Mateus 22

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ me e non pa napan, pareꞌ hutët hah ken pee po moeh vahutët pa soe vapipinoꞌ, eꞌ to soe ke rapoë pan,
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “A Matop Vih va pa Vöön va Kin to teꞌ va non manih pa teꞌ sunön to vamatop o vaënëën va po vaen pe sunaiꞌeah.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Eꞌ to vamatop vahik en, pareꞌ vanö en po vipuh manuh pa napan varih se nö maꞌ manih pa taëën pamëh. Ko poen no a taëën to vamatop vahik en, keꞌ vanö en pa nap kiu peꞌ, kee nö ee ko vaoe ee maꞌ po teꞌ varih neꞌ to vanö voh o vipuh manih pee. Ivëhkëk, ee to koe ee pa nö maꞌ.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Vasuksuk neꞌ to vanö en po upöm teꞌ kikiu peꞌ, pareꞌ soe ke rapoë pan, “Soe ke ro teꞌ varih na to vanö voh o vipuh manih pee, pan, “A taëën to vamatop vahik en. Emöm to ip em pa kaöꞌ vusvus, ka ma moeh tah kurus vamatop vahik ee. Ke sunön peöꞌ to iu non a ö söm nö maꞌ pa taëën va po vaen pe sunaiꞌeah.” ’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Ivëhkëk, a napan to hikta nö maꞌ. E tövaneah pa taëën to vanö voh o vipuh manih pa napan, kee pënton varo ee pa soe peꞌ, pare vanönö ee pa nok a ma kiu pee. A paeh to nö en po tökiu peꞌ. Ka meh nö en pa matop a sitoaꞌ peꞌ.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Ko upöm öt a ma teꞌ kikiu pe tövaneah pa taëën, pare ip naon rapoë, kee mëtmët ee.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 A teꞌ sunön to pënton a tah vaꞌih to tanok manih pa nap kiu peꞌ, pareꞌ pah heve suntan en. Eꞌ to vanö en pa nap vëvënsun peꞌ, kee ip vahik rakah ee pa napan varih to ip a nap kiu peꞌ, pare ës ee pa ma vöön pee.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 “Ivëh, ka teꞌ sunön soe ke ra nap kiu peꞌ pan, ‘A taëën va po vaen pe koaꞌ peöꞌ to vamatop vahik en. Ivëhkëk, a napan varih nöꞌ to vanö o vipuh peöꞌ manih pee, ee to hikta vih onöt ne a nö maꞌ pa taëën pamëh.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Ivëh, köꞌ iu noꞌ a ö nöm se nö manuh pa ma sinten hanan, paröm vaoe maꞌ ere tereh nöm to ep. Paröm soe ke raoe kee nö maꞌ pa taëën peöꞌ.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Ka nap kiu pa teꞌ sunön suk ee pa ma hanan. Pare meeme ee maꞌ pere tereh nee to onöt ne a taum. O teꞌ vihvih me ro teꞌ o hathat, kee nö ee maꞌ ka iuun no a taëën va po vaen to teꞌ non puh rakah en pa napan.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 “Ka teꞌ sunön ho en koman iuun pa ep pa napan varih to nö maꞌ, pareꞌ ep in a pah teꞌ to teꞌ non nën to hikta hop maꞌ to ohop va pa taëën va po vaen.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Ka teꞌ sunön pamëh soe ka teꞌ pamëh pan, ‘Kea, eën ho vah va maꞌ nih manih? Eën to hikta ohop nom o ohop va pa taëën va po vaen.’ Ivëhkëk, a teꞌ pamëh to hikta soe ta tah.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Ivëh, ka teꞌ sunön soe ke ra nap kiu peꞌ pan, ‘Öt öm a teꞌ vëh, paröm nohnoh a poa koreneah me a poa moneah, paröm vi tavus na eah manuh pa vöön popoen. Manih pa vöön popoen pamëh no a napan se vaokook kov e ne, pare vakuskus rivon kov e ne po kamis.’
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 E Ieesuꞌ to heꞌ vahik a soe vapipinoꞌ peꞌ, pareꞌ vamaaka en pa pusun in a soe pamëh, pareꞌ soe ke ra napan pan, “E Sosoenën to iu non sih a nap peo se nö maꞌ manih pa iuun peꞌ. Ivëhkëk, a ma siꞌ pah teꞌ ro to tënan o vipuh peꞌ, ee o teꞌ poë varih ne Sosoenën to pitöꞌ koman voh en pee.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 O Parësiꞌ to këh ee pe Ieesuꞌ to vavaasis non a napan, pare nok ee po kokoman va pa ö nee se punöꞌ poë po vahutët, ko vahoꞌ poë po vahutët suk a ma soe koman peꞌ.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Ee to nö, pare vanö ee maꞌ pa ma teꞌ vamomhë koman pee, me ro teꞌ varih to vavatet ne sih o kum pe Hëërot. Kee nö maꞌ manih pe Ieesuꞌ, pare soe pan, “Apuh, emöm to nat e nem pën a teꞌ sosoe man rakah. Pamöm nat e nem pën to vavaasis nom sih a napan a taateꞌ pe Sosoenën. Parën hikta nat nom pa koman varoe ta pah teꞌ, ko hikta nat nom pa soe ta pah soe manih pa teꞌ hikto ëhnan, me a teꞌ to teꞌ me non o ëhnan.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Soe ka möm ah, eꞌ vih kës e non pea pa heꞌ a takis manih pe Sisaꞌ, keꞌ a hik?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to nat momoaan en pa ma kokoman po teꞌ poë varih to kehkeh punöꞌ ne poë, ivëh, neꞌ to soe suk va i ra poë manih pan, “Eöm o teꞌ o pöh pikpiuk rakah, eöm pupunöꞌ suk a no neoꞌ ataeah?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Vataare suk voh a neoꞌ öm ta pah moniꞌ va pa moniꞌ vëh nöm to tatakis nem sih.” Kee vataare ee peꞌ po pöh voaꞌ moniꞌ.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ke Ieesuꞌ hi en pee pan, “A ëhnan me o kahoꞌ peteh ivëh to teꞌ non pa moniꞌ vëh?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Kee piun e Ieesuꞌ, pare soe pan, “Pe Sisaꞌ.” Ke Ieesuꞌ soe ke poꞌ rapoë pan, “A tah to vaneah non pe Sisaꞌ nöm se heꞌ e Sisaꞌ. Ka tah to vaneah non pe Sosoenën nöm se heꞌ e Sosoenën.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Ee to pënton a soe pe Ieesuꞌ, pare töhkak vahat rakah ee, ko këh ee peꞌ, pare vanönö ee.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Manih po poen avoeꞌ pamëh o Sëdiusi to nö maꞌ manih pe Ieesuꞌ. O Sëdiusi, ee o kum teꞌ to hikta vaman ne pan, a nap mët se sun taneꞌ hah ee manih po vapeepe, to hi poë a hi, pare soe pan,
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 “Apuh, e Mosës to soe voh ka ra pan, ‘Ta pah teꞌ se keh mët akuk eꞌ hikta vatvus ta pah koaꞌ manih pe köövo peꞌ, ke kea peꞌ me hah e köövo amop peꞌ, pareꞌ vatvus a koaꞌ se kon a ëhnan e kea peꞌ.’
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Eꞌ to teꞌ voh non a kën tom mahin, a tönim koaꞌ me ra pöök. Ka teꞌ apuh vaen en, pareꞌ hikta vatvus ta koaꞌ eꞌ he mët en. Ivëh, ke kea peꞌ me hah en pe köövo ne kea apuh peꞌ to mët këh.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Ke vapöök kea peꞌ mët pet en. Eꞌ he hikta vatvus avoeꞌ non ta koaꞌ, ka vakön kea pee nok pet va en nën. Keꞌe kurus rakah to mët vahik akuk rakah ee. Ee hikta vatvus ta pah koaꞌ.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Ke köövo amop pamëh pah mët suk poꞌ en pee kurus.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Ivëh, ka nat e no pa tönim me ra poa teꞌ to vameeme petpet voh e ne pa pah köövo. Ko poen no a nap mët se sun taneꞌ hah manih po vapeepe, eteh rakah poꞌ se vaneah totoopin non pe köövo vëh, no a kën tom mahin varih to me voh ne?”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Ke Ieesuꞌ piun rapoë, pareꞌ soe pan, “Eöm o teꞌ o nun rakah to hikta nat vavih nem pataeah no Puk Vapenpen to sosoe non sih, paröm hikta nat vavih me nem po kikis pe Sosoenën.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 O poen no a nap mët se sun taneꞌ hah maꞌ po vapeepe, a napan kurus hikta se vavaen hah ne. Suk ataeah, eꞌe se teꞌ va e ne manih po ankeroꞌ manuh pa vöön va kin.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Eöm hikta ëh pöꞌ voh a soe ne Sosoenën to sosoe voh ka non neöm pan, a nap mët se toꞌtoꞌ hah, pare sun hah ee.
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 E Abraham, ke Aësak, ke Jekop to mët moaan rakah voh ee po poen ne Sosoenën to soe voh pan,
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 A napan to pënton a soe vaꞌih, pare pah toksean rakah ee po vavaasis pe Ieesuꞌ.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 O Parësiꞌ to pënton ee pa ö ne Ieesuꞌ to sunpip rakah en po Sëdiusi pa ma soe peꞌ. Ko Sëdiusi hikta onöt ne a soe ta tah, suk e Ieesuꞌ to nok raoe, kee nun rakah ee. Ivëh, ko Parësiꞌ tönun hah me ee pe Ieesuꞌ,
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 manih pee to teꞌ non a pah teꞌ to nat suntan rakah non o Vavaasis Pe Mosës. Ka to Parësiꞌ pamëh to kehkeh punöꞌ non e Ieesuꞌ.
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 Pareꞌ soe pan, “Apuh, a taateꞌ taeah to apuh oah non manih po Vavaasis pe Mosës?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Ke Ieesuꞌ piun poan, pareꞌ soe pan,
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Ee ivarih, a ma taateꞌ to apuh oah ne a ma meh taateꞌ.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ka vapöök taateꞌ to vatoe e non pa ma taateꞌ vamoaan to soe va ne manih pan,
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 A poa taateꞌ poë varih, ee a pusun rakah kov in a ma Vavaasis kurus pe Mosës, me a ma Soe po Teꞌ Vanënën Soe.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 O Parësiꞌ to teꞌ tönun avoeꞌ e ne, ke Ieesuꞌ hi rapoë a hi vaꞌih,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 “Eöm koman va nem nih pe Kristo, eꞌ e koaꞌ peteh?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Ke Ieesuꞌ hi hah en pee pan, “Suk ataeah, ka Tuvuh Vasioꞌ heꞌ voh o kokoman manih pe Devit, keꞌ pokaꞌ en pa teꞌ pamëh e Sunön peöꞌ? E Devit to soe vavoh manih komön a Puk Vaëhëh vamanih pan,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘E Sosoenën to soe ke Devit pan,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 “E Devit to popokaꞌ non sih e Ieesuꞌ Kristo e Sunön, ivëh, ke Kristo hikta teꞌ varoe non pan eꞌ e koaꞌ pe Devit. Ahik! Eꞌ to teꞌ me e non e Sunön peꞌ.”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Ahik rakah ta paeh va po Parësiꞌ to piun a soe pe Ieesuꞌ. Taneo rakah non po poen pamëh no a hikta pah teꞌ nat to onöt non a hi hah e Ieesuꞌ ta ma meh hi.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.