Marcos 11
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARIB
1 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to vatët ee pa tavus manuh Jerusalëm, pa vöön va Bëtfes me Bëtaniꞌ, pare vatët ee sinten a Tope Öliv. Ke Ieesuꞌ vanö vovoh en pa poa vamomhë peꞌ. Kee vos e Bëtfes.
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 E Ieesuꞌ to vanö me raoe a soe to teꞌ va non manih pan, “Eöm se nö manuh pa vöön to teꞌ vatët non manih. Eöm se tavus pa vöön pamëh, paröm ep ohoꞌ em pa tönkiꞌ sekaꞌ to nohtöön non, no ahikta pah teꞌ to tok avoeꞌ non manih peꞌ. Paröm ihan eah, ko me maꞌ eah manih peöꞌ.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Ka ta pah teꞌ se keh hi a neöm pan, ‘Eöm nok suk vamanih ataeah?’ Köm soe keah pan, ‘E Topoan to iu non poan. Eꞌ se vanö ohoꞌ hah en maꞌ peꞌ.’”
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Ka poa vamomhë peꞌ nö ee, pare taum e pa tönkiꞌ sekaꞌ to nohtöön non manih po hopaꞌ in a iuun, pare ihan ee peꞌ.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Ka ma teꞌ varih to sun vatët ne pa sinten a iuun pamëh hi raoe pan, “Öm ihihan suk nem a tönkiꞌ sekaꞌ vëh ataeah?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Kee piun va ee manih pa ö ne Ieesuꞌ to soe va vu ke raoe pon, ka ma teꞌ varih to vaneah ne pa tönkiꞌ vaonöt ke pee pon pa me a tönkiꞌ.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Ka poa vamomhë pe Ieesuꞌ me e maꞌ pa tönkiꞌ sekaꞌ manih pe Ieesuꞌ, pare pan e pa tonun a tönkiꞌ pa rara, ke Ieesuꞌ peah en pa tönkiꞌ, kee nö me ee peꞌ.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Ka napan o pöh peo rakah to ihan a ma ohop rërë pee, pare panpan ee manih hanan. Ko upöm moes maꞌ a ma pea naon, pare vahoꞌ ee manih hanan.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Ka napan varih to vovoh nö ke ne e Ieesuꞌ, me ro teꞌ varih to suksuk nö ne maꞌ poë, ee to tataoa nö ne maꞌ, pare sosoe ne pan,
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 E Sosoenën se tapui a matop vëh to nö maꞌ kuru,
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 E Ieesuꞌ to vos manuh Jerusalëm, pareꞌ ho en koman Iuun Hinhin Apuh, pareꞌ epep vah e non pa ma ta kurus va pa koman a Iuun Hinhin Apuh pamëh, ivëhkëk, a potan to kunah en, keꞌ këh en pa Jerusalëm, pareꞌ nö en manuh Bëtaniꞌ me a havun me ra poa vamomhë peꞌ.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Ka muhin takah en, ke Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ taneꞌ hah ee maꞌ Bëtaniꞌ, pare vovos hah nö ne Jerusalëm, ke Ieesuꞌ haraꞌ en po maë.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 E Ieesuꞌ to ep varo en na pa pah vu naon nee to ënëën ne sih a ma voaꞌ i neꞌ, a ëhnaneah o fik no a uvineah to kupkup non poan. Ivëh, ke Ieesuꞌ nö en pa ep, pan eꞌ se ep këh to voaꞌ, ko ëën. Ivëhkëk, eꞌ to nö vatët pareꞌ ep in o uvin naon varoe, suk ataeah, eꞌ to hikta teꞌ non pan o poen voaꞌ po naon pamëh.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Ivëh, ne Ieesuꞌ to soe suk ke a vu naon ënëën pamëh pan, “Ahikta teꞌ to se ëën taneꞌ hah non to voaꞌ naon manih pën” A ma vamomhë peꞌ to tënan e ne pa soe pamëh.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Ee to nö ko vos hah e manuh Jerusalëm, ke Ieesuꞌ ho en pa Iuun Hinhin Apuh, pareꞌ taneo en pa veo tavus a napan varih to vavavoen ne a ma tah pee. Eꞌ to koep en pa pok pa nap papanih moniꞌ, pareꞌ koep en pa ma ö ihihoꞌ po teꞌ varih to vavavoen ne o panuh.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Ivëh, keꞌ soepip raoe, pareꞌ soe pan, “Eöm se nat nem teꞌ koe hah ke maꞌ ta ma tah manih pa ö mahën va pa sinten Iuun Hinhin Apuh.”
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Ke Ieesuꞌ vavaasis non raoe, pareꞌ soe pan, “Manih po Puk Vapenpen no a teꞌ vanënën soe e Aisaëaꞌ to kiun voh, to soe va non manih pan,
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro o teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, to pënton a ma tah ne Ieesuꞌ to nonok non pare taneo ee pa vaiu këh ta hanan ne se ip vamët koe e Ieesuꞌ. Ee to nanaöp e ne pe Ieesuꞌ, suk a nap peo to iu e ne pa ma vavaasis peꞌ to teꞌ me non o kikis.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Pa matanpoen ne Ieesuꞌ me a ma vamomhë peꞌ to këh ee pa Jerusalëm, pare nö ee.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Pa pöstakah rakah ne Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to oꞌoah nö ne, pare ep hah ee pa vu fik pamëh. Eꞌ to rak taneꞌ maꞌ manuh pa uvineah, ko öök e non maꞌ pa ma aan.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 E Pitaꞌ to koman hah na a soe vaꞌih ne Ieesuꞌ to soe a teꞌ vavoh in a vu naon pamëh, ivëh, keꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “Ep këk ah, Apuh, po naon vëh nën to siröꞌ ateꞌ na nopoen to rak en.”
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 — ausente —
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 — ausente —
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 — ausente —
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Eöm se keh sun pa hin, paröm koman a hat no a meh teꞌ to nok manih peöm, eöm se ihan anoe këh eah pa hat pamëh. Ivëh, ke Tamëneöm vöh pa vöön va kin se ihan anoe me en pa ma teꞌ hat peöm.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Eöm se keh hikta ihan anoe a ma hat po upöm teꞌ, e Tamëneöm vöh pa vöön va kin eꞌ me se hikta ihan anoe non a ma teꞌ hat peöm.”
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to hah ee manuh Jerusalëm, ke Ieesuꞌ ho ko nönö vah non koman a Iuun Hinhin Apuh, ko teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, me ro teꞌ susunön po Jiuꞌ to nö ee maꞌ manih pe Ieesuꞌ.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Pare hi poë pan, “A tasun taeah nën to teꞌ me nom, parën nonok nom a ma kiu varih? Eteh to heꞌ a oah a tasun pamëh?”
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Ke Ieesuꞌ piun raoe, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ me se hi voh a neöm a siꞌ pah hi ro, ke eöm se keh heꞌ em peöꞌ pa piun, eöꞌ me se soe tavus keoꞌ peöm pa tasun nöꞌ to teꞌ me noꞌ, paröꞌ nonok noꞌ a ma kiu apaꞌpuh varih.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Soe voh ka neoꞌ öm, a tasun vëh pa pupui a napan ne Jon Tövapupui to heꞌ voh, taneꞌ maꞌ pe Sosoenën, keꞌ, eꞌ taneꞌ maꞌ manih pa napan ah?”
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Ko teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, me ro teꞌ susunön po Jiuꞌ to vavasoe koman e ne pan, “Ea se poꞌ soe ataeah, ea se keh soe pan eꞌ to taneꞌ maꞌ manuh pe Sosoenën, keꞌ soe en pan, ‘Vahvapoꞌnih ka hikta vaman no e Jon?’
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Ke ea se keh soe pan, o kikis pamëh to taneꞌ maꞌ pa teꞌ, a, a soe pamëh hikta antoen non, suk ataeah, a napan kurus to vaman e ne pe Jon a teꞌ vanënën soe.”
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Ivëh, kee piun e Ieesuꞌ, pare soe pan, “Emöm to hikta nat nem.” Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Eöꞌ me to hikta se soe tavus ka noꞌ neöm a tasun ne eöꞌ to teꞌ me noꞌ, ko nonok noꞌ a ma kiu varih.”
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.