Lucas 23
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs BKJ
1 Ko Kum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ poë varih to me ee pe Ieesuꞌ manuh pe Ponsius Paëlat.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 Pare taneo ee pa vateꞌ e Ieesuꞌ po vahutët. Ee to soe pan, “Emöm to taum a teꞌ vëh to me vapiun a napan pemöm. Me eꞌ to soepip a möm pa heꞌ a takis moniꞌ manih pe Sisaꞌ, pareꞌ sosoe non sih pan, eꞌeꞌ e Mesaëaꞌ se tavus en, eꞌ a teꞌ Sunön.
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Ke Paëlat hi e Ieesuꞌ pan, “Eën e sunön po Jiuꞌ, ha?”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Ke Paëlat soe ke ro teꞌ susunön ësës heꞌ, me a napan pan, “Eöꞌ to hikta taum ta pah hat manih pa teꞌ vëh.”
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Ivëhkëk, ee to soe vakis ee maꞌ pan, “Eꞌ to heꞌheꞌ soe non pa vaheve a napan varih pa muhin va Jiutiaꞌ, pan ee se pënton varo a kaman va Room. Eꞌ to taneo voh maꞌ pa muhin va Galiliꞌ ko öök maꞌ manih. Eꞌ to kunkuin o kokoman pa ma napan po vavaasis peꞌ, kee heve ko pënton varo a kaman.”
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 E Paëlat to pënton a tah vaꞌih, pareꞌ hi raoe pan, “A teꞌ vaꞌih eꞌ a teꞌ va Galiliꞌ, ha?”
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 A napan to soe pan, e Ieesuꞌ a teꞌ va Galiliꞌ, pa ö oeh ne Hëërot to matop non. Ivëh, ke Paëlat vanö en pe Ieesuꞌ manuh pe Hëërot, suk e Hëërot me to teꞌ non manih Jerusalëm.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 E Hëërot to ep in e Ieesuꞌ ko pah vaeö rakah en. Suk eꞌ to pënton voh non sih a ma soe va peꞌ manih po upöm teꞌ. Ivëh, keꞌ iu ep voh non e Ieesuꞌ se nok ta pah tah vatoksean keꞌ ep pa mataneah.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Ivëh, ke Hëërot hi en pe Ieesuꞌ pa ma hi peo, ivëhkëk, eꞌeꞌ to hikta piun ta pah hi pe Hëërot.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Ko teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës to huk vatët ee maꞌ, pare vateꞌ vakis ee pe Ieesuꞌ po vahutët.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 E Hëërot me a ma nap vëvënsun peꞌ to pah kö ee pe Ieesuꞌ, pare soe vavahat ee peꞌ. Ko kon o ohop o pöh vih, pare ohop e Ieesuꞌ ko vanö hah ee peꞌ manuh pe Paëlat.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Moaan voh e Hëërot pen e Paëlat to vakihat ne, ivëhkëk, po poen pamëh ee pon to tavus ee a poa vakamöꞌ.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Ke Paëlat vaoe o teꞌ susunön ësës heꞌ, me ra nap susunön, me a ma napan, kee vatönun maꞌ.
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 Keꞌ soe ke raoe pan, “Eöm to me maꞌ a teꞌ vëh manih peöꞌ, paröm soe ka neoꞌ pan, eꞌ to vapiun a taateꞌ pa napan. Köꞌ ihi noꞌ eah a ma soe poë varih pa matëëneöm. Eöꞌ to hikta taum ta pah hat manih pa teꞌ vëh pa ma tah varih nöm to vateꞌ suk eah po vahutët.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 E Hëërot me to hikta taum ta pah hat manih peꞌ, ivëh, neꞌ to vahah taneꞌ maꞌ poan manih pea. A teꞌ vaꞌih to hikta nok ta pah hat neꞌ se mët suk.
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 Ivëh köꞌ se rëp eah, paröꞌ vahah eoꞌ peꞌ.”
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 Manih koman a ma kirismas kurus po Pasovaꞌ a taateꞌ to soe non pan, e Paëlat se vatvus hah a pah teꞌ këh a nohnoh keꞌ hah manuh pa napan.
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Ivëh ka napan kurus rakah pët taoa, pare soe maꞌ pan, “Ip vamët a teꞌ manem, ko vahah maꞌ e Barabas manih pemöm.”
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 E Barabas to taneo voh o vapus me a kaman manih Jerusalëm, pareꞌ ip vamët voh a teꞌ. Ivëh, kee vanö poë pa nohnoh.
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 E Paëlat to iu vahah vavih e non pe Ieesuꞌ, ivëh, keꞌ hi a napan.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Ivëhkëk, a napan to pët taoa pare soe maꞌ pan, “Ni öm eah pa kuruse! Ni öm eah pa kuruse!”
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Ke Paëlat vakön hi en pee pan, “Suk ataeah, a hat taeah neꞌ to nok?” Eöꞌ to hikta taum ta pah hat manih peꞌ to onöt non a ö na se ip vamët suk eah. Ivëh, köꞌ se rëp eah, paröꞌ vahah nös eah.”
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Ivëhkëk, ee to taoa suntan rakah ee pan, e Paëlat se ni e Ieesuꞌ pa kuruse. A soe kikis pee to vöknah en po kokoman pe Paëlat.
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 Ivëh, ke Paëlat vatet en pa soe pa napan, pa ni e Ieesuꞌ pa kuruse.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 E Paëlat to vahah en pe Barabas a teꞌ to nö voh pa nohnoh, suk eꞌ a teꞌ ipip teꞌ, me eꞌ to taneo voh o vapus. E Paëlat to vatet en po iu pa napan, ivëh, keꞌ varakah ke na e Ieesuꞌ manuh pa koreera nap vëvënsun peꞌ pan, ee se ip vamët poë.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Ka nap vëvënsun meeme nö ne e Ieesuꞌ ko ep in e Saëmon a teꞌ va Saëriniꞌ to vovos nö non Jerusalëm, to taneꞌ maꞌ muhin. Ka nap vëvënsun taꞌ vakis e Saëmon pan, eꞌ se vatok a kuruse pe Ieesuꞌ ko suksuk nö me non poan.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Ka napan me ro köövo o pöh peo to vavatet nö ne e Ieesuꞌ pa ö vöh nee se ni poë. Ee to tamak ko okook ne poë.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to nat e non pan a vöön va Jerusalëm se hat amot en. Ivëh, keꞌ tarih hah maꞌ, ko soe ke raoe pan, “Eöm o köövo va Jerusalëm, eöm se nat nem okook varoe a nem neoꞌ, eꞌ to vih non peöm se ook hah ëm me a ma koaꞌ peöm.
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Suk, amot o poen se tavus maꞌ no a napan se soe pan, ‘O köövo vavavihi me o köövo varih to hikta vasisiꞌ ne o koaꞌ, eꞌe se vaeö rakah, suk ee ro hikto koaꞌ!’
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Manih po poen pamëh, ‘Nee se soe ke ra ma tope apapuh, “Eöm se tatahoe töön maꞌ möm”, me a ma tope sosoneꞌ, “Eöm se kopös a möm!” Kemöm mët vëhöꞌ këh a ma punis varih.’
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 Kuru nee to nok ee pa taateꞌ vëh manih po naon to teꞌ non o hunun, ivëh, kee se nok poꞌ ataeah manih po naon to rak en?”
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 A nap vëvënsun to me ee maꞌ pa poa teꞌ hëkhëk to ip vaꞌpeh me e Ieesuꞌ.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Ee to tavus ee pa tope nee to popokaꞌ ne a ö to matan va non manih po Kahoꞌ In A Teꞌ Mët, pare ni ee pe Ieesuꞌ nën. Pare ni pet me ee pa poa teꞌ kakaveo pa ö pamëh. A paeh pa papmatö, ka meh pa papkiruk pe Ieesuꞌ.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Ke Ieesuꞌ soe pan, “Tamön, ihan anoe a ma hat pee, suk ee to hikta nat ne pataeah nee to nonok ne.” Ka nap vëvënsun vi a saatuꞌ to ko ut ne peteh ivëh, se kon a ma papaeh va pa ma ohop pe Ieesuꞌ.
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Ka ma nap vavaaköm me o teꞌ susunön to sun ne, pare ut ne ko vavövöneꞌ ne e Ieesuꞌ pan, “Eꞌ to vaꞌaus voh a ma upöm teꞌ, eꞌ se keh teꞌ man e non pan, eꞌ e Kristo, a Teꞌ ne Sosoenën to vateꞌ maꞌ, a, eꞌ se vaꞌaus hah ea ko kunah këh maꞌ a kuruse.”
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 A nap vëvënsun me to vavövöneꞌ e ne pe Ieesuꞌ pa ö nee to nö vatët manih peꞌ, pare heꞌ poë o voaën voen vöknah.
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 Pare soe vamanih pan, “Eën se keh teꞌ vamaman e nom pan, eën e sunön po Jiuꞌ, a, eën se vaꞌaus hah eo.”
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 O kiun to teꞌ no maꞌ pasun a kuruse to soe va non manih pan, “IVAꞌIH A TEꞌ SUNÖN PO JIUꞌ.”
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 A paeh va pa poa teꞌ kakaveo poë varih to vavövöneꞌ me ne pe Ieesuꞌ, pareꞌ soe pan, “Eën kov e Kristo, a teꞌ ne Sosoenën to vateꞌ maꞌ, ha? Havoh kën vaꞌaus hah eo, me emöm.”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Ivëhkëk, a meh peꞌ to pënton a soe vaꞌih, pareꞌ siröꞌ poan ko soe pan, “Teꞌ o kamis pën vamanih pa ö ne Ieesuꞌ to teꞌ va in o kamis. Eën hikta naöp nom e Sosoenën, ha?
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Eꞌ to teꞌ vih e non pa ö nee se ip vamët a ra poꞌ, suk a ma taateꞌ hat pea. Ivëhkëk, a teꞌ vaꞌih to hikta nok voh ta pah hat.”
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Ka teꞌ pamëh soe ke Ieesuꞌ pan, “Ieesuꞌ, koman a no maꞌ neoꞌ ah, pa ö sën tavus e Sunön pa Matop Vih va pa Vöön va Kin!”
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eöꞌ to soe vaman rakah ka oah, kuru eën se teꞌ vaꞌpeh me e nom peöꞌ manuh pa Vöön va Kin.”
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 — ausente —
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 — ausente —
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Ke Ieesuꞌ pa tötö suntan en ko soe pan, “Tamön, eöꞌ to vahoꞌ nös o toꞌtoꞌ peöꞌ manem pa koreomah.” Eꞌ to soe vahik va ko nën, ko mët en.
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 E susun pa nap vëvënsun to ep in a tah vaꞌih, pareꞌ kë rakah en pa ëhnan e Sosoenën ko soe pan, “Pöh man rakah, a pop pa teꞌ vëh to paraꞌ totoopin.”
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Ka nap vavaaköm ep in a ma tah varih to tanok manih pe Ieesuꞌ, ko tamak suntan rakah pare vos ee vöön.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Ka ma vakamöꞌ me a ma köövo varih to vatet taneꞌ voh maꞌ e Ieesuꞌ manuh Galiliꞌ to sun varo e ne maꞌ, pare ep e ne na pa ma tah to tanok manih pe Ieesuꞌ.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 — ausente —
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 E Jeosëp to nö manuh pe Paëlat ko hin poan pan eꞌ se herep a sionin e Ieesuꞌ këh a kuruse. Keꞌ vaonöt ken peꞌ.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 Ivëh, keꞌ herep en pa sionin e Ieesuꞌ ko pöm vavih en pa sionineah po rara kakaare, pareꞌ teꞌ en manuh pa top vös nee to hikta vahoꞌ moaan voh ta meh teꞌ pa top vös pamëh.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 O poen pamëh eꞌ o Vatönim, eꞌ o Poen Vamatop in o Poen Apaapo to taneo en.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Ko köövo varih to vatet taneꞌ voh maꞌ e Ieesuꞌ manuh Galiliꞌ, to pët nö me ee pe Jeosëp manuh pa top vös ko ep e ne pa ö neꞌ to vahoꞌ e Ieesuꞌ.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Ee to ep vahik ee, pa ö neꞌ to vahoꞌ a sionin e Ieesuꞌ, ko vos hah ee vöön, pare vamatop ee pa ma tah avoavuh vih marën a uh a sionin e Ieesuꞌ. Ee to vanot ne po Poen Apaapo vamanih pa ö no Vavaasis pe Mosës to soe va non.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.