Lucas 8

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs BKJ

Sair da comparação
1 A ma poen to oah ee, ke Ieesuꞌ vavavih vah en pa ma vöön apaꞌpuh me a ma siꞌ vöön sosoneꞌ. Eꞌ to vatvus a Soe Vih va pa Matop Vih pe Sosoenën manih pa ma napan. A havun me a poa vamomhë peꞌ to nönö vaꞌpeh vah me ne poë.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 A ma köövo varih moaan voh ne Ieesuꞌ to veo këh voh raoe pa ma oraꞌ hat, eꞌe me to nö vaꞌpeh me Ieesuꞌ. A paeh vëh e Mariaꞌ Makdalaꞌ. Moaan voh e Ieesuꞌ to veo këh poan a tönim me a poa oraꞌ hat to teꞌ ne manih peꞌ.
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Ke Joanan, e köövo pa teꞌ to susun non pa iuun pe Hëërot, a ëhnaneah e Kusaꞌ, me Susanaꞌ, me a ma meh upöm köövo me, nee to pët nö vaꞌpeh. A ma köövo poë varih to vaꞌaus voh ne e Ieesuꞌ me a ma vamomhë peꞌ pa ma tah nee to vaneah ne.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 A napan o pöh peo to tönun voh maꞌ, a ma napan to taneꞌ maꞌ pa ma vöön apuh to nö maꞌ manih pe Ieesuꞌ. Ke Ieesuꞌ heꞌ raoe a pah soe vapipinoꞌ, eꞌ to soe pan,
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 “A pah teꞌ poꞌpoꞌ kon to nö pa rak peꞌ, pareꞌ poꞌpoꞌ a kon peꞌ. Eꞌ to poꞌpoꞌ nö non a kon, ka ma meh voaꞌ kon vuꞌ ee manih po vaꞌpet taan, ka napan komtötön ee pee, ko növan nö maꞌ, ko ëën vahik ee pa ma voaꞌ kon.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Ka ma meh voaꞌ vuꞌ ee pa moeh vösvös, pare pisiꞌ ee maꞌ, ivëhkëk, a hikta ruen to teꞌ non komön o oeh, ivëh, ka ma voaꞌ kon rak ee.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Ka ma meh voaꞌ kon vuꞌ ee po topnin o noꞌ uris toꞌtoꞌ, ka uris toꞌtoꞌ to pu maꞌ, ko kopös en pee, kee hikta pu vavih maꞌ.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Ka ma meh voaꞌ kon vuꞌ ee manih po oeh vih, ko pisiꞌ vavih ee maꞌ, pare voaꞌ vavih ee, ka ma vu kon voaꞌ o 100 voaꞌ.” E Ieesuꞌ to soe va nën, pareꞌ vahik va in a soe peꞌ manih pan, “Eöm o teꞌ varih to teꞌ me ne a tenëneöm, eöm se pënton a soe vaꞌih.”
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ka ma vamomhë peꞌ hi ee peꞌ pa pusun in a soe vapipinoꞌ vaꞌih pan e Ieesuꞌ se vamaaka ke raoe.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Ke Ieesuꞌ soe, “E Sosoenën koman to vataare vahik voh en peöm pa pusun in a soe vakoaan in a Matop Vih Peꞌ. Ivëhkëk, a ma upöm teꞌ to pënton koe ne sih pa ma soe vapipinoꞌ. Ivaꞌih,
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 “A pusun in a soe vapipinoꞌ vaꞌih to soe va non manih pan, o voaꞌ kon to teꞌ va non manih pa soe pe Sosoenën.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 A ma voaꞌ kon varih to vuꞌ po vaꞌpet taan to teꞌ va e ne manih pa napan to pënton ee pa soe pe Sosoenën, ivëhkëk, e susun po oraꞌ hat to nö maꞌ, pareꞌ kon këh en pee pa soe vëh to teꞌ non pa ma komëëre. Eꞌ to koman non pan, eꞌe tomeꞌ vaman ne a soe pe Sosoenën, ke Sosoenën kon hah raoe.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 A ma meh voaꞌ kon to vuꞌ manih pa ö vösvös to teꞌ va ne manih po teꞌ to pënton ee pa soe, pare kon me o vaeö ko vaman. Ivëhkëk, o vaman to hikta aan vakis vi non manih pa komëëre. Ko poen no a punöꞌ eh to nö maꞌ manih pee, kee kuꞌ vëhöꞌ ee.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Ka ma meh voaꞌ kon to vuꞌ manih topnin a uris toꞌtoꞌ to teꞌ va ne manih po teꞌ to pënton ee pa soe, pare vaman rakah ee, ka ma vu punis va pa ununun a moniꞌ peo, me o vaeö va po oeh to nö maꞌ, ko kupkup en pa soe pe Sosoenën. Ivëh, ka soe pamëh hikta vovoaꞌ non.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 A ma voaꞌ kon varih to vuꞌ manih po oeh vih to teꞌ va ne manih po teꞌ to pënton a soe pe Sosoenën, pare ötöön, ko vaman rakah ee. Ka soe pamëh to voaꞌ pet manih po toꞌtoꞌ pee. Pare vataare ne a ma taateꞌ totoopin pa ö nee to vavatet ne a ma soe pe Sosoenën.”
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 “A teꞌ to vëkrea kës pöꞌ o ram, pareꞌ vahoꞌ hop poan po kove, keꞌ vahoꞌ o ram paan tevan, ah? Ahik, eꞌ se vahan o ram pa ö vavahan ram, keꞌ ëman ke non a napan se ho maꞌ manih iuun, kee sih ep ne o ëman pamëh.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 A ma soe kurus pe Sosoenën varih to vakoaan voh ne, kuru ee se tavus vamaaka ee. Ka ma soe pe Sosoenën moaan voh no a napan to hikta maaka ne, kuru nee se maaka ee.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Ivëh, köm se pënton vavih ko matop nem. A teꞌ se keh kon voh o nat, pareꞌ maaka i non a soe pe Sosoenën, e Sosoenën se heꞌ vaꞌpuh oah en peꞌ po nat, keꞌ maaka vavih en. Ka teꞌ se keh koaan o nat vëh neꞌ to koman non pan e Sosoenën to heꞌ voh poan, e Sosoenën se öt hah këh en peꞌ po nat pamëh.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Manih po poen pamëh ne sinan e Ieesuꞌ me a ma kea peꞌ to nö maꞌ pa ep poë. Ivëhkëk, a napan peo rakah to tönun maꞌ, kee hikta onöt ne a huk vatët manih peꞌ.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 O upöm teꞌ to soe ke Ieesuꞌ pan, “E sinömah me a ma kea pën to teꞌ ne mahën, ee to iu ep ka nom oah.”
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to piun raoe, pareꞌ soe, “A ma napan to pënton ne a ma soe pe Sosoenën, pare vavatet ne, eꞌe kuru e sinaneoꞌ, me a ma kea peöꞌ.”
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 O pöh poen ne Ieesuꞌ to peah po pöh paröꞌ, me a ma vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke raoe pan, “Ka pahan ee manuh pa pap tonon vöh.”
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 O paröꞌ to nönö e non ke Ieesuꞌ koroh nö non komön o paröꞌ. Ka ivat ip maꞌ manih pa tonon, ka ruen oho e non komön o paröꞌ, ka siꞌ ö hat ko paröꞌ rokoꞌ en.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Ko vamomhë pe Ieesuꞌ nö, pare kunkuin ee peꞌ, pare soe ke poë pan, “Apuh, Apuh, a siꞌ ö hat, ko paröꞌ rokoꞌ me en pea.”
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “O vaman peöm heh?”
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Vasuksuk nee to tok po paröꞌ, pare tavus pa muhin va Gerasaꞌ. A muhin pamëh to teꞌ non maꞌ pa meh pap tonon va Galiliꞌ.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 — ausente —
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 — ausente —
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 — ausente —
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 O vasun kuꞌ peo to ënëën vatët ne sinten a siꞌ ö tope, ivëh, ko oraꞌ hat poë varih hin vakis ee pe Ieesuꞌ pan, “Eën se vanö a möm manuh po kuꞌ.” Ke Ieesuꞌ pënton en pa soe pee, pareꞌ vaonöt ken pee pa hop manuh po vasun kuꞌ.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Ko oraꞌ hat tavus këh ee pa teꞌ, pare nö ko hop varuꞌ ee manuh po vasun kuꞌ. Ko kuꞌ surap kunah ee pa ö vaere, pare vuk ee pa tonon, ko mëtmët vahik rakah ee.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Ka napan varih to matop ne sih po vasun kuꞌ pamëh ep a tah vaꞌih, pare naöp ko rusin ee. Ee to nö, pare vahutët a tah vaꞌih pa vöön apuh me ra ma vöön sosoneꞌ.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ka ma napan nö ee pa vavaköm pa ma tah to tanok. Ee to nö, ko tavus e Ieesuꞌ, pare taum ee pa teꞌ no oraꞌ hat to këh ee peꞌ, eꞌ to rara hah en ko kokoman peꞌ maaka en, keꞌ ihoꞌ non pa havin mon e Ieesuꞌ. A ma napan to ep a tah vaꞌih, pare pah vananaöp ee.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Ka napan varih to ep voh ne pa ma tah poë varih, ee to vahutët ke ro upöm a tah ne Ieesuꞌ to nok manih pa teꞌ pamëh, keꞌ vih hah en.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Ka ma napan va pa ma ö muhin va Gerasaꞌ to naöp vörep, pare hin vakis e Ieesuꞌ ko soe pan, “Eën se këh a na möm.” Ivëh, ke Ieesuꞌ me o vamomhë peꞌ peah ee po paröꞌ, pare vamatop ee pa hah.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Ee to meꞌ e ne pa nö, ka teꞌ vëh no oraꞌ hat to këh poan, eꞌ to hin vakis e Ieesuꞌ pan, “Eöꞌ to iu teꞌ vaꞌpeh me nom oah.” Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to vahah en peꞌ ko soe ke poan pan,
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Eën se hah vos na vöön pën, parën vatvus a soe pa ma tah ne Sosoenën to nok manih pën.” Ivëh, ka teꞌ pamëh hah en vöön, pareꞌ vatvus ken pa ma napan pa ma tah kurus ne Ieesuꞌ to nok manih po toꞌtoꞌ peꞌ.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 E Ieesuꞌ to këh hah maꞌ a pap tonon voh ka napan pah vaeö ee, suk eꞌe to anoeh voh ne poë.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Ka pah teꞌ nö maꞌ, a ëhnaneah e Jaërus. Eꞌ a teꞌ to susun non pa iuun hinhin soneꞌ. A teꞌ susun pamëh to vatokon pa havin mon e Ieesuꞌ, pareꞌ hin vakis e Ieesuꞌ pan, e Ieesuꞌ se nö pa iuun peꞌ.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 Eꞌ to teꞌ me non a pah koaꞌ mon ro, a ma kirismas peꞌ to onöt non o havun me ro pöök. Eꞌ to haraꞌ non a mët apuh, ka siꞌ ö keꞌ mët en.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 A pah köövo to vavahuh tamoaan non sih o eraꞌ komön o havun me o pöök kirismas. A hikta pah röktaꞌ to onöt voh non a vahik këh poan pa mët.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 E köövo pamëh to huk vatët maꞌ tonun e Ieesuꞌ, pareꞌ hariun a ö noton in o ohop peꞌ. Eꞌ to nok va nën ka varuꞌ vakomanih no eraꞌ to anaꞌ vëvëhöꞌ rakah këh en peꞌ.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Ke Ieesuꞌ hi pan, “Eteh to hariun a neoꞌ?”
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to soe pan, “A pah teꞌ to vahoꞌ a koreneah manih peöꞌ. Eöꞌ to haraꞌ noꞌ o kikis to tavus këh a neoꞌ.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 E köövo to nat en peꞌ to hikta vakoaan hah in non e Ieesuꞌ. Ivëh, keꞌ naöp ko rikrik e non ko nö maꞌ, pareꞌ vatokon pa matan e Ieesuꞌ pa matëëre ra napan kurus, pareꞌ vatvus a ö neꞌ to vaket suk e Ieesuꞌ. Ke köövo soe pan, “A mët peöꞌ to hik ohoꞌ rakah en pa ö nöꞌ to hariun e Ieesuꞌ.”
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Ke Ieesuꞌ soe ke köövo pamëh pan, “Koaꞌ peöꞌ, eën to vaman a neoꞌ, ka mët pën hik këh en pën. Eën se nö na me a taateꞌ moomo.
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 E Ieesuꞌ to vaato avoeꞌ e non, ka pah teꞌ va pa iuun pe Jaërus nö maꞌ, pareꞌ soe ke poan pan, “E semomah to mët en. Koe a vatëh vörep e Tövavaasis.”
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 E Ieesuꞌ to pënton a ö ne koaꞌ to mët, pareꞌ soe ke Jaërus pan, “Eën se koe a naöp, eën se vaman varoe a nom neoꞌ, ke koaꞌ pën toꞌ hah en.”
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Ke Ieesuꞌ nö en pa iuun pe Jaërus, pareꞌ hikta vaonöt a nap peo pa ho koman iuun. Eꞌ to me ho varoe e Pitaꞌ, e Jon, me e Jëmis, me a poa manot.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 A ma napan kurus to vaokook ne e koaꞌ, ivëhkëk, e Ieesuꞌ to soe ke raoe pan, “Eöm se koe a ook, e koaꞌ to hikta mët, eꞌ to koroh varoe.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ka napan varih to okook ne to vavövöneꞌ suntan e ne pe Ieesuꞌ. Suk ee to hikta vaman nee e Ieesuꞌ pa ö neꞌ to soe pan e koaꞌ to koroh.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Ke Ieesuꞌ öt a koren e koaꞌ mon mët pamëh, pareꞌ soe pan, “Koaꞌ peöꞌ, sun ah.”
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Ka apen koaꞌ hah en maꞌ, ka varuꞌ vakomanih ne koaꞌ to sun hah en. Ke Ieesuꞌ soe ke ra poa manot pan, “Eöm se heꞌ eah ta taëën.”
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Kee vaeö, ko töhkak ee, ivëhkëk, e Ieesuꞌ to vuhvuh vakis ken pa poa manot pan, “Eöm pom se nat nem vavatët pet ta meh teꞌ a tah vaꞌih to tanok.”
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.