Marcos 5

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to pahan hah ee pa tonon va Galiliꞌ, pare takin ee pa muhin va Gerasaꞌ.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Eꞌ to këkëh takin ko non maꞌ o paröꞌ, ka teꞌ to teꞌ me non a oraꞌ hat taneꞌ maꞌ po vapeepe nö en maꞌ pa ep peꞌ.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 A teꞌ pamëh no a oraꞌ hat to teꞌ non manih peꞌ, keꞌ kokoroh non maꞌ sih po vapeepe, ahik ta pah teꞌ to onöt non a nohnoh poan po to uris eh.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 A ma poen peo no a napan to nohnoh a poa moneah me a poa koreneah pa sen. Ivëhkëk, a ma tamoaan neꞌ to kukurus këh a non pa sen pamëh. Eꞌ to parin a eh, ka hikta teꞌ to onöt non a ötöön poan.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Pa ma potan me a ma popoen neꞌ to nönö vah non maꞌ sih manuh po vapeepe, me manuh pa topnin in a ma totope. Eꞌ to kokoeꞌ suntan tamoaan vah e non, pareꞌ viivi ruruvis koman hah a non sih po vös.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Eꞌ to teꞌ varo e non maꞌ, pareꞌ ep i na e Ieesuꞌ. Ivëh, keꞌ vaveo maꞌ, ko vuꞌ, pareꞌ vatokon en manih pa matan e Ieesuꞌ marën a kë a ëhnaneah.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Ivëhkëk, a oraꞌ hat pamëh to kokoeꞌ tavus ke maꞌ pa rivon a teꞌ pamëh, pareꞌ soe maꞌ pan, “Ieesuꞌ, eën e Koaꞌ pe Sosoenën A Kikis Vi, eën se nok ataeah manih peöꞌ? Koe ka neoꞌ ah! Manih pa ëhnan e Sosoenën, eöꞌ to hi nös oah pan, eën se nat nom vakmis a neoꞌ.”
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 A oraꞌ hat to soe va nën, suk e Ieesuꞌ to soe pan, “Oraꞌ hat, tavus këh mah a teꞌ maneom.”
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Ke Ieesuꞌ hi poan pan, “A ëhnöömah eteh?” Ka oraꞌ hat pamëh piun maꞌ, pareꞌ soe pan, “A ëhnaneoꞌ, ‘a Nap Peo’, suk emöm to peo to teꞌ hop nem pa teꞌ vëh.”
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Ka oraꞌ hat pamëh hin vakis en pe Ieesuꞌ pan eꞌ se nat non veo tavus raoe këh a muhin pamëh.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Manih pa poen pamëh no vasun kuꞌ peo to ënëën vatët ne pa sinten a siꞌ ö tope.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Ko oraꞌ hat peo poë varih pah hin vakis ee pe Ieesuꞌ pan, “Vanö a möm ah manuh po kuꞌ varuh, kemöm hop manuh pee.”
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Ke Ieesuꞌ vaonöt rapoë, kee nö ee. Ee to tavus këh ee maꞌ pa teꞌ pamëh, pare hop ee po kuꞌ. O vasun kuꞌ to peo onöt ne o 2,000. Kee vavaveo kunah ee pa ö vaere, ko susurap ee na pa tonon, pare vuk, ko mët vahik ee.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Ka napan varih to matop ne sih po vasun kuꞌ pamëh varurusin ee, pare vahutët vavah ee pa ma tah to tanok manih pa vöön apuh me ra ma vöön sosoneꞌ. Ka napan vanönö ee maꞌ pa ep pa ma taneah to tanok.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 A napan to nö maꞌ manih pe Ieesuꞌ, pare taum ee pa teꞌ pamëh no oraꞌ hat to teꞌ voh ne manih peꞌ to ihoꞌ non, eꞌ to rara hah en po rara, ko kokoman peꞌ maaka hah en, ka napan varih pah vananaöp ee.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Ka napan varih to ep voh ne pa ma tah poë varih vahutët kee pee pataeah, to tavus voh manih pa teꞌ pamëh, me ro oraꞌ hat, me ro kuꞌ.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Ivëh, kee taneo ee pa hin vakis e Ieesuꞌ pan eꞌ se këh tavus a muhin pee.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 E Ieesuꞌ to pepeah hah nö non manuh po paröꞌ ka teꞌ vëh no a oraꞌ hat to teꞌ voh non manih peꞌ he nö maꞌ, pareꞌ hin vakis poan pan, “Eöꞌ to iu teꞌ vaꞌpeh me a noꞌ oah.”
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Ke Ieesuꞌ hikta vaonöt ke poan, ivëhkëk, eꞌ to soe ke poan pan, “Nö hah na manuh vöön pa ma teꞌ pën. Parën vatvus manih pee a ö ne Sunön to nök va vu ka oah, me o ururuan vëh neꞌ to nok vu manih pën.”
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Ivëh, keꞌ nö en pareꞌ hutët poꞌ en pa ma vahutët va pa ma tah ne Ieesuꞌ to nok manih po toꞌtoꞌ peꞌ, manih pa ma vöön to teꞌ ne pa muhin va Tekapolis, ka napan töhkak, ko puh rakah ee po kokoman.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 E Ieesuꞌ to tok pahan hahah kov en po paröꞌ me ra ma vamomhë peꞌ pa pap tonon vöh. Manuh pa pap tonon vöh, ee to takin, ka napan tönun vatët hahah kov ee maꞌ manih peꞌ.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Ivëh, ka pah teꞌ sunön to matop non sih a iuun hinhin soneꞌ po Jiuꞌ nö en maꞌ manih peꞌ. A ëhnaneah e Jaërus, eꞌ to ep in na e Ieesuꞌ, pareꞌ nö maꞌ ko vatokon manih pa havin a moneah.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Ke Jaërus pah hin vakis rakah en pe Ieesuꞌ, pareꞌ soe pan, “Sunön, a siꞌ ö hat ke koaꞌ mon peöꞌ mët en, nö mah, parën hariun eah pa koreomah, keꞌ sih toꞌ hah, ko teꞌ toꞌtoꞌ non.”
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Ke Ieesuꞌ nö vaꞌpeh me en pe Jaërus me ra ma vamomhë peꞌ, ka nap peo rakah to suk raoe, pare vasusunpip nö e ne pe Ieesuꞌ.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Ivëh, ka pah köövo to teꞌ hop non pa napan poë varih, to vavahuh tamoaan non sih o eraꞌ. Eꞌ to teꞌ me voh non a mët pamëh po havun me ro pöök kirismas.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 O röktaꞌ o pöh peo to vavakmis voh ne sih poë. E köövo pamëh to vahik akuk rakah en pa ma moniꞌ peꞌ manih pee. Ivëhkëk, a mët peꞌ to apaꞌpuh vapiun nö e non, pareꞌ hikta hikhik non.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 ka varuꞌ rakah vakomanih no a mët peꞌ to hik en, keꞌ hikta vavahuh hah non o eraꞌ. Ka manih pa sionineah neꞌ to haraꞌ en pa ma kamis to hik këh ee peꞌ.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Ke Ieesuꞌ haraꞌ en pa ma kikis peꞌ to tavus këh ee peꞌ, ivëh, keꞌ tarih pareꞌ hi ra napan pan, “Eteh to hariun kuru o ohop peöꞌ?”
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Ka ma vamomhë peꞌ piun poë, pare soe ke poë pan, “Eën ep kov e nom pa napan to parin a peo, pare tönun töön rakah e ne pën, suk ataeah, kën hi pan, ‘Eteh to hariun a neoꞌ?’”
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to vavaiu avoeꞌ e non peteh ivëh, to hariun vu o ohop peꞌ.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Ivëh, ke köövo pamëh nat e non pa tah to tanok vu manih peꞌ, pareꞌ nanaöp non ko rikrik e non, ivëh, keꞌ nö maꞌ ko vuꞌ ko vatokon pa matan e Ieesuꞌ, pareꞌ vavatët vahik en pa ma moeh kokoman me a ö ne Ieesuꞌ to vatoꞌ hah va in poan.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Ke Ieesuꞌ soe ke poꞌ poan pan, “Koaꞌ peöꞌ, eën to vaman a neoꞌ, ka mët pën hik këh en pën. Eën se nö na me a taateꞌ moomo, peꞌ a mët pën to hik en.”
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 E Ieesuꞌ to vaato avoeꞌ e non, ka ma teꞌ va pa iuun pe Jaërus nö ee maꞌ, pare soe ke poë pan, “E semomah to mët en. Koe a vatëh vörep e Apuh.”
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to hikta iu pënton non a soe nee to sosoe ne. Ivëh, keꞌ soe ke Jaërus pan, “Eën se koe a naöp, parën vaman varoe a no neoꞌ.”
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 E Ieesuꞌ to soepip en pa napan kurus, pareꞌ taꞌ varoe e Pitaꞌ, pen e Jëmis, me e Jon, ke Jaërus, ee ra taanaꞌ to nö vaꞌpeh me e Ieesuꞌ manuh pa iuun pe Jaërus, me ahikta meh teꞌ to nö vaꞌpeh me raoe.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ee to tavus ee manuh pa iuun pe Jaërus, ke Ieesuꞌ tënan a napan to vaokook suntan rakah e ne,
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 suk e semon Jaërus to mët en. Ke Ieesuꞌ ho en koman a iuun pe Jaërus, pareꞌ hi a napan varih to vaokook ne pan, “Eöm okook heheve suk nem ataeah? E koaꞌ vëh to hikta mët, eꞌ to koroh varoe.” E Ieesuꞌ to soe vamanih, suk a ö neꞌ se vatoꞌ hah en nös pe koaꞌ pamëh.
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Ivëhkëk, a napan to vavövöneꞌ suntan rakah ee pe Ieesuꞌ, ke Ieesuꞌ veo tavus en pee, pareꞌ taꞌ e taman e koaꞌ pen e sinaneah me ra kukön vamomhë peꞌ, kee ho ee manuh pa ö vavahoꞌ teꞌ mët ne koaꞌ to pet non.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Ke Ieesuꞌ öt a koreneah, pareꞌ soe pan, “Talita koum.” A pusun a soe vaꞌih to soe non pan, “Koaꞌ mon soneꞌ, eöꞌ to soe ka oah, sun ah.”
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Varuꞌ rakah vakomanih neꞌ to sun en, ko taneo en pa nö vavah, e koaꞌ pamëh to onöt non o havun me ro pöök kirismas. Ka ma teꞌ varih to teꞌ ne koman iuun to ep in a tah vaꞌih, pare pah vatötöhkak suntan ee.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Ke Ieesuꞌ vuhvuh vakis rakah en po teꞌ varih koman iuun pan, “Eöm se nat nem vavatët a tah vaꞌih manih pa ta meh teꞌ.” Pareꞌ soe ke ra poa manot pan, “Heꞌ öm eah ta taëën, keꞌ ëën.”
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.