João 4

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ivëhkëk, a hanan neꞌ to suk to koe ke non manih pa muhin va Samëriaꞌ.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Manih pa koman a muhin va Samëriaꞌ ne Ieesuꞌ to nö, pareꞌ vos en manih pa vöön nee to pokaꞌ ne Sikar. A vöön pamëh to teꞌ vatët non po oeh ne Jekop to heꞌ voh e sunaiꞌeah Jeosëp.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 A tah to matan va non manih pa 12 kirök pa topnin potan ne Ieesuꞌ to me nönö nö, pareꞌ pak ko ihoꞌ en pa sinten a koveꞌ ruen pamëh. Ka koveꞌ ruen pamëh eꞌ a koveꞌ ruen ne Jekop to een voh.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 E Ieesuꞌ teꞌ non nën, ka köövo va Samëriaꞌ nö en maꞌ pa isu a ruen manih pa koveꞌ ruen pamëh. Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eöꞌ to manoe, heꞌ a neoꞌ ah ta ruen köꞌ kaak.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 A tah pamëh to tavus pa ö no ma vamomhë peꞌ to nö vöön pa vavoen taëën.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 E köövo va Samëriaꞌ to soe ke Ieesuꞌ pan, “Eën to vatoksean a neoꞌ pa ö nën to hin a neoꞌ a ruen to kaak. Suk eën a to Jiuꞌ ke eöꞌ a köövo va Samëriaꞌ.” E köövo to soe suk vamanih, a napan va Israël to hikta vamomhë me ne sih a napan va Samëriaꞌ.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Ke Ieesuꞌ piun a soe pe köövo va Samëriaꞌ, pareꞌ soe pan, “Eën nat e nom po heꞌ pe Sosoenën ëh? Eën nat me e nom pa teꞌ vëh to hinhin ruen a nom oah to kaak, ha? Eën se hin eah a ruen keꞌ heꞌ en pën pa ruen va po toꞌtoꞌ tamoaan.”
10 Jesus respondeu:
11 Ke köövo soe ke Ieesuꞌ pan, “Eën se kon taneꞌ maꞌ a ruen va po toꞌtoꞌ tamoaan nih? A koveꞌ ruen vëh to parin a ruruvun, kën hikta teꞌ me nom ta tah nën se kan taneꞌ na a ruen manuh pa koman a koveꞌ ruen pamëh.
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 A tasun pën apuh oah kës e non pa teꞌ tasun pe sipuura Jekop? E Jekop to heꞌ voh en pemöm pa koveꞌ ruen vëh. A koveꞌ ruen vëh nee to kakaak voh ne me ro pus koaꞌ peꞌ, me ra ma tah mamakën pee.”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Ke Ieesuꞌ piun a soe pe köövo pamëh, pareꞌ soe pan, “A napan kurus to kakaak taneꞌ ne sih manih pa koveꞌ ruen vaꞌih, ee se haharaꞌ avoeꞌ e ne po manoe.
13 Jesus respondeu:
14 Ivëhkëk, ta pah teꞌ se keh kaak a ruen vëh nöꞌ se heꞌ eah, eꞌ to hikta onöt non a haraꞌ hah o manoe. Ka ruen vëh nöꞌ se heꞌ eah, eꞌ se tavus en a ruen to vuvu non manih pa komaneah. Ka ruen pamëh se puh tamoaan e non manih pa komaneah, ko heꞌ e non peꞌ po toꞌtoꞌ tamoaan.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ke köövo pamëh soe ke Ieesuꞌ pan, “Sunön, heꞌ a neoꞌ ah a ruen pamëh, köꞌ kakaak noꞌ ko hikta se haraꞌ hah noꞌ o manoe, me eöꞌ hikta se nönö vatëh noꞌ maꞌ pa isisu ruen manih.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ke Ieesuꞌ soe ke köövo pamëh pan, “Vos ah vöön parën vaoe maꞌ e voe manot pën köm nö maꞌ manih pom.”
16 Jesus disse:
17 Ke köövo soe ke Ieesuꞌ pan, “Eöꞌ to hikta teꞌ me noꞌ ta voe.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 A soe pën to teꞌ man e non, suk ataeah, moaan voh nën to me voh nom a tönim voe. Ka teꞌ voe vëh nën to teꞌ me nom kuru, eꞌ to hikta teꞌ non pan eꞌ e voe vamaman pën.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Ke köövo soe pan, “Sunön, kuru eöꞌ to nat eoꞌ pën a teꞌ vanënën soe.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 A kën sipunmöm to tötönun ne sih pa tope vëh, ko vasunön ne e Sosoenën. Ivëhkëk, eöm varih a napan va Israël to sosoe nem sih pan, a ö tötönun pea ivöh Jerusalëm pa vasunön e Sosoenën.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ke Ieesuꞌ soe ke köövo pamëh pan, “Köövo, vaman a neoꞌ ah. Eꞌ to teꞌ non o pöh poen se tavus amot maꞌ ne eöm hikta antoen nem a tönun pa tope vëh, paröm vasunön e Tamön. Eöm me to hikta antoen nem a nö manuh Jerusalëm pa vasunön eah nën”.
21 Jesus respondeu:
22 Ke eom varih a napan va Samëriaꞌ, eöm to vasunön nem a teꞌ ne eöm to hikta nat vavih nem eah. Kemöm varih a napan va Israël, emöm to nat e nem peteh nemöm to vasunön nem eah sih. Suk ataeah, emöm a napan va Israël, emöm to onöt e nem pa vamaaka ke ra napan a ö ne Sosoenën se kon taneꞌ hah raoe manih pa taateꞌ hat.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ivëhkëk, kuru no o poen to tavus vahik en. Ka napan varih to kehkeh vasunön ne e Tamön, ee se teꞌ rakah me ne o kikis pa Tuvuh Vasioꞌ, ko vasunön ne poë, pare vavatet ne a soe peꞌ. E Tamön to taum en pa pap teꞌ to teꞌ va ne nën se vasunön ne poë.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 E Sosoenën a Tuvuh, ko teꞌ varih to vasunön ne eah, ee se vasunön rakah eah manih po kikis pa Tuvuh Vasioꞌ, suk ataeah, eꞌ e Sosoenën vamaman.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ke köövo soe en pan, “Eöꞌ to nat e noꞌ pa teꞌ vëh na to popokaꞌ no eah e Mesaëaꞌ, eꞌ e Kristo, eꞌ to nö voh maꞌ ne Sosoenën to vanö maꞌ poan. Ka teꞌ pamëh se vavaasis a ra pa ma moeh tah.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ke Ieesuꞌ piun a soe pe köövo ko soe pan, “Eöꞌ akuk kuru ivëh e Kristo, a teꞌ ne Sosoenën to vanö voh maꞌ to vavaato me e noꞌ pën”
26 Então Jesus disse:
27 A ma vamomhë peꞌ to taneꞌ hah maꞌ vöön, ko toksean rakah ee pö nee to ep in e Ieesuꞌ to vavaato me non e köövo pamëh. Ivëhkëk, ahikta paeh va pee to hi va in e Ieesuꞌ manih pan, “Eën iu nom ataeah?”, keꞌ, “Eën vavaato suk me nom e köövo vëh ataeah?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Ivëh, ke köövo pamëh këh en pa nöh isisu ruen peꞌ to pet non pa koveꞌ ruen, pareꞌ vos en vöön ko soe ke ra napan pan,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Nö kurus maꞌ öm paröm ep pa teꞌ vëh to vavatët vahik rakah en peöꞌ pa ma tah nöꞌ to nonok voh noꞌ sih. Eꞌ pöꞌ e Kristo a teꞌ vëh ne Sosoenën to soe voh pan eꞌ se vanö maꞌ poan, ha?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Ka napan tënan vakomanih, pare këh ee pa vöön pamëh ko nö ee pa ep e Ieesuꞌ.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Manih pa poen pamëh no a ma vamomhë peꞌ to soe ke poë pan, “Tövavaasis, ëën voh ah.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to piun rapoë, pareꞌ soe en, “Eöꞌ to teꞌ me e noꞌ pa taëën nöꞌ se ëën, nöm to hikta nat nem.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Ivëh, ka ma vamomhë peꞌ vaiihi koman e ne pan, “Eꞌ to teꞌ pöꞌ non ta teꞌ to teꞌ ke vu maꞌ poan ta ma taëën?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “A taëën peöꞌ ivëh pan, eöꞌ se nok voh a kiu pa Teꞌ vëh to vanö voh a maꞌ neoꞌ, keꞌ hik vavih voh.
34 Jesus lhes declarou:
35 Eöm koman to sosoe nem sih pan, ‘A taanaꞌ sivö to meꞌ avoeꞌ e ne pa tavus maꞌ, ko poen oes a voaꞌ tavus en.’ Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm pan, kuru a voaꞌ to vamatop ee pa oes, ivëh, köm se iniinan vavih voh manih pa koman a rak.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 A ma teꞌ varih to kiu ne pa oes a voaꞌ ee se kon ee po voen pee. Ko voen pa ma teꞌ poë varih, ivaꞌih, ee se rëh o kokoman pa napan, kee kon ee po toꞌtoꞌ tamoaan. Ivëh, ka teꞌ vëh to nep a voaꞌ me a teꞌ vëh to oes, ee pon se vaeö rakah.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 A soe vaꞌih a man, ‘A pah teꞌ to nep a rak, ka meh teꞌ ivëh to oes.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Eöꞌ to vanö a neöm pa oes a voaꞌ varih po tökiu vëh nöm to hikta kiu voh. O upöm teꞌ to vamatop momoaan a ma kupu pa napan, köm suk maꞌ ko vamaaka a napan poë varih a hanan va pa kon o toꞌtoꞌ tamoaan.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 A nap peo va pa vöön va Samëriaꞌ to tënan a soe pe köövo, pare vaman rakah ee pa soe pe Ieesuꞌ. Suk e köövo to soe ke ra napan a ö ne Ieesuꞌ to vavatët vahik en peꞌ pa ma taateꞌ neꞌ to nonok voh non.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 O poen no a napan va Samëriaꞌ to nö maꞌ manih pe Ieesuꞌ, ee to hi poë pan, eꞌ se teꞌ vaꞌpeh me voh raoe pa ma siꞌ poen, ke Ieesuꞌ teꞌ me en pee po pöök poen nën.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 A nap peo rakah to pënton a soe pe Ieesuꞌ, pare vaman poë.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Ee to soe ke köövo pan, “Vamomoaan nemöm to pënton a soe pën, pamöm vaman em pe Ieesuꞌ. Ivëhkëk, varuꞌ vakomanih nemöm to vaman suk emöm koman to pënton em peꞌ. Pamöm nat em peꞌ a teꞌ se kon këh a napan va po oeh vëh pa hat.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 O pöök poen to oah ee, ke Ieesuꞌ këh en pa muhin va Samëriaꞌ, pareꞌ nö en manuh pa muhin va Galiliꞌ.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Manih pa koman a muhin va Galiliꞌ ne Ieesuꞌ to soe voh pan, “A teꞌ vanënën soe to nö, ka tavöön koman peꞌ heꞌ tonun ee peꞌ, pare hikta ta ne poë.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 O poen neꞌ to tavus hah manuh pa muhin va Galiliꞌ, ka napan va pa muhin pamëh vaeö suntan rakah ee peꞌ. Ee to vaeö suk ne poë pa ö nee to ep voh a ma tah vatoksean neꞌ to nonok voh non manuh Jerusalëm po poen apuh va po Pasovaꞌ.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 E Ieesuꞌ to vos en manuh pa vöön va Kenaꞌ a vöön pamëh to teꞌ non koman a muhin va Galiliꞌ. A vöön pamëh neꞌ to rih voh a ruen keꞌ tavus en o voaën, ka pah teꞌ susun pa teꞌ sunön to teꞌ non pa vöön va Kapaneam ne sunaiꞌeah to haraꞌ suntan a hivaꞌ.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 A teꞌ susun pamëh to pënton a soe to soe non pan e Ieesuꞌ to taneꞌ maꞌ pa muhin va Jiutiaꞌ, pareꞌ nönö non maꞌ manih Galiliꞌ. Eꞌ to nö manuh pe Ieesuꞌ, pareꞌ soe ke poan pan, eꞌ se nö maꞌ Kapaneam ko vatoꞌ hah e sunaiꞌeah. Suk ataeah, a siꞌ ö hat keꞌ mët en.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eöm varih se keh hikta ep in ta tah vatoksean me to vëknöm, eöm to hikta onöt nem a vaman.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ka teꞌ susun pa teꞌ sunön soe va in e Ieesuꞌ manih pan, “Sunön, vëvëhöꞌ mah, a siꞌ ö hat ke koaꞌ peöꞌ mët en.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Hah na, e sumuiꞌah se toꞌ hah en.”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 A teꞌ susun pa teꞌ sunön to teꞌ avoeꞌ e non hanan ka ma pah teꞌ kikiu peꞌ nö maꞌ, pare akeh poë manih hanan, pare soe ke poë pan, “E koaꞌ pën to toꞌ hah en.”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Ka teꞌ susun pa teꞌ sunön hi a ma teꞌ kikiu peꞌ pan, “A potan teꞌ rakah non nih ke koaꞌ peöꞌ vih hah?”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Ke tamaneah nat hah en pa tëëm totoopin rakah pamëh ne Ieesuꞌ to soe ke poan pan, “E sumuiꞌah se toꞌ hah en.” Ivëh, ka teꞌ susun pa teꞌ sunön me ra napan kurus varih to teꞌ ne koman iuun, ee kurus to vaman ee pe Ieesuꞌ.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Ivaꞌih a vapöök tah vatoksean neꞌ to nok manih pa ö neꞌ to këh maꞌ a muhin va Jiutiaꞌ, pareꞌ teꞌ non manih pa muhin va Galiliꞌ.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.