Hebreus 7
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs VC
1 Ivëh ke Mëlkisëtëk, eꞌ a teꞌ sunön va vöön Salëm. Pareꞌ teꞌ non a teꞌ ësës heꞌ pe Sosoenën Kikis Vi. E Abraham to hah taneꞌ maꞌ po vapus pa ö neꞌ to vapus, ko vöknah a ma teꞌ sunön, me a nap vëvënsun pee. Pareꞌ akeh e Mëlkisëtëk manih hanan, ke Mëlkisëtëk tapui en peꞌ.
1 Este Melquisedec, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, que saiu ao encontro de Abraão quando este regressava da derrota dos reis e o abençoou,
2 Ke Abraham ki en pa ma tah, pareꞌ heꞌ en pe Mëlkisëtëk pa ma papaeh va pa ma havun tah neꞌ to ip këh po teꞌ susunön pareꞌ kon maꞌ. A pusun in o ëhnan vëh, e Mëlkisëtëk ivëh, “A teꞌ sunön va pa taateꞌ totoopin.” Suk ataeah, eꞌ a teꞌ sunön va Salëm, ko ëhnan vëh a teꞌ sunön va Salëm to soe non pan, “A teꞌ sunön kamöꞌ.”
2 ao qual Abraão ofereceu o dízimo de todos os seus despojos, é, conforme seu nome indica, primeiramente "rei de justiça" e, depois, rei de Salém, isto é, "rei de paz".
3 Ahikta kiun to soe vanat non pan, e Mëlkisëtëk to teꞌ me voh non e tamaneah pen sinaneah, me ahikta ö to soe vanat non o poen neꞌ to koaꞌ voh maꞌ, me o poen neꞌ to mët. Eꞌ me voh ahikta ma sipuneah. Eꞌeꞌ me to teꞌ va e non manih pe Koaꞌ pe Sosoenën, pareꞌ teꞌ non a teꞌ ësës heꞌ va pa ma tamoaan.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, a sua vida não tem começo nem fim; comparável sob todos os pontos ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Eöm se ep a ö no a tasun apuh pe Mëlkisëtëk to teꞌ va non. E Abraham e sipuura to teꞌ vavoh non nën. Eꞌeꞌ to kon voh a ma papaeh va pa ma havun tah neꞌ to kon voh pa ö neꞌ to ip këh voh pa ma teꞌ susunön, pareꞌ heꞌ e Mëlkisëtëk, suk a tasun apuh peꞌ.
4 Considerai, pois, quão grande é aquele a quem até o patriarca Abraão deu o dízimo dos seus mais ricos espólios.
5 A kën sipun e Livaë, varih o teꞌ ësës heꞌ to vatet ne o Vavaasis pe Mosës, pa öt a ma papaeh va pa ma havun tah manih pa ma teꞌ poëëre varih a napan va Israël. Ivëhpëhkëk, eꞌe a ma pus koaꞌ pe Abraham.
5 Os filhos de Levi, revestidos do sacerdócio, na qualidade de filhos de Abraão, têm por missão receber o dízimo legal do povo, isto é, de seus irmãos.
6 E Mëlkisëtëk to hikta teꞌ voh non pan, eꞌ a teꞌ va po vuteꞌ pe Livaë. Ivëhkëk, eꞌ to öt voh en pa ma papaeh va pa ma havun tah manih pe Abraham, pareꞌ tapui en pe Abraham a teꞌ to vaman voh a soe vaman pe Sosoenën.
6 Naquele caso, porém, foi um estrangeiro que recebeu os dízimos de Abraão e abençoou o detentor das promessas.
7 Ea to nat e no pa teꞌ vëh to tapui a meh teꞌ, eꞌ to kikis oah e non pa teꞌ vëh to kon a tapui.
7 Ora, é indiscutível: é o inferior que recebe a. bênção do que é superior.
8 Manih po teꞌ ësës heꞌ eꞌe to ötöt ne a ma papaeh va pa ma havun tah. O teꞌ poë varih to mëtmët voh ee. Ivëhkëk, a teꞌ vëh e Mëlkisëtëk to öt a ma papaeh va pa ma havun tah to teꞌ tamoaan e non vamanih, pa ö no Puk Vapenpen to soe va non.
8 De mais, aqui, os levitas que recebem os dízimos são homens mortais; lá, porém, se trata de alguém do qual é atestado que vive.
9 O vuteꞌ pe Livaë to kokon voh e ne pa ma papaeh va pa ma havun tah. Ivëh, ka antoen e no pa soe vamanih pan, o Livaë to heꞌheꞌ koe voh ne manih pe Abraham, ke Abraham heꞌ pet a ma papaeh va pa ma havun tah pee manuh pe Mëlkisëtëk.
9 Por fim, por assim dizer, também Levi, que recebe os dízimos, pagou-os na pessoa de Abraão,
10 E Abraham to akeh voh e Mëlkisëtëk, e Livaë he meꞌ avoeꞌ voh e non pa koaꞌ maꞌ po poen ne Abraham to heꞌ e Mëlkisëtëk a ma papaeh va pa ma havun tah peꞌ.
10 pois ele já estava em germe no íntimo deste, quando aconteceu o encontro com Melquisedec.
11 Moaan voh a taateꞌ va pa kiu pa teꞌ ësës heꞌ, me o Vavaasis pe Mosës to taneꞌ voh maꞌ manuh pe Mosës, ko öök maꞌ manih po Livaë. Ivëh, no a napan va Israël to vavatet suk hah ne o Vavaasis pe Mosës no teꞌ ësës heꞌ po Livaë to vovoh ne. O teꞌ ësës heꞌ va po vuteꞌ pe Aron se keh teꞌ totoopin voh ne, eꞌ hikta se teꞌ hah non to meoh vu teꞌ ësës heꞌ, se teꞌ va ne manih po vuteꞌ pe Mëlkisëtëk.
11 Se a perfeição tivesse sido realizada pelo sacerdócio levítico {porque é sobre este que se funda a legislação dada ao povo}, que necessidade havia ainda de que surgisse outro sacerdote segundo a ordem de Melquisedec, e não segundo a ordem de Aarão?
12 O kikis va po Vavaasis pe Mosës to taneꞌ maꞌ manih pa taateꞌ va pa kiu po teꞌ ësës heꞌ. Ko meoh vuteꞌ se keh kon a kiu pa teꞌ ësës heꞌ, a kiu pa teꞌ ësës heꞌ pamëh nee to vavatet moaan ne, se panih en. Ivëh, ko kikis va po Vavaasis pe Mosës se panih me en.
12 Pois, transferido o sacerdócio, forçoso é que se faça também a mudança da lei.
13 Ivëh, ke Ieesuꞌ e Sunön pea no a soe pe Sosoenën manih po Puk Vapenpen to vanënën suk voh non poan pan, eꞌ a teꞌ va po meoh vuteꞌ ke. O vuteꞌ pamëh to hikta öt voh ne a taateꞌ va pa kiu pa teꞌ ësës heꞌ.
13 De fato, aquele ao qual se aplicam estas palavras é de outra tribo, da qual ninguém foi encarregado do serviço do altar.
14 E Sunön pea e Ieesuꞌ eꞌ a teꞌ va po vuteꞌ pe Judaꞌ. Ivëh, ke Mosës hikta soe voh ta pah soe manih po vuteꞌ poë varih se kon a kiu pa teꞌ ësës heꞌ.
14 E é notório que nosso Senhor nasceu da tribo de Judá, tribo à qual Moisés nada encarregou ao falar do sacerdócio.
15 Ivëh, ka nat vamaaka ee, pa meh teꞌ ësës heꞌ voon e Ieesuꞌ to tavus en. Eꞌ to vatoe va e non manih pe Mëlkisëtëk.
15 Isto se torna ainda mais evidente se se tem em conta que este outro sacerdote, que surge à semelhança de Melquisedec,
16 Eꞌ to hikta tavus teꞌ ësës heꞌ vavoh manih pa ö neꞌ to tavus taneꞌ maꞌ po vuteꞌ po teꞌ ësës heꞌ. Ahik. Eꞌ to tavus voh a teꞌ ësës heꞌ manih po kikis va po toꞌtoꞌ tamoaan.
16 foi constituído não por prescrição de uma lei humana, mas pela sua imortalidade.
17 Manih pa ö no Puk Vapenpen to soe va non,
17 Porque está escrito: Tu és sacerdote eternamente, segundo a ordem de Melquisedec.
18 Ivëh, ka taateꞌ moaan va pa kiu pa teꞌ ësës heꞌ na se vahik eah, suk ataeah a taateꞌ pamëh to hikta teꞌ kikis onöt non pa vaꞌaus a napan, kee teꞌ totoopin ne pa matan e Sosoenën.
18 Com isso, está abolida a antiga legislação, por causa de sua ineficácia e inutilidade.
19 Peꞌ a taateꞌ kiu pa teꞌ ësës heꞌ po Livaë to hikta onöt voh non a vatotoopin a ma hat pa napan. Ivëhkëk, a kiu pa teꞌ ësës heꞌ vëh e Ieesuꞌ to vih oah e non pa taateꞌ va pa kiu pa teꞌ ësës heꞌ. A meh kiu pa teꞌ ësës heꞌ vëh e Ieesuꞌ, ivëh, eꞌ to vatvus a taateꞌ anoeh, ka huk vatët ee manuh pe Sosoenën.
19 Pois a lei nada levou à perfeição. Apenas foi portadora de uma esperança melhor que nos leva a Deus.
20 E Sosoenën to soe voh a soe kikis, pa ö neꞌ to vateꞌ e Ieesuꞌ pa kiu va pa teꞌ ësës heꞌ. Moaan voh a hikta soe kikis no Livaë to vateꞌ voh manih pa kiu pa teꞌ ësës heꞌ.
20 E isso não foi feito sem juramento. Os outros sacerdotes foram instituídos sem juramento.
21 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to tavus a teꞌ ësës heꞌ pa soe kikis ne Sosoenën to soe vamanih peꞌ pan,
21 Para ele, ao contrário, interveio o juramento daquele que disse: Jurou o Senhor e não se arrependerá: tu és sacerdote eternamente.
22 Ivëh, ke Ieesuꞌ vapuh en po vatompoan voon topnin e Sosoenën me a napan peꞌ. O vatompoan pamëh to teꞌ vih oah e non po teꞌ vatompoan vamoaan, suk eꞌe to hikta vavatet voh ne.
22 E esta aliança da qual Jesus é o Senhor, é-lhe muito superior.
23 A napan to tatavus teꞌ ësës heꞌ voh ne, pare mëtmët këh e ne pa kiu pamëh. Pare hikta onöt ne a nok varë a kiu pee.
23 Além disso, os primeiros sacerdotes deviam suceder-se em grande número, porquanto a morte não permitia que permanecessem sempre.
24 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to teꞌ tamoaan e non, ka kiu peꞌ hikta se panih non, vamanih po Livaë, o teꞌ ësës heꞌ. Ivëh, keꞌ hikta se heꞌ non ta meh teꞌ.
24 Este, porque vive para sempre, possui um sacerdócio eterno.
25 Ivëh, ke Ieesuꞌ onöt e non pa nok a kiu pa teꞌ ësës heꞌ pa vaꞌaus tamoaan a ra, a napan varih to hinhin koe ne e Sosoenën manih pe Ieesuꞌ. Suk ataeah, eꞌ to teꞌ tamoaan me e non pe Sosoenën, pareꞌ hinhin ke non pea.
25 É por isso que lhe é possível levar a termo a salvação daqueles que por ele vão a Deus, porque vive sempre para interceder em seu favor.
26 Ivëh, ke Ieesuꞌ, eꞌ a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ, pareꞌ onöt e non pa vaꞌaus a ra. Suk eꞌ a vivihan no a hikta pah hat to teꞌ non manih peꞌ. Eꞌ a vivihan no a taateꞌ peꞌ to teꞌ ke e non pea a nap nonok hat, ka ëhnaneah to teꞌ oah e non pa ma moeh tah kurus varu pa vöön va kin.
26 Tal é, com efeito, o Pontífice que nos convinha: santo, inocente, imaculado, separado dos pecadores e elevado além dos céus,
27 Eꞌ to hikta teꞌ va non po upöm Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ, eꞌ to hikta iu non a taateꞌ va pa heꞌ me a ës ke na e Sosoenën o vönaꞌ pa ma poen kurus, pa vahik a ma hat pa napan, me eꞌ koman. Eꞌ to heꞌ vavoh in manih po heꞌ manuh pe Sosoenën.
27 que não tem necessidade, como os outros sumos sacerdotes, de oferecer todos os dias sacrifícios, primeiro pelos pecados próprios, depois pelos do povo; pois isto o fez de uma só vez para sempre, oferecendo-se a si mesmo.
28 O Vavaasis pe Mosës to sosoe voh non pan, o Livaë se vateꞌ a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ pa nok a kiu pamëh. Ivëhkëk, a kiu pee to hikta kikis onöt non a vahik a ma hat pa napan. Ivëh, ke Sosoenën soe voh a soe kikis se tavus amot maꞌ manih pa taateꞌ va pa vateꞌ e Koaꞌ peꞌ Ieesuꞌ. E koaꞌ pamëh no kikis peꞌ to onöt e non pa vahik a ma hat pa napan. Eꞌ a vivihan, pareꞌ teꞌ tamoaan e non.
28 Enquanto a lei elevava ao sacerdócio homens sujeitos às fraquezas, o juramento, que sucedeu à lei, constitui o Filho, que é eternamente perfeito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.