos.
29 O teꞌ varih to vaneah ne a ma siꞌ tah keok, eöꞌ se heꞌ oah eoꞌ pee pa ö nee to öt va ne. Ivëhkëk, o teꞌ varih to hikta vaneah ne a ma tah peo, eöꞌ se kon këh eoꞌ pee pa ma siꞌ tah nee to vaneah ne.’
29 Porque a todo o que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
30 Ke torara soe pan, ‘Vi na öm a teꞌ kikiu karauh vëh manuh pa vöön popoen. Manuh pa vöön pamëh no a napan se vaokook kov e ne, pare vakuskus rivon kov e ne po kamis.’
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
31 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se hah me maꞌ o kikis peöꞌ manih po oeh vamanih pa teꞌ Sunön me ro ankeroꞌ peöꞌ. Eöꞌ se tavus a teꞌ Sunön, paröꞌ ihoꞌ pa ö ihihoꞌ pa teꞌ sunön marën a kiiki a ma taateꞌ pa napan.
31 Quando, pois vier o Filho do homem na sua glória, e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 Ka napan va po oeh kurus tönun maꞌ manih peöꞌ. Köꞌ ki vakëh eoꞌ pee po pöök kum. Keꞌ matan va non manih pa teꞌ mamatop sipsip to ki vakëh o sipsip me ro meemeꞌ.
32 e diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos;
33 Eöꞌ se vahoꞌ o teꞌ varih to nonok ne sih a ma taateꞌ totoopin manih pa papmatö peöꞌ. Ko teꞌ varih to hikta vavatet voh ne a soe peöꞌ pen Tamaneoꞌ Sosoenën se nö ee manuh pa papkiruk peöꞌ.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos à esquerda.
34 Ke eöꞌ a teꞌ Sunön se soe va eoꞌ po teꞌ varih to teꞌ ne manih pa papmatö peöꞌ to nonok ne sih a ma taateꞌ totoopin pan, ‘Nö maꞌ öm, eöm varih ne Tamön to tapui voh en peöm. Nö maꞌ öm, paröm teꞌ nem manih pa Matop Vih ne Sosoenën to vamatop anoeh voh a neöm, taneo non maꞌ po poen ne Sosoenën to soe ko oeh tavus.’
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai. Possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Suk ataeah, eöꞌ to maë, köm makën em peöꞌ, ko manoe, köm heꞌ em peöꞌ pa ruen, köꞌ kaak eoꞌ. Paröꞌ teꞌ varo këh noꞌ a vöön peöꞌ, köm me em peöꞌ pa ma iuun peöm.
35 Pois tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era forasteiro, e recolhestes-me;
36 Ko poen nöꞌ to arus rara, köm rara em peöꞌ, köꞌ haraꞌ a hiinana, köm matop e nem peöꞌ, köꞌ teꞌ noꞌ pa nohnoh, köm nönö e nem na pa ep a neoꞌ.’
36 estava nu, e vestistes-me; enfermo, e visitastes-me; preso, e viestes ver-me.
37 Ko teꞌ varih to nonok ne sih a ma taateꞌ totoopin se soe ee pan, ‘Sunön, o poen poanheh nemöm to ep ka oah to maë, pamöm makën a oah? Me o poen poanheh nemöm to ep ka oah to manoe, pamöm heꞌ oah a ruen kën kaak?
37 Então perguntarão os justos: Senhor, quando te vimos faminto, e te demos de comer; ou com sede, e te demos de beber?
38 O poen poanheh nemöm to ep ka oah to teꞌ varo këh nom a vöön pën, pamöm vaoe a oah pa ma iuun pemöm? Me o poen poanheh nemöm to ep ka oah to hikta teꞌ me nom to rara, pamöm heꞌ oah o rara kën rara?
38 Quando te vimos forasteiro, e te recolhemos; ou nu, e te vestimos?
39 O poen poanheh nemöm to ep ka oah to haraꞌ nom a hiinana, me eën to teꞌ nom pa nohnoh, kemöm matop ka nom oah?’
39 Quando te vimos enfermo, ou preso, e fomos visitar-te?
40 Ke eöꞌ a teꞌ Sunön se piun rapoë, paröꞌ soe ke rapoë pan, ‘Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, a ma moeh tah nöm to nok voh manih pa ma kea peöꞌ varih, eöm to nok me em manih peöꞌ.’
40 O Rei responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o fizestes a um destes meus irmãos mais pequeninos, a mim o fizestes.
41 “Ke eöꞌ a teꞌ Sunön se soe vahik vakomanih, paröꞌ soe ke poꞌ o teꞌ varih to teꞌ ne manih pa papkiruk peöꞌ to hikta nonok ne sih a ma taateꞌ totoopin pan, ‘Këh a na neoꞌ öm. E Sosoenën to soe voh en peöm varih se kon kamis. Eöm se nö manuh po suraꞌ vëh to hikta onöt non a muteꞌ. A suraꞌ pamëh to vamatop anoeh e non pe susun po oraꞌ hat, me ro ankeroꞌ peꞌ.
41 Dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, destinado ao Diabo e seus anjos.
42 Suk ataeah, eöꞌ to haraꞌ voh noꞌ o maë, köm hikta makën a neoꞌ. Ko manoe, köm hikta heꞌ a neoꞌ ta ruen, köꞌ kaak.
42 Pois tive fome, e não me destes de comer; tive sede e não me destes de beber;
43 Paröꞌ teꞌ varo këh noꞌ a vöön peöꞌ, köm hikta vaoe a neoꞌ pa ma iuun peöm, ko hikta teꞌ me noꞌ to rara, köm hikta heꞌ a neoꞌ to rara. Paröꞌ haraꞌ noꞌ a hiinana, me eöꞌ to teꞌ noꞌ pa nohnoh, köm hikta nö maꞌ pa ep a neoꞌ.’
43 era forasteiro, e não me recolhestes; estava nu, e não me vestistes; enfermo e preso, e não me visitastes.
44 “Ka napan poë varih to antoen e ne pa piun a neoꞌ pan, ‘Sunön, o poen poanheh nemöm to ep voh ka nom oah to teꞌ maë nom, parën teꞌ manoe nom? Me o poen poanheh nemöm to ep voh ka nom oah to teꞌ varo këh nom a vöön pën? Me o poen poanheh nemöm to ep ka oah to hikta teꞌ me nom to rara, me eën to teꞌ nom pa nohnoh? Emöm ep voh nem a ma tah varih nih, pamöm hikta vaꞌaus a oah?’
44 Também eles perguntarão: Senhor, quando te vimos faminto, com sede, forasteiro, nu, enfermo, ou preso, e não te servimos?
45 Ke eöꞌ a teꞌ Sunön se piun va in a soe pee manih pan, ‘Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, a ma moeh tah kurus nöm to hikta nok voh manih pa ma teꞌ peöꞌ varih, eöm to hikta nok voh manih peöꞌ.’
45 Então lhes responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 “O teꞌ varih to vatösoe voh ne, eöꞌ e Sunön se veo eoꞌ pee, kee nö ee pa vöön va po kamis teꞌteꞌ tamoaan. Ko teꞌ varih to nonok ne sih a ma taateꞌ totoopin, ne eöꞌ e Sunön se me eoꞌ pee manuh pa vöön va kin kee kon ee po toꞌtoꞌ tamoaan.”
46 Irão estes para o suplício eterno, porém os justos para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.