Lucas 17

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 E Ieesuꞌ to soe ke a ma vamomhë peꞌ, “A ma vu taateꞌ hat se tavus maꞌ, ko miröꞌ o kokoman pa ma napan, kee kuꞌ ee pa taateꞌ hat. Ivëhkëk, varenan rakah pa teꞌ to rëh a meh teꞌ pa nok a hat.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Eꞌ to vih rakah non pa ö nöm se vahan a vös apuh pa koꞌkoneah ko varu eah tahiꞌ, eꞌ he meꞌ e non pa rëh ke o vaman pa siꞌ koaꞌ soneꞌ, keꞌ kuꞌ manih pa taateꞌ hat.”
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Ivëh, ke eöm se matop koman hah a nem tomeꞌ eöm rëh ta meh teꞌ pa nok a hat.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Ke kea pën se keh nok a hat manih pën pa tönim me a poa tëëm koman a pah potan, pareꞌ hah maꞌ pën, ko soe vatamak ka oah pa tönim me a poa tëëm koman a pah potan, a, eën se ihan anoe këh eah a hat peꞌ.”
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Ka ma aposol soe ke Apuh pan, “Eën se nok vaꞌpuh o vaman pemöm keꞌ apuh rakah maꞌ.”
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Ke Apuh soe ke raoe pan, “O vaman peöm se keh teꞌ va non manih po voaꞌ naon soneꞌ vëh o voaꞌ mastat, eöm se taꞌ o meoh naon apuh vëh pan, ‘Tatai ah, parën nö, ko pu hah manuh tahiꞌ.’ Eꞌ se suk en pa soe peöm.”
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 “Ta pah teꞌ manih peöm, se keh teꞌ me non a teꞌ kikiu to eneen non sih o oeh manuh pa rak, keꞌ to matop non o sipsip. Vasuksuk neꞌ to hah en maꞌ iuun, ke susun peꞌ soe pöꞌ ke poan pan, ‘Vëvëhöꞌ ho poꞌ maꞌ parën ihoꞌ ko ëën.’ Eꞌ hikta se taꞌ non poan pa ihoꞌ ko ëën.
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Ahik, e susun se soe ke poan pan, ‘Eën se vamatop a taëën peöꞌ, parën voh o voh, ko hak a taëën peöꞌ parën teꞌ maꞌ. Eöꞌ se ëën, paröꞌ kaak vovoh, ko vasuksuk poꞌ nën se ëën ko kaak.’
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Ke susun se pöꞌ soe vavihvih ken pa teꞌ kikiu vëh to vatet a soe peꞌ. Eꞌ me a hik.
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Ivëh, ke eöm me, eöm se keh nok vahik kurus em pa ma tah ne Sosoenën to soe ka neöm, a, eöm se soe vamanih pan, ‘Emöm o teꞌ kikiu varoe. A ma tah nemöm to nonok nem, eꞌ a kiu akuk ko pemöm. Ivëh, kemöm hikta iu nem a soe vavihvih.’”
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 E Ieesuꞌ to suksuk nö non a hanan vëh to nö non Jerusalëm, pareꞌ koe topnin Samëriaꞌ me Galiliꞌ.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Eꞌ to vovos nö non pa pah vöön, ka havun teꞌ to teꞌ me ne a mët töpaꞌ to nönö nö ne maꞌ, ko sun varo avoeꞌ e ne maꞌ,
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 pare vaoe suntan rakah ee pe Ieesuꞌ pan, “Ieesuꞌ, Apuh, ururuan a möm ah.”
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Ke Ieesuꞌ ep raoe, pareꞌ soe pan, “Eöm se nö ko vataare këm manuh po teꞌ ësës heꞌ, kee ep pan eöm to voon ko vih em.”
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Ka paeh va pee ep in a sionineah to vih hah, ko hah en. Pareꞌ pah kë suntan rakah en pa ëhnan e Sosoenën.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Pareꞌ vatokon pa havin mon e Ieesuꞌ, ko soe vavihvih ke poan. A teꞌ pamëh eꞌ a to Samëriaꞌ varoe to hah maꞌ.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Ke Ieesuꞌ ep in a teꞌ pamëh, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to koman noꞌ pan, a havun teꞌ to vih hah. A meh tönim me a tanaꞌ poꞌ harih?
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Ahik pöꞌ ta meh teꞌ to hah maꞌ pa kë a ëhnan e Sosoenën, ha? A pah teꞌ ro va pa meh muhin to tavus vavih, to hah maꞌ pa soe vavihvih me a kë a ëhnan e Sosoenën.”
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eën se sun parën nö, o vaman pën to vavih hah en pën.”
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Ko Parësiꞌ hi e Ieesuꞌ pan, “O poen poanheh no a Matop Vih pe Sosoenën se nö maꞌ?”
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Eꞌe to hikta onöt ne a soe pan, ‘Ep öm a Matop Vih ivëh, keꞌ ivöh, suk ataeah a Matop Vih pe Sosoenën nöm to teꞌ me e nem.’”
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Ke Ieesuꞌ soe ke a ma vamomhë peꞌ pan, “Amot no o poen se tavus maꞌ ko kokoman peöm se pah iu rakah e non pa ep a neoꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus po to pöh poen ro. Ivëhkëk, eöm to hikta se ep nem.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 A napan se soe va ka neöm manih pan, ‘Ep öm, eꞌ to teꞌ no maꞌ manuh, me ee se soe pan, eꞌ to teꞌ non manih.’ Ivëhkëk, eöm se sun vakis ko nat nem vatet raoe.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Eöm to nat e nem, o poen no a vakës se vakës maꞌ, o ëman se tavus pa ma ö kurus manih pa akis. Ivëh, ko poen ne eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se nö hah maꞌ, eöꞌ se nö va maꞌ nën, ka ma napan kurus se ep a neoꞌ.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Ivëhkëk, eöꞌ se teꞌ o kamis o pöh apuh po vamomoaan, ka napan va kuru se heꞌ tonun a neoꞌ me o vavaasis peöꞌ.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 A taateꞌ nee to nok voh pa ö ne Noaꞌ to teꞌ non, eꞌ to teꞌ akuk va kov e non manih pa ö nee se nok vamanih peöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Eꞌe to ënëën ko kaak ne, pare vavaen ne keꞌ antoen rakah po poen ne Noaꞌ to hop en po paröꞌ me ra kën tom sinan peꞌ. Ka unat apuh ip vamët en pa ma napan kurus.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Eꞌ se teꞌ va non manih po poen voh pe Löt. A napan to ënëën voh ne ko kakaak ne, ko vonvoen tah ne ko vavoen tah ne manih pa napan, pare kikiu ne a ma rak pee ko ekeok iuun ne.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Ivëhkëk, e Löt to këh a Södom manih po poen pamëh, ka suraꞌ me o vös vëh o sölpaꞌ to taneꞌ maꞌ manuh akis vamanih pa uhön, ko ip vahik voh en pa napan.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Keꞌ teꞌ va kov e non manih po poen ne eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se tavus vateeraꞌ hah va maꞌ.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 Manih po poen pamëh a pah teꞌ se keh tok no maꞌ tonun iuun peꞌ, ka ma tah peꞌ pet no maꞌ koman iuun, a, eꞌ to hikta onöt non a nö pa kon a ma tah peꞌ, ko rusin këh a hat. Keꞌ teꞌ va kov e non manih pa teꞌ to teꞌ no maꞌ pa rak peꞌ, eꞌ to hikta onöt non a up hah a ma tah peꞌ manuh iuun, ko rusin këh a hat.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Eöm se koman nem e köövo pe Löt to vatatarih hah voh no na pa vöön Södom, ke Sosoenën ip en peꞌ.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Ta pah teꞌ se keh iu ötöön non o toꞌtoꞌ peꞌ, a, o toꞌtoꞌ peꞌ se ro amot en. Ivëhkëk, a teꞌ se keh koman a non neoꞌ, pareꞌ mët suk a neoꞌ, a, amot a teꞌ pamëh se kon o toꞌtoꞌ tamoaan.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 Eöꞌ to soe ka neöm, manih pa popoen pamëh a poa teꞌ to koroh ne pa pah tevan, e Sosoenën se me a paeh këh a meh to koroh non.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 A poa köövo se posean ne pa rih o praoaꞌ va pa peret, e Sosoenën se me en pa paeh, ka meh neꞌ se këh en.
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 A poa teꞌ se keh teꞌ ne pa rak, e Sosoenën se me a paeh këh a meh se teꞌ non.”
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Ko vamomhë peꞌ pënton a soe vaꞌih, pare hi poë pan, “Apuh, a tah vaꞌih se tavus rakah nih?” Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Manih pa ö poanheh no a tah koa to pët non, manih pa ö pamëh no o növan ënëën tah koa to tötönun ne sih nën.”
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.