Lucas 8

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A ma poen to oah ee, ke Ieesuꞌ vavavih vah en pa ma vöön apaꞌpuh me a ma siꞌ vöön sosoneꞌ. Eꞌ to vatvus a Soe Vih va pa Matop Vih pe Sosoenën manih pa ma napan. A havun me a poa vamomhë peꞌ to nönö vaꞌpeh vah me ne poë.
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 A ma köövo varih moaan voh ne Ieesuꞌ to veo këh voh raoe pa ma oraꞌ hat, eꞌe me to nö vaꞌpeh me Ieesuꞌ. A paeh vëh e Mariaꞌ Makdalaꞌ. Moaan voh e Ieesuꞌ to veo këh poan a tönim me a poa oraꞌ hat to teꞌ ne manih peꞌ.
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 Ke Joanan, e köövo pa teꞌ to susun non pa iuun pe Hëërot, a ëhnaneah e Kusaꞌ, me Susanaꞌ, me a ma meh upöm köövo me, nee to pët nö vaꞌpeh. A ma köövo poë varih to vaꞌaus voh ne e Ieesuꞌ me a ma vamomhë peꞌ pa ma tah nee to vaneah ne.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 A napan o pöh peo to tönun voh maꞌ, a ma napan to taneꞌ maꞌ pa ma vöön apuh to nö maꞌ manih pe Ieesuꞌ. Ke Ieesuꞌ heꞌ raoe a pah soe vapipinoꞌ, eꞌ to soe pan,
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 “A pah teꞌ poꞌpoꞌ kon to nö pa rak peꞌ, pareꞌ poꞌpoꞌ a kon peꞌ. Eꞌ to poꞌpoꞌ nö non a kon, ka ma meh voaꞌ kon vuꞌ ee manih po vaꞌpet taan, ka napan komtötön ee pee, ko növan nö maꞌ, ko ëën vahik ee pa ma voaꞌ kon.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Ka ma meh voaꞌ vuꞌ ee pa moeh vösvös, pare pisiꞌ ee maꞌ, ivëhkëk, a hikta ruen to teꞌ non komön o oeh, ivëh, ka ma voaꞌ kon rak ee.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Ka ma meh voaꞌ kon vuꞌ ee po topnin o noꞌ uris toꞌtoꞌ, ka uris toꞌtoꞌ to pu maꞌ, ko kopös en pee, kee hikta pu vavih maꞌ.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Ka ma meh voaꞌ kon vuꞌ ee manih po oeh vih, ko pisiꞌ vavih ee maꞌ, pare voaꞌ vavih ee, ka ma vu kon voaꞌ o 100 voaꞌ.” E Ieesuꞌ to soe va nën, pareꞌ vahik va in a soe peꞌ manih pan, “Eöm o teꞌ varih to teꞌ me ne a tenëneöm, eöm se pënton a soe vaꞌih.”
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Ka ma vamomhë peꞌ hi ee peꞌ pa pusun in a soe vapipinoꞌ vaꞌih pan e Ieesuꞌ se vamaaka ke raoe.
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Ke Ieesuꞌ soe, “E Sosoenën koman to vataare vahik voh en peöm pa pusun in a soe vakoaan in a Matop Vih Peꞌ. Ivëhkëk, a ma upöm teꞌ to pënton koe ne sih pa ma soe vapipinoꞌ. Ivaꞌih,
10 Jesus respondeu:
11 “A pusun in a soe vapipinoꞌ vaꞌih to soe va non manih pan, o voaꞌ kon to teꞌ va non manih pa soe pe Sosoenën.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 A ma voaꞌ kon varih to vuꞌ po vaꞌpet taan to teꞌ va e ne manih pa napan to pënton ee pa soe pe Sosoenën, ivëhkëk, e susun po oraꞌ hat to nö maꞌ, pareꞌ kon këh en pee pa soe vëh to teꞌ non pa ma komëëre. Eꞌ to koman non pan, eꞌe tomeꞌ vaman ne a soe pe Sosoenën, ke Sosoenën kon hah raoe.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 A ma meh voaꞌ kon to vuꞌ manih pa ö vösvös to teꞌ va ne manih po teꞌ to pënton ee pa soe, pare kon me o vaeö ko vaman. Ivëhkëk, o vaman to hikta aan vakis vi non manih pa komëëre. Ko poen no a punöꞌ eh to nö maꞌ manih pee, kee kuꞌ vëhöꞌ ee.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Ka ma meh voaꞌ kon to vuꞌ manih topnin a uris toꞌtoꞌ to teꞌ va ne manih po teꞌ to pënton ee pa soe, pare vaman rakah ee, ka ma vu punis va pa ununun a moniꞌ peo, me o vaeö va po oeh to nö maꞌ, ko kupkup en pa soe pe Sosoenën. Ivëh, ka soe pamëh hikta vovoaꞌ non.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 A ma voaꞌ kon varih to vuꞌ manih po oeh vih to teꞌ va ne manih po teꞌ to pënton a soe pe Sosoenën, pare ötöön, ko vaman rakah ee. Ka soe pamëh to voaꞌ pet manih po toꞌtoꞌ pee. Pare vataare ne a ma taateꞌ totoopin pa ö nee to vavatet ne a ma soe pe Sosoenën.”
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 “A teꞌ to vëkrea kës pöꞌ o ram, pareꞌ vahoꞌ hop poan po kove, keꞌ vahoꞌ o ram paan tevan, ah? Ahik, eꞌ se vahan o ram pa ö vavahan ram, keꞌ ëman ke non a napan se ho maꞌ manih iuun, kee sih ep ne o ëman pamëh.
16 Jesus continuou:
17 A ma soe kurus pe Sosoenën varih to vakoaan voh ne, kuru ee se tavus vamaaka ee. Ka ma soe pe Sosoenën moaan voh no a napan to hikta maaka ne, kuru nee se maaka ee.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 Ivëh, köm se pënton vavih ko matop nem. A teꞌ se keh kon voh o nat, pareꞌ maaka i non a soe pe Sosoenën, e Sosoenën se heꞌ vaꞌpuh oah en peꞌ po nat, keꞌ maaka vavih en. Ka teꞌ se keh koaan o nat vëh neꞌ to koman non pan e Sosoenën to heꞌ voh poan, e Sosoenën se öt hah këh en peꞌ po nat pamëh.”
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Manih po poen pamëh ne sinan e Ieesuꞌ me a ma kea peꞌ to nö maꞌ pa ep poë. Ivëhkëk, a napan peo rakah to tönun maꞌ, kee hikta onöt ne a huk vatët manih peꞌ.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 O upöm teꞌ to soe ke Ieesuꞌ pan, “E sinömah me a ma kea pën to teꞌ ne mahën, ee to iu ep ka nom oah.”
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to piun raoe, pareꞌ soe, “A ma napan to pënton ne a ma soe pe Sosoenën, pare vavatet ne, eꞌe kuru e sinaneoꞌ, me a ma kea peöꞌ.”
21 Mas Jesus disse a todos:
22 O pöh poen ne Ieesuꞌ to peah po pöh paröꞌ, me a ma vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke raoe pan, “Ka pahan ee manuh pa pap tonon vöh.”
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 O paröꞌ to nönö e non ke Ieesuꞌ koroh nö non komön o paröꞌ. Ka ivat ip maꞌ manih pa tonon, ka ruen oho e non komön o paröꞌ, ka siꞌ ö hat ko paröꞌ rokoꞌ en.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Ko vamomhë pe Ieesuꞌ nö, pare kunkuin ee peꞌ, pare soe ke poë pan, “Apuh, Apuh, a siꞌ ö hat, ko paröꞌ rokoꞌ me en pea.”
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “O vaman peöm heh?”
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Vasuksuk nee to tok po paröꞌ, pare tavus pa muhin va Gerasaꞌ. A muhin pamëh to teꞌ non maꞌ pa meh pap tonon va Galiliꞌ.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 — ausente —
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 — ausente —
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 — ausente —
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 — ausente —
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 — ausente —
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 O vasun kuꞌ peo to ënëën vatët ne sinten a siꞌ ö tope, ivëh, ko oraꞌ hat poë varih hin vakis ee pe Ieesuꞌ pan, “Eën se vanö a möm manuh po kuꞌ.” Ke Ieesuꞌ pënton en pa soe pee, pareꞌ vaonöt ken pee pa hop manuh po vasun kuꞌ.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Ko oraꞌ hat tavus këh ee pa teꞌ, pare nö ko hop varuꞌ ee manuh po vasun kuꞌ. Ko kuꞌ surap kunah ee pa ö vaere, pare vuk ee pa tonon, ko mëtmët vahik rakah ee.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Ka napan varih to matop ne sih po vasun kuꞌ pamëh ep a tah vaꞌih, pare naöp ko rusin ee. Ee to nö, pare vahutët a tah vaꞌih pa vöön apuh me ra ma vöön sosoneꞌ.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Ka ma napan nö ee pa vavaköm pa ma tah to tanok. Ee to nö, ko tavus e Ieesuꞌ, pare taum ee pa teꞌ no oraꞌ hat to këh ee peꞌ, eꞌ to rara hah en ko kokoman peꞌ maaka en, keꞌ ihoꞌ non pa havin mon e Ieesuꞌ. A ma napan to ep a tah vaꞌih, pare pah vananaöp ee.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Ka napan varih to ep voh ne pa ma tah poë varih, ee to vahutët ke ro upöm a tah ne Ieesuꞌ to nok manih pa teꞌ pamëh, keꞌ vih hah en.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Ka ma napan va pa ma ö muhin va Gerasaꞌ to naöp vörep, pare hin vakis e Ieesuꞌ ko soe pan, “Eën se këh a na möm.” Ivëh, ke Ieesuꞌ me o vamomhë peꞌ peah ee po paröꞌ, pare vamatop ee pa hah.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Ee to meꞌ e ne pa nö, ka teꞌ vëh no oraꞌ hat to këh poan, eꞌ to hin vakis e Ieesuꞌ pan, “Eöꞌ to iu teꞌ vaꞌpeh me nom oah.” Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to vahah en peꞌ ko soe ke poan pan,
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Eën se hah vos na vöön pën, parën vatvus a soe pa ma tah ne Sosoenën to nok manih pën.” Ivëh, ka teꞌ pamëh hah en vöön, pareꞌ vatvus ken pa ma napan pa ma tah kurus ne Ieesuꞌ to nok manih po toꞌtoꞌ peꞌ.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 E Ieesuꞌ to këh hah maꞌ a pap tonon voh ka napan pah vaeö ee, suk eꞌe to anoeh voh ne poë.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Ka pah teꞌ nö maꞌ, a ëhnaneah e Jaërus. Eꞌ a teꞌ to susun non pa iuun hinhin soneꞌ. A teꞌ susun pamëh to vatokon pa havin mon e Ieesuꞌ, pareꞌ hin vakis e Ieesuꞌ pan, e Ieesuꞌ se nö pa iuun peꞌ.
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 Eꞌ to teꞌ me non a pah koaꞌ mon ro, a ma kirismas peꞌ to onöt non o havun me ro pöök. Eꞌ to haraꞌ non a mët apuh, ka siꞌ ö keꞌ mët en.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 A pah köövo to vavahuh tamoaan non sih o eraꞌ komön o havun me o pöök kirismas. A hikta pah röktaꞌ to onöt voh non a vahik këh poan pa mët.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 E köövo pamëh to huk vatët maꞌ tonun e Ieesuꞌ, pareꞌ hariun a ö noton in o ohop peꞌ. Eꞌ to nok va nën ka varuꞌ vakomanih no eraꞌ to anaꞌ vëvëhöꞌ rakah këh en peꞌ.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Ke Ieesuꞌ hi pan, “Eteh to hariun a neoꞌ?”
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to soe pan, “A pah teꞌ to vahoꞌ a koreneah manih peöꞌ. Eöꞌ to haraꞌ noꞌ o kikis to tavus këh a neoꞌ.”
46 Mas Jesus disse:
47 E köövo to nat en peꞌ to hikta vakoaan hah in non e Ieesuꞌ. Ivëh, keꞌ naöp ko rikrik e non ko nö maꞌ, pareꞌ vatokon pa matan e Ieesuꞌ pa matëëre ra napan kurus, pareꞌ vatvus a ö neꞌ to vaket suk e Ieesuꞌ. Ke köövo soe pan, “A mët peöꞌ to hik ohoꞌ rakah en pa ö nöꞌ to hariun e Ieesuꞌ.”
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Ke Ieesuꞌ soe ke köövo pamëh pan, “Koaꞌ peöꞌ, eën to vaman a neoꞌ, ka mët pën hik këh en pën. Eën se nö na me a taateꞌ moomo.
48 Aí Jesus disse:
49 E Ieesuꞌ to vaato avoeꞌ e non, ka pah teꞌ va pa iuun pe Jaërus nö maꞌ, pareꞌ soe ke poan pan, “E semomah to mët en. Koe a vatëh vörep e Tövavaasis.”
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 E Ieesuꞌ to pënton a ö ne koaꞌ to mët, pareꞌ soe ke Jaërus pan, “Eën se koe a naöp, eën se vaman varoe a nom neoꞌ, ke koaꞌ pën toꞌ hah en.”
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Ke Ieesuꞌ nö en pa iuun pe Jaërus, pareꞌ hikta vaonöt a nap peo pa ho koman iuun. Eꞌ to me ho varoe e Pitaꞌ, e Jon, me e Jëmis, me a poa manot.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 A ma napan kurus to vaokook ne e koaꞌ, ivëhkëk, e Ieesuꞌ to soe ke raoe pan, “Eöm se koe a ook, e koaꞌ to hikta mët, eꞌ to koroh varoe.”
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Ka napan varih to okook ne to vavövöneꞌ suntan e ne pe Ieesuꞌ. Suk ee to hikta vaman nee e Ieesuꞌ pa ö neꞌ to soe pan e koaꞌ to koroh.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Ke Ieesuꞌ öt a koren e koaꞌ mon mët pamëh, pareꞌ soe pan, “Koaꞌ peöꞌ, sun ah.”
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Ka apen koaꞌ hah en maꞌ, ka varuꞌ vakomanih ne koaꞌ to sun hah en. Ke Ieesuꞌ soe ke ra poa manot pan, “Eöm se heꞌ eah ta taëën.”
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Kee vaeö, ko töhkak ee, ivëhkëk, e Ieesuꞌ to vuhvuh vakis ken pa poa manot pan, “Eöm pom se nat nem vavatët pet ta meh teꞌ a tah vaꞌih to tanok.”
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.