Lucas 7

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 E Ieesuꞌ to heꞌ vahik en pa soe manih pa ma napan, pareꞌ nö en manuh pa vöön va Kapaneam.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 A pah teꞌ susun pa 100 teꞌ vëvënsun va Room to teꞌ non nën, eꞌ to teꞌ me non a pah teꞌ kikiu peꞌ. A teꞌ susun pamëh to iu rakah non a teꞌ kikiu peꞌ. Ivëhkëk, kuru no a teꞌ pamëh to haraꞌ non a moeh, ka siꞌ ö keꞌ mët en.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 A teꞌ susun to pënton a ö ne Ieesuꞌ to teꞌ non, ivëh keꞌ vanö na a ma teꞌ sunön po Jiuꞌ pan, ee se nö ko vaoe maꞌ e Ieesuꞌ keꞌ nö maꞌ ko vatoꞌ a teꞌ kikiu peꞌ.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Ee to tavus e Ieesuꞌ, pare hin vakis e Ieesuꞌ pan, “Eꞌ a teꞌ no a taateꞌ peꞌ to vih, eën antoen e nom pa ö nën se vaꞌaus keah a teꞌ kikiu pe, eh?
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 Eꞌ to iu rakah a rora o Jiuꞌ, pareꞌ eok voh ka ra a iuun hinhin soneꞌ.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 E Ieesuꞌ to nö vaꞌpeh me en pee, ko öök vatët en manih iuun. Ke susun pa nap vëvënsun vanö en pa ma vakamöꞌ peꞌ ke soe ke Ieesuꞌ pan, “Topoan, eën to meꞌ pak koraꞌ eom maꞌ, eöꞌ hikta teꞌ vih onöt noꞌ a ö nën se ho maꞌ pa iuun peöꞌ.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Ivëh kö’ nat voh e noꞌ peöꞌ to hikta teꞌ noꞌ a teꞌ vih pa nö maꞌ pa ep ka oah. Eën se soe varoe ka teꞌ kikiu peöꞌ toꞌ hah.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Suk ataeah, eöꞌ me to teꞌ noꞌ paan in a teꞌ vëh to vovoh ka non eoꞌ pa heꞌ a neoꞌ a kiu. Eöꞌ koman to teꞌ me noꞌ po teꞌ vëvënsun to teꞌ ne paan. Eöꞌ se këh soe ke a teꞌ pamëh, ‘Nö ah,’ keꞌ nö en. Eöꞌ se keh soe ke a teꞌ pan, eꞌ se nö maꞌ, keꞌ se nö en maꞌ. Eöꞌ se keh taꞌ a teꞌ kikiu peöꞌ, ‘Nok a kiu vaꞌih, eꞌ se pënton en pa soe peöꞌ. Pareꞌ nok en pa kiu pamëh.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 E Ieesuꞌ to pënton a soe vaꞌih, pareꞌ pah koman vörep e non pa teꞌ pamëh. Ke Ieesuꞌ tarih, pareꞌ soe ke a ma napan peo varih to vavatet vah ne poë pan, “Eöꞌ to soe ka neöm, manih pa muhin va Israël, eöꞌ to hikta ep noꞌ ta pah teꞌ no vaman peꞌ to eh va non manih pa teꞌ susun pa nap vëvënsun vëh.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Ka napan varih ne susun pa nap vëvënsun to vanö voh maꞌ hah ee iuun, pare taum ee pa teꞌ kikiu no a mët to hik këh en peꞌ, keꞌ vih hah en.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 A ma siꞌ poen to oah en ke Ieesuꞌ nö en pa vöön vëh ëhnaneah a Naën. A ma vamomhë peꞌ me a napan peo to nö vaꞌpeh me poë.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 E Ieesuꞌ me a napan to öök vatët ee maꞌ sinten o hopaꞌ in a vöön pamëh, ka napan teꞌ ee maꞌ pa teꞌ mët. E sinan a teꞌ mët pamëh, eꞌ a paeh koaꞌ oeteꞌ ro ko peꞌ. E voe pe köövo pamëh to mët voh en. A napan o pöh peo to nö vaꞌpeh me maꞌ e köövo pa pe e sunaiꞌeah.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 E Ieesuꞌ to ep e köövo pamëh, pareꞌ pah ururuan en peꞌ, pareꞌ soe ke köövo pan, “Koe a ook.”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 E Ieesuꞌ to nö vatët en pa pokis, pareꞌ vaket en pa pokis pamëh ka napan varih to teꞌteꞌ nö ne pa teꞌ mët sun ee. Ke Ieesuꞌ soe, “Teꞌ sekaꞌ, Eöꞌ to soe ka oah, ‘Sun ah!’”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Ka teꞌ vëh to mët voh en sun hah en, pareꞌ ihoꞌ non ko taneo en pa vaato. Ke Ieesuꞌ vanö en peꞌ manih pe sinaneah.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Ivëh ka ma napan kurus ta rakah e ne pe Ieesuꞌ, pare pah kë ee pa ëhnan e Sosoenën. Ee to soe pan, “A pah teꞌ vanënën soe to tavus topniira.” Pare soe pan, “E Sosoenën to nö voh en maꞌ marën a kon hah a ma napan peꞌ.”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Ka ma napan vanat vavah ee po vahutët in a tah vëh ne Ieesuꞌ to nok manih pa muhin va Jiutiaꞌ me pa ma ö muhin to teꞌ vatët ne.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 A ma vamomhë pe Jon Tövapupui to soe ke peꞌ pa ma tah kurus ne Ieesuꞌ to nonok non.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 Ke Jon vaoe en pa poa vamomhë peꞌ, pareꞌ vanö en pee pon pa hi e Ieesuꞌ, “Eöm se nö ko hi pan, ‘Eën pöꞌ kov e vëh a teꞌ to se voh nö maꞌ, keꞌ, emöm se anoeh nem ta meh teꞌ eh?’”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 — ausente —
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 — ausente —
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 E Ieesuꞌ to pënton a hi pamëh, pareꞌ piun ko soe pan, “Eöm pom se nö hah na manuh pe Jon, paröm vavatët eah a ma taneah nöm to ep, me pënton. O teꞌ varih o kehoꞌ to ep vavih hah ee, ko teꞌ varih o hathat ma moe to nö vavavih hah ee, ko teꞌ varih pa mët töpaꞌ a ma sioniire to voon hah ee. Ko teꞌ varih no a tenëre to hat ee to pënton hah ee, ko teꞌ mët, toꞌtoꞌ hah ee, ko teꞌ varih o arus to pënton ee pa Soe Vih pe Sosoenën.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 A ma napan varih no vaman pee manih peöꞌ, me pa ma tah nöꞌ to nonok noꞌ, ee se nat ne haraꞌ vahat ne, ee se vaeö. E Sosoenën se tapui raoe.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Ka poa vamomhë pe Jon Tövapupui nönö hah ko nee, ke Ieesuꞌ taneo en pa vahutët ke ra napan a ma taateꞌ pe Jon, pareꞌ to soe pan, “Moaan voh eöm to nö pa moeh upin pa ep pe Jon, keꞌ pa ep a mëto no a tuvuh to vataata non, keꞌ eöm koman voh nem a ep in ataeah?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Eöm to nö voh nös pa ep in a teꞌ to ohop non a ma ohop ep vavih? Ahik. A napan to ohop ne a ma ohop ep vavih, pare teꞌ me ne pa ma tah vih va po sionin. A pap teꞌ poë varih to teꞌ ne sih pa iuun pa teꞌ sunön.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Soe ka neoꞌ öm, eöm nö voh nös pa ep ataeah? Eöm to nö pöꞌ voh nös pa ep a teꞌ vanënën soe? A, eöꞌ to soe ka neöm, a teꞌ vanënën soe vëh e Jon, no a tasun peꞌ to apuh oah e non pa ma teꞌ tasun po upöm teꞌ vanënën soe.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 E Jon voh a teꞌ ko poan no Puk Vapenpen to sosoe suk voh non po kiun peꞌ. O kiun to soe non pan,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 “Eöꞌ to soe ka neöm, e Jon no a tasun peꞌ to teꞌ oah e non pa ma teꞌ tasun po upöm teꞌ manih po oeh. Ivëhkëk, a teꞌ to teꞌ va non manih pa siꞌ koaꞌ soneꞌ manih pa Matop Vih pe Sosoenën no tasun peꞌ to apuh oah e non pa teꞌ tasun pe Jon.
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 A ma napan to pënton vahik ee pa ma soe, ka nap kokon takis soe pan, “A taateꞌ pe Sosoenën to totoopin rakah.” Ee to kon voh a tapui manih pe Jon Tövapupui.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Ivëhkëk, o Parësiꞌ me o teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës eꞌe to hikta kon voh a tapui manih pe Jon suk, ee to heꞌ tonun voh ee pa hanan vih ne Sosoenën to vataare raoe.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Ke Ieesuꞌ soe pan, “Eöꞌ se vëknöm vah va in a taateꞌ pa napan va kuru nih? Ee o teꞌ to teꞌ vah va ne nih?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Ee to teꞌ va ne manih po koaꞌ to ihoꞌ ne pa ma ö totoaan, pare vavaasis piu ne, ivëhkëk o meoh upöm pee to hikta vaëhëh ne. Kee varek ke raoe, pare soe pan,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 “E Jon Tövapupui to nö voh en maꞌ, pareꞌ vapenpen vapeo non pa ëën. Ko hikta kakaak voaën voh non, köm soe em pan, ‘A oraꞌ hat to teꞌ non manih peꞌ.’
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Ivëhkëk kuru, eöꞌ E Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus to nö maꞌ, paröꞌ ënëën noꞌ ko kakaak noꞌ, köm soe em pan, ‘Ep öm, eꞌ a teꞌ ënëën vörep, ko kakaak voaën vörep, pareꞌ teꞌ e non e vakamöꞌ pa nap kokon takis me ra nap nonok a ma taateꞌ hat.’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Ivëhkëk, a napan to vatet ne o nat vih pe Sosoenën, eꞌe to vataare e ne a taateꞌ vih, eꞌ o nat vih rakah, suk eꞌe to vaman ne e Sosoenën.
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 A pah Parësiꞌ, to vaoe e Ieesuꞌ pa iuun peꞌ keꞌ nö maꞌ, kee ihoꞌ to ëën vaꞌpeh.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Ka pah köövo teꞌteꞌvaasi to teꞌ non pa vöön pamëh, to pënton a ö ne Ieesuꞌ to ënëën non pa iuun pa to Parësiꞌ. Ivëh, ke köövo kon o puto vös vih no o vanom voen vapeah to isu non, ko nö maꞌ pa iuun vëh ne Ieesuꞌ to teꞌ non.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 E köövo to sun non pa havin mon pe Ieesuꞌ, pareꞌ okook non, ka hunun mataneah vuꞌvuꞌ non pa mon e Ieesuꞌ, keꞌ vaꞌnaꞌ pa uvineah. Eꞌ to umaꞌ vapeo a mon e Ieesuꞌ, pareꞌ uh a moneah po vanom.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Ka to Parësiꞌ vëh to vaoe na e Ieesuꞌ ep in a tah vaꞌih, pareꞌ koman va non manih pan, “A teꞌ vëh se keh teꞌ e non a teꞌ vanënën soe vamaman, eꞌ se nat e non pa taateꞌ pe köövo vëh to vaket poan, eꞌ a köövo teꞌteꞌvaasiꞌ.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Ke Ieesuꞌ nat e non po kokoman pe Saëmon, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to teꞌ me noꞌ a pah tah noꞌ to iu soe ka nom oah.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Ke Ieesuꞌ soe, “A poa teꞌ to teꞌ me ne o ötop manih pa pah teꞌ. A paeh to teꞌ me non o K500.00, ka meh po K50.00.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Ee pon to hikta onöt ne a piun a ma ötop pee, ivëh ka teꞌ vëh to heꞌ voh o ötop ururuan raoe, ko vanun en po ötop pee pon. Manih pee pon eteh se iu oah non a teꞌ vëh to heꞌ o ötop?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Ke Saëmon piun, pareꞌ soe vamanih pan, “Eöꞌ to koman noꞌ a teꞌ vëh to teꞌ me non o K500.00 se iu oah non a teꞌ vëh to heꞌ o ötop.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Ke Ieesuꞌ tarih manuh pe köövo, pareꞌ soe ke Saëmon, “Eën ep e nom pe köövo vëh, ha? Eöꞌ to ho maꞌ pa iuun pën, kën hikta heꞌ a neoꞌ ta ruen köꞌ pupui a moneoꞌ. Ivëhkëk, a hunun mataneah to pupui a moneoꞌ, pareꞌ vaꞌnaꞌ pa uvineah.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Eën to hikta uumaꞌ a neoꞌ. Ivëhkëk kuru, eöꞌ to ho maꞌ ke köövo vëh to umaꞌ vapeo a moneoꞌ.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Eën to hikta uh a pasuneoꞌ po kompoꞌ to voen vöknah, ivëhkëk, e köövo vëh to uh a moneoꞌ po vanom voen vapeah.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Ivëh, köꞌ soe ka oah, e köövo nonok vahat vëh no a pop peꞌ to hikta teꞌ vih voh non, to iu vi ka no neoꞌ. Ke Sosoenën to ihan anoe a ma hat peo peꞌ. Ivëhkëk, a teꞌ to nok a hat soneꞌ e Sosoenën se ihan anoe a hat soneꞌ peꞌ, ka teꞌ pamëh se iu vasoneꞌ e non pe Sosoenën.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ke Ieesuꞌ soe ke köövo, “Eöꞌ to ihan anoe eoꞌ pa ma hat pën.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 A ma napan to ihoꞌ vaꞌpeh me ne e Ieesuꞌ to taneo ee pa varek koman pan, “A teꞌ vëh koman rakah non pan, eꞌ e Sosoenën, pareꞌ ihan anoe non pa ma hat, ha?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Ke Ieesuꞌ soe ke köövo pamëh, “O vaman pën manih pe Sosoenën to kon hah vur en pën kën teꞌ vaꞌpeh me nom peꞌ. Nö ah me o kokoman moomo.”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.