Lucas 23

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ko Kum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ poë varih to me ee pe Ieesuꞌ manuh pe Ponsius Paëlat.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Pare taneo ee pa vateꞌ e Ieesuꞌ po vahutët. Ee to soe pan, “Emöm to taum a teꞌ vëh to me vapiun a napan pemöm. Me eꞌ to soepip a möm pa heꞌ a takis moniꞌ manih pe Sisaꞌ, pareꞌ sosoe non sih pan, eꞌeꞌ e Mesaëaꞌ se tavus en, eꞌ a teꞌ Sunön.
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Ke Paëlat hi e Ieesuꞌ pan, “Eën e sunön po Jiuꞌ, ha?”
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Ke Paëlat soe ke ro teꞌ susunön ësës heꞌ, me a napan pan, “Eöꞌ to hikta taum ta pah hat manih pa teꞌ vëh.”
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Ivëhkëk, ee to soe vakis ee maꞌ pan, “Eꞌ to heꞌheꞌ soe non pa vaheve a napan varih pa muhin va Jiutiaꞌ, pan ee se pënton varo a kaman va Room. Eꞌ to taneo voh maꞌ pa muhin va Galiliꞌ ko öök maꞌ manih. Eꞌ to kunkuin o kokoman pa ma napan po vavaasis peꞌ, kee heve ko pënton varo a kaman.”
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 E Paëlat to pënton a tah vaꞌih, pareꞌ hi raoe pan, “A teꞌ vaꞌih eꞌ a teꞌ va Galiliꞌ, ha?”
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 A napan to soe pan, e Ieesuꞌ a teꞌ va Galiliꞌ, pa ö oeh ne Hëërot to matop non. Ivëh, ke Paëlat vanö en pe Ieesuꞌ manuh pe Hëërot, suk e Hëërot me to teꞌ non manih Jerusalëm.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 E Hëërot to ep in e Ieesuꞌ ko pah vaeö rakah en. Suk eꞌ to pënton voh non sih a ma soe va peꞌ manih po upöm teꞌ. Ivëh, keꞌ iu ep voh non e Ieesuꞌ se nok ta pah tah vatoksean keꞌ ep pa mataneah.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Ivëh, ke Hëërot hi en pe Ieesuꞌ pa ma hi peo, ivëhkëk, eꞌeꞌ to hikta piun ta pah hi pe Hëërot.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Ko teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës to huk vatët ee maꞌ, pare vateꞌ vakis ee pe Ieesuꞌ po vahutët.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 E Hëërot me a ma nap vëvënsun peꞌ to pah kö ee pe Ieesuꞌ, pare soe vavahat ee peꞌ. Ko kon o ohop o pöh vih, pare ohop e Ieesuꞌ ko vanö hah ee peꞌ manuh pe Paëlat.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Moaan voh e Hëërot pen e Paëlat to vakihat ne, ivëhkëk, po poen pamëh ee pon to tavus ee a poa vakamöꞌ.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Ke Paëlat vaoe o teꞌ susunön ësës heꞌ, me ra nap susunön, me a ma napan, kee vatönun maꞌ.
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 Keꞌ soe ke raoe pan, “Eöm to me maꞌ a teꞌ vëh manih peöꞌ, paröm soe ka neoꞌ pan, eꞌ to vapiun a taateꞌ pa napan. Köꞌ ihi noꞌ eah a ma soe poë varih pa matëëneöm. Eöꞌ to hikta taum ta pah hat manih pa teꞌ vëh pa ma tah varih nöm to vateꞌ suk eah po vahutët.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 E Hëërot me to hikta taum ta pah hat manih peꞌ, ivëh, neꞌ to vahah taneꞌ maꞌ poan manih pea. A teꞌ vaꞌih to hikta nok ta pah hat neꞌ se mët suk.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 Ivëh köꞌ se rëp eah, paröꞌ vahah eoꞌ peꞌ.”
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 Manih koman a ma kirismas kurus po Pasovaꞌ a taateꞌ to soe non pan, e Paëlat se vatvus hah a pah teꞌ këh a nohnoh keꞌ hah manuh pa napan.
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Ivëh ka napan kurus rakah pët taoa, pare soe maꞌ pan, “Ip vamët a teꞌ manem, ko vahah maꞌ e Barabas manih pemöm.”
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 E Barabas to taneo voh o vapus me a kaman manih Jerusalëm, pareꞌ ip vamët voh a teꞌ. Ivëh, kee vanö poë pa nohnoh.
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 E Paëlat to iu vahah vavih e non pe Ieesuꞌ, ivëh, keꞌ hi a napan.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Ivëhkëk, a napan to pët taoa pare soe maꞌ pan, “Ni öm eah pa kuruse! Ni öm eah pa kuruse!”
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Ke Paëlat vakön hi en pee pan, “Suk ataeah, a hat taeah neꞌ to nok?” Eöꞌ to hikta taum ta pah hat manih peꞌ to onöt non a ö na se ip vamët suk eah. Ivëh, köꞌ se rëp eah, paröꞌ vahah nös eah.”
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Ivëhkëk, ee to taoa suntan rakah ee pan, e Paëlat se ni e Ieesuꞌ pa kuruse. A soe kikis pee to vöknah en po kokoman pe Paëlat.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Ivëh, ke Paëlat vatet en pa soe pa napan, pa ni e Ieesuꞌ pa kuruse.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 E Paëlat to vahah en pe Barabas a teꞌ to nö voh pa nohnoh, suk eꞌ a teꞌ ipip teꞌ, me eꞌ to taneo voh o vapus. E Paëlat to vatet en po iu pa napan, ivëh, keꞌ varakah ke na e Ieesuꞌ manuh pa koreera nap vëvënsun peꞌ pan, ee se ip vamët poë.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Ka nap vëvënsun meeme nö ne e Ieesuꞌ ko ep in e Saëmon a teꞌ va Saëriniꞌ to vovos nö non Jerusalëm, to taneꞌ maꞌ muhin. Ka nap vëvënsun taꞌ vakis e Saëmon pan, eꞌ se vatok a kuruse pe Ieesuꞌ ko suksuk nö me non poan.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Ka napan me ro köövo o pöh peo to vavatet nö ne e Ieesuꞌ pa ö vöh nee se ni poë. Ee to tamak ko okook ne poë.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to nat e non pan a vöön va Jerusalëm se hat amot en. Ivëh, keꞌ tarih hah maꞌ, ko soe ke raoe pan, “Eöm o köövo va Jerusalëm, eöm se nat nem okook varoe a nem neoꞌ, eꞌ to vih non peöm se ook hah ëm me a ma koaꞌ peöm.
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Suk, amot o poen se tavus maꞌ no a napan se soe pan, ‘O köövo vavavihi me o köövo varih to hikta vasisiꞌ ne o koaꞌ, eꞌe se vaeö rakah, suk ee ro hikto koaꞌ!’
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Manih po poen pamëh, ‘Nee se soe ke ra ma tope apapuh, “Eöm se tatahoe töön maꞌ möm”, me a ma tope sosoneꞌ, “Eöm se kopös a möm!” Kemöm mët vëhöꞌ këh a ma punis varih.’
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Kuru nee to nok ee pa taateꞌ vëh manih po naon to teꞌ non o hunun, ivëh, kee se nok poꞌ ataeah manih po naon to rak en?”
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 A nap vëvënsun to me ee maꞌ pa poa teꞌ hëkhëk to ip vaꞌpeh me e Ieesuꞌ.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Ee to tavus ee pa tope nee to popokaꞌ ne a ö to matan va non manih po Kahoꞌ In A Teꞌ Mët, pare ni ee pe Ieesuꞌ nën. Pare ni pet me ee pa poa teꞌ kakaveo pa ö pamëh. A paeh pa papmatö, ka meh pa papkiruk pe Ieesuꞌ.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Ke Ieesuꞌ soe pan, “Tamön, ihan anoe a ma hat pee, suk ee to hikta nat ne pataeah nee to nonok ne.” Ka nap vëvënsun vi a saatuꞌ to ko ut ne peteh ivëh, se kon a ma papaeh va pa ma ohop pe Ieesuꞌ.
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Ka ma nap vavaaköm me o teꞌ susunön to sun ne, pare ut ne ko vavövöneꞌ ne e Ieesuꞌ pan, “Eꞌ to vaꞌaus voh a ma upöm teꞌ, eꞌ se keh teꞌ man e non pan, eꞌ e Kristo, a Teꞌ ne Sosoenën to vateꞌ maꞌ, a, eꞌ se vaꞌaus hah ea ko kunah këh maꞌ a kuruse.”
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 A nap vëvënsun me to vavövöneꞌ e ne pe Ieesuꞌ pa ö nee to nö vatët manih peꞌ, pare heꞌ poë o voaën voen vöknah.
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 Pare soe vamanih pan, “Eën se keh teꞌ vamaman e nom pan, eën e sunön po Jiuꞌ, a, eën se vaꞌaus hah eo.”
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 O kiun to teꞌ no maꞌ pasun a kuruse to soe va non manih pan, “IVAꞌIH A TEꞌ SUNÖN PO JIUꞌ.”
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 A paeh va pa poa teꞌ kakaveo poë varih to vavövöneꞌ me ne pe Ieesuꞌ, pareꞌ soe pan, “Eën kov e Kristo, a teꞌ ne Sosoenën to vateꞌ maꞌ, ha? Havoh kën vaꞌaus hah eo, me emöm.”
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Ivëhkëk, a meh peꞌ to pënton a soe vaꞌih, pareꞌ siröꞌ poan ko soe pan, “Teꞌ o kamis pën vamanih pa ö ne Ieesuꞌ to teꞌ va in o kamis. Eën hikta naöp nom e Sosoenën, ha?
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Eꞌ to teꞌ vih e non pa ö nee se ip vamët a ra poꞌ, suk a ma taateꞌ hat pea. Ivëhkëk, a teꞌ vaꞌih to hikta nok voh ta pah hat.”
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Ka teꞌ pamëh soe ke Ieesuꞌ pan, “Ieesuꞌ, koman a no maꞌ neoꞌ ah, pa ö sën tavus e Sunön pa Matop Vih va pa Vöön va Kin!”
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eöꞌ to soe vaman rakah ka oah, kuru eën se teꞌ vaꞌpeh me e nom peöꞌ manuh pa Vöön va Kin.”
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 — ausente —
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 — ausente —
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Ke Ieesuꞌ pa tötö suntan en ko soe pan, “Tamön, eöꞌ to vahoꞌ nös o toꞌtoꞌ peöꞌ manem pa koreomah.” Eꞌ to soe vahik va ko nën, ko mët en.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 E susun pa nap vëvënsun to ep in a tah vaꞌih, pareꞌ kë rakah en pa ëhnan e Sosoenën ko soe pan, “Pöh man rakah, a pop pa teꞌ vëh to paraꞌ totoopin.”
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Ka nap vavaaköm ep in a ma tah varih to tanok manih pe Ieesuꞌ, ko tamak suntan rakah pare vos ee vöön.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Ka ma vakamöꞌ me a ma köövo varih to vatet taneꞌ voh maꞌ e Ieesuꞌ manuh Galiliꞌ to sun varo e ne maꞌ, pare ep e ne na pa ma tah to tanok manih pe Ieesuꞌ.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 — ausente —
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 — ausente —
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 E Jeosëp to nö manuh pe Paëlat ko hin poan pan eꞌ se herep a sionin e Ieesuꞌ këh a kuruse. Keꞌ vaonöt ken peꞌ.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Ivëh, keꞌ herep en pa sionin e Ieesuꞌ ko pöm vavih en pa sionineah po rara kakaare, pareꞌ teꞌ en manuh pa top vös nee to hikta vahoꞌ moaan voh ta meh teꞌ pa top vös pamëh.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 O poen pamëh eꞌ o Vatönim, eꞌ o Poen Vamatop in o Poen Apaapo to taneo en.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Ko köövo varih to vatet taneꞌ voh maꞌ e Ieesuꞌ manuh Galiliꞌ, to pët nö me ee pe Jeosëp manuh pa top vös ko ep e ne pa ö neꞌ to vahoꞌ e Ieesuꞌ.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Ee to ep vahik ee, pa ö neꞌ to vahoꞌ a sionin e Ieesuꞌ, ko vos hah ee vöön, pare vamatop ee pa ma tah avoavuh vih marën a uh a sionin e Ieesuꞌ. Ee to vanot ne po Poen Apaapo vamanih pa ö no Vavaasis pe Mosës to soe va non.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.