Lucas 19
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT
1 E Ieesuꞌ to vos manuh Jerikoꞌ, pareꞌ iu nö oah e non.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Ka pah teꞌ a ëhnaneah e Sakias, eꞌ a teꞌ susun pa nap kokon takis, me eꞌ a teꞌ öt ö.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Eꞌ to iu ep rakah non pe Ieesuꞌ eteh, ivëhkëk, a ma napan peo to teꞌ ne. E Sakias a teꞌ kökööt rakah, ivëh, keꞌ hikta onöt non a ep e Ieesuꞌ.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 E Sakias to vaveo vovoh, pareꞌ peah en po naon vëh o fik, eꞌ to iu ep non e Ieesuꞌ. Eꞌ to nat e non e Ieesuꞌ se suk maꞌ a hanan pamëh.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Ke Ieesuꞌ öök maꞌ pa ö pamëh ko ta peah, pareꞌ soe ke poan pan, “Sakias, vëhöꞌ kunah maꞌ, kuru eöꞌ se teꞌ noꞌ nös pa iuun pën.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Ivëh, ke Sakias kunah vëhöꞌ rakah këh en maꞌ po naon, suk o kokoman peꞌ to vaeö rakah, keꞌ me en pe Ieesuꞌ manuh pa iuun peꞌ.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Ka ma napan kurus ep a tah vaꞌih, pare vakukunun e ne pan, “Ep öm, e Ieesuꞌ to nö en pa iuun pa teꞌ nonok hat vöh.”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 E Sakias pen e Ieesuꞌ to teꞌ ne koman iuun ke Sakias sun, pareꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “Apuh, pënton nom ah, kuru eöꞌ to iu kiiki noꞌ a ma tah peöꞌ po topnin rakah, paröꞌ heꞌ a meh papan manih pa nap arus. Köꞌ se keh piuk voh ta pah teꞌ, paröꞌ kaveo voh ta pah tah peꞌ, eöꞌ se piun hah keah a taanaꞌ tah to oah non.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Kuru ne Sosoenën to kon hah vur en pa tapaiuun varih, suk a teꞌ vëh, eꞌ me e koaꞌ supnaiꞌ pe Abraham.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 A soe pamëh to man rakah, suk eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ pa Napan Kurus to nö voh maꞌ pa vaiu a napan varih to ro voh pa taateꞌ hat, paröꞌ kon hah raoe.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 A napan to pënton a soe vaꞌih, ke Ieesuꞌ heꞌ raoe a soe vapipinoꞌ. Suk eꞌ to öök vatët en Jerusalëm, ka napan koman ne pan, varuꞌ vakomanih no a Matop Vih pe Sosoenën to tavus vamhën en.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “A pah teꞌ sunön to iu nö non pa vöön varo, pan ee se vateꞌ poë a teꞌ sunön. Ko vasuksuk neꞌ to hah en maꞌ.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Vamomoaan in a nö pa teꞌ sunön, eꞌ to vaoe a havun teꞌ kikiu peꞌ, pareꞌ heꞌ vakëkëh raoe a ma moniꞌ to onöt non o 100 potan nee to se kiu, pareꞌ soe ke raoe pan, ‘Eöm se vakiu nem a ma moniꞌ varih, keꞌ öök po poen söꞌ hah maꞌ.’
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Ivëhkëk, a tavöön peꞌ to pah heve rakah e ne peꞌ, ivëh, keꞌ nö en kee vanö suk ee pa ma teꞌ kee suk ee peꞌ, pare soe pan, ‘Emöm to rës rakah e nem pa teꞌ vëh se tavus a teꞌ sunön pemöm.’
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Ivëhkëk, ee to vateꞌ ee peꞌ a teꞌ sunön pee. Po poen neꞌ to hah maꞌ, eꞌ to vaoe a ma teꞌ kikiu varih moaan voh neꞌ to heꞌ voh raoe a ma moniꞌ. Eꞌ to iu nat non pa tovih moniꞌ to oah non pa ma moniꞌ neꞌ to heꞌ pa paeh voh raoe.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Ka teꞌ vamomoaan nö vovoh en maꞌ, pareꞌ soe pan, ‘Apuh, eöꞌ to vakiu a moniꞌ pën, paröꞌ kon oah a havun moniꞌ to oah non pa moniꞌ nën to heꞌ voh a neoꞌ.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Ka teꞌ sunön soe ke poan pan, ‘Eën a teꞌ kikiu vih to nok voh a kiu vih rakah, eën to matop vavih nom a tah soneꞌ. Ivëh, köꞌ vateꞌ a oah se susun ke nom a havun vöön.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Ka va pöök teꞌ kikiu nö en maꞌ, pareꞌ soe pan, ‘Apuh, eöꞌ to vakiu a moniꞌ pën, paröꞌ kon oah a tönim to oah non pa moniꞌ nën to heꞌ voh a neoꞌ.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Ka teꞌ sunön soe ke poan pan, ‘Eöꞌ to vateꞌ a oah se susun ke nom a tönim vöön.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Ka meh teꞌ kikiu nö en maꞌ, pareꞌ soe pan, ‘Apuh, a ma moniꞌ kurus pën ivarih nën to heꞌ voh a neoꞌ nöꞌ se heꞌ hah a oah. Eöꞌ to mon voh po ankesep, paröꞌ koaan.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Suk ataeah, eöꞌ to ep e noꞌ pën a teꞌ vavakiu vëhvaꞌ teꞌ, paröꞌ naöp e noꞌ pën. A ma tah no a ma meh teꞌ to vahoꞌ ne, eën to kokon nom sih, ka ma taëën pa napan eꞌ me nën to kokon nom.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Ka teꞌ sunön soe ke a teꞌ kikiu pamëh pan, ‘Eën a teꞌ kikiu hat rakah, manih pa soe koman pën, eöꞌ se vateꞌ a oah po vahutët. Eën to nat e nom peöꞌ a teꞌ vavakiu vëhvaꞌ teꞌ, ka ma tah no teꞌ to vahoꞌ ne nöꞌ to kokon këh noꞌ raoe, ha? Ka ma taëën no a napan to nepnep ne eöꞌ to kokon noꞌ sih, ha?
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Suk ataeah poꞌ, kën hikta vahoꞌ voh a moniꞌ peöꞌ manuh pa iuun vavahoꞌ moniꞌ, köꞌ se hah maꞌ, paröꞌ kon ta moniꞌ to teꞌ oah non?’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Ka teꞌ sunön soe ke a ma teꞌ varih to sun vatët ne pan, ‘Eöm se öt këh eah a moniꞌ, paröm heꞌ a teꞌ kikiu vëh to öt non a havun moniꞌ to oah non.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Ivëhkëk, ee to hikta teꞌ vaeö ne ko soe ke poë pan, ‘Apuh, eꞌ to vih pöꞌ e non pea se heꞌ a moniꞌ pamëh manih pa teꞌ to öt e non pa havun moniꞌ to teꞌ oah non, ha?’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Ka teꞌ sunön piun raoe, pareꞌ soe pan, ‘A napan varih se keh kon voh a ma tah ne Sosoenën to heꞌ raoe, pare vaꞌaus ne a meh teꞌ, e Sosoenën se heꞌ vaꞌpuh oah en pee pa ma meh tah. Ivëhkëk, a teꞌ se keh koaan a tah vëh ne Sosoenën to heꞌ voh poan, e Sosoenën se öt hah këh en peꞌ pa tah pamëh.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 ‘Ivëhkëk, a ma teꞌ varih to vakihat me a no neoꞌ, pare hikta iu ne a ö nöꞌ se teꞌ noꞌ a teꞌ sunön pee, eöm se me maꞌ raoe, paröm ip vamët manih pa mataneoꞌ.’”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 E Ieesuꞌ to soe vahik en pa soe vaꞌih, pareꞌ nö pet en manuh Jerusalëm.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Eꞌ to öök vatët en vöön Bëtfes me manuh vöön Bëtaniꞌ manih pa ö vëh nee to pokaꞌ ne sih Tope Öliv. Pareꞌ vanö vovoh en pa poa vamomhë peꞌ.
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 E Ieesuꞌ to soe ke raoe pan, “Eöm se nö pa vöön to teꞌ no maꞌ manuh. Eöm se vos pa vöön pamëh, paröm ep in a tönkiꞌ sekaꞌ to nohtöön non no a hikta teꞌ to tok voh manih peꞌ. Eöm se ihan eah, ko me maꞌ eah manih peöꞌ.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Ta pah teꞌ se keh hi a neöm pan, ‘Suk ataeah, köm ihihan nem a tönkiꞌ manem?’ Eöm se soe keah pan, ‘E Topoan to teꞌ me non a kiu manih peꞌ.’”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 E Ieesuꞌ to vanö raoe pon, kee nö, ko taum ee pa ma tah kurus vamanih pa ö ne Ieesuꞌ to soe va i raoe.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Ee to ihihan ne o uris to nohtöön non a tönkiꞌ sekaꞌ, ke tövaneah hi ee maꞌ pee pan, “Suk ataeah, köm ihihan nem a tönkiꞌ sekaꞌ maneom?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Kee soe ee pan, “E Topoan to teꞌ me non a kiu manih peꞌ.”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 A poa vamomhë pe Ieesuꞌ to me ee maꞌ pa tönkiꞌ sekaꞌ manih pe Ieesuꞌ, pare pan e pa tonun a tönkiꞌ pa rara, ke Ieesuꞌ peah en pa tönkiꞌ, kee nö me ee peꞌ.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Eꞌ to tok nö non pa tönkiꞌ, ka napan panpan ee pa ma ohop rërë pee manih hanan.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 E Ieesuꞌ to öök vatët en maꞌ pa hanan vëh to kunah non pa Tope Öliv, ko vamomhë peo peꞌ taneo ee pa vaeö me kë e Sosoenën. Ee to koman hah a ma tah vatoksean varih nee to ep voh, pare kë rakah ee pa ëhnan e Sosoenën.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Ee to soe pan,
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Ka ma pah Parësiꞌ to teꞌ vaꞌpeh me ne a napan poë varih to soe ke Ieesuꞌ pan, “Tövavaasis, eën se siröꞌ a ma vamomhë pën, kee koe a soe a ma tah poë varih.”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Ke Ieesuꞌ piun raoe, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ se soe ka neöm, ee se keh vatotomin, o vös se taoa ee maꞌ pa kë a ëhnaneoꞌ.”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Ke Ieesuꞌ öök vatët en manuh Jerusalëm, pareꞌ ep in a vöön, pareꞌ ook en pa vöön Jerusalëm.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Eꞌ to soe vamanih pan, “Eöm se keh nat nem pa taateꞌ tö me a taateꞌ teꞌ amot po poen vëh kuru, eꞌ to parin a vih, e Sosoenën se heꞌ a neöm. Ivëhkëk, kuru a ma tah to vakoaan e non pa matëëneöm.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Amot o pöh poen se tavus maꞌ no a napan varih to vakihat ka no neöm se nö maꞌ, pare ununun o taioeh to sunpip a neöm pa tavus, ko vapus me a neöm. Pare pah sunpip rakah ee peöm manih pa ma ö kurus.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Ee se pah miröꞌ rakah ee peöm, me a ma koaꞌ peöm varih to teꞌ vaꞌpeh me a no neöm. Ee se hikta koe ta pah vös peöm se teꞌ non tonun a meh vös. Ivëh, ka vöön apuh peöm Jerusalëm nee se miröꞌ vahik rakah ee peꞌ. Suk ataeah, eöm to hikta inan nem po poen ne Sosoenën to nö maꞌ pa vaꞌaus a neöm.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Ke Ieesuꞌ ho en pa ö vëh mahën manuh koman Iuun Hinhin Apuh, pareꞌ taneo en pa veo tavus a ma napan varih to vavoen ne a ma tah pee.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 E Ieesuꞌ to soe ke raoe pan, “Manih po Puk Vapenpen no a teꞌ vanënën soe e Aisaëaꞌ to kiun voh, to soe va non manih pan,
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Ka ma poen kurus rakah ne Ieesuꞌ to vavaasis non a ma napan manih koman a Iuun Hinhin Apuh. Ko teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës, me ro teꞌ sunön va vöön, eꞌe to vavaiu vah këh ne ta hanan nee se ip vamët vah va in e Ieesuꞌ.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Ivëhkëk, a ma napan kurus to pah iu rakah e ne pa pënton a ma soe pe Ieesuꞌ.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.