Lucas 14
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARIB
1 O pöh Poen Apaapo ne Ieesuꞌ to nö pa ëën pa iuun pe susun po Parësiꞌ. Ka napan ut rakah e ne peꞌ.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 A pah teꞌ supsup sionin to teꞌ vatët non manih pe Ieesuꞌ.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Ke Ieesuꞌ hi a ma teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës, me o Parësiꞌ pan, “A taateꞌ kës pea to vaonöt e non pa ö na se vatoꞌ hah a teꞌ koman o Poen Apaapo, keꞌ ahik?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Ivëhkëk, a ma teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës, me o Parësiꞌ to teꞌ vasup e ne. Ke Ieesuꞌ vaket pa teꞌ pamëh, pareꞌ vavih hah poan, ko vanö hah en peꞌ.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Pareꞌ soe ke raoe pan, “Ta pah teꞌ manih peöm se keh teꞌ me non a pah koaꞌ oeteꞌ, keꞌ, a purmakaöꞌ, keꞌ vuꞌ hop pa koveꞌ ruen ruruvun, ka teꞌ pamëh to hikta onöt pöꞌ non a rëh peah vëhöꞌ hah poan po Poen Apaapo, ha?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Ivëhkëk, ee to hikta onöt ne a piun a soe pamëh.
6 A isto nada puderam responder.
7 E Ieesuꞌ to inan a napan to nö maꞌ pa ëën a taëën, ko iu ihoꞌ rakah ne pa ma ö ihoꞌ vamomoaan. Ivëh, keꞌ heꞌ a pah soe vapipinoꞌ manih pee. Eꞌ to soe pan,
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “A pah teꞌ se keh vaoe maꞌ oah pa nö po vaënëën apuh va po vaen, eën se nat nom ihoꞌ manih pa ö ihöꞌ pa nap apaꞌpuh. A teꞌ pamëh tomeꞌ vaoe a meh teꞌ no a ëhnaneah to teꞌ oah e non pa ëhnöömah.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Eꞌ se keh teꞌ va non nën, a, a teꞌ vëh to vaoe a neöm pom se nö maꞌ, pareꞌ soe ka oah pan, ‘Eën se heꞌ a ö ihoꞌ vamomoaan manih pa teꞌ vëh’. Kën se pah poet rakah eom ko nö, parën ihoꞌ e nom maꞌ manuh po vasuksuk rakah.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Ivëh, ka teꞌ se keh vaoe maꞌ oah po to vaënëën, eën se nö, parën ihoꞌ manih pa ö ihoꞌ vasuksuk, a, ka teꞌ vëh to vaoe maꞌ oah se nö maꞌ, pareꞌ soe ka oah pan, ‘Vakamöꞌ peöꞌ, eën se nö maꞌ, parën ihoꞌ pa ö ihoꞌ vamomoaan.’ Eꞌ se nok va nën, kën kon o ëhnan apuh manih pa matëëra napan kurus to ënëën vaꞌpeh me ne oah.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 A, a teꞌ to kë koman hah non a ëhnaneah, e Sosoenën se vöknah rakah en peꞌ. Ivëhkëk, a teꞌ to vöknah koman hah a non, e Sosoenën se kë poan.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Ke Ieesuꞌ soe ke a teꞌ vëh to vaoe maꞌ poan po vaënëën pan. “Eën se keh nok to vaënëën, eën se nat nom vaoe a ma vakamöꞌ pën, kea pën, pömah, me a ta vöön pën varih o momoniꞌ. Suk ataeah, ee se piun ke pën pa taëën nën to vaëën me raoe.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Ahik, eën se keh nok to vaënëën apuh, eën se vaoe a nap arus, me a napan varih no a sioniire to hat, me o teꞌ no a ma moeere to hat, me a nap kekehoꞌ.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 A pap teꞌ poë varih to hikta onöt ne a piun hah a taëën pën. Ivëh, kën se vaoe raoe, suk ataeah, amot ne Sosoenën se piun hah a taëën pën, pa ö no a nap totoopin se sun hah taneꞌ pa mët.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 A pah teꞌ va pee to pënton a soe vëh, pareꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “A teꞌ se keh ënëën non koman a Matop Vih pe Sosoenën, eꞌ se vaeö rakah.”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “A pah teꞌ to kehkeh nok non o vaënëën apuh, ivëh, keꞌ vipuh a ma napan pa nö maꞌ po vaënëën peꞌ.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 O poen vaënëën to öök vatët rakah en, keꞌ vavipuh en pa teꞌ kikiu peꞌ, keꞌ nö ko vaoe maꞌ a napan varih neꞌ to vipuh moaan voh na pa nö maꞌ. Eꞌ to nö, pareꞌ soe vamanih pan, ‘Nö kurus maꞌ öm, a ma taëën to vamatop vahik en.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ivëhkëk, ee papaeh to nö, pare soe pan, eꞌe to hikta onöt ne a nö maꞌ. A pah teꞌ to soe pan, ‘Eöꞌ to voen a rak, köꞌ se nö paröꞌ ep. Eöꞌ to hikta onöt noꞌ a nö nös.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Ka meh teꞌ soe maꞌ pan, ‘Eöꞌ to voen maꞌ a havun purmakaöꞌ marën a nok a kiu, ivëh, köꞌ iu nö noꞌ pa kiu me raoe. Eöꞌ to hikta onöt noꞌ a nö nös.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Ka vakön teꞌ soe maꞌ pan, ‘Kuru vaꞌih eöꞌ to vaen vavoon, ivëh, köꞌ hikta onöt noꞌ a nö nös.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Ka teꞌ kikiu pamëh hah en, pareꞌ soe ke susun peꞌ a ma tah poë varih. Ke tövaneah pa iuun pah heve en, pareꞌ soe ke a teꞌ kikiu peꞌ, ‘Eën se nö vëvëhöꞌ pa ma hanan apaꞌpuh, me o hanan sosoneꞌ va pa vöön vëh, parën me maꞌ a nap arus, me a napan varih no a ma moeere to hat, me o teꞌ kekehoꞌ, me ro teꞌ varih no a ma sioniire to hat, parën me ho maꞌ raoe manih pa iuun peöꞌ.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ka vasuksuk no a teꞌ kikiu pamëh to soe pan, ‘Apuh, eöꞌ to vatet rakah eoꞌ pa soe pën, ivëhkëk, a ma meh ö ihoꞌ to hikta puh avoeꞌ ne.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ka teꞌ apuh soe ke a teꞌ kikiu peꞌ pan, ‘Eën se nö pa ma hanan apaꞌpuh parën suk a sinten a oro koman a rak, parën me ho maꞌ a ma napan. Eöꞌ to iu noꞌ a iuun peöꞌ se puh rakah.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Eöꞌ to soe ka neöm, a ma teꞌ kurus varih moaan voh nöꞌ to vipuh raoe, eꞌe to hikta onöt rakah ne a vaëën me a neoꞌ.’”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 A ma nap peo rakah to nönö vah me ne e Ieesuꞌ, keꞌ tarih, pareꞌ soe ke raoe pan,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Ta pah teꞌ se keh nö maꞌ peöꞌ, ivëhkëk, eꞌ to hikta iu oah rakah a no neoꞌ pa ö neꞌ to iu va e non e tamaneah, sinaneah, köövo peꞌ, koaꞌ peꞌ, kea peꞌ, vameneah, me o toꞌtoꞌ koman peꞌ, a teꞌ pamëh to hikta teꞌ non e vamomhë rakah peöꞌ.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ka teꞌ to hikta koman non a mët vaꞌpeh me a neoꞌ pa kuruse, eꞌ me to hikta onöt non a tavus e vamomhë peöꞌ.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 A paeh va peöm se iu eok non ta pah iuun vakin rakah, eꞌ se ihoꞌ, pareꞌ kokoman vavih këh o voen in a iuun pamëh. Eꞌ to iu nat non pa tovih moniꞌ rakah neꞌ to öt non to onöt non a vahik a iuun.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Eꞌ se keh hikta kokoman vavih momoaan, ko vahoꞌ vahik o simen, pareꞌ hikta onöt non a vahik a iuun. A napan kurus se ep, pare vavovoeak ee pa teꞌ pamëh.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Eꞌe se soe pan, ‘A teꞌ vëh to taneo a iuun vëh, ivëhkëk, eꞌ to hikta onöt non a vahik.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Ka teꞌ sunön se iu vapus me non a meh teꞌ sunön, eꞌ se ihoꞌ voh, pareꞌ kokoman vavih momoaan, pan eꞌ to teꞌ me non po 10,000 teꞌ vëvënsun peꞌ, ka meh teꞌ sunön nö me maꞌ po 20,000 teꞌ vëvënsun peꞌ. Ivëh, keꞌ iu nat momoaan non, pan eꞌ to onöt e non pa vapus me a meh teꞌ sunön peꞌ. Keꞌ ahik?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Eꞌ se keh nat non pan, eꞌ to hikta öt onöt non a nap vapus, ee se teꞌ varo avoeꞌ e ne maꞌ, keꞌ vanö a soe pan, ee se vaato ko vahik o kokoman va pa vapus.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Keꞌ teꞌ va kov e non manih peöm, ta paeh peöm se keh hikta heꞌ tonun a ma tah kurus peꞌ, ko vatet a neoꞌ, eꞌ to hikta onöt non a tavus e vamomhë peöꞌ.”
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 “A sö a tah a pah vih rakah, ivëhkëk, o tetehean pa sö se keh hik këh en peꞌ, ea se nok vahvanih, keꞌ tetehean hah?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 A sö to teꞌ va non nën to hikta onöt non a nok a tah manih peꞌ. Ea se vi rakah ee peꞌ, suk o tetehean to hik këh en peꞌ. A teꞌ to teꞌ me non a tenaneah, eꞌ se pënton.”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.