João 4
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NTLH
1 — ausente —
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 — ausente —
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 — ausente —
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ivëhkëk, a hanan neꞌ to suk to koe ke non manih pa muhin va Samëriaꞌ.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Manih pa koman a muhin va Samëriaꞌ ne Ieesuꞌ to nö, pareꞌ vos en manih pa vöön nee to pokaꞌ ne Sikar. A vöön pamëh to teꞌ vatët non po oeh ne Jekop to heꞌ voh e sunaiꞌeah Jeosëp.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 A tah to matan va non manih pa 12 kirök pa topnin potan ne Ieesuꞌ to me nönö nö, pareꞌ pak ko ihoꞌ en pa sinten a koveꞌ ruen pamëh. Ka koveꞌ ruen pamëh eꞌ a koveꞌ ruen ne Jekop to een voh.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 E Ieesuꞌ teꞌ non nën, ka köövo va Samëriaꞌ nö en maꞌ pa isu a ruen manih pa koveꞌ ruen pamëh. Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eöꞌ to manoe, heꞌ a neoꞌ ah ta ruen köꞌ kaak.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 A tah pamëh to tavus pa ö no ma vamomhë peꞌ to nö vöön pa vavoen taëën.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 E köövo va Samëriaꞌ to soe ke Ieesuꞌ pan, “Eën to vatoksean a neoꞌ pa ö nën to hin a neoꞌ a ruen to kaak. Suk eën a to Jiuꞌ ke eöꞌ a köövo va Samëriaꞌ.” E köövo to soe suk vamanih, a napan va Israël to hikta vamomhë me ne sih a napan va Samëriaꞌ.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Ke Ieesuꞌ piun a soe pe köövo va Samëriaꞌ, pareꞌ soe pan, “Eën nat e nom po heꞌ pe Sosoenën ëh? Eën nat me e nom pa teꞌ vëh to hinhin ruen a nom oah to kaak, ha? Eën se hin eah a ruen keꞌ heꞌ en pën pa ruen va po toꞌtoꞌ tamoaan.”
10 Então Jesus disse:
11 Ke köövo soe ke Ieesuꞌ pan, “Eën se kon taneꞌ maꞌ a ruen va po toꞌtoꞌ tamoaan nih? A koveꞌ ruen vëh to parin a ruruvun, kën hikta teꞌ me nom ta tah nën se kan taneꞌ na a ruen manuh pa koman a koveꞌ ruen pamëh.
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 A tasun pën apuh oah kës e non pa teꞌ tasun pe sipuura Jekop? E Jekop to heꞌ voh en pemöm pa koveꞌ ruen vëh. A koveꞌ ruen vëh nee to kakaak voh ne me ro pus koaꞌ peꞌ, me ra ma tah mamakën pee.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Ke Ieesuꞌ piun a soe pe köövo pamëh, pareꞌ soe pan, “A napan kurus to kakaak taneꞌ ne sih manih pa koveꞌ ruen vaꞌih, ee se haharaꞌ avoeꞌ e ne po manoe.
13 Então Jesus disse:
14 Ivëhkëk, ta pah teꞌ se keh kaak a ruen vëh nöꞌ se heꞌ eah, eꞌ to hikta onöt non a haraꞌ hah o manoe. Ka ruen vëh nöꞌ se heꞌ eah, eꞌ se tavus en a ruen to vuvu non manih pa komaneah. Ka ruen pamëh se puh tamoaan e non manih pa komaneah, ko heꞌ e non peꞌ po toꞌtoꞌ tamoaan.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Ke köövo pamëh soe ke Ieesuꞌ pan, “Sunön, heꞌ a neoꞌ ah a ruen pamëh, köꞌ kakaak noꞌ ko hikta se haraꞌ hah noꞌ o manoe, me eöꞌ hikta se nönö vatëh noꞌ maꞌ pa isisu ruen manih.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Ke Ieesuꞌ soe ke köövo pamëh pan, “Vos ah vöön parën vaoe maꞌ e voe manot pën köm nö maꞌ manih pom.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Ke köövo soe ke Ieesuꞌ pan, “Eöꞌ to hikta teꞌ me noꞌ ta voe.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 A soe pën to teꞌ man e non, suk ataeah, moaan voh nën to me voh nom a tönim voe. Ka teꞌ voe vëh nën to teꞌ me nom kuru, eꞌ to hikta teꞌ non pan eꞌ e voe vamaman pën.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Ke köövo soe pan, “Sunön, kuru eöꞌ to nat eoꞌ pën a teꞌ vanënën soe.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 A kën sipunmöm to tötönun ne sih pa tope vëh, ko vasunön ne e Sosoenën. Ivëhkëk, eöm varih a napan va Israël to sosoe nem sih pan, a ö tötönun pea ivöh Jerusalëm pa vasunön e Sosoenën.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Ke Ieesuꞌ soe ke köövo pamëh pan, “Köövo, vaman a neoꞌ ah. Eꞌ to teꞌ non o pöh poen se tavus amot maꞌ ne eöm hikta antoen nem a tönun pa tope vëh, paröm vasunön e Tamön. Eöm me to hikta antoen nem a nö manuh Jerusalëm pa vasunön eah nën”.
21 Jesus disse:
22 Ke eom varih a napan va Samëriaꞌ, eöm to vasunön nem a teꞌ ne eöm to hikta nat vavih nem eah. Kemöm varih a napan va Israël, emöm to nat e nem peteh nemöm to vasunön nem eah sih. Suk ataeah, emöm a napan va Israël, emöm to onöt e nem pa vamaaka ke ra napan a ö ne Sosoenën se kon taneꞌ hah raoe manih pa taateꞌ hat.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ivëhkëk, kuru no o poen to tavus vahik en. Ka napan varih to kehkeh vasunön ne e Tamön, ee se teꞌ rakah me ne o kikis pa Tuvuh Vasioꞌ, ko vasunön ne poë, pare vavatet ne a soe peꞌ. E Tamön to taum en pa pap teꞌ to teꞌ va ne nën se vasunön ne poë.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 E Sosoenën a Tuvuh, ko teꞌ varih to vasunön ne eah, ee se vasunön rakah eah manih po kikis pa Tuvuh Vasioꞌ, suk ataeah, eꞌ e Sosoenën vamaman.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ke köövo soe en pan, “Eöꞌ to nat e noꞌ pa teꞌ vëh na to popokaꞌ no eah e Mesaëaꞌ, eꞌ e Kristo, eꞌ to nö voh maꞌ ne Sosoenën to vanö maꞌ poan. Ka teꞌ pamëh se vavaasis a ra pa ma moeh tah.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Ke Ieesuꞌ piun a soe pe köövo ko soe pan, “Eöꞌ akuk kuru ivëh e Kristo, a teꞌ ne Sosoenën to vanö voh maꞌ to vavaato me e noꞌ pën”
26 Então Jesus afirmou:
27 A ma vamomhë peꞌ to taneꞌ hah maꞌ vöön, ko toksean rakah ee pö nee to ep in e Ieesuꞌ to vavaato me non e köövo pamëh. Ivëhkëk, ahikta paeh va pee to hi va in e Ieesuꞌ manih pan, “Eën iu nom ataeah?”, keꞌ, “Eën vavaato suk me nom e köövo vëh ataeah?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Ivëh, ke köövo pamëh këh en pa nöh isisu ruen peꞌ to pet non pa koveꞌ ruen, pareꞌ vos en vöön ko soe ke ra napan pan,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Nö kurus maꞌ öm paröm ep pa teꞌ vëh to vavatët vahik rakah en peöꞌ pa ma tah nöꞌ to nonok voh noꞌ sih. Eꞌ pöꞌ e Kristo a teꞌ vëh ne Sosoenën to soe voh pan eꞌ se vanö maꞌ poan, ha?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Ka napan tënan vakomanih, pare këh ee pa vöön pamëh ko nö ee pa ep e Ieesuꞌ.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Manih pa poen pamëh no a ma vamomhë peꞌ to soe ke poë pan, “Tövavaasis, ëën voh ah.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to piun rapoë, pareꞌ soe en, “Eöꞌ to teꞌ me e noꞌ pa taëën nöꞌ se ëën, nöm to hikta nat nem.”
32 Jesus respondeu:
33 Ivëh, ka ma vamomhë peꞌ vaiihi koman e ne pan, “Eꞌ to teꞌ pöꞌ non ta teꞌ to teꞌ ke vu maꞌ poan ta ma taëën?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “A taëën peöꞌ ivëh pan, eöꞌ se nok voh a kiu pa Teꞌ vëh to vanö voh a maꞌ neoꞌ, keꞌ hik vavih voh.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Eöm koman to sosoe nem sih pan, ‘A taanaꞌ sivö to meꞌ avoeꞌ e ne pa tavus maꞌ, ko poen oes a voaꞌ tavus en.’ Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm pan, kuru a voaꞌ to vamatop ee pa oes, ivëh, köm se iniinan vavih voh manih pa koman a rak.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 A ma teꞌ varih to kiu ne pa oes a voaꞌ ee se kon ee po voen pee. Ko voen pa ma teꞌ poë varih, ivaꞌih, ee se rëh o kokoman pa napan, kee kon ee po toꞌtoꞌ tamoaan. Ivëh, ka teꞌ vëh to nep a voaꞌ me a teꞌ vëh to oes, ee pon se vaeö rakah.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 A soe vaꞌih a man, ‘A pah teꞌ to nep a rak, ka meh teꞌ ivëh to oes.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Eöꞌ to vanö a neöm pa oes a voaꞌ varih po tökiu vëh nöm to hikta kiu voh. O upöm teꞌ to vamatop momoaan a ma kupu pa napan, köm suk maꞌ ko vamaaka a napan poë varih a hanan va pa kon o toꞌtoꞌ tamoaan.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 A nap peo va pa vöön va Samëriaꞌ to tënan a soe pe köövo, pare vaman rakah ee pa soe pe Ieesuꞌ. Suk e köövo to soe ke ra napan a ö ne Ieesuꞌ to vavatët vahik en peꞌ pa ma taateꞌ neꞌ to nonok voh non.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 O poen no a napan va Samëriaꞌ to nö maꞌ manih pe Ieesuꞌ, ee to hi poë pan, eꞌ se teꞌ vaꞌpeh me voh raoe pa ma siꞌ poen, ke Ieesuꞌ teꞌ me en pee po pöök poen nën.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 A nap peo rakah to pënton a soe pe Ieesuꞌ, pare vaman poë.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Ee to soe ke köövo pan, “Vamomoaan nemöm to pënton a soe pën, pamöm vaman em pe Ieesuꞌ. Ivëhkëk, varuꞌ vakomanih nemöm to vaman suk emöm koman to pënton em peꞌ. Pamöm nat em peꞌ a teꞌ se kon këh a napan va po oeh vëh pa hat.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 O pöök poen to oah ee, ke Ieesuꞌ këh en pa muhin va Samëriaꞌ, pareꞌ nö en manuh pa muhin va Galiliꞌ.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Manih pa koman a muhin va Galiliꞌ ne Ieesuꞌ to soe voh pan, “A teꞌ vanënën soe to nö, ka tavöön koman peꞌ heꞌ tonun ee peꞌ, pare hikta ta ne poë.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 O poen neꞌ to tavus hah manuh pa muhin va Galiliꞌ, ka napan va pa muhin pamëh vaeö suntan rakah ee peꞌ. Ee to vaeö suk ne poë pa ö nee to ep voh a ma tah vatoksean neꞌ to nonok voh non manuh Jerusalëm po poen apuh va po Pasovaꞌ.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 E Ieesuꞌ to vos en manuh pa vöön va Kenaꞌ a vöön pamëh to teꞌ non koman a muhin va Galiliꞌ. A vöön pamëh neꞌ to rih voh a ruen keꞌ tavus en o voaën, ka pah teꞌ susun pa teꞌ sunön to teꞌ non pa vöön va Kapaneam ne sunaiꞌeah to haraꞌ suntan a hivaꞌ.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 A teꞌ susun pamëh to pënton a soe to soe non pan e Ieesuꞌ to taneꞌ maꞌ pa muhin va Jiutiaꞌ, pareꞌ nönö non maꞌ manih Galiliꞌ. Eꞌ to nö manuh pe Ieesuꞌ, pareꞌ soe ke poan pan, eꞌ se nö maꞌ Kapaneam ko vatoꞌ hah e sunaiꞌeah. Suk ataeah, a siꞌ ö hat keꞌ mët en.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eöm varih se keh hikta ep in ta tah vatoksean me to vëknöm, eöm to hikta onöt nem a vaman.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ka teꞌ susun pa teꞌ sunön soe va in e Ieesuꞌ manih pan, “Sunön, vëvëhöꞌ mah, a siꞌ ö hat ke koaꞌ peöꞌ mët en.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Hah na, e sumuiꞌah se toꞌ hah en.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 A teꞌ susun pa teꞌ sunön to teꞌ avoeꞌ e non hanan ka ma pah teꞌ kikiu peꞌ nö maꞌ, pare akeh poë manih hanan, pare soe ke poë pan, “E koaꞌ pën to toꞌ hah en.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ka teꞌ susun pa teꞌ sunön hi a ma teꞌ kikiu peꞌ pan, “A potan teꞌ rakah non nih ke koaꞌ peöꞌ vih hah?”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Ke tamaneah nat hah en pa tëëm totoopin rakah pamëh ne Ieesuꞌ to soe ke poan pan, “E sumuiꞌah se toꞌ hah en.” Ivëh, ka teꞌ susun pa teꞌ sunön me ra napan kurus varih to teꞌ ne koman iuun, ee kurus to vaman ee pe Ieesuꞌ.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Ivaꞌih a vapöök tah vatoksean neꞌ to nok manih pa ö neꞌ to këh maꞌ a muhin va Jiutiaꞌ, pareꞌ teꞌ non manih pa muhin va Galiliꞌ.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.