Hebreus 7
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARIB
1 Ivëh ke Mëlkisëtëk, eꞌ a teꞌ sunön va vöön Salëm. Pareꞌ teꞌ non a teꞌ ësës heꞌ pe Sosoenën Kikis Vi. E Abraham to hah taneꞌ maꞌ po vapus pa ö neꞌ to vapus, ko vöknah a ma teꞌ sunön, me a nap vëvënsun pee. Pareꞌ akeh e Mëlkisëtëk manih hanan, ke Mëlkisëtëk tapui en peꞌ.
1 Porque este Melquisedeque, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, que saiu ao encontro de Abraão quando este regressava da matança dos reis, e o abençoou,
2 Ke Abraham ki en pa ma tah, pareꞌ heꞌ en pe Mëlkisëtëk pa ma papaeh va pa ma havun tah neꞌ to ip këh po teꞌ susunön pareꞌ kon maꞌ. A pusun in o ëhnan vëh, e Mëlkisëtëk ivëh, “A teꞌ sunön va pa taateꞌ totoopin.” Suk ataeah, eꞌ a teꞌ sunön va Salëm, ko ëhnan vëh a teꞌ sunön va Salëm to soe non pan, “A teꞌ sunön kamöꞌ.”
2 a quem também Abraão separou o dízimo de tudo {sendo primeiramente, por interpretação do seu nome, rei de justiça, e depois também rei de Salém, que é rei de paz;
3 Ahikta kiun to soe vanat non pan, e Mëlkisëtëk to teꞌ me voh non e tamaneah pen sinaneah, me ahikta ö to soe vanat non o poen neꞌ to koaꞌ voh maꞌ, me o poen neꞌ to mët. Eꞌ me voh ahikta ma sipuneah. Eꞌeꞌ me to teꞌ va e non manih pe Koaꞌ pe Sosoenën, pareꞌ teꞌ non a teꞌ ësës heꞌ va pa ma tamoaan.
3 sem pai, sem mãe, sem genealogia, não tendo princípio de dias nem fim de vida, mas feito semelhante ao Filho de Deus}, permanece sacerdote para sempre.
4 Eöm se ep a ö no a tasun apuh pe Mëlkisëtëk to teꞌ va non. E Abraham e sipuura to teꞌ vavoh non nën. Eꞌeꞌ to kon voh a ma papaeh va pa ma havun tah neꞌ to kon voh pa ö neꞌ to ip këh voh pa ma teꞌ susunön, pareꞌ heꞌ e Mëlkisëtëk, suk a tasun apuh peꞌ.
4 Considerai, pois, quão grande era este, a quem até o patriarca Abraão deu o dízimo dentre os melhores despojos.
5 A kën sipun e Livaë, varih o teꞌ ësës heꞌ to vatet ne o Vavaasis pe Mosës, pa öt a ma papaeh va pa ma havun tah manih pa ma teꞌ poëëre varih a napan va Israël. Ivëhpëhkëk, eꞌe a ma pus koaꞌ pe Abraham.
5 E os que dentre os filhos de Levi recebem o sacerdócio têm ordem, segundo a lei, de tomar os dízimos do povo, isto é, de seus irmãos, ainda que estes também tenham saído dos lombos de Abraão;
6 E Mëlkisëtëk to hikta teꞌ voh non pan, eꞌ a teꞌ va po vuteꞌ pe Livaë. Ivëhkëk, eꞌ to öt voh en pa ma papaeh va pa ma havun tah manih pe Abraham, pareꞌ tapui en pe Abraham a teꞌ to vaman voh a soe vaman pe Sosoenën.
6 mas aquele cuja genealogia não é contada entre eles, tomou dízimos de Abraão, e abençoou ao que tinha as promessas.
7 Ea to nat e no pa teꞌ vëh to tapui a meh teꞌ, eꞌ to kikis oah e non pa teꞌ vëh to kon a tapui.
7 Ora, sem contradição alguma, o menor é abençoado pelo maior.
8 Manih po teꞌ ësës heꞌ eꞌe to ötöt ne a ma papaeh va pa ma havun tah. O teꞌ poë varih to mëtmët voh ee. Ivëhkëk, a teꞌ vëh e Mëlkisëtëk to öt a ma papaeh va pa ma havun tah to teꞌ tamoaan e non vamanih, pa ö no Puk Vapenpen to soe va non.
8 E aqui certamente recebem dízimos homens que morrem; ali, porém, os recebe aquele de quem se testifica que vive.
9 O vuteꞌ pe Livaë to kokon voh e ne pa ma papaeh va pa ma havun tah. Ivëh, ka antoen e no pa soe vamanih pan, o Livaë to heꞌheꞌ koe voh ne manih pe Abraham, ke Abraham heꞌ pet a ma papaeh va pa ma havun tah pee manuh pe Mëlkisëtëk.
9 E, por assim dizer, por meio de Abraão, até Levi, que recebe dízimos, pagou dízimos,
10 E Abraham to akeh voh e Mëlkisëtëk, e Livaë he meꞌ avoeꞌ voh e non pa koaꞌ maꞌ po poen ne Abraham to heꞌ e Mëlkisëtëk a ma papaeh va pa ma havun tah peꞌ.
10 porquanto ele estava ainda nos lombos de seu pai quando Melquisedeque saiu ao encontro deste.
11 Moaan voh a taateꞌ va pa kiu pa teꞌ ësës heꞌ, me o Vavaasis pe Mosës to taneꞌ voh maꞌ manuh pe Mosës, ko öök maꞌ manih po Livaë. Ivëh, no a napan va Israël to vavatet suk hah ne o Vavaasis pe Mosës no teꞌ ësës heꞌ po Livaë to vovoh ne. O teꞌ ësës heꞌ va po vuteꞌ pe Aron se keh teꞌ totoopin voh ne, eꞌ hikta se teꞌ hah non to meoh vu teꞌ ësës heꞌ, se teꞌ va ne manih po vuteꞌ pe Mëlkisëtëk.
11 De sorte que, se a perfeição fosse pelo sacerdócio levítico {pois sob este o povo recebeu a lei}, que necessidade havia ainda de que outro sacerdote se levantasse, segundo a ordem de Melquisedeque, e que não fosse contado segundo a ordem de Arão?
12 O kikis va po Vavaasis pe Mosës to taneꞌ maꞌ manih pa taateꞌ va pa kiu po teꞌ ësës heꞌ. Ko meoh vuteꞌ se keh kon a kiu pa teꞌ ësës heꞌ, a kiu pa teꞌ ësës heꞌ pamëh nee to vavatet moaan ne, se panih en. Ivëh, ko kikis va po Vavaasis pe Mosës se panih me en.
12 Pois, mudando-se o sacerdócio, necessariamente se faz também mudança da lei.
13 Ivëh, ke Ieesuꞌ e Sunön pea no a soe pe Sosoenën manih po Puk Vapenpen to vanënën suk voh non poan pan, eꞌ a teꞌ va po meoh vuteꞌ ke. O vuteꞌ pamëh to hikta öt voh ne a taateꞌ va pa kiu pa teꞌ ësës heꞌ.
13 Porque aquele, de quem estas coisas se dizem, pertence a outra tribo, da qual ninguém ainda serviu ao altar,
14 E Sunön pea e Ieesuꞌ eꞌ a teꞌ va po vuteꞌ pe Judaꞌ. Ivëh, ke Mosës hikta soe voh ta pah soe manih po vuteꞌ poë varih se kon a kiu pa teꞌ ësës heꞌ.
14 visto ser manifesto que nosso Senhor procedeu de Judá, tribo da qual Moisés nada falou acerca de sacerdotes.
15 Ivëh, ka nat vamaaka ee, pa meh teꞌ ësës heꞌ voon e Ieesuꞌ to tavus en. Eꞌ to vatoe va e non manih pe Mëlkisëtëk.
15 E ainda muito mais manifesto é isto, se à semelhança de Melquisedeque se levanta outro sacerdote,
16 Eꞌ to hikta tavus teꞌ ësës heꞌ vavoh manih pa ö neꞌ to tavus taneꞌ maꞌ po vuteꞌ po teꞌ ësës heꞌ. Ahik. Eꞌ to tavus voh a teꞌ ësës heꞌ manih po kikis va po toꞌtoꞌ tamoaan.
16 que não foi feito conforme a lei de um mandamento carnal, mas segundo o poder duma vida indissolúvel.
17 Manih pa ö no Puk Vapenpen to soe va non,
17 Porque dele assim se testifica: Tu és sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
18 Ivëh, ka taateꞌ moaan va pa kiu pa teꞌ ësës heꞌ na se vahik eah, suk ataeah a taateꞌ pamëh to hikta teꞌ kikis onöt non pa vaꞌaus a napan, kee teꞌ totoopin ne pa matan e Sosoenën.
18 Pois, com efeito, o mandamento anterior é ab-rogado por causa da sua fraqueza e inutilidade
19 Peꞌ a taateꞌ kiu pa teꞌ ësës heꞌ po Livaë to hikta onöt voh non a vatotoopin a ma hat pa napan. Ivëhkëk, a kiu pa teꞌ ësës heꞌ vëh e Ieesuꞌ to vih oah e non pa taateꞌ va pa kiu pa teꞌ ësës heꞌ. A meh kiu pa teꞌ ësës heꞌ vëh e Ieesuꞌ, ivëh, eꞌ to vatvus a taateꞌ anoeh, ka huk vatët ee manuh pe Sosoenën.
19 {pois a lei nenhuma coisa aperfeiçoou}, e desta sorte é introduzida uma melhor esperança, pela qual nos aproximamos de Deus.
20 E Sosoenën to soe voh a soe kikis, pa ö neꞌ to vateꞌ e Ieesuꞌ pa kiu va pa teꞌ ësës heꞌ. Moaan voh a hikta soe kikis no Livaë to vateꞌ voh manih pa kiu pa teꞌ ësës heꞌ.
20 E visto como não foi sem prestar juramento {porque, na verdade, aqueles, sem juramento, foram feitos sacerdotes,
21 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to tavus a teꞌ ësës heꞌ pa soe kikis ne Sosoenën to soe vamanih peꞌ pan,
21 mas este com juramento daquele que lhe disse: Jurou o Senhor, e não se arrependerá: Tu és sacerdote para sempre},
22 Ivëh, ke Ieesuꞌ vapuh en po vatompoan voon topnin e Sosoenën me a napan peꞌ. O vatompoan pamëh to teꞌ vih oah e non po teꞌ vatompoan vamoaan, suk eꞌe to hikta vavatet voh ne.
22 de tanto melhor pacto Jesus foi feito fiador.
23 A napan to tatavus teꞌ ësës heꞌ voh ne, pare mëtmët këh e ne pa kiu pamëh. Pare hikta onöt ne a nok varë a kiu pee.
23 E, na verdade, aqueles foram feitos sacerdotes em grande número, porque pela morte foram impedidos de permanecer,
24 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to teꞌ tamoaan e non, ka kiu peꞌ hikta se panih non, vamanih po Livaë, o teꞌ ësës heꞌ. Ivëh, keꞌ hikta se heꞌ non ta meh teꞌ.
24 mas este, porque permanece para sempre, tem o seu sacerdócio perpétuo.
25 Ivëh, ke Ieesuꞌ onöt e non pa nok a kiu pa teꞌ ësës heꞌ pa vaꞌaus tamoaan a ra, a napan varih to hinhin koe ne e Sosoenën manih pe Ieesuꞌ. Suk ataeah, eꞌ to teꞌ tamoaan me e non pe Sosoenën, pareꞌ hinhin ke non pea.
25 Portanto, pode também salvar perfeitamente os que por ele se chegam a Deus, porquanto vive sempre para interceder por eles.
26 Ivëh, ke Ieesuꞌ, eꞌ a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ, pareꞌ onöt e non pa vaꞌaus a ra. Suk eꞌ a vivihan no a hikta pah hat to teꞌ non manih peꞌ. Eꞌ a vivihan no a taateꞌ peꞌ to teꞌ ke e non pea a nap nonok hat, ka ëhnaneah to teꞌ oah e non pa ma moeh tah kurus varu pa vöön va kin.
26 Porque nos convinha tal sumo sacerdote, santo, inocente, imaculado, separado dos pecadores, e feito mais sublime que os céus;
27 Eꞌ to hikta teꞌ va non po upöm Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ, eꞌ to hikta iu non a taateꞌ va pa heꞌ me a ës ke na e Sosoenën o vönaꞌ pa ma poen kurus, pa vahik a ma hat pa napan, me eꞌ koman. Eꞌ to heꞌ vavoh in manih po heꞌ manuh pe Sosoenën.
27 que não necessita, como os sumos sacerdotes, de oferecer cada dia sacrifícios, primeiramente por seus próprios pecados, e depois pelos do povo; porque isto fez ele, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 O Vavaasis pe Mosës to sosoe voh non pan, o Livaë se vateꞌ a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ pa nok a kiu pamëh. Ivëhkëk, a kiu pee to hikta kikis onöt non a vahik a ma hat pa napan. Ivëh, ke Sosoenën soe voh a soe kikis se tavus amot maꞌ manih pa taateꞌ va pa vateꞌ e Koaꞌ peꞌ Ieesuꞌ. E koaꞌ pamëh no kikis peꞌ to onöt e non pa vahik a ma hat pa napan. Eꞌ a vivihan, pareꞌ teꞌ tamoaan e non.
28 Porque a lei constitui sumos sacerdotes a homens que têm fraquezas, mas a palavra do juramento, que veio depois da lei, constitui ao Filho, para sempre aperfeiçoado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.