João 4
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARC
1 — ausente —
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 — ausente —
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 Ivëhkëk, a hanan neꞌ to suk to koe ke non manih pa muhin va Samëriaꞌ.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Manih pa koman a muhin va Samëriaꞌ ne Ieesuꞌ to nö, pareꞌ vos en manih pa vöön nee to pokaꞌ ne Sikar. A vöön pamëh to teꞌ vatët non po oeh ne Jekop to heꞌ voh e sunaiꞌeah Jeosëp.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 A tah to matan va non manih pa 12 kirök pa topnin potan ne Ieesuꞌ to me nönö nö, pareꞌ pak ko ihoꞌ en pa sinten a koveꞌ ruen pamëh. Ka koveꞌ ruen pamëh eꞌ a koveꞌ ruen ne Jekop to een voh.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 E Ieesuꞌ teꞌ non nën, ka köövo va Samëriaꞌ nö en maꞌ pa isu a ruen manih pa koveꞌ ruen pamëh. Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eöꞌ to manoe, heꞌ a neoꞌ ah ta ruen köꞌ kaak.”
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 A tah pamëh to tavus pa ö no ma vamomhë peꞌ to nö vöön pa vavoen taëën.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 E köövo va Samëriaꞌ to soe ke Ieesuꞌ pan, “Eën to vatoksean a neoꞌ pa ö nën to hin a neoꞌ a ruen to kaak. Suk eën a to Jiuꞌ ke eöꞌ a köövo va Samëriaꞌ.” E köövo to soe suk vamanih, a napan va Israël to hikta vamomhë me ne sih a napan va Samëriaꞌ.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Ke Ieesuꞌ piun a soe pe köövo va Samëriaꞌ, pareꞌ soe pan, “Eën nat e nom po heꞌ pe Sosoenën ëh? Eën nat me e nom pa teꞌ vëh to hinhin ruen a nom oah to kaak, ha? Eën se hin eah a ruen keꞌ heꞌ en pën pa ruen va po toꞌtoꞌ tamoaan.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ke köövo soe ke Ieesuꞌ pan, “Eën se kon taneꞌ maꞌ a ruen va po toꞌtoꞌ tamoaan nih? A koveꞌ ruen vëh to parin a ruruvun, kën hikta teꞌ me nom ta tah nën se kan taneꞌ na a ruen manuh pa koman a koveꞌ ruen pamëh.
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 A tasun pën apuh oah kës e non pa teꞌ tasun pe sipuura Jekop? E Jekop to heꞌ voh en pemöm pa koveꞌ ruen vëh. A koveꞌ ruen vëh nee to kakaak voh ne me ro pus koaꞌ peꞌ, me ra ma tah mamakën pee.”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Ke Ieesuꞌ piun a soe pe köövo pamëh, pareꞌ soe pan, “A napan kurus to kakaak taneꞌ ne sih manih pa koveꞌ ruen vaꞌih, ee se haharaꞌ avoeꞌ e ne po manoe.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 Ivëhkëk, ta pah teꞌ se keh kaak a ruen vëh nöꞌ se heꞌ eah, eꞌ to hikta onöt non a haraꞌ hah o manoe. Ka ruen vëh nöꞌ se heꞌ eah, eꞌ se tavus en a ruen to vuvu non manih pa komaneah. Ka ruen pamëh se puh tamoaan e non manih pa komaneah, ko heꞌ e non peꞌ po toꞌtoꞌ tamoaan.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Ke köövo pamëh soe ke Ieesuꞌ pan, “Sunön, heꞌ a neoꞌ ah a ruen pamëh, köꞌ kakaak noꞌ ko hikta se haraꞌ hah noꞌ o manoe, me eöꞌ hikta se nönö vatëh noꞌ maꞌ pa isisu ruen manih.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Ke Ieesuꞌ soe ke köövo pamëh pan, “Vos ah vöön parën vaoe maꞌ e voe manot pën köm nö maꞌ manih pom.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ke köövo soe ke Ieesuꞌ pan, “Eöꞌ to hikta teꞌ me noꞌ ta voe.”
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 A soe pën to teꞌ man e non, suk ataeah, moaan voh nën to me voh nom a tönim voe. Ka teꞌ voe vëh nën to teꞌ me nom kuru, eꞌ to hikta teꞌ non pan eꞌ e voe vamaman pën.”
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Ke köövo soe pan, “Sunön, kuru eöꞌ to nat eoꞌ pën a teꞌ vanënën soe.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 A kën sipunmöm to tötönun ne sih pa tope vëh, ko vasunön ne e Sosoenën. Ivëhkëk, eöm varih a napan va Israël to sosoe nem sih pan, a ö tötönun pea ivöh Jerusalëm pa vasunön e Sosoenën.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Ke Ieesuꞌ soe ke köövo pamëh pan, “Köövo, vaman a neoꞌ ah. Eꞌ to teꞌ non o pöh poen se tavus amot maꞌ ne eöm hikta antoen nem a tönun pa tope vëh, paröm vasunön e Tamön. Eöm me to hikta antoen nem a nö manuh Jerusalëm pa vasunön eah nën”.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ke eom varih a napan va Samëriaꞌ, eöm to vasunön nem a teꞌ ne eöm to hikta nat vavih nem eah. Kemöm varih a napan va Israël, emöm to nat e nem peteh nemöm to vasunön nem eah sih. Suk ataeah, emöm a napan va Israël, emöm to onöt e nem pa vamaaka ke ra napan a ö ne Sosoenën se kon taneꞌ hah raoe manih pa taateꞌ hat.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ivëhkëk, kuru no o poen to tavus vahik en. Ka napan varih to kehkeh vasunön ne e Tamön, ee se teꞌ rakah me ne o kikis pa Tuvuh Vasioꞌ, ko vasunön ne poë, pare vavatet ne a soe peꞌ. E Tamön to taum en pa pap teꞌ to teꞌ va ne nën se vasunön ne poë.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 E Sosoenën a Tuvuh, ko teꞌ varih to vasunön ne eah, ee se vasunön rakah eah manih po kikis pa Tuvuh Vasioꞌ, suk ataeah, eꞌ e Sosoenën vamaman.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ke köövo soe en pan, “Eöꞌ to nat e noꞌ pa teꞌ vëh na to popokaꞌ no eah e Mesaëaꞌ, eꞌ e Kristo, eꞌ to nö voh maꞌ ne Sosoenën to vanö maꞌ poan. Ka teꞌ pamëh se vavaasis a ra pa ma moeh tah.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Ke Ieesuꞌ piun a soe pe köövo ko soe pan, “Eöꞌ akuk kuru ivëh e Kristo, a teꞌ ne Sosoenën to vanö voh maꞌ to vavaato me e noꞌ pën”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 A ma vamomhë peꞌ to taneꞌ hah maꞌ vöön, ko toksean rakah ee pö nee to ep in e Ieesuꞌ to vavaato me non e köövo pamëh. Ivëhkëk, ahikta paeh va pee to hi va in e Ieesuꞌ manih pan, “Eën iu nom ataeah?”, keꞌ, “Eën vavaato suk me nom e köövo vëh ataeah?”
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Ivëh, ke köövo pamëh këh en pa nöh isisu ruen peꞌ to pet non pa koveꞌ ruen, pareꞌ vos en vöön ko soe ke ra napan pan,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Nö kurus maꞌ öm paröm ep pa teꞌ vëh to vavatët vahik rakah en peöꞌ pa ma tah nöꞌ to nonok voh noꞌ sih. Eꞌ pöꞌ e Kristo a teꞌ vëh ne Sosoenën to soe voh pan eꞌ se vanö maꞌ poan, ha?”
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Ka napan tënan vakomanih, pare këh ee pa vöön pamëh ko nö ee pa ep e Ieesuꞌ.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Manih pa poen pamëh no a ma vamomhë peꞌ to soe ke poë pan, “Tövavaasis, ëën voh ah.”
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to piun rapoë, pareꞌ soe en, “Eöꞌ to teꞌ me e noꞌ pa taëën nöꞌ se ëën, nöm to hikta nat nem.”
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Ivëh, ka ma vamomhë peꞌ vaiihi koman e ne pan, “Eꞌ to teꞌ pöꞌ non ta teꞌ to teꞌ ke vu maꞌ poan ta ma taëën?”
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “A taëën peöꞌ ivëh pan, eöꞌ se nok voh a kiu pa Teꞌ vëh to vanö voh a maꞌ neoꞌ, keꞌ hik vavih voh.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Eöm koman to sosoe nem sih pan, ‘A taanaꞌ sivö to meꞌ avoeꞌ e ne pa tavus maꞌ, ko poen oes a voaꞌ tavus en.’ Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm pan, kuru a voaꞌ to vamatop ee pa oes, ivëh, köm se iniinan vavih voh manih pa koman a rak.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 A ma teꞌ varih to kiu ne pa oes a voaꞌ ee se kon ee po voen pee. Ko voen pa ma teꞌ poë varih, ivaꞌih, ee se rëh o kokoman pa napan, kee kon ee po toꞌtoꞌ tamoaan. Ivëh, ka teꞌ vëh to nep a voaꞌ me a teꞌ vëh to oes, ee pon se vaeö rakah.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 A soe vaꞌih a man, ‘A pah teꞌ to nep a rak, ka meh teꞌ ivëh to oes.’
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Eöꞌ to vanö a neöm pa oes a voaꞌ varih po tökiu vëh nöm to hikta kiu voh. O upöm teꞌ to vamatop momoaan a ma kupu pa napan, köm suk maꞌ ko vamaaka a napan poë varih a hanan va pa kon o toꞌtoꞌ tamoaan.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 A nap peo va pa vöön va Samëriaꞌ to tënan a soe pe köövo, pare vaman rakah ee pa soe pe Ieesuꞌ. Suk e köövo to soe ke ra napan a ö ne Ieesuꞌ to vavatët vahik en peꞌ pa ma taateꞌ neꞌ to nonok voh non.
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 O poen no a napan va Samëriaꞌ to nö maꞌ manih pe Ieesuꞌ, ee to hi poë pan, eꞌ se teꞌ vaꞌpeh me voh raoe pa ma siꞌ poen, ke Ieesuꞌ teꞌ me en pee po pöök poen nën.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 A nap peo rakah to pënton a soe pe Ieesuꞌ, pare vaman poë.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Ee to soe ke köövo pan, “Vamomoaan nemöm to pënton a soe pën, pamöm vaman em pe Ieesuꞌ. Ivëhkëk, varuꞌ vakomanih nemöm to vaman suk emöm koman to pënton em peꞌ. Pamöm nat em peꞌ a teꞌ se kon këh a napan va po oeh vëh pa hat.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 O pöök poen to oah ee, ke Ieesuꞌ këh en pa muhin va Samëriaꞌ, pareꞌ nö en manuh pa muhin va Galiliꞌ.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 Manih pa koman a muhin va Galiliꞌ ne Ieesuꞌ to soe voh pan, “A teꞌ vanënën soe to nö, ka tavöön koman peꞌ heꞌ tonun ee peꞌ, pare hikta ta ne poë.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 O poen neꞌ to tavus hah manuh pa muhin va Galiliꞌ, ka napan va pa muhin pamëh vaeö suntan rakah ee peꞌ. Ee to vaeö suk ne poë pa ö nee to ep voh a ma tah vatoksean neꞌ to nonok voh non manuh Jerusalëm po poen apuh va po Pasovaꞌ.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 E Ieesuꞌ to vos en manuh pa vöön va Kenaꞌ a vöön pamëh to teꞌ non koman a muhin va Galiliꞌ. A vöön pamëh neꞌ to rih voh a ruen keꞌ tavus en o voaën, ka pah teꞌ susun pa teꞌ sunön to teꞌ non pa vöön va Kapaneam ne sunaiꞌeah to haraꞌ suntan a hivaꞌ.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 A teꞌ susun pamëh to pënton a soe to soe non pan e Ieesuꞌ to taneꞌ maꞌ pa muhin va Jiutiaꞌ, pareꞌ nönö non maꞌ manih Galiliꞌ. Eꞌ to nö manuh pe Ieesuꞌ, pareꞌ soe ke poan pan, eꞌ se nö maꞌ Kapaneam ko vatoꞌ hah e sunaiꞌeah. Suk ataeah, a siꞌ ö hat keꞌ mët en.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eöm varih se keh hikta ep in ta tah vatoksean me to vëknöm, eöm to hikta onöt nem a vaman.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Ka teꞌ susun pa teꞌ sunön soe va in e Ieesuꞌ manih pan, “Sunön, vëvëhöꞌ mah, a siꞌ ö hat ke koaꞌ peöꞌ mët en.”
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Hah na, e sumuiꞌah se toꞌ hah en.”
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 A teꞌ susun pa teꞌ sunön to teꞌ avoeꞌ e non hanan ka ma pah teꞌ kikiu peꞌ nö maꞌ, pare akeh poë manih hanan, pare soe ke poë pan, “E koaꞌ pën to toꞌ hah en.”
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Ka teꞌ susun pa teꞌ sunön hi a ma teꞌ kikiu peꞌ pan, “A potan teꞌ rakah non nih ke koaꞌ peöꞌ vih hah?”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Ke tamaneah nat hah en pa tëëm totoopin rakah pamëh ne Ieesuꞌ to soe ke poan pan, “E sumuiꞌah se toꞌ hah en.” Ivëh, ka teꞌ susun pa teꞌ sunön me ra napan kurus varih to teꞌ ne koman iuun, ee kurus to vaman ee pe Ieesuꞌ.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Ivaꞌih a vapöök tah vatoksean neꞌ to nok manih pa ö neꞌ to këh maꞌ a muhin va Jiutiaꞌ, pareꞌ teꞌ non manih pa muhin va Galiliꞌ.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.