Lucas 19
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs BKJ
1 E Ieesuꞌ to vos manuh Jerikoꞌ, pareꞌ iu nö oah e non.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ka pah teꞌ a ëhnaneah e Sakias, eꞌ a teꞌ susun pa nap kokon takis, me eꞌ a teꞌ öt ö.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Eꞌ to iu ep rakah non pe Ieesuꞌ eteh, ivëhkëk, a ma napan peo to teꞌ ne. E Sakias a teꞌ kökööt rakah, ivëh, keꞌ hikta onöt non a ep e Ieesuꞌ.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 E Sakias to vaveo vovoh, pareꞌ peah en po naon vëh o fik, eꞌ to iu ep non e Ieesuꞌ. Eꞌ to nat e non e Ieesuꞌ se suk maꞌ a hanan pamëh.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Ke Ieesuꞌ öök maꞌ pa ö pamëh ko ta peah, pareꞌ soe ke poan pan, “Sakias, vëhöꞌ kunah maꞌ, kuru eöꞌ se teꞌ noꞌ nös pa iuun pën.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Ivëh, ke Sakias kunah vëhöꞌ rakah këh en maꞌ po naon, suk o kokoman peꞌ to vaeö rakah, keꞌ me en pe Ieesuꞌ manuh pa iuun peꞌ.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Ka ma napan kurus ep a tah vaꞌih, pare vakukunun e ne pan, “Ep öm, e Ieesuꞌ to nö en pa iuun pa teꞌ nonok hat vöh.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 E Sakias pen e Ieesuꞌ to teꞌ ne koman iuun ke Sakias sun, pareꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “Apuh, pënton nom ah, kuru eöꞌ to iu kiiki noꞌ a ma tah peöꞌ po topnin rakah, paröꞌ heꞌ a meh papan manih pa nap arus. Köꞌ se keh piuk voh ta pah teꞌ, paröꞌ kaveo voh ta pah tah peꞌ, eöꞌ se piun hah keah a taanaꞌ tah to oah non.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Kuru ne Sosoenën to kon hah vur en pa tapaiuun varih, suk a teꞌ vëh, eꞌ me e koaꞌ supnaiꞌ pe Abraham.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 A soe pamëh to man rakah, suk eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ pa Napan Kurus to nö voh maꞌ pa vaiu a napan varih to ro voh pa taateꞌ hat, paröꞌ kon hah raoe.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 A napan to pënton a soe vaꞌih, ke Ieesuꞌ heꞌ raoe a soe vapipinoꞌ. Suk eꞌ to öök vatët en Jerusalëm, ka napan koman ne pan, varuꞌ vakomanih no a Matop Vih pe Sosoenën to tavus vamhën en.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “A pah teꞌ sunön to iu nö non pa vöön varo, pan ee se vateꞌ poë a teꞌ sunön. Ko vasuksuk neꞌ to hah en maꞌ.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Vamomoaan in a nö pa teꞌ sunön, eꞌ to vaoe a havun teꞌ kikiu peꞌ, pareꞌ heꞌ vakëkëh raoe a ma moniꞌ to onöt non o 100 potan nee to se kiu, pareꞌ soe ke raoe pan, ‘Eöm se vakiu nem a ma moniꞌ varih, keꞌ öök po poen söꞌ hah maꞌ.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ivëhkëk, a tavöön peꞌ to pah heve rakah e ne peꞌ, ivëh, keꞌ nö en kee vanö suk ee pa ma teꞌ kee suk ee peꞌ, pare soe pan, ‘Emöm to rës rakah e nem pa teꞌ vëh se tavus a teꞌ sunön pemöm.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Ivëhkëk, ee to vateꞌ ee peꞌ a teꞌ sunön pee. Po poen neꞌ to hah maꞌ, eꞌ to vaoe a ma teꞌ kikiu varih moaan voh neꞌ to heꞌ voh raoe a ma moniꞌ. Eꞌ to iu nat non pa tovih moniꞌ to oah non pa ma moniꞌ neꞌ to heꞌ pa paeh voh raoe.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Ka teꞌ vamomoaan nö vovoh en maꞌ, pareꞌ soe pan, ‘Apuh, eöꞌ to vakiu a moniꞌ pën, paröꞌ kon oah a havun moniꞌ to oah non pa moniꞌ nën to heꞌ voh a neoꞌ.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ka teꞌ sunön soe ke poan pan, ‘Eën a teꞌ kikiu vih to nok voh a kiu vih rakah, eën to matop vavih nom a tah soneꞌ. Ivëh, köꞌ vateꞌ a oah se susun ke nom a havun vöön.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Ka va pöök teꞌ kikiu nö en maꞌ, pareꞌ soe pan, ‘Apuh, eöꞌ to vakiu a moniꞌ pën, paröꞌ kon oah a tönim to oah non pa moniꞌ nën to heꞌ voh a neoꞌ.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Ka teꞌ sunön soe ke poan pan, ‘Eöꞌ to vateꞌ a oah se susun ke nom a tönim vöön.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Ka meh teꞌ kikiu nö en maꞌ, pareꞌ soe pan, ‘Apuh, a ma moniꞌ kurus pën ivarih nën to heꞌ voh a neoꞌ nöꞌ se heꞌ hah a oah. Eöꞌ to mon voh po ankesep, paröꞌ koaan.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Suk ataeah, eöꞌ to ep e noꞌ pën a teꞌ vavakiu vëhvaꞌ teꞌ, paröꞌ naöp e noꞌ pën. A ma tah no a ma meh teꞌ to vahoꞌ ne, eën to kokon nom sih, ka ma taëën pa napan eꞌ me nën to kokon nom.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Ka teꞌ sunön soe ke a teꞌ kikiu pamëh pan, ‘Eën a teꞌ kikiu hat rakah, manih pa soe koman pën, eöꞌ se vateꞌ a oah po vahutët. Eën to nat e nom peöꞌ a teꞌ vavakiu vëhvaꞌ teꞌ, ka ma tah no teꞌ to vahoꞌ ne nöꞌ to kokon këh noꞌ raoe, ha? Ka ma taëën no a napan to nepnep ne eöꞌ to kokon noꞌ sih, ha?
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Suk ataeah poꞌ, kën hikta vahoꞌ voh a moniꞌ peöꞌ manuh pa iuun vavahoꞌ moniꞌ, köꞌ se hah maꞌ, paröꞌ kon ta moniꞌ to teꞌ oah non?’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Ka teꞌ sunön soe ke a ma teꞌ varih to sun vatët ne pan, ‘Eöm se öt këh eah a moniꞌ, paröm heꞌ a teꞌ kikiu vëh to öt non a havun moniꞌ to oah non.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ivëhkëk, ee to hikta teꞌ vaeö ne ko soe ke poë pan, ‘Apuh, eꞌ to vih pöꞌ e non pea se heꞌ a moniꞌ pamëh manih pa teꞌ to öt e non pa havun moniꞌ to teꞌ oah non, ha?’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Ka teꞌ sunön piun raoe, pareꞌ soe pan, ‘A napan varih se keh kon voh a ma tah ne Sosoenën to heꞌ raoe, pare vaꞌaus ne a meh teꞌ, e Sosoenën se heꞌ vaꞌpuh oah en pee pa ma meh tah. Ivëhkëk, a teꞌ se keh koaan a tah vëh ne Sosoenën to heꞌ voh poan, e Sosoenën se öt hah këh en peꞌ pa tah pamëh.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 ‘Ivëhkëk, a ma teꞌ varih to vakihat me a no neoꞌ, pare hikta iu ne a ö nöꞌ se teꞌ noꞌ a teꞌ sunön pee, eöm se me maꞌ raoe, paröm ip vamët manih pa mataneoꞌ.’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 E Ieesuꞌ to soe vahik en pa soe vaꞌih, pareꞌ nö pet en manuh Jerusalëm.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Eꞌ to öök vatët en vöön Bëtfes me manuh vöön Bëtaniꞌ manih pa ö vëh nee to pokaꞌ ne sih Tope Öliv. Pareꞌ vanö vovoh en pa poa vamomhë peꞌ.
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 E Ieesuꞌ to soe ke raoe pan, “Eöm se nö pa vöön to teꞌ no maꞌ manuh. Eöm se vos pa vöön pamëh, paröm ep in a tönkiꞌ sekaꞌ to nohtöön non no a hikta teꞌ to tok voh manih peꞌ. Eöm se ihan eah, ko me maꞌ eah manih peöꞌ.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ta pah teꞌ se keh hi a neöm pan, ‘Suk ataeah, köm ihihan nem a tönkiꞌ manem?’ Eöm se soe keah pan, ‘E Topoan to teꞌ me non a kiu manih peꞌ.’”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 E Ieesuꞌ to vanö raoe pon, kee nö, ko taum ee pa ma tah kurus vamanih pa ö ne Ieesuꞌ to soe va i raoe.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Ee to ihihan ne o uris to nohtöön non a tönkiꞌ sekaꞌ, ke tövaneah hi ee maꞌ pee pan, “Suk ataeah, köm ihihan nem a tönkiꞌ sekaꞌ maneom?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Kee soe ee pan, “E Topoan to teꞌ me non a kiu manih peꞌ.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 A poa vamomhë pe Ieesuꞌ to me ee maꞌ pa tönkiꞌ sekaꞌ manih pe Ieesuꞌ, pare pan e pa tonun a tönkiꞌ pa rara, ke Ieesuꞌ peah en pa tönkiꞌ, kee nö me ee peꞌ.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Eꞌ to tok nö non pa tönkiꞌ, ka napan panpan ee pa ma ohop rërë pee manih hanan.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 E Ieesuꞌ to öök vatët en maꞌ pa hanan vëh to kunah non pa Tope Öliv, ko vamomhë peo peꞌ taneo ee pa vaeö me kë e Sosoenën. Ee to koman hah a ma tah vatoksean varih nee to ep voh, pare kë rakah ee pa ëhnan e Sosoenën.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Ee to soe pan,
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ka ma pah Parësiꞌ to teꞌ vaꞌpeh me ne a napan poë varih to soe ke Ieesuꞌ pan, “Tövavaasis, eën se siröꞌ a ma vamomhë pën, kee koe a soe a ma tah poë varih.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ke Ieesuꞌ piun raoe, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ se soe ka neöm, ee se keh vatotomin, o vös se taoa ee maꞌ pa kë a ëhnaneoꞌ.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Ke Ieesuꞌ öök vatët en manuh Jerusalëm, pareꞌ ep in a vöön, pareꞌ ook en pa vöön Jerusalëm.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Eꞌ to soe vamanih pan, “Eöm se keh nat nem pa taateꞌ tö me a taateꞌ teꞌ amot po poen vëh kuru, eꞌ to parin a vih, e Sosoenën se heꞌ a neöm. Ivëhkëk, kuru a ma tah to vakoaan e non pa matëëneöm.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Amot o pöh poen se tavus maꞌ no a napan varih to vakihat ka no neöm se nö maꞌ, pare ununun o taioeh to sunpip a neöm pa tavus, ko vapus me a neöm. Pare pah sunpip rakah ee peöm manih pa ma ö kurus.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Ee se pah miröꞌ rakah ee peöm, me a ma koaꞌ peöm varih to teꞌ vaꞌpeh me a no neöm. Ee se hikta koe ta pah vös peöm se teꞌ non tonun a meh vös. Ivëh, ka vöön apuh peöm Jerusalëm nee se miröꞌ vahik rakah ee peꞌ. Suk ataeah, eöm to hikta inan nem po poen ne Sosoenën to nö maꞌ pa vaꞌaus a neöm.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Ke Ieesuꞌ ho en pa ö vëh mahën manuh koman Iuun Hinhin Apuh, pareꞌ taneo en pa veo tavus a ma napan varih to vavoen ne a ma tah pee.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 E Ieesuꞌ to soe ke raoe pan, “Manih po Puk Vapenpen no a teꞌ vanënën soe e Aisaëaꞌ to kiun voh, to soe va non manih pan,
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Ka ma poen kurus rakah ne Ieesuꞌ to vavaasis non a ma napan manih koman a Iuun Hinhin Apuh. Ko teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës, me ro teꞌ sunön va vöön, eꞌe to vavaiu vah këh ne ta hanan nee se ip vamët vah va in e Ieesuꞌ.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Ivëhkëk, a ma napan kurus to pah iu rakah e ne pa pënton a ma soe pe Ieesuꞌ.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.