Lucas 17
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs VC
1 E Ieesuꞌ to soe ke a ma vamomhë peꞌ, “A ma vu taateꞌ hat se tavus maꞌ, ko miröꞌ o kokoman pa ma napan, kee kuꞌ ee pa taateꞌ hat. Ivëhkëk, varenan rakah pa teꞌ to rëh a meh teꞌ pa nok a hat.
1 Jesus disse também a seus discípulos: É impossível que não haja escândalos, mas ai daquele por quem eles vêm!
2 Eꞌ to vih rakah non pa ö nöm se vahan a vös apuh pa koꞌkoneah ko varu eah tahiꞌ, eꞌ he meꞌ e non pa rëh ke o vaman pa siꞌ koaꞌ soneꞌ, keꞌ kuꞌ manih pa taateꞌ hat.”
2 Melhor lhe seria que se lhe atasse em volta do pescoço uma pedra de moinho e que fosse lançado ao mar, do que levar para o mal a um só destes pequeninos. Tomai cuidado de vós mesmos.
3 Ivëh, ke eöm se matop koman hah a nem tomeꞌ eöm rëh ta meh teꞌ pa nok a hat.
3 Se teu irmão pecar, repreende-o; se se arrepender, perdoa-lhe.
4 Ke kea pën se keh nok a hat manih pën pa tönim me a poa tëëm koman a pah potan, pareꞌ hah maꞌ pën, ko soe vatamak ka oah pa tönim me a poa tëëm koman a pah potan, a, eën se ihan anoe këh eah a hat peꞌ.”
4 Se pecar sete vezes no dia contra ti e sete vezes no dia vier procurar-te, dizendo: Estou arrependido, perdoar-lhe-ás.
5 Ka ma aposol soe ke Apuh pan, “Eën se nok vaꞌpuh o vaman pemöm keꞌ apuh rakah maꞌ.”
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta-nos a fé!
6 Ke Apuh soe ke raoe pan, “O vaman peöm se keh teꞌ va non manih po voaꞌ naon soneꞌ vëh o voaꞌ mastat, eöm se taꞌ o meoh naon apuh vëh pan, ‘Tatai ah, parën nö, ko pu hah manuh tahiꞌ.’ Eꞌ se suk en pa soe peöm.”
6 Disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar, e ela vos obedecerá.
7 “Ta pah teꞌ manih peöm, se keh teꞌ me non a teꞌ kikiu to eneen non sih o oeh manuh pa rak, keꞌ to matop non o sipsip. Vasuksuk neꞌ to hah en maꞌ iuun, ke susun peꞌ soe pöꞌ ke poan pan, ‘Vëvëhöꞌ ho poꞌ maꞌ parën ihoꞌ ko ëën.’ Eꞌ hikta se taꞌ non poan pa ihoꞌ ko ëën.
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado em lavrar ou em guardar o gado, quando voltar do campo lhe dirá: Vem depressa sentar-te à mesa?
8 Ahik, e susun se soe ke poan pan, ‘Eën se vamatop a taëën peöꞌ, parën voh o voh, ko hak a taëën peöꞌ parën teꞌ maꞌ. Eöꞌ se ëën, paröꞌ kaak vovoh, ko vasuksuk poꞌ nën se ëën ko kaak.’
8 E não lhe dirá ao contrário: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto como e bebo, e depois disto comerás e beberás tu?
9 Ke susun se pöꞌ soe vavihvih ken pa teꞌ kikiu vëh to vatet a soe peꞌ. Eꞌ me a hik.
9 E se o servo tiver feito tudo o que lhe ordenara, porventura fica-lhe o senhor devendo alguma obrigação?
10 Ivëh, ke eöm me, eöm se keh nok vahik kurus em pa ma tah ne Sosoenën to soe ka neöm, a, eöm se soe vamanih pan, ‘Emöm o teꞌ kikiu varoe. A ma tah nemöm to nonok nem, eꞌ a kiu akuk ko pemöm. Ivëh, kemöm hikta iu nem a soe vavihvih.’”
10 Assim também vós, depois de terdes feito tudo o que vos foi ordenado, dizei: Somos servos como quaisquer outros; fizemos o que devíamos fazer.
11 E Ieesuꞌ to suksuk nö non a hanan vëh to nö non Jerusalëm, pareꞌ koe topnin Samëriaꞌ me Galiliꞌ.
11 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus passava pelos confins da Samaria e da Galiléia.
12 Eꞌ to vovos nö non pa pah vöön, ka havun teꞌ to teꞌ me ne a mët töpaꞌ to nönö nö ne maꞌ, ko sun varo avoeꞌ e ne maꞌ,
12 Ao entrar numa aldeia, vieram-lhe ao encontro dez leprosos, que pararam ao longe e elevaram a voz, clamando:
13 pare vaoe suntan rakah ee pe Ieesuꞌ pan, “Ieesuꞌ, Apuh, ururuan a möm ah.”
13 Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Ke Ieesuꞌ ep raoe, pareꞌ soe pan, “Eöm se nö ko vataare këm manuh po teꞌ ësës heꞌ, kee ep pan eöm to voon ko vih em.”
14 Jesus viu-os e disse-lhes: Ide, mostrai-vos ao sacerdote. E quando eles iam andando, ficaram curados.
15 Ka paeh va pee ep in a sionineah to vih hah, ko hah en. Pareꞌ pah kë suntan rakah en pa ëhnan e Sosoenën.
15 Um deles, vendo-se curado, voltou, glorificando a Deus em alta voz.
16 Pareꞌ vatokon pa havin mon e Ieesuꞌ, ko soe vavihvih ke poan. A teꞌ pamëh eꞌ a to Samëriaꞌ varoe to hah maꞌ.
16 Prostrou-se aos pés de Jesus e lhe agradecia. E era um samaritano.
17 Ke Ieesuꞌ ep in a teꞌ pamëh, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to koman noꞌ pan, a havun teꞌ to vih hah. A meh tönim me a tanaꞌ poꞌ harih?
17 Jesus lhe disse: Não ficaram curados todos os dez? Onde estão os outros nove?
18 Ahik pöꞌ ta meh teꞌ to hah maꞌ pa kë a ëhnan e Sosoenën, ha? A pah teꞌ ro va pa meh muhin to tavus vavih, to hah maꞌ pa soe vavihvih me a kë a ëhnan e Sosoenën.”
18 Não se achou senão este estrangeiro que voltasse para agradecer a Deus?!
19 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eën se sun parën nö, o vaman pën to vavih hah en pën.”
19 E acrescentou: Levanta-te e vai, tua fé te salvou.
20 Ko Parësiꞌ hi e Ieesuꞌ pan, “O poen poanheh no a Matop Vih pe Sosoenën se nö maꞌ?”
20 Os fariseus perguntaram um dia a Jesus quando viria o Reino de Deus. Respondeu-lhes: O Reino de Deus não virá de um modo ostensivo.
21 Eꞌe to hikta onöt ne a soe pan, ‘Ep öm a Matop Vih ivëh, keꞌ ivöh, suk ataeah a Matop Vih pe Sosoenën nöm to teꞌ me e nem.’”
21 Nem se dirá: Ei-lo aqui; ou: Ei-lo ali. Pois o Reino de Deus já está no meio de vós.
22 Ke Ieesuꞌ soe ke a ma vamomhë peꞌ pan, “Amot no o poen se tavus maꞌ ko kokoman peöm se pah iu rakah e non pa ep a neoꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus po to pöh poen ro. Ivëhkëk, eöm to hikta se ep nem.
22 Mais tarde ele explicou aos discípulos: Virão dias em que desejareis ver um só dia o Filho do Homem, e não o vereis.
23 A napan se soe va ka neöm manih pan, ‘Ep öm, eꞌ to teꞌ no maꞌ manuh, me ee se soe pan, eꞌ to teꞌ non manih.’ Ivëhkëk, eöm se sun vakis ko nat nem vatet raoe.
23 Então vos dirão: Ei-lo aqui; e: Ei-lo ali. Não deveis sair nem os seguir.
24 Eöm to nat e nem, o poen no a vakës se vakës maꞌ, o ëman se tavus pa ma ö kurus manih pa akis. Ivëh, ko poen ne eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se nö hah maꞌ, eöꞌ se nö va maꞌ nën, ka ma napan kurus se ep a neoꞌ.
24 Pois como o relâmpago, reluzindo numa extremidade do céu, brilha até a outra, assim será com o Filho do Homem no seu dia.
25 Ivëhkëk, eöꞌ se teꞌ o kamis o pöh apuh po vamomoaan, ka napan va kuru se heꞌ tonun a neoꞌ me o vavaasis peöꞌ.
25 É necessário, porém, que primeiro ele sofra muito e seja rejeitado por esta geração.
26 A taateꞌ nee to nok voh pa ö ne Noaꞌ to teꞌ non, eꞌ to teꞌ akuk va kov e non manih pa ö nee se nok vamanih peöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus.
26 Como ocorreu nos dias de Noé, acontecerá do mesmo modo nos dias do Filho do Homem.
27 Eꞌe to ënëën ko kaak ne, pare vavaen ne keꞌ antoen rakah po poen ne Noaꞌ to hop en po paröꞌ me ra kën tom sinan peꞌ. Ka unat apuh ip vamët en pa ma napan kurus.
27 Comiam e bebiam, casavam-se e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca. Veio o dilúvio e matou a todos.
28 Eꞌ se teꞌ va non manih po poen voh pe Löt. A napan to ënëën voh ne ko kakaak ne, ko vonvoen tah ne ko vavoen tah ne manih pa napan, pare kikiu ne a ma rak pee ko ekeok iuun ne.
28 Também do mesmo modo como aconteceu nos dias de Lot. Os homens festejavam, compravam e vendiam, plantavam e edificavam.
29 Ivëhkëk, e Löt to këh a Södom manih po poen pamëh, ka suraꞌ me o vös vëh o sölpaꞌ to taneꞌ maꞌ manuh akis vamanih pa uhön, ko ip vahik voh en pa napan.
29 No dia em que Lot saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, que exterminou todos eles.
30 Keꞌ teꞌ va kov e non manih po poen ne eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se tavus vateeraꞌ hah va maꞌ.
30 Assim será no dia em que se manifestar o Filho do Homem.
31 Manih po poen pamëh a pah teꞌ se keh tok no maꞌ tonun iuun peꞌ, ka ma tah peꞌ pet no maꞌ koman iuun, a, eꞌ to hikta onöt non a nö pa kon a ma tah peꞌ, ko rusin këh a hat. Keꞌ teꞌ va kov e non manih pa teꞌ to teꞌ no maꞌ pa rak peꞌ, eꞌ to hikta onöt non a up hah a ma tah peꞌ manuh iuun, ko rusin këh a hat.
31 Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para os tirar; da mesma forma, quem estiver no campo não torne atrás.
32 Eöm se koman nem e köövo pe Löt to vatatarih hah voh no na pa vöön Södom, ke Sosoenën ip en peꞌ.
32 Lembrai-vos da mulher de Lot.
33 Ta pah teꞌ se keh iu ötöön non o toꞌtoꞌ peꞌ, a, o toꞌtoꞌ peꞌ se ro amot en. Ivëhkëk, a teꞌ se keh koman a non neoꞌ, pareꞌ mët suk a neoꞌ, a, amot a teꞌ pamëh se kon o toꞌtoꞌ tamoaan.
33 Todo o que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á; mas todo o que a perder, encontrá-la-á.
34 Eöꞌ to soe ka neöm, manih pa popoen pamëh a poa teꞌ to koroh ne pa pah tevan, e Sosoenën se me a paeh këh a meh to koroh non.
34 Digo-vos que naquela noite dois estarão numa cama: um será tomado e o outro será deixado;
35 A poa köövo se posean ne pa rih o praoaꞌ va pa peret, e Sosoenën se me en pa paeh, ka meh neꞌ se këh en.
35 duas mulheres estarão moendo juntas: uma será tomada e a outra será deixada.
36 A poa teꞌ se keh teꞌ ne pa rak, e Sosoenën se me a paeh këh a meh se teꞌ non.”
36 Dois homens estarão no campo: um será tomado e o outro será deixado.
37 Ko vamomhë peꞌ pënton a soe vaꞌih, pare hi poë pan, “Apuh, a tah vaꞌih se tavus rakah nih?” Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Manih pa ö poanheh no a tah koa to pët non, manih pa ö pamëh no o növan ënëën tah koa to tötönun ne sih nën.”
37 Perguntaram-lhe os discípulos: Onde será isto, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o cadáver, ali se reunirão também as águias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.