Marcos 11
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT
1 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to vatët ee pa tavus manuh Jerusalëm, pa vöön va Bëtfes me Bëtaniꞌ, pare vatët ee sinten a Tope Öliv. Ke Ieesuꞌ vanö vovoh en pa poa vamomhë peꞌ. Kee vos e Bëtfes.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 E Ieesuꞌ to vanö me raoe a soe to teꞌ va non manih pan, “Eöm se nö manuh pa vöön to teꞌ vatët non manih. Eöm se tavus pa vöön pamëh, paröm ep ohoꞌ em pa tönkiꞌ sekaꞌ to nohtöön non, no ahikta pah teꞌ to tok avoeꞌ non manih peꞌ. Paröm ihan eah, ko me maꞌ eah manih peöꞌ.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Ka ta pah teꞌ se keh hi a neöm pan, ‘Eöm nok suk vamanih ataeah?’ Köm soe keah pan, ‘E Topoan to iu non poan. Eꞌ se vanö ohoꞌ hah en maꞌ peꞌ.’”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Ka poa vamomhë peꞌ nö ee, pare taum e pa tönkiꞌ sekaꞌ to nohtöön non manih po hopaꞌ in a iuun, pare ihan ee peꞌ.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Ka ma teꞌ varih to sun vatët ne pa sinten a iuun pamëh hi raoe pan, “Öm ihihan suk nem a tönkiꞌ sekaꞌ vëh ataeah?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Kee piun va ee manih pa ö ne Ieesuꞌ to soe va vu ke raoe pon, ka ma teꞌ varih to vaneah ne pa tönkiꞌ vaonöt ke pee pon pa me a tönkiꞌ.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Ka poa vamomhë pe Ieesuꞌ me e maꞌ pa tönkiꞌ sekaꞌ manih pe Ieesuꞌ, pare pan e pa tonun a tönkiꞌ pa rara, ke Ieesuꞌ peah en pa tönkiꞌ, kee nö me ee peꞌ.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Ka napan o pöh peo rakah to ihan a ma ohop rërë pee, pare panpan ee manih hanan. Ko upöm moes maꞌ a ma pea naon, pare vahoꞌ ee manih hanan.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Ka napan varih to vovoh nö ke ne e Ieesuꞌ, me ro teꞌ varih to suksuk nö ne maꞌ poë, ee to tataoa nö ne maꞌ, pare sosoe ne pan,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 E Sosoenën se tapui a matop vëh to nö maꞌ kuru,
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 E Ieesuꞌ to vos manuh Jerusalëm, pareꞌ ho en koman Iuun Hinhin Apuh, pareꞌ epep vah e non pa ma ta kurus va pa koman a Iuun Hinhin Apuh pamëh, ivëhkëk, a potan to kunah en, keꞌ këh en pa Jerusalëm, pareꞌ nö en manuh Bëtaniꞌ me a havun me ra poa vamomhë peꞌ.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Ka muhin takah en, ke Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ taneꞌ hah ee maꞌ Bëtaniꞌ, pare vovos hah nö ne Jerusalëm, ke Ieesuꞌ haraꞌ en po maë.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 E Ieesuꞌ to ep varo en na pa pah vu naon nee to ënëën ne sih a ma voaꞌ i neꞌ, a ëhnaneah o fik no a uvineah to kupkup non poan. Ivëh, ke Ieesuꞌ nö en pa ep, pan eꞌ se ep këh to voaꞌ, ko ëën. Ivëhkëk, eꞌ to nö vatët pareꞌ ep in o uvin naon varoe, suk ataeah, eꞌ to hikta teꞌ non pan o poen voaꞌ po naon pamëh.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Ivëh, ne Ieesuꞌ to soe suk ke a vu naon ënëën pamëh pan, “Ahikta teꞌ to se ëën taneꞌ hah non to voaꞌ naon manih pën” A ma vamomhë peꞌ to tënan e ne pa soe pamëh.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Ee to nö ko vos hah e manuh Jerusalëm, ke Ieesuꞌ ho en pa Iuun Hinhin Apuh, pareꞌ taneo en pa veo tavus a napan varih to vavavoen ne a ma tah pee. Eꞌ to koep en pa pok pa nap papanih moniꞌ, pareꞌ koep en pa ma ö ihihoꞌ po teꞌ varih to vavavoen ne o panuh.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Ivëh, keꞌ soepip raoe, pareꞌ soe pan, “Eöm se nat nem teꞌ koe hah ke maꞌ ta ma tah manih pa ö mahën va pa sinten Iuun Hinhin Apuh.”
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Ke Ieesuꞌ vavaasis non raoe, pareꞌ soe pan, “Manih po Puk Vapenpen no a teꞌ vanënën soe e Aisaëaꞌ to kiun voh, to soe va non manih pan,
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro o teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, to pënton a ma tah ne Ieesuꞌ to nonok non pare taneo ee pa vaiu këh ta hanan ne se ip vamët koe e Ieesuꞌ. Ee to nanaöp e ne pe Ieesuꞌ, suk a nap peo to iu e ne pa ma vavaasis peꞌ to teꞌ me non o kikis.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Pa matanpoen ne Ieesuꞌ me a ma vamomhë peꞌ to këh ee pa Jerusalëm, pare nö ee.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Pa pöstakah rakah ne Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to oꞌoah nö ne, pare ep hah ee pa vu fik pamëh. Eꞌ to rak taneꞌ maꞌ manuh pa uvineah, ko öök e non maꞌ pa ma aan.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 E Pitaꞌ to koman hah na a soe vaꞌih ne Ieesuꞌ to soe a teꞌ vavoh in a vu naon pamëh, ivëh, keꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “Ep këk ah, Apuh, po naon vëh nën to siröꞌ ateꞌ na nopoen to rak en.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 — ausente —
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 — ausente —
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 — ausente —
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Eöm se keh sun pa hin, paröm koman a hat no a meh teꞌ to nok manih peöm, eöm se ihan anoe këh eah pa hat pamëh. Ivëh, ke Tamëneöm vöh pa vöön va kin se ihan anoe me en pa ma teꞌ hat peöm.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Eöm se keh hikta ihan anoe a ma hat po upöm teꞌ, e Tamëneöm vöh pa vöön va kin eꞌ me se hikta ihan anoe non a ma teꞌ hat peöm.”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to hah ee manuh Jerusalëm, ke Ieesuꞌ ho ko nönö vah non koman a Iuun Hinhin Apuh, ko teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, me ro teꞌ susunön po Jiuꞌ to nö ee maꞌ manih pe Ieesuꞌ.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Pare hi poë pan, “A tasun taeah nën to teꞌ me nom, parën nonok nom a ma kiu varih? Eteh to heꞌ a oah a tasun pamëh?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Ke Ieesuꞌ piun raoe, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ me se hi voh a neöm a siꞌ pah hi ro, ke eöm se keh heꞌ em peöꞌ pa piun, eöꞌ me se soe tavus keoꞌ peöm pa tasun nöꞌ to teꞌ me noꞌ, paröꞌ nonok noꞌ a ma kiu apaꞌpuh varih.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Soe voh ka neoꞌ öm, a tasun vëh pa pupui a napan ne Jon Tövapupui to heꞌ voh, taneꞌ maꞌ pe Sosoenën, keꞌ, eꞌ taneꞌ maꞌ manih pa napan ah?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Ko teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, me ro teꞌ susunön po Jiuꞌ to vavasoe koman e ne pan, “Ea se poꞌ soe ataeah, ea se keh soe pan eꞌ to taneꞌ maꞌ manuh pe Sosoenën, keꞌ soe en pan, ‘Vahvapoꞌnih ka hikta vaman no e Jon?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Ke ea se keh soe pan, o kikis pamëh to taneꞌ maꞌ pa teꞌ, a, a soe pamëh hikta antoen non, suk ataeah, a napan kurus to vaman e ne pe Jon a teꞌ vanënën soe.”
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Ivëh, kee piun e Ieesuꞌ, pare soe pan, “Emöm to hikta nat nem.” Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Eöꞌ me to hikta se soe tavus ka noꞌ neöm a tasun ne eöꞌ to teꞌ me noꞌ, ko nonok noꞌ a ma kiu varih.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.