Lucas 5
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NAA
1 O pöh poen ne Ieesuꞌ to sun non pa sinten a tonon va Gënesaret, ka napan peo rakah to tönun ko vatotot maꞌ marën a pënton a soe pe Sosoenën.
1 Aconteceu que Jesus estava junto ao lago de Genesaré, e a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus.
2 Ke Ieesuꞌ ep o pöök paröꞌ to atan ne sinten a tonon, no o teꞌ tatanaꞌ iian to kunah këh ee po pöök paröꞌ, pare pupui ne a ma kë pee.
2 Então ele viu dois barcos junto à praia do lago. Os pescadores tinham desembarcado e estavam lavando as redes.
3 Ke Ieesuꞌ peah en po pöh paröꞌ, eꞌ o paröꞌ pe Saëmon, ko soe ke Saëmon pan eꞌ se vapeah amot o paröꞌ manuh pa ö ruruvun. Ke Ieesuꞌ ihoꞌ non po paröꞌ, pareꞌ vavaasis non a ma napan.
3 Entrando num dos barcos, que era o de Simão, Jesus pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, do barco ensinava as multidões.
4 E Ieesuꞌ to vahik vaato pareꞌ soe ke Saëmon pan, “Hoaꞌ peah nös öm manuh pa ö ruruvun, ke eën me a ma upöm pën se vöknah a kë peöm ko rëh ta ma iian.”
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Ke Saëmon piun e Ieesuꞌ, pareꞌ soe pan, “Apuh, pa popoen rë vaꞌih ne möm to kiu vëhvaꞌ rakah em, ivëhkëk, emöm to hikta rëh ta pah iian. Ivëhkëk, peꞌ eën to soe ka möm, emöm se vöknah em pa kë.”
5 Em resposta, Simão disse: — Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sob esta sua palavra, lançarei as redes.
6 Ee to vatet ee pa ö ne Ieesuꞌ to soe ava, pare rëh ee po iian o pöh peo rakah. Ka siꞌ ö hat ka ma kë pee tötökurus ee.
6 Fazendo isso, apanharam grande quantidade de peixes; e as redes deles começaram a se romper.
7 Ivëh, kee vaoe o upöm pee po meoh paröꞌ, kee nö maꞌ ko vaꞌaus rapoë. Ee to nö maꞌ, pare rëh o iian o pöh peo vörep, pare vapuh o pöök paröꞌ ka siꞌ hat ö ko pöök paröꞌ rokoꞌ ee tahiꞌ.
7 Então fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase afundarem.
8 Ke Saëmon Pitaꞌ ep a tah vaꞌih, pareꞌ vatokon pa sinten mon e Ieesuꞌ, pareꞌ soe pan, “Apuh, këh na neoꞌ ah. Eöꞌ a teꞌ nonok hat.”
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: — Senhor, afaste-se de mim, porque sou pecador.
9 E Saëmon Pitaꞌ me a ma upöm peꞌ to ep o iian peo varih nee to rëh, ko pah toksean ko vavamui e ne.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 A poa koaꞌ pe Sëbëdiꞌ, e Jëmis pen Jon, eꞌe a poa vakamöꞌ pe Saëmon to pah toksean ee.
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Então Jesus disse a Simão:
11 Kee hoaꞌ takin hah ee manuh po kösan, pare këh ee pa ma tah kurus pee, pare vatet ee pe Ieesuꞌ.
11 E, arrastando eles os barcos para a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 E Ieesuꞌ to teꞌ non vöön, ka pah teꞌ to teꞌ me non a mët töpaꞌ nö maꞌ manih peꞌ, ko vatokon ko vuꞌ rakah manih po oeh, ko hin pan,
12 Aconteceu que, estando Jesus numa das cidades, um homem coberto de lepra veio à sua presença. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e pediu: — Senhor, se quiser, pode purificar-me.
13 Ke Ieesuꞌ vaket poan, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to iu e noꞌ. Voon ah.” Ka varuꞌ vakomanih no a mët töpaꞌ to hik këh en peꞌ keꞌ toꞌ hah en.
13 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, a lepra daquele homem desapareceu.
14 Ke Ieesuꞌ vuhvuh vakis poan pan, “Eën se nat nom vavatët ta meh teꞌ a tah vaꞌih to tanok manih pa sioniumah. Ivëhkëk, eën se nö ko vataare a sioniumah manih pa teꞌ ësës heꞌ, parën heꞌ o heꞌ pën. Ka napan se nat ne a ö no a mët pën to hik hah en, vamanih pa ö no Vavaasis pe Mosës to soe vavoh.”
14 Jesus ordenou-lhe que não contasse isso a ninguém. E acrescentou:
15 Ivëhkëk, o vahutët va pa ma tah ne Ieesuꞌ to nok nö vavah en pa ma ö kurus. Ka napan o pöh peo rakah to nö maꞌ manih peꞌ pa tënan o vavaasis peꞌ, me e Ieesuꞌ se vahik a ma mët pee.
15 Porém o que se dizia a respeito de Jesus se espalhava cada vez mais, e grandes multidões afluíam para o ouvir e para serem curadas de suas enfermidades.
16 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to nönö tamoaan non pa moeh totomin, pareꞌ hinhin non nën.
16 Jesus, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 O pöh poen ne Ieesuꞌ to vavaasis non a napan ka ma Parësiꞌ, me ro teꞌ vavaasis to ihoꞌ ne. Ee to taneꞌ maꞌ pa ma vöön va pa muhin va Galiliꞌ, me a muhin va Jiutiaꞌ, me a vöön apuh pee Jerusalëm. Ko kikis pe Sosoenën teꞌ non manih peꞌ, marën a vahik a ma mët pa napan.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, Jesus estava ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Ka ma pah teꞌ, teꞌ ee maꞌ pa pah teꞌ to koroh non po pan peꞌ. A sionin a teꞌ pamëh to teꞌ me voh non a mët tëtënkun. Ee to iu teꞌ ho ne poë manuh koman iuun pa vahoꞌ poë pa havin e Ieesuꞌ.
18 Vieram, então, alguns homens trazendo um paralítico deitado num leito. Eles procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19 Suk ataeah, a napan to peo kee hikta onöt ne a teꞌ ho a teꞌ. Ivëh, kee peah tonun iuun, pare tai ee pa ma pah si vös in a tonun iuun pamëh, pare vöknah poꞌ a teꞌ pamëh to koroh non po pan topnin a napan, pare vahoꞌ poë matan e Ieesuꞌ.
19 E, não encontrando uma forma de fazer isso por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, desceram o paralítico no seu leito, deixando-o no meio das pessoas, diante de Jesus.
20 E Ieesuꞌ to inan o vaman pee, pareꞌ soe pan, “Teꞌ peöꞌ, eöꞌ to ihan anoe eoꞌ pa ma hat pën.”
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
21 O teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës me ro Parësiꞌ to ep a tah vaꞌih, pare vavasoe koman e ne pan, “A teꞌ rakah vëh eteh, pareꞌ sosoe oꞌoah e non pe Sosoenën? A hikta pah teꞌ rakah to onöt non a ihan anoe a hat pa meh teꞌ. E Sosoenën varoe to antoen non a ihan anoe a ma hat po teꞌ.”
21 E os escribas e fariseus começaram a pensar: — Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
22 E Ieesuꞌ to nat vahik vur en po kokoman pee, ivëh, keꞌ piun a soe pee, pareꞌ soe pan, “Eöm kokoman vakëkëh va nem manih suk ataeah?
22 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes:
23 Eꞌ hikta teꞌ hivaꞌ non pa soe ke a teꞌ tëtënkun pan, ‘A ma hat pën nöꞌ to ihan anoe’. Suk ataeah, o upöm teꞌ hikta antoen ne a inan vamanih pan a ma hat peꞌ to hik ee. Ivëhkëk, eꞌ to hivaꞌ oah e non pa soe ke a teꞌ tëtënkun pan, ‘Eën se sun, ko nö eom.’ Suk ataeah, a ma napan se ep ne pan a teꞌ pamëh to toꞌ hah en.
23 O que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
24 Ivëhkëk, eöꞌ se vamaaka ka neöm ta pah tah, köm se vaman, ko nat ka neoꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus to teꞌ me noꞌ pa tasun manih po oeh marën a ihan anoe a ma hat.” Ivëh, ke Ieesuꞌ soe ke a teꞌ tëtënkun pamëh pan, “Eöꞌ to soe ka oah, sun ah, parën kon o pan pën, parën nö eom manuh pa iuun pën.”
24 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
25 Ka varuꞌ vakomanih a napan to ut ne a teꞌ pamëh to sun vëvëhöꞌ rakah en, pareꞌ kon o pan neꞌ to koroh vu non, ko nö en pa iuun peꞌ. Pareꞌ kë rakah en pa ëhnan e Sosoenën.
25 E imediatamente ele se levantou diante de todos e, pegando o leito em que até então estava deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Ka ma napan varih to ut ne vatötöhkak rakah ee, pare kë rakah ee pa ëhnan e Sosoenën, ka ma kokoman pee nun, kee toksean rakah ee. Ee to soe, “Kuru, nea to ep a tah to matan ke rakah e non.”
26 Todos ficaram muito admirados, davam glória a Deus e, cheios de temor, diziam: — Hoje vimos coisas extraordinárias!
27 Vasuksuk ne Ieesuꞌ to nö, pareꞌ ep in a pah teꞌ kokon takis to ihoꞌ non pa iuun kokon takis. A ëhnaneah e Livaë. E Ieesuꞌ to soe ke poan pan, “Suk a maꞌ neoꞌ ah.”
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano, chamado Levi, sentado na coletoria. E lhe disse:
28 Ke Livaë sun, pareꞌ këh en pa ma tah kurus peꞌ, ko vatet en pe Ieesuꞌ.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 E Livaë to vamatop a taëën apuh pe Ieesuꞌ manih pa iuun peꞌ. A nap kokon takis peo me a ma upöm teꞌ, ee kurus to vavaëën me ne Ieesuꞌ pen Livaë.
29 Então Levi lhe ofereceu um grande banquete em sua casa; e era grande o número de publicanos e outras pessoas que estavam com eles à mesa.
30 Ko Parësiꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës to pah vavasoe vörep suk e ne pa ma vamomhë pe Ieesuꞌ pan, “Eöm vavaëën vaꞌpeh me nem a nap kokon takis, me ro teꞌ no a ma taateꞌ pee to hat, suk ataeah?”
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: — Por que vocês comem e bebem com os publicanos e pecadores?
31 Ke Ieesuꞌ piun raoe va manih pan, “O teꞌ varih to hikta haraꞌ ne a mët, eꞌe to hikta nönö ne pa ep e röktaꞌ. Ahik. A napan varoe varih to haraꞌ ne a mët to nönö ne pe röktaꞌ.
31 Jesus tomou a palavra e disse:
32 Eöꞌ to hikta nö voh maꞌ pa vaꞌaus o teꞌ varih to koman ne pan ee ro totoopin. Ahik. Eöꞌ to nö voh maꞌ pa vaꞌaus o teꞌ varih to nat va ne manih pan ee ro teꞌ hat. Ivëh, kee se panih o kokoman me a taateꞌ pee.”
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 A ma pah teꞌ to soe ke Ieesuꞌ va manih pan, “O vamomhë pe Jon to vapenpen ne a taëën, pare hinhin tamoaan rakah ne sih. Ko vamomhë po Parësiꞌ to vapenpen pet me e ne pa taëën. Ivëhkëk, a ma vamomhë pën to ënëën e ne, pare kakaak e ne.”
33 Então eles disseram a Jesus: — Os discípulos de João frequentemente jejuam e fazem orações, e os discípulos dos fariseus fazem o mesmo; mas os seus discípulos comem e bebem.
34 Ke Ieesuꞌ heꞌ raoe a soe vapipinoꞌ, pareꞌ soe pan, “Eꞌ to vih pöꞌ e non pa ma teꞌ pe voe tövaen vavoon se vapenpen ne pa taëën? Ahik rakah. E voe tövaen vavoon se keh teꞌ vaꞌpeh me non raoe, ee hikta se vapenpen ne pa taëën. Suk ataeah, ee to vaeö me ne e voe tövaen vavoon.
34 Jesus, porém, lhes disse:
35 Ivëhkëk, a ma poen se tavus maꞌ no a ma meh teꞌ se me ke a teꞌ tövaen vavoon, keꞌ hikta teꞌ hah me non a ma teꞌ peꞌ. Manih pa ma poen poë varih eꞌe se vapenpen ee pa taëën. Suk ataeah, ee to tamak ne poë.”
35 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naqueles dias, eles vão jejuar.
36 Ke Ieesuꞌ heꞌ raoe a meh soe vapipinoꞌ, pareꞌ soe pan, “A hikta pah teꞌ to onöt non a kurus a tah rara voon marën a kun pip a töhkoꞌ manih po rara vamoaan. Ta pah teꞌ se këh nok va nën eꞌ se miröꞌ en po rara voon, ko rara voon pamëh hikta se matan vatoe me non o rara vamoaan.”
36 Também lhes contou uma parábola:
37 — ausente —
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho novo romperá os odres, o vinho se derramará, e os odres se estragarão.
38 — ausente —
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 — ausente —
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo, porque diz: “O velho é excelente.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.