João 19
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARA
1 Ke Paëlat taꞌ a nap vëvënsun, kee rëp poë po uris rëprëp teꞌ.
1 Então, por isso, Pilatos tomou a Jesus e mandou açoitá-lo.
2 Vasuksuk in a ö nee to rëp vahik poë, ka nap vëvënsun kon o uris toꞌtoꞌ, pare nok o tah to matan va non manih po uvan, pare vahoꞌ manih pa pasuneah. Pare nok ohop to matan va non manih po ohop rë ereraꞌ pa teꞌ sunön.
2 Os soldados, tendo tecido uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e vestiram-no com um manto de púrpura.
3 A ma tëëm peo rakah nee to nönö ne maꞌ manih peꞌ, pare sosoe va ne manih pan, “Potan avih Sunön po Jiuꞌ.” Ee to sosoe vahik va ko ne manih, pare tatapan ee peꞌ.
3 Chegavam-se a ele e diziam: Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 E Paëlat to tavus hah en maꞌ, pareꞌ soe ke ra napan pan, “Ep këk öm, eöꞌ to me tavus hah eoꞌ maꞌ peꞌ manih peöm, to vataare a neöm, peöꞌ to hikta taum ta hat manih peꞌ, na se vahoꞌ suk eah po vahutët.
4 Outra vez saiu Pilatos e lhes disse: Eis que eu vo-lo apresento, para que saibais que eu não acho nele crime algum.
5 Ke Ieesuꞌ tavus taneꞌ hah en maꞌ manuh pa iuun pe Paëlat. Ee to uvan maꞌ poë po uvan nee to nok po uris toꞌtoꞌ, pareꞌ ohop non o ohop rë ereraꞌ. Ke Paëlat soe va maꞌ manih pan, “Ep öm, ivaꞌih a teꞌ pamëh.”
5 Saiu, pois, Jesus trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. Disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ utut to ep in e Ieesuꞌ, pare taoa ko soe pan, “Ni öm eah pa kuruse, ni eah öm pa kuruse.” Ke Paëlat soe ken pee pan, “Eöm koman se öt eah, paröm ni eah pa kuruse, peöꞌ to hikta taum ta hat manih peꞌ.”
6 Ao verem-no, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós outros e crucificai-o; porque eu não acho nele crime algum.
7 Ko Jiuꞌ soe ke na e Paëlat pan, “Ea to teꞌ me no a taateꞌ to soe non pan, a teꞌ vëh eꞌ se mët rakah. Suk ataeah, eꞌ to soe voh pan, ‘Eöꞌ E Koaꞌ Pe Sosoenën.’”
7 Responderam-lhe os judeus: Temos uma lei, e, de conformidade com a lei, ele deve morrer, porque a si mesmo se fez Filho de Deus.
8 E Paëlat to pënton a napan to soe a soe vaꞌih, ko pah naöp suntan rakah en.
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ainda mais atemorizado ficou,
9 E Paëlat to ho hah en manuh pa iuun pa kaman, pareꞌ hi en pe Ieesuꞌ pan, “Eën a teꞌ va pa vöön poanheh?” Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to hikta piun hah poan.
9 e, tornando a entrar no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Ke Paëlat hi hahah kov en peꞌ pan, “Eën rës rakah e nom pa piun a soe peöꞌ öh? Eën nat poꞌ e nom peöꞌ to teꞌ me e noꞌ po kikis va pa ö nöꞌ se vahah toꞌtoꞌ eoꞌ pën toh, me eöꞌ to onöt e noꞌ pa soe, kee ni ee pën pa kuruse.”
10 Então, Pilatos o advertiu: Não me respondes? Não sabes que tenho autoridade para te soltar e autoridade para te crucificar?
11 E Ieesuꞌ to piun a soe peꞌ, pareꞌ soe pan, “E Sosoenën vöh pa vöön va kin se keh hikta heꞌ voh a oah o kikis vaꞌih, eën to hikta onöt nom a vöknah a neoꞌ. Ivëh, ka teꞌ vëh to vahoꞌ voh a neoꞌ manih pa koreomah, a hat pa teꞌ pamëh to apuh oah e non pa teꞌ hat pën.
11 Respondeu Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fosse dada; por isso, quem me entregou a ti maior pecado tem.
12 E Paëlat to pënton a soe vaꞌih, pareꞌ punöꞌ vakis rakah en pa ep këh ta hanan neꞌ se amun vah va in e Ieesuꞌ, kee nat ne ip vamët poë. Ivëhkëk, a napan va Israël to tënan a soe vaꞌih, pare taoa suntan rakah ee, pare soe na pan, “Eën se keh vahah toꞌtoꞌ maꞌ a teꞌ vaꞌih, eën to hikta onöt nom a ö sën teꞌ hah nom e vamomhë pe Sisaꞌ. Etereh to koman ne a tavus o teꞌ sunön, ee o teꞌ poë varih ne Sisaꞌ to hat ov e non pee.”
12 A partir deste momento, Pilatos procurava soltá-lo, mas os judeus clamavam: Se soltas a este, não és amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 E Paëlat to tënan a soe vaꞌih, pareꞌ me tavus en maꞌ pe Ieesuꞌ, pareꞌ ihoꞌ en pa ö ihihoꞌ pa teꞌ pëpënton vahutët. Manih pa ö pamëh, nee to pokaꞌ ne pan, “a moeh vösvös”, po to po Jiuꞌ o ëhnan pamëh to teꞌ va non manih Gabataꞌ.
13 Ouvindo Pilatos estas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, no hebraico Gabatá.
14 A tah to matan va non manih pa topnin potan va po Vatönim. O Vatönim eꞌ o poen va pa vamatop a ma tah va po nënkikiu va po Pasovaꞌ, ko poen pamëh, eꞌ o Poen Apaapo. Ke Paëlat soe ke ro Jiuꞌ pan, “Ep öm, eꞌ ivaꞌih a teꞌ sunön peöm.”
14 E era a parasceve pascal, cerca da hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso rei.
15 Ka napan taoa, ko pët soe maꞌ pan, “Ip vamët öm eah, ip vamët öm eah! Ni öm eah pa kuruse.”
15 Eles, porém, clamavam: Fora! Fora! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? Responderam os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César!
16 Ke Paëlat heꞌ en pe Ieesuꞌ pan ee se ni poë pa kuruse.
16 Então, Pilatos o entregou para ser crucificado.
17 pare heꞌ poë a kuruse vëh, nee se ni poë, keꞌ teꞌ en. Ee to këh ee pa vöön, pare tavus ee pa tope nee to popokaꞌ ne a ö to matan va non manih po Kahoꞌ In A Teꞌ Mët. Manih po to Hibru nee to pokaꞌ ne pan, a Gölgötaꞌ.
17 Tomaram eles, pois, a Jesus; e ele próprio, carregando a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico,
18 Manih Gölgötaꞌ nee to ni ee pe Ieesuꞌ pa kuruse me ra meh poa teꞌ. E Ieesuꞌ to han non pa teꞌ kuruse peꞌ po topnin, ka meh poa teꞌ to han vakëh ne.
18 onde o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 E Paëlat me to taꞌ a napan, kee kiun o kiun, pare vahan manih pa pasun a kuruse. O kiun pamëh to soe va non manih pan, “IVAꞌIH E IEESUꞌ VA NASARËT A TEꞌ SUNÖN PO JIUꞌ.”
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no cimo da cruz; o que estava escrito era: Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus .
20 A nap peo po Jiuꞌ to ëh o soe vanat pamëh, suk ataeah, a ö vëh ne Ieesuꞌ to han non to hikta teꞌ varo këh non a vöön va Jerusalëm, o soe vanat pamëh nee to kiun voh po kukön to, o Hibru, me o Latin, me o Grik.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus fora crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 O teꞌ susunön ësës heꞌ to ep a tah vaꞌih, pare pah heve suntan ee, pare soe ke Paëlat pan, “Eën se nat nom kiun vamanih pan, ‘Sunön po Jiuꞌ’. Eën se kiun vamanih pa ö neꞌ to soe vavoh, ‘Eöꞌ a teꞌ Sunön po Jiuꞌ.’”
21 Os principais sacerdotes diziam a Pilatos: Não escrevas: Rei dos judeus, e sim que ele disse: Sou o rei dos judeus.
22 Ke Paëlat piun raoe, pareꞌ soe pan, “A soe nöꞌ to taꞌ, kee kiun eꞌ se pah teꞌ va e non nën.”
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi escrevi.
23 A nap vëvënsun to ihan këh e Ieesuꞌ pa ma ohop peꞌ. Pare ni ee peꞌ pa kuruse, ko ki vakëkëh ee pa ma ohop peꞌ pa taanaꞌ ö. Ka taanaꞌ teꞌ vëvënsun kon vakëkëh ee pa ma ohop peꞌ. Ee to kon me ee po ohop rë peꞌ, o teꞌ vëvënsun to ep va ne manih pan, o ohop pamëh nee to hikta kukurus o rara, pare kun vavaꞌpeh. Ahik, o ohop pamëh nee to nok voh po paeoh o rara.
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, tomaram-lhe as vestes e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Ee koman to vavasoe e ne, pare soe pan, “Ea se vi a saatuꞌ, para ep këh eteh se kon po ohop pamëh.” Ka tah pamëh to tanok to vapuh en pa soe to kiun non po Puk pe Sosoenën to soe non pan,
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela para ver a quem caberá — para se cumprir a Escritura: Repartiram entre si as minhas vestes e sobre a minha túnica lançaram sortes. Assim, pois, o fizeram os soldados.
25 Manih pa sinten a kuruse ne Ieesuꞌ to han non, ne sinaneah, pen e kea peꞌ, me e Mariaꞌ köövo pe Kliopas, me e Mariaꞌ va Makdalaꞌ to sun ne.
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, e a irmã dela, e Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 E Ieesuꞌ to ep in e sinaneah pen e vamomhë peꞌ vëh neꞌ to iu suntan non sih, to sun ne nën, ivëh neꞌ to soe suk va maꞌ manih pe sinaneah pan, “Eꞌ i maneom e koaꞌ pën.”
26 Vendo Jesus sua mãe e junto a ela o discípulo amado, disse: Mulher, eis aí teu filho.
27 Vasuksuk poꞌ ne Ieesuꞌ to soe ke poꞌ en pe vamomhë peꞌ pamëh pan, “Eꞌ i maneom e sinömah.” Taneo non po poen pamëh no e vamomhë peꞌ pamëh to me en pe sisiꞌ pe Ieesuꞌ pa iuun peꞌ, pareꞌ matop e non peꞌ.
27 Depois, disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 A ma tah kurus to hik ee ke Ieesuꞌ nat en pa ma kiu peꞌ neꞌ to nok to hik en, pareꞌ soe vamanih pan, “Eöꞌ to mët eoꞌ po manoe.” Eꞌ to soe suk a soe vaꞌih marën a vapuh a soe to kiun non po Puk pe Sosoenën.
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para se cumprir a Escritura, disse: Tenho sede!
29 Eꞌ to teꞌ non a nöh to pet vatët non nën, no voaën to teꞌ non peꞌ. Ivëh ka nap vëvënsun kon a ta tah pupui nöh, ko vapuhpuh na po voaën, pare vahoꞌ manih po noton in o naon nee to popokaꞌ ne o hisop, ko vahoꞌ na pa rivon e Ieesuꞌ.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, lha chegaram à boca.
30 Ke Ieesuꞌ kaak poꞌ en po voaën pamëh, pareꞌ soe en pan, “Eꞌ to hik en”. Eꞌ to soe vahik vakomanih, ka tuvuh peꞌ hik këh en peꞌ, keꞌ vamösru ko mët en.
30 Quando, pois, Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado! E, inclinando a cabeça, rendeu o espírito.
31 Eꞌ o poen vamatop a ma tah va pa taëën va po Poen Apaapo. Ko Poen Apaapo pamëh, eꞌ o poen apuh rakah. Ko Jiuꞌ nö maꞌ pe Paëlat, pare hi poë, teꞌ vaonöt ke raoe kee kökök a ma moeero teꞌ varih to han ne pa kuruse, pan ee se mët vëvëhöꞌ. Ee to kehkeh herep ne raoe këh a ma kuruse. Suk ataeah, eꞌ o Vatönim ipamëh, kee hikta iu ne a ma sioniire se han ne pa kuruse po Poen Apaapo apuh pee.
31 Então, os judeus, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação, pois era grande o dia daquele sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.
32 A nap vëvënsun to nö maꞌ ko taneo ee pa kökök a ma moeera poa teꞌ varih to han vaꞌpeh me ne e Ieesuꞌ.
32 Os soldados foram e quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele tinham sido crucificados;
33 Ivëhkëk, ee to öök manih pe Ieesuꞌ, pare ep ee peꞌ to mët en. Ivëh, nee to hikta kökök suk pa poa moneah.
33 chegando-se, porém, a Jesus, como vissem que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Ka pah teꞌ vëvënsun ruk na a apan e Ieesuꞌ po peö, ko eraꞌ me a ruen takoꞌ vëvëhöꞌ rakah ee maꞌ.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Ka teꞌ to ep voh non pa tah pamëh to hutët en pa tah neꞌ to ep voh, ka tah pamëh neꞌ to ep voh eꞌ a tah a man rakah. Ivëh, ke eöm me se vaman o vahutët pamëh.
35 Aquele que isto viu testificou, sendo verdadeiro o seu testemunho; e ele sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 Ka ma tah poë varih to tanok, ee to vapuh ee pa soe to kiun non po Puk pe Sosoenën to soe non pan,
36 E isto aconteceu para se cumprir a Escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Me a meh soe to kiun non po Puk pe Sosoenën to soe non pan,
37 E outra vez diz a Escritura: Eles verão aquele a quem traspassaram.
38 Vasuksuk poꞌ in a mët pe Ieesuꞌ, ne Jeosëp va pa vöön va Arimatiaꞌ to nö manuh pe Paëlat, pareꞌ hi poan pan, eꞌ se iu non ko heꞌ poan a sionin e Ieesuꞌ. E Jeosëp me voh to vavatet aven voh e non pe Ieesuꞌ. Suk ataeah, eꞌ to nanaöp voh non o te susunön po Jiuꞌ, pareꞌ hikta vataare non o vaman peꞌ. Ke Paëlat soe vaonöt ken peꞌ pa teꞌ a sionin e Ieesuꞌ. Keꞌ nö ko teꞌ en pa sionineah.
38 Depois disto, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus, ainda que ocultamente pelo receio que tinha dos judeus, rogou a Pilatos lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. Pilatos lho permitiu. Então, foi José de Arimateia e retirou o corpo de Jesus.
39 Ke Nikodimus a teꞌ vëh to nö voh pa ep pe Ieesuꞌ pa pah popoen, to nö vaꞌpeh me en pe Jeosëp. Eꞌ to teꞌ maꞌ o vanom avavuh vih rakah, o vanom pamëh nee to kon taneꞌ po hunun in o pöök naon, pare hovën. Ka punis in o vanom pamëh to oah non o 30 kilogram.
39 E também Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus à noite, foi, levando cerca de cem libras de um composto de mirra e aloés.
40 Ka poa teꞌ poë varih e Nikodimus pen Jeosëp to teꞌ ee pa sionin e Ieesuꞌ, pare kupkup poë po rara matan vavih rakah. Ko vatëk poë po vanom vamanih pa ö no o Jiuꞌ to nonok va ne sih po teꞌ mët.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os aromas, como é de uso entre os judeus na preparação para o sepulcro.
41 Eꞌ to teꞌ voh non a rak, pareꞌ teꞌ non a ö vavahoꞌ teꞌ mët no a hikta pah teꞌ to pet avoeꞌ non nën, to teꞌ vatët non pa ö vëh no a nap vëvënsun to ni voh e Ieesuꞌ pa kuruse.
41 No lugar onde Jesus fora crucificado, havia um jardim, e neste, um sepulcro novo, no qual ninguém tinha sido ainda posto.
42 Eꞌ to matanpoen en po poen vamatop in a ma tah va po Poen Apaapo. Ivëh, ke Jeosëp pen e Nikodimus kehkeh vahoꞌ vëhöꞌ ne a sionin e Ieesuꞌ pa ö vavahoꞌ teꞌ mët. A ö vavahoꞌ teꞌ mët pamëh to teꞌ vatët non manih pa ö nee to ni e Ieesuꞌ pa kuruse. Ee to teꞌ ee pa sionin e Ieesuꞌ, pare vahoꞌ ee peꞌ nën.
42 Ali, pois, por causa da preparação dos judeus e por estar perto o túmulo, depositaram o corpo de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.