Mateus 17
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT
1 O tönim me o pöh poen to oah ee, ke Ieesuꞌ, me e Pitaꞌ, me ra poa tom kea e Jëmis pen Jon. Ee varoe to peah pa tope a pah vakin.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Ee to teꞌ ne nën ka sionin e Ieesuꞌ tarih, pareꞌ matan ke en. Ka mataneah ëman va e non manih pa potan. Ko ohop tarih, pareꞌ matan va e non manih po tëkrea.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Ke Mosës pen Elaëjaꞌ tavus ee maꞌ, pare vavaato me e ne pe Ieesuꞌ. Ee to vaato vahik me ee peꞌ,
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 ke Pitaꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “Eeh, Sunön, eꞌ to vih non pea to teꞌ no manih kuru, kën se nom iu nom, köꞌ u eoꞌ pa kukön tanu manih. A teꞌ pën, me a teꞌ pe Mosës, me a teꞌ pe Elaëjaꞌ.”
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 E Pitaꞌ to toto avoeꞌ e non, ka unöh kakaare pöm en pee. Ka to taneꞌ maꞌ manuh pa koman a unöh to soe maꞌ pan, “Ivaꞌih e Koaꞌ vamaman rakah peöꞌ, eöꞌ to iu vi rakah e noꞌ peꞌ, paröꞌ vaeö noꞌ eah, köm se tënan eah, paröm vatet a ma soe peꞌ.”
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 A kukön vamomhë pe Ieesuꞌ to pënton a to, to tataneꞌ non maꞌ pa koman a unöh, ko rikrik rakah e ne po naöp, pare vuꞌ ee manih po oeh.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to nö maꞌ manih pee, pareꞌ pöök rapoë, pareꞌ soe ke rapoë pan, “Sun öm! Paröm koe a naöp.”
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 A kukön vamomhë to taꞌkë maꞌ, pare ep varoe ee pe Ieesuꞌ to teꞌ e non pehen, no ahikta meh teh to teꞌ me non poan.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Ee to këh kunah hah ee maꞌ pa tope pamëh, ke Ieesuꞌ vuhvuh rapoë, pareꞌ soe ke rapoë pan, “Eöm se nat nem soe tavus a tah vaꞌih nöm to ep maꞌ manuh kin pa tope, keꞌ teꞌ non, ko antoen rakah po poen ne eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se sun taneꞌ hah po vapeepe.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Ka kukön vamomhë peꞌ hi poë pan, “Suk ataeah ko teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës sosoe ne pan e Elaëjaꞌ se vovoh maꞌ?”
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Ke Ieesuꞌ piun rapoë, pareꞌ sosoe suk non e Jon Tövapupui, ko soe ke rapoë pan, “A soe pee a man, e Elaëjaꞌ to nö voh en maꞌ, pareꞌ vatotoopin vahik voh en pa ma moeh tah kurus.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Eꞌ to nö voh en maꞌ, ivëhkëk, a napan to hikta nat ne peꞌ, eteh. Ee to vavatet vaviꞌ e ne pa ma kokoman pee, pare nonok ne a ma vu taateꞌ hat manih peꞌ. A ma vu taateꞌ poë varih se tavus pet ee manih peöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus pö ne eöꞌ se teꞌ o kamis.”
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 E Ieesuꞌ to soe vahik vakomanih ka ma vamomhë peꞌ nat poꞌ ee peꞌ to sosoe suk non e Jon Tövapupui.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 E Ieesuꞌ me ra kukön vamomhë peꞌ to hah ee maꞌ, pare tavus hah ee manih pa napan. Ka pah teꞌ nö maꞌ manih peꞌ, pareꞌ vapeoꞌ pasun manih pa mataneah, pareꞌ soe pan,
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 “Sunön, eën onöt e nom pa uruan e koaꞌ oeteꞌ peöꞌ öh? Parën vaꞌaus eah. A ma tamoaan no a mët hat vëh a kokonoh se öt sih poan, keꞌ vuꞌ en po oeh, ka ma meh poen neꞌ se vuꞌ en po suraꞌ, me manih ruen.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 Eöꞌ to me maꞌ eah manih pa ma vamomhë pën, kee hikta onöt ne a vatoꞌ poë.”
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 E Ieesuꞌ to piun a soe peꞌ, pareꞌ soe pan, “Eöm varih, eöm to hikta vaman avoeꞌ rakah nem e Sosoenën se vatoꞌ en po teꞌ, eöm a nap hat. O tovih poen nöꞌ se teꞌ vaꞌpeh me a neöm, me o tovih poen nöꞌ se teꞌ a ma punis peöm? Me maꞌ öm e koaꞌ pamëh manih.”
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 E Ieesuꞌ to siröꞌ a oraꞌ hat pamëh, pareꞌ soe pan, “Tavus këh mah e koaꞌ.” Ka oraꞌ hat pamëh këh tavus poꞌ en maꞌ pe koaꞌ, ka varuꞌ vakomanih no a kokonoh to hik këh en peꞌ, keꞌ vih hah en.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 E Ieesuꞌ to teꞌ non pehen, ka ma vamomhë peꞌ nö ee maꞌ manih peꞌ, pare hi poë pan, “Emöm hikta antoen nem a veo tavus a oraꞌ hat pamëh suk ataeah?”
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 — ausente —
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 — ausente —
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to tönun hahah kov ee manih pa muhin va Galiliꞌ, keꞌ soe ke rapoë pan, “Eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus no a teꞌ se vikuh en peöꞌ manih pa koreera nap hat.
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 Ee se ip vamët ee peöꞌ, pare pe ee peöꞌ, ko vakön poen ne eöꞌ se sun taneꞌ hah eoꞌ maꞌ po vapeepe.” A ma vamomhë peꞌ to pënton a soe vaꞌih, pare tamak rakah ee.
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to nö, pare vos ee manuh pa vöön va Kapaneam, ka napan varih to kokon ne sih a takis moniꞌ va pa Iuun Hinhin Apuh nö ee maꞌ manih pe Pitaꞌ, pare hi poë pan, “E tövavaasis peöm se heꞌ kës en pa takis va pa Iuun Hinhin Apuh?
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Ke Pitaꞌ piun en pee, pareꞌ soe pan, “A,” ke Pitaꞌ ho en koman iuun pareꞌ hikta vaato avoeꞌ non, ke Ieesuꞌ hi en maꞌ peꞌ pan, “Saëmon, eën koman va nom nih? A nap susunön va po oeh vëh kokon ne a ma vu takis varih petereh? Manih po pus koaꞌ koman pee, keꞌ manih po upöm teꞌ?”
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Ke Pitaꞌ soe poꞌ en, “O upöm teꞌ ivarih to tatakis ne sih.”
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Ke Ieesuꞌ soe ke poꞌ poan pan, “Ea ro pus koaꞌ pe Sosoenën hikta se voen no a takis, ivëhkëk, ea to hikta iu vaheve no a nap kokon takis, ivëh, kën se nö manuh pa tonon, parën araꞌ maꞌ. Ka iian vëh nën se rëh momoaan, nën se kap a rivoneah, parën ep a moniꞌ to pet non nën. Parën teꞌ a moniꞌ pamëh parën heꞌ a nap kokon takis. Ka moniꞌ pamëh, eꞌ a takis moniꞌ pea poꞌ.”
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.