Lucas 17

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 E Ieesuꞌ to soe ke a ma vamomhë peꞌ, “A ma vu taateꞌ hat se tavus maꞌ, ko miröꞌ o kokoman pa ma napan, kee kuꞌ ee pa taateꞌ hat. Ivëhkëk, varenan rakah pa teꞌ to rëh a meh teꞌ pa nok a hat.
1 Disse Jesus a seus discípulos: É impossível que não venham tropeços, mas ai daquele por quem vierem!
2 Eꞌ to vih rakah non pa ö nöm se vahan a vös apuh pa koꞌkoneah ko varu eah tahiꞌ, eꞌ he meꞌ e non pa rëh ke o vaman pa siꞌ koaꞌ soneꞌ, keꞌ kuꞌ manih pa taateꞌ hat.”
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Ivëh, ke eöm se matop koman hah a nem tomeꞌ eöm rëh ta meh teꞌ pa nok a hat.
3 Tende cuidado de vós mesmos; se teu irmão pecar, repreende-o; e se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Ke kea pën se keh nok a hat manih pën pa tönim me a poa tëëm koman a pah potan, pareꞌ hah maꞌ pën, ko soe vatamak ka oah pa tönim me a poa tëëm koman a pah potan, a, eën se ihan anoe këh eah a hat peꞌ.”
4 Mesmo se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; tu lhe perdoarás.
5 Ka ma aposol soe ke Apuh pan, “Eën se nok vaꞌpuh o vaman pemöm keꞌ apuh rakah maꞌ.”
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Ke Apuh soe ke raoe pan, “O vaman peöm se keh teꞌ va non manih po voaꞌ naon soneꞌ vëh o voaꞌ mastat, eöm se taꞌ o meoh naon apuh vëh pan, ‘Tatai ah, parën nö, ko pu hah manuh tahiꞌ.’ Eꞌ se suk en pa soe peöm.”
6 Respondeu o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 “Ta pah teꞌ manih peöm, se keh teꞌ me non a teꞌ kikiu to eneen non sih o oeh manuh pa rak, keꞌ to matop non o sipsip. Vasuksuk neꞌ to hah en maꞌ iuun, ke susun peꞌ soe pöꞌ ke poan pan, ‘Vëvëhöꞌ ho poꞌ maꞌ parën ihoꞌ ko ëën.’ Eꞌ hikta se taꞌ non poan pa ihoꞌ ko ëën.
7 Qual de vós, tendo um servo a lavrar ou a apascentar gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: chega-te já, e reclina-te à mesa?
8 Ahik, e susun se soe ke poan pan, ‘Eën se vamatop a taëën peöꞌ, parën voh o voh, ko hak a taëën peöꞌ parën teꞌ maꞌ. Eöꞌ se ëën, paröꞌ kaak vovoh, ko vasuksuk poꞌ nën se ëën ko kaak.’
8 Não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois comerás tu e beberás?
9 Ke susun se pöꞌ soe vavihvih ken pa teꞌ kikiu vëh to vatet a soe peꞌ. Eꞌ me a hik.
9 Porventura agradecerá ao servo, porque este fez o que lhe foi mandado?
10 Ivëh, ke eöm me, eöm se keh nok vahik kurus em pa ma tah ne Sosoenën to soe ka neöm, a, eöm se soe vamanih pan, ‘Emöm o teꞌ kikiu varoe. A ma tah nemöm to nonok nem, eꞌ a kiu akuk ko pemöm. Ivëh, kemöm hikta iu nem a soe vavihvih.’”
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis; fizemos somente o que devíamos fazer.
11 E Ieesuꞌ to suksuk nö non a hanan vëh to nö non Jerusalëm, pareꞌ koe topnin Samëriaꞌ me Galiliꞌ.
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passava pela divisa entre a Samária e a Galiléia.
12 Eꞌ to vovos nö non pa pah vöön, ka havun teꞌ to teꞌ me ne a mët töpaꞌ to nönö nö ne maꞌ, ko sun varo avoeꞌ e ne maꞌ,
12 Ao entrar em certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos, os quais pararam de longe,
13 pare vaoe suntan rakah ee pe Ieesuꞌ pan, “Ieesuꞌ, Apuh, ururuan a möm ah.”
13 e levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Ke Ieesuꞌ ep raoe, pareꞌ soe pan, “Eöm se nö ko vataare këm manuh po teꞌ ësës heꞌ, kee ep pan eöm to voon ko vih em.”
14 Ele, logo que os viu, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, ficaram limpos.
15 Ka paeh va pee ep in a sionineah to vih hah, ko hah en. Pareꞌ pah kë suntan rakah en pa ëhnan e Sosoenën.
15 Um deles, vendo que fora curado, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 Pareꞌ vatokon pa havin mon e Ieesuꞌ, ko soe vavihvih ke poan. A teꞌ pamëh eꞌ a to Samëriaꞌ varoe to hah maꞌ.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Ke Ieesuꞌ ep in a teꞌ pamëh, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to koman noꞌ pan, a havun teꞌ to vih hah. A meh tönim me a tanaꞌ poꞌ harih?
17 Perguntou, pois, Jesus: Não foram limpos os dez? E os nove, onde estão?
18 Ahik pöꞌ ta meh teꞌ to hah maꞌ pa kë a ëhnan e Sosoenën, ha? A pah teꞌ ro va pa meh muhin to tavus vavih, to hah maꞌ pa soe vavihvih me a kë a ëhnan e Sosoenën.”
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eën se sun parën nö, o vaman pën to vavih hah en pën.”
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 Ko Parësiꞌ hi e Ieesuꞌ pan, “O poen poanheh no a Matop Vih pe Sosoenën se nö maꞌ?”
20 Sendo Jesus interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, respondeu-lhes: O reino de Deus não vem com aparência exterior;
21 Eꞌe to hikta onöt ne a soe pan, ‘Ep öm a Matop Vih ivëh, keꞌ ivöh, suk ataeah a Matop Vih pe Sosoenën nöm to teꞌ me e nem.’”
21 nem dirão: Ei-lo aqui! ou: Ei-lo ali! pois o reino de Deus está dentro de vós.
22 Ke Ieesuꞌ soe ke a ma vamomhë peꞌ pan, “Amot no o poen se tavus maꞌ ko kokoman peöm se pah iu rakah e non pa ep a neoꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus po to pöh poen ro. Ivëhkëk, eöm to hikta se ep nem.
22 Então disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 A napan se soe va ka neöm manih pan, ‘Ep öm, eꞌ to teꞌ no maꞌ manuh, me ee se soe pan, eꞌ to teꞌ non manih.’ Ivëhkëk, eöm se sun vakis ko nat nem vatet raoe.
23 Dir-vos-ão: Ei-lo ali! ou: Ei-lo aqui! não vades, nem os sigais;
24 Eöm to nat e nem, o poen no a vakës se vakës maꞌ, o ëman se tavus pa ma ö kurus manih pa akis. Ivëh, ko poen ne eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se nö hah maꞌ, eöꞌ se nö va maꞌ nën, ka ma napan kurus se ep a neoꞌ.
24 pois, assim como o relâmpago, fuzilando em uma extremidade do céu, ilumina até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Ivëhkëk, eöꞌ se teꞌ o kamis o pöh apuh po vamomoaan, ka napan va kuru se heꞌ tonun a neoꞌ me o vavaasis peöꞌ.
25 Mas primeiro é necessário que ele padeça muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 A taateꞌ nee to nok voh pa ö ne Noaꞌ to teꞌ non, eꞌ to teꞌ akuk va kov e non manih pa ö nee se nok vamanih peöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus.
26 Como aconteceu nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do homem.
27 Eꞌe to ënëën ko kaak ne, pare vavaen ne keꞌ antoen rakah po poen ne Noaꞌ to hop en po paröꞌ me ra kën tom sinan peꞌ. Ka unat apuh ip vamët en pa ma napan kurus.
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e os destruiu a todos.
28 Eꞌ se teꞌ va non manih po poen voh pe Löt. A napan to ënëën voh ne ko kakaak ne, ko vonvoen tah ne ko vavoen tah ne manih pa napan, pare kikiu ne a ma rak pee ko ekeok iuun ne.
28 Como também da mesma forma aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Ivëhkëk, e Löt to këh a Södom manih po poen pamëh, ka suraꞌ me o vös vëh o sölpaꞌ to taneꞌ maꞌ manuh akis vamanih pa uhön, ko ip vahik voh en pa napan.
29 mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os destruiu a todos;
30 Keꞌ teꞌ va kov e non manih po poen ne eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se tavus vateeraꞌ hah va maꞌ.
30 assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 Manih po poen pamëh a pah teꞌ se keh tok no maꞌ tonun iuun peꞌ, ka ma tah peꞌ pet no maꞌ koman iuun, a, eꞌ to hikta onöt non a nö pa kon a ma tah peꞌ, ko rusin këh a hat. Keꞌ teꞌ va kov e non manih pa teꞌ to teꞌ no maꞌ pa rak peꞌ, eꞌ to hikta onöt non a up hah a ma tah peꞌ manuh iuun, ko rusin këh a hat.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e, da mesma sorte, o que estiver no campo, não volte para trás.
32 Eöm se koman nem e köövo pe Löt to vatatarih hah voh no na pa vöön Södom, ke Sosoenën ip en peꞌ.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Ta pah teꞌ se keh iu ötöön non o toꞌtoꞌ peꞌ, a, o toꞌtoꞌ peꞌ se ro amot en. Ivëhkëk, a teꞌ se keh koman a non neoꞌ, pareꞌ mët suk a neoꞌ, a, amot a teꞌ pamëh se kon o toꞌtoꞌ tamoaan.
33 Qualquer que procurar preservar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, conservá-la-á.
34 Eöꞌ to soe ka neöm, manih pa popoen pamëh a poa teꞌ to koroh ne pa pah tevan, e Sosoenën se me a paeh këh a meh to koroh non.
34 Digo-vos: Naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e o outro será deixado.
35 A poa köövo se posean ne pa rih o praoaꞌ va pa peret, e Sosoenën se me en pa paeh, ka meh neꞌ se këh en.
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e a outra será deixada.
36 A poa teꞌ se keh teꞌ ne pa rak, e Sosoenën se me a paeh këh a meh se teꞌ non.”
36 {Dois homens estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.}
37 Ko vamomhë peꞌ pënton a soe vaꞌih, pare hi poë pan, “Apuh, a tah vaꞌih se tavus rakah nih?” Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Manih pa ö poanheh no a tah koa to pët non, manih pa ö pamëh no o növan ënëën tah koa to tötönun ne sih nën.”
37 Perguntaram-lhe: Onde, Senhor? E respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.