Lucas 19
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NTLH
1 E Ieesuꞌ to vos manuh Jerikoꞌ, pareꞌ iu nö oah e non.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Ka pah teꞌ a ëhnaneah e Sakias, eꞌ a teꞌ susun pa nap kokon takis, me eꞌ a teꞌ öt ö.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Eꞌ to iu ep rakah non pe Ieesuꞌ eteh, ivëhkëk, a ma napan peo to teꞌ ne. E Sakias a teꞌ kökööt rakah, ivëh, keꞌ hikta onöt non a ep e Ieesuꞌ.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 E Sakias to vaveo vovoh, pareꞌ peah en po naon vëh o fik, eꞌ to iu ep non e Ieesuꞌ. Eꞌ to nat e non e Ieesuꞌ se suk maꞌ a hanan pamëh.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Ke Ieesuꞌ öök maꞌ pa ö pamëh ko ta peah, pareꞌ soe ke poan pan, “Sakias, vëhöꞌ kunah maꞌ, kuru eöꞌ se teꞌ noꞌ nös pa iuun pën.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Ivëh, ke Sakias kunah vëhöꞌ rakah këh en maꞌ po naon, suk o kokoman peꞌ to vaeö rakah, keꞌ me en pe Ieesuꞌ manuh pa iuun peꞌ.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Ka ma napan kurus ep a tah vaꞌih, pare vakukunun e ne pan, “Ep öm, e Ieesuꞌ to nö en pa iuun pa teꞌ nonok hat vöh.”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 E Sakias pen e Ieesuꞌ to teꞌ ne koman iuun ke Sakias sun, pareꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “Apuh, pënton nom ah, kuru eöꞌ to iu kiiki noꞌ a ma tah peöꞌ po topnin rakah, paröꞌ heꞌ a meh papan manih pa nap arus. Köꞌ se keh piuk voh ta pah teꞌ, paröꞌ kaveo voh ta pah tah peꞌ, eöꞌ se piun hah keah a taanaꞌ tah to oah non.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Kuru ne Sosoenën to kon hah vur en pa tapaiuun varih, suk a teꞌ vëh, eꞌ me e koaꞌ supnaiꞌ pe Abraham.
9 Então Jesus disse:
10 A soe pamëh to man rakah, suk eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ pa Napan Kurus to nö voh maꞌ pa vaiu a napan varih to ro voh pa taateꞌ hat, paröꞌ kon hah raoe.”
10 Porque o
11 A napan to pënton a soe vaꞌih, ke Ieesuꞌ heꞌ raoe a soe vapipinoꞌ. Suk eꞌ to öök vatët en Jerusalëm, ka napan koman ne pan, varuꞌ vakomanih no a Matop Vih pe Sosoenën to tavus vamhën en.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “A pah teꞌ sunön to iu nö non pa vöön varo, pan ee se vateꞌ poë a teꞌ sunön. Ko vasuksuk neꞌ to hah en maꞌ.
12 Então Jesus disse:
13 Vamomoaan in a nö pa teꞌ sunön, eꞌ to vaoe a havun teꞌ kikiu peꞌ, pareꞌ heꞌ vakëkëh raoe a ma moniꞌ to onöt non o 100 potan nee to se kiu, pareꞌ soe ke raoe pan, ‘Eöm se vakiu nem a ma moniꞌ varih, keꞌ öök po poen söꞌ hah maꞌ.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Ivëhkëk, a tavöön peꞌ to pah heve rakah e ne peꞌ, ivëh, keꞌ nö en kee vanö suk ee pa ma teꞌ kee suk ee peꞌ, pare soe pan, ‘Emöm to rës rakah e nem pa teꞌ vëh se tavus a teꞌ sunön pemöm.’
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Ivëhkëk, ee to vateꞌ ee peꞌ a teꞌ sunön pee. Po poen neꞌ to hah maꞌ, eꞌ to vaoe a ma teꞌ kikiu varih moaan voh neꞌ to heꞌ voh raoe a ma moniꞌ. Eꞌ to iu nat non pa tovih moniꞌ to oah non pa ma moniꞌ neꞌ to heꞌ pa paeh voh raoe.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Ka teꞌ vamomoaan nö vovoh en maꞌ, pareꞌ soe pan, ‘Apuh, eöꞌ to vakiu a moniꞌ pën, paröꞌ kon oah a havun moniꞌ to oah non pa moniꞌ nën to heꞌ voh a neoꞌ.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Ka teꞌ sunön soe ke poan pan, ‘Eën a teꞌ kikiu vih to nok voh a kiu vih rakah, eën to matop vavih nom a tah soneꞌ. Ivëh, köꞌ vateꞌ a oah se susun ke nom a havun vöön.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Ka va pöök teꞌ kikiu nö en maꞌ, pareꞌ soe pan, ‘Apuh, eöꞌ to vakiu a moniꞌ pën, paröꞌ kon oah a tönim to oah non pa moniꞌ nën to heꞌ voh a neoꞌ.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Ka teꞌ sunön soe ke poan pan, ‘Eöꞌ to vateꞌ a oah se susun ke nom a tönim vöön.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Ka meh teꞌ kikiu nö en maꞌ, pareꞌ soe pan, ‘Apuh, a ma moniꞌ kurus pën ivarih nën to heꞌ voh a neoꞌ nöꞌ se heꞌ hah a oah. Eöꞌ to mon voh po ankesep, paröꞌ koaan.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Suk ataeah, eöꞌ to ep e noꞌ pën a teꞌ vavakiu vëhvaꞌ teꞌ, paröꞌ naöp e noꞌ pën. A ma tah no a ma meh teꞌ to vahoꞌ ne, eën to kokon nom sih, ka ma taëën pa napan eꞌ me nën to kokon nom.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Ka teꞌ sunön soe ke a teꞌ kikiu pamëh pan, ‘Eën a teꞌ kikiu hat rakah, manih pa soe koman pën, eöꞌ se vateꞌ a oah po vahutët. Eën to nat e nom peöꞌ a teꞌ vavakiu vëhvaꞌ teꞌ, ka ma tah no teꞌ to vahoꞌ ne nöꞌ to kokon këh noꞌ raoe, ha? Ka ma taëën no a napan to nepnep ne eöꞌ to kokon noꞌ sih, ha?
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Suk ataeah poꞌ, kën hikta vahoꞌ voh a moniꞌ peöꞌ manuh pa iuun vavahoꞌ moniꞌ, köꞌ se hah maꞌ, paröꞌ kon ta moniꞌ to teꞌ oah non?’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Ka teꞌ sunön soe ke a ma teꞌ varih to sun vatët ne pan, ‘Eöm se öt këh eah a moniꞌ, paröm heꞌ a teꞌ kikiu vëh to öt non a havun moniꞌ to oah non.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Ivëhkëk, ee to hikta teꞌ vaeö ne ko soe ke poë pan, ‘Apuh, eꞌ to vih pöꞌ e non pea se heꞌ a moniꞌ pamëh manih pa teꞌ to öt e non pa havun moniꞌ to teꞌ oah non, ha?’
25 Eles responderam:
26 Ka teꞌ sunön piun raoe, pareꞌ soe pan, ‘A napan varih se keh kon voh a ma tah ne Sosoenën to heꞌ raoe, pare vaꞌaus ne a meh teꞌ, e Sosoenën se heꞌ vaꞌpuh oah en pee pa ma meh tah. Ivëhkëk, a teꞌ se keh koaan a tah vëh ne Sosoenën to heꞌ voh poan, e Sosoenën se öt hah këh en peꞌ pa tah pamëh.
26 — E o patrão disse:
27 ‘Ivëhkëk, a ma teꞌ varih to vakihat me a no neoꞌ, pare hikta iu ne a ö nöꞌ se teꞌ noꞌ a teꞌ sunön pee, eöm se me maꞌ raoe, paröm ip vamët manih pa mataneoꞌ.’”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 E Ieesuꞌ to soe vahik en pa soe vaꞌih, pareꞌ nö pet en manuh Jerusalëm.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Eꞌ to öök vatët en vöön Bëtfes me manuh vöön Bëtaniꞌ manih pa ö vëh nee to pokaꞌ ne sih Tope Öliv. Pareꞌ vanö vovoh en pa poa vamomhë peꞌ.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 E Ieesuꞌ to soe ke raoe pan, “Eöm se nö pa vöön to teꞌ no maꞌ manuh. Eöm se vos pa vöön pamëh, paröm ep in a tönkiꞌ sekaꞌ to nohtöön non no a hikta teꞌ to tok voh manih peꞌ. Eöm se ihan eah, ko me maꞌ eah manih peöꞌ.
30 com a seguinte ordem:
31 Ta pah teꞌ se keh hi a neöm pan, ‘Suk ataeah, köm ihihan nem a tönkiꞌ manem?’ Eöm se soe keah pan, ‘E Topoan to teꞌ me non a kiu manih peꞌ.’”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 E Ieesuꞌ to vanö raoe pon, kee nö, ko taum ee pa ma tah kurus vamanih pa ö ne Ieesuꞌ to soe va i raoe.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ee to ihihan ne o uris to nohtöön non a tönkiꞌ sekaꞌ, ke tövaneah hi ee maꞌ pee pan, “Suk ataeah, köm ihihan nem a tönkiꞌ sekaꞌ maneom?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Kee soe ee pan, “E Topoan to teꞌ me non a kiu manih peꞌ.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 A poa vamomhë pe Ieesuꞌ to me ee maꞌ pa tönkiꞌ sekaꞌ manih pe Ieesuꞌ, pare pan e pa tonun a tönkiꞌ pa rara, ke Ieesuꞌ peah en pa tönkiꞌ, kee nö me ee peꞌ.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Eꞌ to tok nö non pa tönkiꞌ, ka napan panpan ee pa ma ohop rërë pee manih hanan.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 E Ieesuꞌ to öök vatët en maꞌ pa hanan vëh to kunah non pa Tope Öliv, ko vamomhë peo peꞌ taneo ee pa vaeö me kë e Sosoenën. Ee to koman hah a ma tah vatoksean varih nee to ep voh, pare kë rakah ee pa ëhnan e Sosoenën.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Ee to soe pan,
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Ka ma pah Parësiꞌ to teꞌ vaꞌpeh me ne a napan poë varih to soe ke Ieesuꞌ pan, “Tövavaasis, eën se siröꞌ a ma vamomhë pën, kee koe a soe a ma tah poë varih.”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Ke Ieesuꞌ piun raoe, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ se soe ka neöm, ee se keh vatotomin, o vös se taoa ee maꞌ pa kë a ëhnaneoꞌ.”
40 Jesus respondeu:
41 Ke Ieesuꞌ öök vatët en manuh Jerusalëm, pareꞌ ep in a vöön, pareꞌ ook en pa vöön Jerusalëm.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Eꞌ to soe vamanih pan, “Eöm se keh nat nem pa taateꞌ tö me a taateꞌ teꞌ amot po poen vëh kuru, eꞌ to parin a vih, e Sosoenën se heꞌ a neöm. Ivëhkëk, kuru a ma tah to vakoaan e non pa matëëneöm.
42 e disse:
43 Amot o pöh poen se tavus maꞌ no a napan varih to vakihat ka no neöm se nö maꞌ, pare ununun o taioeh to sunpip a neöm pa tavus, ko vapus me a neöm. Pare pah sunpip rakah ee peöm manih pa ma ö kurus.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Ee se pah miröꞌ rakah ee peöm, me a ma koaꞌ peöm varih to teꞌ vaꞌpeh me a no neöm. Ee se hikta koe ta pah vös peöm se teꞌ non tonun a meh vös. Ivëh, ka vöön apuh peöm Jerusalëm nee se miröꞌ vahik rakah ee peꞌ. Suk ataeah, eöm to hikta inan nem po poen ne Sosoenën to nö maꞌ pa vaꞌaus a neöm.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Ke Ieesuꞌ ho en pa ö vëh mahën manuh koman Iuun Hinhin Apuh, pareꞌ taneo en pa veo tavus a ma napan varih to vavoen ne a ma tah pee.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 E Ieesuꞌ to soe ke raoe pan, “Manih po Puk Vapenpen no a teꞌ vanënën soe e Aisaëaꞌ to kiun voh, to soe va non manih pan,
46 Ele lhes disse:
47 Ka ma poen kurus rakah ne Ieesuꞌ to vavaasis non a ma napan manih koman a Iuun Hinhin Apuh. Ko teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës, me ro teꞌ sunön va vöön, eꞌe to vavaiu vah këh ne ta hanan nee se ip vamët vah va in e Ieesuꞌ.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Ivëhkëk, a ma napan kurus to pah iu rakah e ne pa pënton a ma soe pe Ieesuꞌ.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.