Lucas 1

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Eën A Teꞌ Topoan Tiopiras, A napan peo to puta voh pa kiun vavih suk hah o vahutët vëh ne Ieesuꞌ Kristo to nok voh marën a vakikis o vaman pea.
1 Muitos já se dedicaram a elaborar um relato dos fatos que se cumpriram entre nós,
2 Ee to kiun suk hah voh o vahutët po teꞌ varih to ep momoaan voh ne pa ma tah poë varih, keꞌ ee voh ivarih to vatvus voh ka ra a kiu me o vavaasis pe Ieesuꞌ Kristo a teꞌ vëh ne Sosoenën to vateꞌ maꞌ, keꞌ nö maꞌ manih po oeh.
2 conforme nos foram transmitidos por aqueles que desde o início foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Eöꞌ e Luk to iu kiun meꞌ noꞌ o vahutët pamëh to vanö ka nös oah. Ko poen neöꞌ to kehkeh nat vavih noꞌ pa pusun in a soe pamëh, ka kuru neöꞌ se kiun suk hah va eoꞌ manih pa ö nea to pënton moaan vavoh no.
3 Eu mesmo investiguei tudo cuidadosamente, desde o começo, e decidi escrever-te um relato ordenado, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Ivëh kën sih nat vavih eom pa soe vaꞌih nee to vavaasis voh ne oah a man rakah.
4 para que tenhas a certeza das coisas que te foram ensinadas.
5 O poen ne Hëërot to matop non a muhin va Jiutiaꞌ, keꞌ teꞌ voh non a teꞌ ësës heꞌ a ëhnaneah e Sëkaraëaꞌ. E Sëkaraëaꞌ voh a teꞌ ësës heꞌ va po vu teꞌ va pe Apaësaꞌ to taneꞌ maꞌ pe Aron. Ka ëhnan e köövo peꞌ e Lisabet, eꞌ me e köövo va po vuteꞌ va pe Aron.
5 No tempo de Herodes, rei da Judéia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que pertencia ao grupo sacerdotal de Abias; Isabel, sua mulher, também era descendente de Arão.
6 Ka manih pa matan e Sosoenën nee to pah teꞌ vavih rakah e ne pon, pare vavatet vavih rakah kov e ne pa ma taateꞌ pe Sunön, pare hikta teꞌ me ne ta siꞌ hat manih pa matan e Sosoenën.
6 Ambos eram justos aos olhos de Deus, obedecendo de modo irrepreensível a todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ivëhkëk, ee to hikta teꞌ me ne ta koaꞌ, suk ataeah, o ihoꞌpaeꞌ to pos voh en, keꞌ hikta onöt non a han koaꞌ. E Sëkaraëaꞌ pen e Lisabet to manot varo rakah voh ee.
7 Mas eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril; e ambos eram de idade avançada.
8 O poen no vakum teꞌ pe Sëkaraëaꞌ to vovoh ne pa matop a kiu va pa ës a tah avoavuh vih ke na e Sosoenën manih koman a Iuun Hinhin Apuh, ke Sëkaraëaꞌ nö pa ës a tah avoavuh vih vamanih peꞌ a teꞌ ësës heꞌ manih pa matan e Sosoenën.
8 Certa vez, estando de serviço o seu grupo, Zacarias estava servindo como sacerdote diante de Deus.
9 Ka manih pa taateꞌ va po teꞌ ësës heꞌ, o teꞌ ësës heꞌ va po kum teꞌ pe Sëkaraëaꞌ to vi a saatuꞌ pa ep këh peteh se ho manuh pa koman a siꞌ piprom vasioꞌ, pareꞌ ës ke na e Sosoenën a tah avoavuh vih. Kee kon ee pe Sëkaraëaꞌ se ho.
9 Ele foi escolhido por sorteio, de acordo com o costume do sacerdócio, para entrar no santuário do Senhor e oferecer incenso.
10 Ko poen no a tah avoavuh vih pamëh to ësës non, a nap peo rakah he hinhin ne manih mahën.
10 Chegando a hora de oferecer incenso, o povo todo estava orando do lado de fora.
11 Ka pah ankeroꞌ tavus e Sëkaraëaꞌ, pareꞌ sun non manih pa papmatö in a pok vëh no a tah avoavuh vih pamëh to ësës non.
11 Então um anjo do Senhor apareceu a Zacarias, à direita do altar do incenso.
12 Ka ankeroꞌ to tavus maꞌ, ke Sëkaraëaꞌ ep in poan, pareꞌ pah töhkak ko naöp suntan en.
12 Quando Zacarias o viu, perturbou-se e foi dominado pelo medo.
13 Ivëhkëk, a ankeroꞌ to soe ke poan pan, “Sëkaraëaꞌ koe a naöp, Sosoenën to pënton en maꞌ pa hin pën. E köövo manot pën se han a pah koaꞌ oeteꞌ, kën vëhnan eah e Jon.
13 Mas o anjo lhe disse: "Não tenha medo, Zacarias; sua oração foi ouvida. Isabel, sua mulher, lhe dará um filho, e você lhe dará o nome de João.
14 O kokoman pën se vih vörep, me eën se puh rakah nom po vaeö. Amot no a napan se vaeö rakah po poen ne sinaneah se vahuh poan.”
14 Ele será motivo de prazer e de alegria para você, e muitos se alegrarão por causa do nascimento dele,
15 “Eꞌ se teꞌ rakah o ëhnan apuh manih pa matan e Sunön, pareꞌ hikta se kaak non to voaën me a ma ruiꞌ pais, pö ne sinaneah to han non poan ka Tuvuh Vasioꞌ to puh rakah non peꞌ.
15 pois será grande aos olhos do Senhor. Ele nunca tomará vinho nem bebida fermentada, e será cheio do Espírito Santo desde antes do seu nascimento.
16 Eꞌ se kon hah maꞌ a napan va Israël, kee tarih hah maꞌ manih pe Sunön Sosoenën pee.”
16 Fará retornar muitos dentre o povo de Israel ao Senhor, o seu Deus.
17 “Eꞌ se kon a taateꞌ me o kikis vëh ne Elaëjaꞌ to teꞌ me voh non, pareꞌ vovoh ke maꞌ e Sunön. Eꞌ se panih a ma kokoman po taman, kee tarih hah ke maꞌ manih pa ma koaꞌ pee, kee vapöh kokoman hah ee. Pareꞌ panih me en pa ma kokoman po teꞌ vatösoe, kee kon taneꞌ a taateꞌ me o kokoman natsean manih po teꞌ no a taateꞌ pee to teꞌ totoopin non sih manih pa matan e Sunön, pareꞌ vavaasis a napan pa taateꞌ vih, kee sih anoeh ne e Sunön, pare pënton a soe peꞌ.”
17 E irá adiante do Senhor, no espírito e no poder de Elias, para fazer voltar o coração dos pais a seus filhos e os desobedientes à sabedoria dos justos, para deixar um povo preparado para o Senhor".
18 Ke Sëkaraëaꞌ hi poan pan, “Eöꞌ se vaman vah va in a soe pën nih? Emöm poꞌ e köövo peöꞌ to pah manot varo em.”
18 Zacarias perguntou ao anjo: "Como posso ter certeza disso? Sou velho, e minha mulher é de idade avançada".
19 Ka ankeroꞌ piun poan, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ e Gebriël, to sun noꞌ sih pa matan e Sosoenën. Eꞌ koman ivëh to vanö maꞌ neoꞌ köꞌ teꞌ maꞌ a soe vih vaꞌih manih pën.
19 O anjo respondeu: "Sou Gabriel, o que está sempre na presença de Deus. Fui enviado para lhe transmitir estas boas novas.
20 A ma soe peöꞌ se tavus vaman. Ivëhkëk, eën to hikta pënton a soe peöꞌ, parën hikta vaman nom, ivëh, kën se hikta vaato me ro upöm teꞌ, keꞌ onöt rakah po poen ne koaꞌ se tavus.”
20 Agora você ficará mudo. Não poderá falar até o dia em que isso acontecer, porque não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no tempo oportuno".
21 Komön o poen pamëh ne Sëkaraëaꞌ to teꞌ non maꞌ manuh pa koman a piprom vapenpen pe Sosoenën, a nap peo to anoeh ne poë to pah kokoman vörep e ne pataeah to tavus vu peꞌ?
21 Enquanto isso, o povo esperava por Zacarias, estranhando sua demora no santuário.
22 E Sëkaraëaꞌ to tavus maꞌ, pareꞌ hikta onöt non a vaato me ra napan, pareꞌ vauhioꞌ koren me non raoe, ivëh, kee nat e ne peꞌ to ep vu maꞌ ta tah manuh koman a piprom vapenpen.
22 Quando saiu, não conseguia falar nada; o povo percebeu então que ele tivera uma visão no santuário. Zacarias fazia sinais para eles, mas permanecia mudo.
23 Ka ma poen kiu peꞌ manih pa Iuun Hinhin Apuh hik ee, ke Sëkaraëaꞌ hah en manuh pa vöön peꞌ.
23 Quando se completou seu período de serviço, ele voltou para casa.
24 Ko vasuksuk ne köövo manot peꞌ to kiuk en, pareꞌ teꞌ varoe ko non iuun peꞌ pa tönim sivö.
24 Depois disso, Isabel, sua mulher, engravidou e durante cinco meses não saiu de casa.
25 Ke Lisabet soe en pan, “Sunön to vaꞌaus a neoꞌ po poen vëh, pareꞌ vahik këh en peöꞌ po poet vëh manih pa matëëra ma napan, suk moaan voh eöꞌ to hikta han koaꞌ noꞌ.”
25 E ela dizia: "Isto é obra do Senhor fez! Agora ele olhou para mim com favor, para desfazer a minha humilhação perante o povo. "
26 O kiuk pe Lisabet to onöt non a tönim sivö me a paeh, ke Sosoenën vanö hah en pe ankeroꞌ Gebriël manuh pa siꞌ vöön va pa muhin va Galiliꞌ, a ëhnaneah Nasarët.
26 No sexto mês Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, cidade da Galiléia,
27 Ka ankeroꞌ teꞌ a soe manuh pa koaꞌ sepeꞌ a ëhnaneah e Mariaꞌ, nee to soe vaonöt voh, pan eꞌ se vaen pen e Jeosëp a teꞌ va po vuteꞌ pe sunön peꞌ e Devit.
27 a uma virgem prometida em casamento a certo homem chamado José, descendente de Davi. O nome da virgem era Maria.
28 Ka ankeroꞌ tavus e Mariaꞌ, pareꞌ soe pan, “Potan avih Mariaꞌ, Sosoenën to ep vavih ko nom oah, ke Sunön to teꞌ vaꞌpeh me a nom oah.”
28 O anjo, aproximando-se dela, disse: "Alegre-se, agraciada! O Senhor está com você! "
29 E Mariaꞌ to pënton a soe pe Gebriël, pareꞌ pah töhkak vahat en, pareꞌ koman pan, “A soe vaꞌih, eꞌ a soe taeah?”
29 Maria ficou perturbada com essas palavras, pensando no que poderia significar esta saudação.
30 Ka ankeroꞌ soe ke poan pan, “Mariaꞌ koe a naöp, o kokoman pe Sosoenën to vih vi rakah ka nom oah.
30 Mas o anjo lhe disse: "Não tenha medo, Maria; você foi agraciada por Deus!
31 Pënton nom ah, eën se han koaꞌ, parën vahuh a pah koaꞌ oeteꞌ, parën vëhnan rakah eah e Ieesuꞌ.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, e lhe porá o nome de Jesus.
32 Eꞌ se teꞌ rakah non a teꞌ Sunön, ka napan se popokaꞌ ne poë e Koaꞌ pe Sosoenën va pa vöön va kin. E Sunön Sosoenën se vateꞌ poan a teꞌ Sunön rakah vamanih pe sipun voh eah e Devit.
32 Ele será grande e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi,
33 Eꞌ me se teꞌ tamoaan non e Sunön va po vuteꞌ va pe Jekop, ka Matop Vih peꞌ hikta onöt rakah non ahik.”
33 e ele reinará para sempre sobre o povo de Jacó; seu Reino jamais terá fim".
34 Ke Mariaꞌ hi a ankeroꞌ pan, “A tah vaꞌih se tavus vahvanih? Eöꞌ to hikta vaen avoeꞌ noꞌ.”
34 Perguntou Maria ao anjo: "Como acontecerá isso, se sou virgem? "
35 Ka ankeroꞌ piun a soe pe Mariaꞌ, pareꞌ soe pan, “A Tuvuh Vasioꞌ se nö maꞌ manih pën, ko kikis pe Sosoenën se kopös a oah. E koaꞌ vivihan pamëh, nee se popokaꞌ ne poë, e Koaꞌ pe Sosoenën.
35 O anjo respondeu: "O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com a sua sombra. Assim, aquele que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Eën to nat e nom e pömah Lisabet no a napan to sosoe voh ne pan, eꞌ to hikta onöt voh non a han koaꞌ. Ivëhkëk kuru vëh, a tönim sivö me a paeh to oah ee peꞌ to teꞌ me non o kiuk.
36 Também Isabel, sua parenta, terá um filho na velhice; aquela que diziam ser estéril já está em seu sexto mês de gestação.
37 Ahikta pah tah ne Sosoenën to hikta onöt non a nok.”
37 Pois nada é impossível para Deus".
38 Ke Mariaꞌ soe en pan, “Eöꞌ e köövo kikiu pe Sosoenën, ke Sosoenën se nok va en peöꞌ manih pa ö nën to soe ava.” Ka ankeroꞌ këh en pe Mariaꞌ ko hah en.
38 Respondeu Maria: "Sou serva do Senhor; que aconteça comigo conforme a tua palavra". Então o anjo a deixou.
39 — ausente —
39 Naqueles dias, Maria preparou-se e foi depressa para a uma cidade da região montanhosa da Judéia,
40 — ausente —
40 onde entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 E Mariaꞌ to not e Lisabet me o vaeö apuh, ke koaꞌ vëh ne Lisabet to teen non variu en maꞌ. E Lisabet to puh rakah non pa Tuvuh Vasioꞌ.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, o bebê agitou-se em seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 E Lisabet to vaato vaꞌpuh en, ko soe pan, “Sosoenën to heꞌ a oah o vaeö apuh to oah e non po upöm köövo, pareꞌ heꞌ pet en po vaeö apuh pe koaꞌ vëh nën se vahuh.”
42 Em alta voz exclamou: "Bendita é você entre as mulheres, e bendito é o filho que você dará à luz!
43 Ke Lisabet soe pet en pan, “Suk ataeah, ke sinan e Sunön peöꞌ nö maꞌ pa ep peöꞌ?
43 Mas por que sou tão agraciada, a ponto de me visitar a mãe do meu Senhor?
44 Eöꞌ to pënton a soe vaeö pën, ke koaꞌ vëh to teꞌ non pa komaneoꞌ vaeö vörep, pareꞌ variu en maꞌ.”
44 Logo que a sua saudação chegou aos meus ouvidos, o bebê que está em meu ventre agitou-se de alegria.
45 Ke Lisabet soe vamanih pan, “Eën to vaman vi voh eom, ivëh, kën se vaeö, amot ne Sosoenën se nok va en pën manih pa ö neꞌ to soe vaman va voh ka oah.”
45 Feliz é aquela que creu que se cumprirá aquilo que o Senhor lhe disse! "
46 E Mariaꞌ to soe pan,
46 Então disse Maria: "Minha alma engrandece ao Senhor
47 Ka apeneoꞌ vaeö rakah ke non pe Sosoenën to vaꞌaus a neoꞌ.
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 pois atentou para a humildade da sua serva. De agora em diante, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 pois o Poderoso fez grandes coisas em meu favor; santo é o seu nome.
50 A ma vu koaꞌ va kuru me a ma teꞌ se tavus amot maꞌ, se keh ta ne poë,
50 A sua misericórdia estende-se aos que o temem, de geração em geração.
51 Eꞌ to vataare voh en po kikis peꞌ pa ma kiu apaꞌpuh neꞌ to nok voh.
51 Ele realizou poderosos feitos com seu braço; dispersou os que são soberbos no mais íntimo do coração.
52 Eꞌ to vöknah en po teꞌ sipoan këh a ma tasun apaꞌpuh pee,
52 Derrubou governantes dos seus tronos, mas exaltou os humildes.
53 Eꞌ to makën vamhun en pa nap maë pa ma taëën vihvih.
53 Encheu de coisas boas os famintos, mas despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Ajudou a seu servo Israel, lembrando-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 para com Abraão e seus descendentes para sempre, como dissera aos nossos antepassados".
56 Keꞌ teꞌ vaꞌpeh me Lisabet pa kukön sivö, pareꞌ hah en Nasarët.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses e depois voltou para casa.
57 Ko poen vahuh pe Lisabet öök en, keꞌ vahuh en pa koaꞌ oeteꞌ.
57 Ao se completar o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Ka ta vöön peꞌ me o vuteꞌ peꞌ tënan a ö ne Sunön to ururuan va in e Lisabet, ko heꞌ poan e koaꞌ, ivëh, kee pët vaeö me ee peꞌ.
58 Seus vizinhos e parentes ouviram falar da grande misericórdia que o Senhor lhe havia demonstrado e se alegraram com ela.
59 E Jon to onöt non o pöh nënkikiu, kee pe ee pa ö kokoaan peꞌ, pare iu vëhnan ne poë e Sëkaraëaꞌ, pa ëhnan e tamaneah.
59 No oitavo dia foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome do pai, Zacarias;
60 Ivëhkëk, e Lisabet to soe pan, “Ahik, ea se vëhnan eah e Jon.”
60 mas sua mãe tomou a palavra e disse: "Não! Ele será chamado João".
61 Ivëhkëk, a kën poan e Lisabet to soe ke poë pan, “Ahik voh ta pah teꞌ va po vuteꞌ pën to vëhnan voh non e Jon.”
61 Disseram-lhe: "Você não há nenhum parente com esse nome".
62 Ivëh, kee vauhioꞌ koren me e Sëkaraëaꞌ pan, “O ëhnan poanheh nën se vëhnan e sumuiꞌah?”
62 Então fizeram sinais ao pai do menino, para saber como queria que a criança se chamasse.
63 Ke Sëkaraëaꞌ hin poꞌ a tah neꞌ se kiun, pareꞌ kiun vamanih pan, “A ëhnaneah e Jon.” Kee pah kokoman vörep rakah e ne.
63 Ele pediu uma tabuinha e, para admiração de todos, escreveu: "O nome dele é João".
64 Ka varuꞌ rakah vakomanih e Sëkaraëaꞌ to vaato vavih hah en, pareꞌ taneo en pa kë a ëhnan e Sosoenën.
64 Imediatamente sua boca se abriu, sua língua se soltou e ele começou a falar, louvando a Deus.
65 Ka kën poaneah pah vananaöp ee, ko vahutët va pa tah pamëh vatvi vëvëhöꞌ vavah en pa ma vöön kurus to teꞌ ne pa moeh totope va Jiutiaꞌ.
65 Todos os vizinhos ficaram cheios de temor, e por toda a região montanhosa da Judéia se falava sobre essas coisas.
66 A napan kurus to pënton o vahutët pamëh pah kokoman tamoaan e ne, pare vaiihi e ne pan, “Amot ne koaꞌ vaꞌih se teꞌ non a koaꞌ taeah?” Ee to nat e ne po kikis pe Sunön to teꞌ vaꞌpeh me non poan.
66 Todos os que ouviam falar disso se perguntavam: "O que vai ser este menino? " Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 E taman e Jon, e Sëkaraëaꞌ to puh rakah non pa Tuvuh Vasioꞌ ko soe vanënën pan,
67 Seu pai, Zacarias, foi cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “Ea se kë a ëhnan e Sunön Sosoenën va Israël,
68 "Louvado seja o Senhor, o Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo.
69 Eꞌ to vanö maꞌ a pah teꞌ to öt non a tasun apuh va po vuteꞌ va pa teꞌ kikiu peꞌ, Devit,
69 Ele promoveu poderosa salvação para nós, na linhagem do seu servo Davi,
70 Vamanih pa ö neꞌ to soe vaman vavoh,
70 ( como falara pelos seus santos profetas, na antigüidade ),
71 Eꞌ to soe vaman voh en pan,
71 salvando-nos dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 — ausente —
72 para mostrar sua misericórdia aos nossos antepassados e lembrar sua santa aliança,
73 — ausente —
73 o juramento que fez ao nosso pai Abraão:
74 Ea hikta se naöp no po poen na to nonok no a kiu peꞌ,
74 resgatar-nos da mão dos nossos inimigos para servi-lo sem medo,
75 Ka sih teꞌ vivihan tamoaan no pa mataneah.”
75 em santidade e justiça, diante dele todos os nossos dias.
76 “Ke eën e Jon e koaꞌ peöꞌ,
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, pois irá adiante do Senhor, para lhe preparar o caminho,
77 Eën se vavaasis a ma napan peꞌ,
77 para dar ao seu povo o conhecimento da salvação, mediante o perdão dos seus pecados,
78 Manih po ururuan apuh pe Sosoenën pea,
78 por causa das ternas misericórdias de nosso Deus, pelas quais do alto nos visitará o sol nascente
79 Eꞌ se heꞌ a soe man maaka manih pa napan varih to teꞌ ne sih pa popoen,
79 para brilhar sobre aqueles que estão vivendo nas trevas e na sombra da morte, e guiar nossos pés no caminho da paz".
80 Ke Jon apuh, ko natsean en, ka Tuvuh Vasioꞌ puh non manih peꞌ, keꞌ nö, pareꞌ teꞌ non pa moeh upin to anoeh non a ö neꞌ se vatvus a soe manih pa napan va Israël.
80 E o menino crescia e se fortalecia no espírito; e viveu no deserto, até aparecer publicamente a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.