Lucas 5

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 O pöh poen ne Ieesuꞌ to sun non pa sinten a tonon va Gënesaret, ka napan peo rakah to tönun ko vatotot maꞌ marën a pënton a soe pe Sosoenën.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Ke Ieesuꞌ ep o pöök paröꞌ to atan ne sinten a tonon, no o teꞌ tatanaꞌ iian to kunah këh ee po pöök paröꞌ, pare pupui ne a ma kë pee.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Ke Ieesuꞌ peah en po pöh paröꞌ, eꞌ o paröꞌ pe Saëmon, ko soe ke Saëmon pan eꞌ se vapeah amot o paröꞌ manuh pa ö ruruvun. Ke Ieesuꞌ ihoꞌ non po paröꞌ, pareꞌ vavaasis non a ma napan.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 E Ieesuꞌ to vahik vaato pareꞌ soe ke Saëmon pan, “Hoaꞌ peah nös öm manuh pa ö ruruvun, ke eën me a ma upöm pën se vöknah a kë peöm ko rëh ta ma iian.”
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Ke Saëmon piun e Ieesuꞌ, pareꞌ soe pan, “Apuh, pa popoen rë vaꞌih ne möm to kiu vëhvaꞌ rakah em, ivëhkëk, emöm to hikta rëh ta pah iian. Ivëhkëk, peꞌ eën to soe ka möm, emöm se vöknah em pa kë.”
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Ee to vatet ee pa ö ne Ieesuꞌ to soe ava, pare rëh ee po iian o pöh peo rakah. Ka siꞌ ö hat ka ma kë pee tötökurus ee.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Ivëh, kee vaoe o upöm pee po meoh paröꞌ, kee nö maꞌ ko vaꞌaus rapoë. Ee to nö maꞌ, pare rëh o iian o pöh peo vörep, pare vapuh o pöök paröꞌ ka siꞌ hat ö ko pöök paröꞌ rokoꞌ ee tahiꞌ.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Ke Saëmon Pitaꞌ ep a tah vaꞌih, pareꞌ vatokon pa sinten mon e Ieesuꞌ, pareꞌ soe pan, “Apuh, këh na neoꞌ ah. Eöꞌ a teꞌ nonok hat.”
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 E Saëmon Pitaꞌ me a ma upöm peꞌ to ep o iian peo varih nee to rëh, ko pah toksean ko vavamui e ne.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 A poa koaꞌ pe Sëbëdiꞌ, e Jëmis pen Jon, eꞌe a poa vakamöꞌ pe Saëmon to pah toksean ee.
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Kee hoaꞌ takin hah ee manuh po kösan, pare këh ee pa ma tah kurus pee, pare vatet ee pe Ieesuꞌ.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 E Ieesuꞌ to teꞌ non vöön, ka pah teꞌ to teꞌ me non a mët töpaꞌ nö maꞌ manih peꞌ, ko vatokon ko vuꞌ rakah manih po oeh, ko hin pan,
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Ke Ieesuꞌ vaket poan, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to iu e noꞌ. Voon ah.” Ka varuꞌ vakomanih no a mët töpaꞌ to hik këh en peꞌ keꞌ toꞌ hah en.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Ke Ieesuꞌ vuhvuh vakis poan pan, “Eën se nat nom vavatët ta meh teꞌ a tah vaꞌih to tanok manih pa sioniumah. Ivëhkëk, eën se nö ko vataare a sioniumah manih pa teꞌ ësës heꞌ, parën heꞌ o heꞌ pën. Ka napan se nat ne a ö no a mët pën to hik hah en, vamanih pa ö no Vavaasis pe Mosës to soe vavoh.”
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Ivëhkëk, o vahutët va pa ma tah ne Ieesuꞌ to nok nö vavah en pa ma ö kurus. Ka napan o pöh peo rakah to nö maꞌ manih peꞌ pa tënan o vavaasis peꞌ, me e Ieesuꞌ se vahik a ma mët pee.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to nönö tamoaan non pa moeh totomin, pareꞌ hinhin non nën.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 O pöh poen ne Ieesuꞌ to vavaasis non a napan ka ma Parësiꞌ, me ro teꞌ vavaasis to ihoꞌ ne. Ee to taneꞌ maꞌ pa ma vöön va pa muhin va Galiliꞌ, me a muhin va Jiutiaꞌ, me a vöön apuh pee Jerusalëm. Ko kikis pe Sosoenën teꞌ non manih peꞌ, marën a vahik a ma mët pa napan.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Ka ma pah teꞌ, teꞌ ee maꞌ pa pah teꞌ to koroh non po pan peꞌ. A sionin a teꞌ pamëh to teꞌ me voh non a mët tëtënkun. Ee to iu teꞌ ho ne poë manuh koman iuun pa vahoꞌ poë pa havin e Ieesuꞌ.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Suk ataeah, a napan to peo kee hikta onöt ne a teꞌ ho a teꞌ. Ivëh, kee peah tonun iuun, pare tai ee pa ma pah si vös in a tonun iuun pamëh, pare vöknah poꞌ a teꞌ pamëh to koroh non po pan topnin a napan, pare vahoꞌ poë matan e Ieesuꞌ.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 E Ieesuꞌ to inan o vaman pee, pareꞌ soe pan, “Teꞌ peöꞌ, eöꞌ to ihan anoe eoꞌ pa ma hat pën.”
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 O teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës me ro Parësiꞌ to ep a tah vaꞌih, pare vavasoe koman e ne pan, “A teꞌ rakah vëh eteh, pareꞌ sosoe oꞌoah e non pe Sosoenën? A hikta pah teꞌ rakah to onöt non a ihan anoe a hat pa meh teꞌ. E Sosoenën varoe to antoen non a ihan anoe a ma hat po teꞌ.”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 E Ieesuꞌ to nat vahik vur en po kokoman pee, ivëh, keꞌ piun a soe pee, pareꞌ soe pan, “Eöm kokoman vakëkëh va nem manih suk ataeah?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Eꞌ hikta teꞌ hivaꞌ non pa soe ke a teꞌ tëtënkun pan, ‘A ma hat pën nöꞌ to ihan anoe’. Suk ataeah, o upöm teꞌ hikta antoen ne a inan vamanih pan a ma hat peꞌ to hik ee. Ivëhkëk, eꞌ to hivaꞌ oah e non pa soe ke a teꞌ tëtënkun pan, ‘Eën se sun, ko nö eom.’ Suk ataeah, a ma napan se ep ne pan a teꞌ pamëh to toꞌ hah en.
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Ivëhkëk, eöꞌ se vamaaka ka neöm ta pah tah, köm se vaman, ko nat ka neoꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus to teꞌ me noꞌ pa tasun manih po oeh marën a ihan anoe a ma hat.” Ivëh, ke Ieesuꞌ soe ke a teꞌ tëtënkun pamëh pan, “Eöꞌ to soe ka oah, sun ah, parën kon o pan pën, parën nö eom manuh pa iuun pën.”
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Ka varuꞌ vakomanih a napan to ut ne a teꞌ pamëh to sun vëvëhöꞌ rakah en, pareꞌ kon o pan neꞌ to koroh vu non, ko nö en pa iuun peꞌ. Pareꞌ kë rakah en pa ëhnan e Sosoenën.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Ka ma napan varih to ut ne vatötöhkak rakah ee, pare kë rakah ee pa ëhnan e Sosoenën, ka ma kokoman pee nun, kee toksean rakah ee. Ee to soe, “Kuru, nea to ep a tah to matan ke rakah e non.”
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Vasuksuk ne Ieesuꞌ to nö, pareꞌ ep in a pah teꞌ kokon takis to ihoꞌ non pa iuun kokon takis. A ëhnaneah e Livaë. E Ieesuꞌ to soe ke poan pan, “Suk a maꞌ neoꞌ ah.”
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Ke Livaë sun, pareꞌ këh en pa ma tah kurus peꞌ, ko vatet en pe Ieesuꞌ.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 E Livaë to vamatop a taëën apuh pe Ieesuꞌ manih pa iuun peꞌ. A nap kokon takis peo me a ma upöm teꞌ, ee kurus to vavaëën me ne Ieesuꞌ pen Livaë.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Ko Parësiꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës to pah vavasoe vörep suk e ne pa ma vamomhë pe Ieesuꞌ pan, “Eöm vavaëën vaꞌpeh me nem a nap kokon takis, me ro teꞌ no a ma taateꞌ pee to hat, suk ataeah?”
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Ke Ieesuꞌ piun raoe va manih pan, “O teꞌ varih to hikta haraꞌ ne a mët, eꞌe to hikta nönö ne pa ep e röktaꞌ. Ahik. A napan varoe varih to haraꞌ ne a mët to nönö ne pe röktaꞌ.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Eöꞌ to hikta nö voh maꞌ pa vaꞌaus o teꞌ varih to koman ne pan ee ro totoopin. Ahik. Eöꞌ to nö voh maꞌ pa vaꞌaus o teꞌ varih to nat va ne manih pan ee ro teꞌ hat. Ivëh, kee se panih o kokoman me a taateꞌ pee.”
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 A ma pah teꞌ to soe ke Ieesuꞌ va manih pan, “O vamomhë pe Jon to vapenpen ne a taëën, pare hinhin tamoaan rakah ne sih. Ko vamomhë po Parësiꞌ to vapenpen pet me e ne pa taëën. Ivëhkëk, a ma vamomhë pën to ënëën e ne, pare kakaak e ne.”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Ke Ieesuꞌ heꞌ raoe a soe vapipinoꞌ, pareꞌ soe pan, “Eꞌ to vih pöꞌ e non pa ma teꞌ pe voe tövaen vavoon se vapenpen ne pa taëën? Ahik rakah. E voe tövaen vavoon se keh teꞌ vaꞌpeh me non raoe, ee hikta se vapenpen ne pa taëën. Suk ataeah, ee to vaeö me ne e voe tövaen vavoon.
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Ivëhkëk, a ma poen se tavus maꞌ no a ma meh teꞌ se me ke a teꞌ tövaen vavoon, keꞌ hikta teꞌ hah me non a ma teꞌ peꞌ. Manih pa ma poen poë varih eꞌe se vapenpen ee pa taëën. Suk ataeah, ee to tamak ne poë.”
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Ke Ieesuꞌ heꞌ raoe a meh soe vapipinoꞌ, pareꞌ soe pan, “A hikta pah teꞌ to onöt non a kurus a tah rara voon marën a kun pip a töhkoꞌ manih po rara vamoaan. Ta pah teꞌ se këh nok va nën eꞌ se miröꞌ en po rara voon, ko rara voon pamëh hikta se matan vatoe me non o rara vamoaan.”
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 — ausente —
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 — ausente —
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 — ausente —
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.