Lucas 7
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARC
1 E Ieesuꞌ to heꞌ vahik en pa soe manih pa ma napan, pareꞌ nö en manuh pa vöön va Kapaneam.
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 A pah teꞌ susun pa 100 teꞌ vëvënsun va Room to teꞌ non nën, eꞌ to teꞌ me non a pah teꞌ kikiu peꞌ. A teꞌ susun pamëh to iu rakah non a teꞌ kikiu peꞌ. Ivëhkëk, kuru no a teꞌ pamëh to haraꞌ non a moeh, ka siꞌ ö keꞌ mët en.
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 A teꞌ susun to pënton a ö ne Ieesuꞌ to teꞌ non, ivëh keꞌ vanö na a ma teꞌ sunön po Jiuꞌ pan, ee se nö ko vaoe maꞌ e Ieesuꞌ keꞌ nö maꞌ ko vatoꞌ a teꞌ kikiu peꞌ.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ee to tavus e Ieesuꞌ, pare hin vakis e Ieesuꞌ pan, “Eꞌ a teꞌ no a taateꞌ peꞌ to vih, eën antoen e nom pa ö nën se vaꞌaus keah a teꞌ kikiu pe, eh?
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 Eꞌ to iu rakah a rora o Jiuꞌ, pareꞌ eok voh ka ra a iuun hinhin soneꞌ.”
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 E Ieesuꞌ to nö vaꞌpeh me en pee, ko öök vatët en manih iuun. Ke susun pa nap vëvënsun vanö en pa ma vakamöꞌ peꞌ ke soe ke Ieesuꞌ pan, “Topoan, eën to meꞌ pak koraꞌ eom maꞌ, eöꞌ hikta teꞌ vih onöt noꞌ a ö nën se ho maꞌ pa iuun peöꞌ.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Ivëh kö’ nat voh e noꞌ peöꞌ to hikta teꞌ noꞌ a teꞌ vih pa nö maꞌ pa ep ka oah. Eën se soe varoe ka teꞌ kikiu peöꞌ toꞌ hah.
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Suk ataeah, eöꞌ me to teꞌ noꞌ paan in a teꞌ vëh to vovoh ka non eoꞌ pa heꞌ a neoꞌ a kiu. Eöꞌ koman to teꞌ me noꞌ po teꞌ vëvënsun to teꞌ ne paan. Eöꞌ se këh soe ke a teꞌ pamëh, ‘Nö ah,’ keꞌ nö en. Eöꞌ se keh soe ke a teꞌ pan, eꞌ se nö maꞌ, keꞌ se nö en maꞌ. Eöꞌ se keh taꞌ a teꞌ kikiu peöꞌ, ‘Nok a kiu vaꞌih, eꞌ se pënton en pa soe peöꞌ. Pareꞌ nok en pa kiu pamëh.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 E Ieesuꞌ to pënton a soe vaꞌih, pareꞌ pah koman vörep e non pa teꞌ pamëh. Ke Ieesuꞌ tarih, pareꞌ soe ke a ma napan peo varih to vavatet vah ne poë pan, “Eöꞌ to soe ka neöm, manih pa muhin va Israël, eöꞌ to hikta ep noꞌ ta pah teꞌ no vaman peꞌ to eh va non manih pa teꞌ susun pa nap vëvënsun vëh.”
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 Ka napan varih ne susun pa nap vëvënsun to vanö voh maꞌ hah ee iuun, pare taum ee pa teꞌ kikiu no a mët to hik këh en peꞌ, keꞌ vih hah en.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 A ma siꞌ poen to oah en ke Ieesuꞌ nö en pa vöön vëh ëhnaneah a Naën. A ma vamomhë peꞌ me a napan peo to nö vaꞌpeh me poë.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 E Ieesuꞌ me a napan to öök vatët ee maꞌ sinten o hopaꞌ in a vöön pamëh, ka napan teꞌ ee maꞌ pa teꞌ mët. E sinan a teꞌ mët pamëh, eꞌ a paeh koaꞌ oeteꞌ ro ko peꞌ. E voe pe köövo pamëh to mët voh en. A napan o pöh peo to nö vaꞌpeh me maꞌ e köövo pa pe e sunaiꞌeah.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 E Ieesuꞌ to ep e köövo pamëh, pareꞌ pah ururuan en peꞌ, pareꞌ soe ke köövo pan, “Koe a ook.”
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 E Ieesuꞌ to nö vatët en pa pokis, pareꞌ vaket en pa pokis pamëh ka napan varih to teꞌteꞌ nö ne pa teꞌ mët sun ee. Ke Ieesuꞌ soe, “Teꞌ sekaꞌ, Eöꞌ to soe ka oah, ‘Sun ah!’”
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 Ka teꞌ vëh to mët voh en sun hah en, pareꞌ ihoꞌ non ko taneo en pa vaato. Ke Ieesuꞌ vanö en peꞌ manih pe sinaneah.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Ivëh ka ma napan kurus ta rakah e ne pe Ieesuꞌ, pare pah kë ee pa ëhnan e Sosoenën. Ee to soe pan, “A pah teꞌ vanënën soe to tavus topniira.” Pare soe pan, “E Sosoenën to nö voh en maꞌ marën a kon hah a ma napan peꞌ.”
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Ka ma napan vanat vavah ee po vahutët in a tah vëh ne Ieesuꞌ to nok manih pa muhin va Jiutiaꞌ me pa ma ö muhin to teꞌ vatët ne.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 A ma vamomhë pe Jon Tövapupui to soe ke peꞌ pa ma tah kurus ne Ieesuꞌ to nonok non.
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 Ke Jon vaoe en pa poa vamomhë peꞌ, pareꞌ vanö en pee pon pa hi e Ieesuꞌ, “Eöm se nö ko hi pan, ‘Eën pöꞌ kov e vëh a teꞌ to se voh nö maꞌ, keꞌ, emöm se anoeh nem ta meh teꞌ eh?’”
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 — ausente —
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 — ausente —
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 E Ieesuꞌ to pënton a hi pamëh, pareꞌ piun ko soe pan, “Eöm pom se nö hah na manuh pe Jon, paröm vavatët eah a ma taneah nöm to ep, me pënton. O teꞌ varih o kehoꞌ to ep vavih hah ee, ko teꞌ varih o hathat ma moe to nö vavavih hah ee, ko teꞌ varih pa mët töpaꞌ a ma sioniire to voon hah ee. Ko teꞌ varih no a tenëre to hat ee to pënton hah ee, ko teꞌ mët, toꞌtoꞌ hah ee, ko teꞌ varih o arus to pënton ee pa Soe Vih pe Sosoenën.
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 A ma napan varih no vaman pee manih peöꞌ, me pa ma tah nöꞌ to nonok noꞌ, ee se nat ne haraꞌ vahat ne, ee se vaeö. E Sosoenën se tapui raoe.”
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 Ka poa vamomhë pe Jon Tövapupui nönö hah ko nee, ke Ieesuꞌ taneo en pa vahutët ke ra napan a ma taateꞌ pe Jon, pareꞌ to soe pan, “Moaan voh eöm to nö pa moeh upin pa ep pe Jon, keꞌ pa ep a mëto no a tuvuh to vataata non, keꞌ eöm koman voh nem a ep in ataeah?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 Eöm to nö voh nös pa ep in a teꞌ to ohop non a ma ohop ep vavih? Ahik. A napan to ohop ne a ma ohop ep vavih, pare teꞌ me ne pa ma tah vih va po sionin. A pap teꞌ poë varih to teꞌ ne sih pa iuun pa teꞌ sunön.
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 Soe ka neoꞌ öm, eöm nö voh nös pa ep ataeah? Eöm to nö pöꞌ voh nös pa ep a teꞌ vanënën soe? A, eöꞌ to soe ka neöm, a teꞌ vanënën soe vëh e Jon, no a tasun peꞌ to apuh oah e non pa ma teꞌ tasun po upöm teꞌ vanënën soe.
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 E Jon voh a teꞌ ko poan no Puk Vapenpen to sosoe suk voh non po kiun peꞌ. O kiun to soe non pan,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 “Eöꞌ to soe ka neöm, e Jon no a tasun peꞌ to teꞌ oah e non pa ma teꞌ tasun po upöm teꞌ manih po oeh. Ivëhkëk, a teꞌ to teꞌ va non manih pa siꞌ koaꞌ soneꞌ manih pa Matop Vih pe Sosoenën no tasun peꞌ to apuh oah e non pa teꞌ tasun pe Jon.
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 A ma napan to pënton vahik ee pa ma soe, ka nap kokon takis soe pan, “A taateꞌ pe Sosoenën to totoopin rakah.” Ee to kon voh a tapui manih pe Jon Tövapupui.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Ivëhkëk, o Parësiꞌ me o teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës eꞌe to hikta kon voh a tapui manih pe Jon suk, ee to heꞌ tonun voh ee pa hanan vih ne Sosoenën to vataare raoe.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Ke Ieesuꞌ soe pan, “Eöꞌ se vëknöm vah va in a taateꞌ pa napan va kuru nih? Ee o teꞌ to teꞌ vah va ne nih?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Ee to teꞌ va ne manih po koaꞌ to ihoꞌ ne pa ma ö totoaan, pare vavaasis piu ne, ivëhkëk o meoh upöm pee to hikta vaëhëh ne. Kee varek ke raoe, pare soe pan,
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 “E Jon Tövapupui to nö voh en maꞌ, pareꞌ vapenpen vapeo non pa ëën. Ko hikta kakaak voaën voh non, köm soe em pan, ‘A oraꞌ hat to teꞌ non manih peꞌ.’
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 Ivëhkëk kuru, eöꞌ E Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus to nö maꞌ, paröꞌ ënëën noꞌ ko kakaak noꞌ, köm soe em pan, ‘Ep öm, eꞌ a teꞌ ënëën vörep, ko kakaak voaën vörep, pareꞌ teꞌ e non e vakamöꞌ pa nap kokon takis me ra nap nonok a ma taateꞌ hat.’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 Ivëhkëk, a napan to vatet ne o nat vih pe Sosoenën, eꞌe to vataare e ne a taateꞌ vih, eꞌ o nat vih rakah, suk eꞌe to vaman ne e Sosoenën.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 A pah Parësiꞌ, to vaoe e Ieesuꞌ pa iuun peꞌ keꞌ nö maꞌ, kee ihoꞌ to ëën vaꞌpeh.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Ka pah köövo teꞌteꞌvaasi to teꞌ non pa vöön pamëh, to pënton a ö ne Ieesuꞌ to ënëën non pa iuun pa to Parësiꞌ. Ivëh, ke köövo kon o puto vös vih no o vanom voen vapeah to isu non, ko nö maꞌ pa iuun vëh ne Ieesuꞌ to teꞌ non.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 E köövo to sun non pa havin mon pe Ieesuꞌ, pareꞌ okook non, ka hunun mataneah vuꞌvuꞌ non pa mon e Ieesuꞌ, keꞌ vaꞌnaꞌ pa uvineah. Eꞌ to umaꞌ vapeo a mon e Ieesuꞌ, pareꞌ uh a moneah po vanom.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 Ka to Parësiꞌ vëh to vaoe na e Ieesuꞌ ep in a tah vaꞌih, pareꞌ koman va non manih pan, “A teꞌ vëh se keh teꞌ e non a teꞌ vanënën soe vamaman, eꞌ se nat e non pa taateꞌ pe köövo vëh to vaket poan, eꞌ a köövo teꞌteꞌvaasiꞌ.”
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Ke Ieesuꞌ nat e non po kokoman pe Saëmon, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to teꞌ me noꞌ a pah tah noꞌ to iu soe ka nom oah.”
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Ke Ieesuꞌ soe, “A poa teꞌ to teꞌ me ne o ötop manih pa pah teꞌ. A paeh to teꞌ me non o K500.00, ka meh po K50.00.
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 Ee pon to hikta onöt ne a piun a ma ötop pee, ivëh ka teꞌ vëh to heꞌ voh o ötop ururuan raoe, ko vanun en po ötop pee pon. Manih pee pon eteh se iu oah non a teꞌ vëh to heꞌ o ötop?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Ke Saëmon piun, pareꞌ soe vamanih pan, “Eöꞌ to koman noꞌ a teꞌ vëh to teꞌ me non o K500.00 se iu oah non a teꞌ vëh to heꞌ o ötop.”
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Ke Ieesuꞌ tarih manuh pe köövo, pareꞌ soe ke Saëmon, “Eën ep e nom pe köövo vëh, ha? Eöꞌ to ho maꞌ pa iuun pën, kën hikta heꞌ a neoꞌ ta ruen köꞌ pupui a moneoꞌ. Ivëhkëk, a hunun mataneah to pupui a moneoꞌ, pareꞌ vaꞌnaꞌ pa uvineah.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 Eën to hikta uumaꞌ a neoꞌ. Ivëhkëk kuru, eöꞌ to ho maꞌ ke köövo vëh to umaꞌ vapeo a moneoꞌ.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Eën to hikta uh a pasuneoꞌ po kompoꞌ to voen vöknah, ivëhkëk, e köövo vëh to uh a moneoꞌ po vanom voen vapeah.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 Ivëh, köꞌ soe ka oah, e köövo nonok vahat vëh no a pop peꞌ to hikta teꞌ vih voh non, to iu vi ka no neoꞌ. Ke Sosoenën to ihan anoe a ma hat peo peꞌ. Ivëhkëk, a teꞌ to nok a hat soneꞌ e Sosoenën se ihan anoe a hat soneꞌ peꞌ, ka teꞌ pamëh se iu vasoneꞌ e non pe Sosoenën.”
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Ke Ieesuꞌ soe ke köövo, “Eöꞌ to ihan anoe eoꞌ pa ma hat pën.”
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 A ma napan to ihoꞌ vaꞌpeh me ne e Ieesuꞌ to taneo ee pa varek koman pan, “A teꞌ vëh koman rakah non pan, eꞌ e Sosoenën, pareꞌ ihan anoe non pa ma hat, ha?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Ke Ieesuꞌ soe ke köövo pamëh, “O vaman pën manih pe Sosoenën to kon hah vur en pën kën teꞌ vaꞌpeh me nom peꞌ. Nö ah me o kokoman moomo.”
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.