João 19

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ke Paëlat taꞌ a nap vëvënsun, kee rëp poë po uris rëprëp teꞌ.
1 Aí Pilatos mandou chicotear Jesus.
2 Vasuksuk in a ö nee to rëp vahik poë, ka nap vëvënsun kon o uris toꞌtoꞌ, pare nok o tah to matan va non manih po uvan, pare vahoꞌ manih pa pasuneah. Pare nok ohop to matan va non manih po ohop rë ereraꞌ pa teꞌ sunön.
2 Depois os soldados fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na cabeça dele, e o vestiram com uma capa vermelha.
3 A ma tëëm peo rakah nee to nönö ne maꞌ manih peꞌ, pare sosoe va ne manih pan, “Potan avih Sunön po Jiuꞌ.” Ee to sosoe vahik va ko ne manih, pare tatapan ee peꞌ.
3 Chegavam perto dele e diziam: — Viva o rei dos judeus! E davam bofetadas nele.
4 E Paëlat to tavus hah en maꞌ, pareꞌ soe ke ra napan pan, “Ep këk öm, eöꞌ to me tavus hah eoꞌ maꞌ peꞌ manih peöm, to vataare a neöm, peöꞌ to hikta taum ta hat manih peꞌ, na se vahoꞌ suk eah po vahutët.
4 Aí Pilatos saiu outra vez e disse para a multidão: — Escutem! Vou trazer o homem aqui para que vocês saibam que não encontro nenhum motivo para condená-lo!
5 Ke Ieesuꞌ tavus taneꞌ hah en maꞌ manuh pa iuun pe Paëlat. Ee to uvan maꞌ poë po uvan nee to nok po uris toꞌtoꞌ, pareꞌ ohop non o ohop rë ereraꞌ. Ke Paëlat soe va maꞌ manih pan, “Ep öm, ivaꞌih a teꞌ pamëh.”
5 Então Jesus saiu com a coroa de espinhos na cabeça e vestido com a capa vermelha. — Vejam! Aqui está o homem! — disse Pilatos.
6 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ utut to ep in e Ieesuꞌ, pare taoa ko soe pan, “Ni öm eah pa kuruse, ni eah öm pa kuruse.” Ke Paëlat soe ken pee pan, “Eöm koman se öt eah, paröm ni eah pa kuruse, peöꞌ to hikta taum ta hat manih peꞌ.”
6 Quando os chefes dos sacerdotes e os guardas do Templo viram Jesus, começaram a gritar: — Crucifica! Crucifica! — Vocês que o levem e o crucifiquem! Eu não encontro nenhum motivo para condenar este homem! — repetiu Pilatos.
7 Ko Jiuꞌ soe ke na e Paëlat pan, “Ea to teꞌ me no a taateꞌ to soe non pan, a teꞌ vëh eꞌ se mët rakah. Suk ataeah, eꞌ to soe voh pan, ‘Eöꞌ E Koaꞌ Pe Sosoenën.’”
7 A multidão respondeu: — Nós temos uma
8 E Paëlat to pënton a napan to soe a soe vaꞌih, ko pah naöp suntan rakah en.
8 Quando Pilatos ouviu isso, ficou com mais medo ainda.
9 E Paëlat to ho hah en manuh pa iuun pa kaman, pareꞌ hi en pe Ieesuꞌ pan, “Eën a teꞌ va pa vöön poanheh?” Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to hikta piun hah poan.
9 Entrou outra vez no palácio e perguntou a Jesus: — De onde você é? Mas Jesus não respondeu nada.
10 Ke Paëlat hi hahah kov en peꞌ pan, “Eën rës rakah e nom pa piun a soe peöꞌ öh? Eën nat poꞌ e nom peöꞌ to teꞌ me e noꞌ po kikis va pa ö nöꞌ se vahah toꞌtoꞌ eoꞌ pën toh, me eöꞌ to onöt e noꞌ pa soe, kee ni ee pën pa kuruse.”
10 Então Pilatos disse: — Você não quer falar comigo? Lembre que eu tenho autoridade tanto para soltá-lo como para mandar crucificá-lo.
11 E Ieesuꞌ to piun a soe peꞌ, pareꞌ soe pan, “E Sosoenën vöh pa vöön va kin se keh hikta heꞌ voh a oah o kikis vaꞌih, eën to hikta onöt nom a vöknah a neoꞌ. Ivëh, ka teꞌ vëh to vahoꞌ voh a neoꞌ manih pa koreomah, a hat pa teꞌ pamëh to apuh oah e non pa teꞌ hat pën.
11 Jesus respondeu:
12 E Paëlat to pënton a soe vaꞌih, pareꞌ punöꞌ vakis rakah en pa ep këh ta hanan neꞌ se amun vah va in e Ieesuꞌ, kee nat ne ip vamët poë. Ivëhkëk, a napan va Israël to tënan a soe vaꞌih, pare taoa suntan rakah ee, pare soe na pan, “Eën se keh vahah toꞌtoꞌ maꞌ a teꞌ vaꞌih, eën to hikta onöt nom a ö sën teꞌ hah nom e vamomhë pe Sisaꞌ. Etereh to koman ne a tavus o teꞌ sunön, ee o teꞌ poë varih ne Sisaꞌ to hat ov e non pee.”
12 Depois disso Pilatos quis soltar Jesus. Mas a multidão gritou: — Se o senhor soltar esse homem, não é amigo do Imperador! Pois quem diz que é rei é inimigo do Imperador!
13 E Paëlat to tënan a soe vaꞌih, pareꞌ me tavus en maꞌ pe Ieesuꞌ, pareꞌ ihoꞌ en pa ö ihihoꞌ pa teꞌ pëpënton vahutët. Manih pa ö pamëh, nee to pokaꞌ ne pan, “a moeh vösvös”, po to po Jiuꞌ o ëhnan pamëh to teꞌ va non manih Gabataꞌ.
13 Quando Pilatos ouviu isso, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado “Calçada de Pedra”. (Em hebraico o nome desse lugar é “Gabatá”.)
14 A tah to matan va non manih pa topnin potan va po Vatönim. O Vatönim eꞌ o poen va pa vamatop a ma tah va po nënkikiu va po Pasovaꞌ, ko poen pamëh, eꞌ o Poen Apaapo. Ke Paëlat soe ke ro Jiuꞌ pan, “Ep öm, eꞌ ivaꞌih a teꞌ sunön peöm.”
14 Era quase meio-dia da véspera da Páscoa . Pilatos disse para a multidão: — Aqui está o rei de vocês!
15 Ka napan taoa, ko pët soe maꞌ pan, “Ip vamët öm eah, ip vamët öm eah! Ni öm eah pa kuruse.”
15 Mas eles gritaram: — Mata! Mata! Crucifica! Então Pilatos perguntou: — Querem que eu crucifique o rei de vocês? Mas os chefes dos sacerdotes responderam: — O nosso único rei é o Imperador!
16 Ke Paëlat heꞌ en pe Ieesuꞌ pan ee se ni poë pa kuruse.
16 Então Pilatos entregou Jesus aos soldados para ser crucificado, e eles o levaram.
17 pare heꞌ poë a kuruse vëh, nee se ni poë, keꞌ teꞌ en. Ee to këh ee pa vöön, pare tavus ee pa tope nee to popokaꞌ ne a ö to matan va non manih po Kahoꞌ In A Teꞌ Mët. Manih po to Hibru nee to pokaꞌ ne pan, a Gölgötaꞌ.
17 Jesus saiu carregando ele mesmo a cruz para o lugar chamado Calvário . (Em hebraico o nome desse lugar é “Gólgota”.)
18 Manih Gölgötaꞌ nee to ni ee pe Ieesuꞌ pa kuruse me ra meh poa teꞌ. E Ieesuꞌ to han non pa teꞌ kuruse peꞌ po topnin, ka meh poa teꞌ to han vakëh ne.
18 Ali os soldados pregaram Jesus na cruz. E crucificaram também outros dois homens, um de cada lado dele. Pilatos mandou escrever um letreiro e colocá-lo na parte de cima da cruz. Nesse letreiro estava escrito em hebraico, latim e grego : “Jesus de Nazaré, Rei dos Judeus”. Muitas pessoas leram o letreiro porque o lugar em que Jesus foi crucificado ficava perto da cidade.
19 E Paëlat me to taꞌ a napan, kee kiun o kiun, pare vahan manih pa pasun a kuruse. O kiun pamëh to soe va non manih pan, “IVAꞌIH E IEESUꞌ VA NASARËT A TEꞌ SUNÖN PO JIUꞌ.”
19 — ausente —
20 A nap peo po Jiuꞌ to ëh o soe vanat pamëh, suk ataeah, a ö vëh ne Ieesuꞌ to han non to hikta teꞌ varo këh non a vöön va Jerusalëm, o soe vanat pamëh nee to kiun voh po kukön to, o Hibru, me o Latin, me o Grik.
20 — ausente —
21 O teꞌ susunön ësës heꞌ to ep a tah vaꞌih, pare pah heve suntan ee, pare soe ke Paëlat pan, “Eën se nat nom kiun vamanih pan, ‘Sunön po Jiuꞌ’. Eën se kiun vamanih pa ö neꞌ to soe vavoh, ‘Eöꞌ a teꞌ Sunön po Jiuꞌ.’”
21 Então os chefes dos sacerdotes disseram a Pilatos: — Não escreva: “Rei dos Judeus”; escreva: “Este homem disse: Eu sou o Rei dos Judeus”.
22 Ke Paëlat piun raoe, pareꞌ soe pan, “A soe nöꞌ to taꞌ, kee kiun eꞌ se pah teꞌ va e non nën.”
22 — O que escrevi escrevi! — respondeu Pilatos.
23 A nap vëvënsun to ihan këh e Ieesuꞌ pa ma ohop peꞌ. Pare ni ee peꞌ pa kuruse, ko ki vakëkëh ee pa ma ohop peꞌ pa taanaꞌ ö. Ka taanaꞌ teꞌ vëvënsun kon vakëkëh ee pa ma ohop peꞌ. Ee to kon me ee po ohop rë peꞌ, o teꞌ vëvënsun to ep va ne manih pan, o ohop pamëh nee to hikta kukurus o rara, pare kun vavaꞌpeh. Ahik, o ohop pamëh nee to nok voh po paeoh o rara.
23 Depois que os soldados crucificaram Jesus, pegaram as roupas dele e dividiram em quatro partes, uma para cada um. Mas a túnica era sem costura, toda tecida numa só peça de alto a baixo.
24 Ee koman to vavasoe e ne, pare soe pan, “Ea se vi a saatuꞌ, para ep këh eteh se kon po ohop pamëh.” Ka tah pamëh to tanok to vapuh en pa soe to kiun non po Puk pe Sosoenën to soe non pan,
24 Por isso os soldados disseram uns aos outros: — Não vamos rasgar a túnica. Vamos tirar a sorte para ver quem fica com ela. Isso aconteceu para que se cumprisse o que as “Repartiram entre si as minhas roupas e fizeram E foi isso o que os soldados fizeram.
25 Manih pa sinten a kuruse ne Ieesuꞌ to han non, ne sinaneah, pen e kea peꞌ, me e Mariaꞌ köövo pe Kliopas, me e Mariaꞌ va Makdalaꞌ to sun ne.
25 Perto da cruz de Jesus estavam a sua mãe, e a irmã dela, e Maria, a esposa de Clopas, e também Maria Madalena.
26 E Ieesuꞌ to ep in e sinaneah pen e vamomhë peꞌ vëh neꞌ to iu suntan non sih, to sun ne nën, ivëh neꞌ to soe suk va maꞌ manih pe sinaneah pan, “Eꞌ i maneom e koaꞌ pën.”
26 Quando Jesus viu a sua mãe e perto dela o discípulo que ele amava, disse a ela:
27 Vasuksuk poꞌ ne Ieesuꞌ to soe ke poꞌ en pe vamomhë peꞌ pamëh pan, “Eꞌ i maneom e sinömah.” Taneo non po poen pamëh no e vamomhë peꞌ pamëh to me en pe sisiꞌ pe Ieesuꞌ pa iuun peꞌ, pareꞌ matop e non peꞌ.
27 Em seguida disse a ele: E esse discípulo levou a mãe de Jesus para morar dali em diante na casa dele.
28 A ma tah kurus to hik ee ke Ieesuꞌ nat en pa ma kiu peꞌ neꞌ to nok to hik en, pareꞌ soe vamanih pan, “Eöꞌ to mët eoꞌ po manoe.” Eꞌ to soe suk a soe vaꞌih marën a vapuh a soe to kiun non po Puk pe Sosoenën.
28 Agora Jesus sabia que tudo estava completado. Então, para que se cumprisse o que dizem as Escrituras Sagradas , disse:
29 Eꞌ to teꞌ non a nöh to pet vatët non nën, no voaën to teꞌ non peꞌ. Ivëh ka nap vëvënsun kon a ta tah pupui nöh, ko vapuhpuh na po voaën, pare vahoꞌ manih po noton in o naon nee to popokaꞌ ne o hisop, ko vahoꞌ na pa rivon e Ieesuꞌ.
29 Havia ali uma vasilha cheia de vinho comum. Molharam no vinho uma esponja, puseram a esponja num bastão de hissopo e a encostaram na boca de Jesus.
30 Ke Ieesuꞌ kaak poꞌ en po voaën pamëh, pareꞌ soe en pan, “Eꞌ to hik en”. Eꞌ to soe vahik vakomanih, ka tuvuh peꞌ hik këh en peꞌ, keꞌ vamösru ko mët en.
30 Quando ele tomou o vinho, disse: Então baixou a cabeça e morreu.
31 Eꞌ o poen vamatop a ma tah va pa taëën va po Poen Apaapo. Ko Poen Apaapo pamëh, eꞌ o poen apuh rakah. Ko Jiuꞌ nö maꞌ pe Paëlat, pare hi poë, teꞌ vaonöt ke raoe kee kökök a ma moeero teꞌ varih to han ne pa kuruse, pan ee se mët vëvëhöꞌ. Ee to kehkeh herep ne raoe këh a ma kuruse. Suk ataeah, eꞌ o Vatönim ipamëh, kee hikta iu ne a ma sioniire se han ne pa kuruse po Poen Apaapo apuh pee.
31 Então os líderes judeus pediram a Pilatos que mandasse quebrar as pernas dos que tinham sido crucificados e mandasse tirá-los das cruzes. Pediram isso porque era sexta-feira e não queriam que, no sábado, os corpos ainda estivessem nas cruzes. E aquele sábado era especialmente santo.
32 A nap vëvënsun to nö maꞌ ko taneo ee pa kökök a ma moeera poa teꞌ varih to han vaꞌpeh me ne e Ieesuꞌ.
32 Os soldados foram e quebraram as pernas do primeiro homem que tinha sido crucificado com Jesus e depois quebraram as pernas do outro.
33 Ivëhkëk, ee to öök manih pe Ieesuꞌ, pare ep ee peꞌ to mët en. Ivëh, nee to hikta kökök suk pa poa moneah.
33 Mas, quando chegaram perto de Jesus, viram que ele já estava morto e não quebraram as suas pernas.
34 Ka pah teꞌ vëvënsun ruk na a apan e Ieesuꞌ po peö, ko eraꞌ me a ruen takoꞌ vëvëhöꞌ rakah ee maꞌ.
34 Porém um dos soldados furou o lado de Jesus com uma lança. No mesmo instante saiu sangue e água.
35 Ka teꞌ to ep voh non pa tah pamëh to hutët en pa tah neꞌ to ep voh, ka tah pamëh neꞌ to ep voh eꞌ a tah a man rakah. Ivëh, ke eöm me se vaman o vahutët pamëh.
35 Quem viu isso contou o que aconteceu para que vocês também creiam. O que ele disse é verdade, e ele sabe que fala a verdade.
36 Ka ma tah poë varih to tanok, ee to vapuh ee pa soe to kiun non po Puk pe Sosoenën to soe non pan,
36 Isso aconteceu para que se cumprisse o que as Escrituras Sagradas dizem: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
37 Me a meh soe to kiun non po Puk pe Sosoenën to soe non pan,
37 E em outro lugar as Escrituras Sagradas dizem: “Eles olharão para aquele a quem atravessaram com a lança.”
38 Vasuksuk poꞌ in a mët pe Ieesuꞌ, ne Jeosëp va pa vöön va Arimatiaꞌ to nö manuh pe Paëlat, pareꞌ hi poan pan, eꞌ se iu non ko heꞌ poan a sionin e Ieesuꞌ. E Jeosëp me voh to vavatet aven voh e non pe Ieesuꞌ. Suk ataeah, eꞌ to nanaöp voh non o te susunön po Jiuꞌ, pareꞌ hikta vataare non o vaman peꞌ. Ke Paëlat soe vaonöt ken peꞌ pa teꞌ a sionin e Ieesuꞌ. Keꞌ nö ko teꞌ en pa sionineah.
38 Depois disso, José, da cidade de Arimateia, pediu licença a Pilatos para levar o corpo de Jesus. (José era seguidor de Jesus, mas em segredo porque tinha medo dos líderes judeus.) Pilatos deu licença, e José foi e retirou o corpo de Jesus.
39 Ke Nikodimus a teꞌ vëh to nö voh pa ep pe Ieesuꞌ pa pah popoen, to nö vaꞌpeh me en pe Jeosëp. Eꞌ to teꞌ maꞌ o vanom avavuh vih rakah, o vanom pamëh nee to kon taneꞌ po hunun in o pöök naon, pare hovën. Ka punis in o vanom pamëh to oah non o 30 kilogram.
39 Nicodemos, aquele que tinha ido falar com Jesus à noite, foi com José, levando uns trinta e cinco quilos de uma mistura de aloés e mirra .
40 Ka poa teꞌ poë varih e Nikodimus pen Jeosëp to teꞌ ee pa sionin e Ieesuꞌ, pare kupkup poë po rara matan vavih rakah. Ko vatëk poë po vanom vamanih pa ö no o Jiuꞌ to nonok va ne sih po teꞌ mët.
40 Os dois homens pegaram o corpo de Jesus e o enrolaram em lençóis nos quais haviam espalhado essa mistura. Era assim que os judeus preparavam os corpos dos mortos para serem sepultados.
41 Eꞌ to teꞌ voh non a rak, pareꞌ teꞌ non a ö vavahoꞌ teꞌ mët no a hikta pah teꞌ to pet avoeꞌ non nën, to teꞌ vatët non pa ö vëh no a nap vëvënsun to ni voh e Ieesuꞌ pa kuruse.
41 No lugar onde Jesus tinha sido crucificado havia um jardim com um túmulo novo onde ninguém ainda tinha sido colocado.
42 Eꞌ to matanpoen en po poen vamatop in a ma tah va po Poen Apaapo. Ivëh, ke Jeosëp pen e Nikodimus kehkeh vahoꞌ vëhöꞌ ne a sionin e Ieesuꞌ pa ö vavahoꞌ teꞌ mët. A ö vavahoꞌ teꞌ mët pamëh to teꞌ vatët non manih pa ö nee to ni e Ieesuꞌ pa kuruse. Ee to teꞌ ee pa sionin e Ieesuꞌ, pare vahoꞌ ee peꞌ nën.
42 Puseram ali o corpo de Jesus porque o túmulo ficava perto e também porque o sábado dos judeus ia começar logo .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.