Hebreus 7
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT
1 Ivëh ke Mëlkisëtëk, eꞌ a teꞌ sunön va vöön Salëm. Pareꞌ teꞌ non a teꞌ ësës heꞌ pe Sosoenën Kikis Vi. E Abraham to hah taneꞌ maꞌ po vapus pa ö neꞌ to vapus, ko vöknah a ma teꞌ sunön, me a nap vëvënsun pee. Pareꞌ akeh e Mëlkisëtëk manih hanan, ke Mëlkisëtëk tapui en peꞌ.
1 Esse Melquisedeque era rei de Salém e também sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão regressava para casa, depois de derrotar os reis, Melquisedeque foi ao seu encontro e o abençoou.
2 Ke Abraham ki en pa ma tah, pareꞌ heꞌ en pe Mëlkisëtëk pa ma papaeh va pa ma havun tah neꞌ to ip këh po teꞌ susunön pareꞌ kon maꞌ. A pusun in o ëhnan vëh, e Mëlkisëtëk ivëh, “A teꞌ sunön va pa taateꞌ totoopin.” Suk ataeah, eꞌ a teꞌ sunön va Salëm, ko ëhnan vëh a teꞌ sunön va Salëm to soe non pan, “A teꞌ sunön kamöꞌ.”
2 Então Abraão separou a décima parte de tudo e a entregou a Melquisedeque, cujo nome significa “rei da justiça”, enquanto rei de Salém quer dizer “rei da paz”.
3 Ahikta kiun to soe vanat non pan, e Mëlkisëtëk to teꞌ me voh non e tamaneah pen sinaneah, me ahikta ö to soe vanat non o poen neꞌ to koaꞌ voh maꞌ, me o poen neꞌ to mët. Eꞌ me voh ahikta ma sipuneah. Eꞌeꞌ me to teꞌ va e non manih pe Koaꞌ pe Sosoenën, pareꞌ teꞌ non a teꞌ ësës heꞌ va pa ma tamoaan.
3 Não há registro de seu pai nem de sua mãe, nem de nenhum de seus antepassados, nem do começo nem do fim de sua vida. Semelhantemente ao Filho de Deus, ele permanece sacerdote para sempre.
4 Eöm se ep a ö no a tasun apuh pe Mëlkisëtëk to teꞌ va non. E Abraham e sipuura to teꞌ vavoh non nën. Eꞌeꞌ to kon voh a ma papaeh va pa ma havun tah neꞌ to kon voh pa ö neꞌ to ip këh voh pa ma teꞌ susunön, pareꞌ heꞌ e Mëlkisëtëk, suk a tasun apuh peꞌ.
4 Considerem, portanto, a importância de Melquisedeque. Até mesmo Abraão, o patriarca, a reconheceu ao entregar a ele um décimo do que havia conquistado na batalha.
5 A kën sipun e Livaë, varih o teꞌ ësës heꞌ to vatet ne o Vavaasis pe Mosës, pa öt a ma papaeh va pa ma havun tah manih pa ma teꞌ poëëre varih a napan va Israël. Ivëhpëhkëk, eꞌe a ma pus koaꞌ pe Abraham.
5 A lei de Moisés exigia que os sacerdotes, os descendentes de Levi, recebessem o dízimo de seus irmãos israelitas, que também são descendentes de Abraão.
6 E Mëlkisëtëk to hikta teꞌ voh non pan, eꞌ a teꞌ va po vuteꞌ pe Livaë. Ivëhkëk, eꞌ to öt voh en pa ma papaeh va pa ma havun tah manih pe Abraham, pareꞌ tapui en pe Abraham a teꞌ to vaman voh a soe vaman pe Sosoenën.
6 Melquisedeque, porém, que não era descendente de Levi, recebeu o dízimo e, em seguida, abençoou Abraão, que já havia recebido as promessas.
7 Ea to nat e no pa teꞌ vëh to tapui a meh teꞌ, eꞌ to kikis oah e non pa teꞌ vëh to kon a tapui.
7 Sem dúvida, quem tem poder para abençoar é superior a quem é abençoado.
8 Manih po teꞌ ësës heꞌ eꞌe to ötöt ne a ma papaeh va pa ma havun tah. O teꞌ poë varih to mëtmët voh ee. Ivëhkëk, a teꞌ vëh e Mëlkisëtëk to öt a ma papaeh va pa ma havun tah to teꞌ tamoaan e non vamanih, pa ö no Puk Vapenpen to soe va non.
8 Os sacerdotes que recebem os dízimos são homens mortais. A respeito de Melquisedeque, no entanto, é dito que ele continua vivo.
9 O vuteꞌ pe Livaë to kokon voh e ne pa ma papaeh va pa ma havun tah. Ivëh, ka antoen e no pa soe vamanih pan, o Livaë to heꞌheꞌ koe voh ne manih pe Abraham, ke Abraham heꞌ pet a ma papaeh va pa ma havun tah pee manuh pe Mëlkisëtëk.
9 Além disso, pode-se dizer que os levitas, que recebem o dízimo, também o entregaram por meio de Abraão.
10 E Abraham to akeh voh e Mëlkisëtëk, e Livaë he meꞌ avoeꞌ voh e non pa koaꞌ maꞌ po poen ne Abraham to heꞌ e Mëlkisëtëk a ma papaeh va pa ma havun tah peꞌ.
10 Embora Levi ainda não tivesse nascido, a semente da qual ele veio já estava no corpo de Abraão, seu antepassado, quando Melquisedeque se encontrou com ele.
11 Moaan voh a taateꞌ va pa kiu pa teꞌ ësës heꞌ, me o Vavaasis pe Mosës to taneꞌ voh maꞌ manuh pe Mosës, ko öök maꞌ manih po Livaë. Ivëh, no a napan va Israël to vavatet suk hah ne o Vavaasis pe Mosës no teꞌ ësës heꞌ po Livaë to vovoh ne. O teꞌ ësës heꞌ va po vuteꞌ pe Aron se keh teꞌ totoopin voh ne, eꞌ hikta se teꞌ hah non to meoh vu teꞌ ësës heꞌ, se teꞌ va ne manih po vuteꞌ pe Mëlkisëtëk.
11 Portanto, se o sacerdócio de Levi, sob o qual o povo recebeu a lei, pudesse ter alcançado a perfeição, por que seria necessário estabelecer outro sacerdócio, com um sacerdote segundo a ordem de Melquisedeque, em vez da ordem de Arão?
12 O kikis va po Vavaasis pe Mosës to taneꞌ maꞌ manih pa taateꞌ va pa kiu po teꞌ ësës heꞌ. Ko meoh vuteꞌ se keh kon a kiu pa teꞌ ësës heꞌ, a kiu pa teꞌ ësës heꞌ pamëh nee to vavatet moaan ne, se panih en. Ivëh, ko kikis va po Vavaasis pe Mosës se panih me en.
12 E, se o sacerdócio muda, também é preciso que a lei mude.
13 Ivëh, ke Ieesuꞌ e Sunön pea no a soe pe Sosoenën manih po Puk Vapenpen to vanënën suk voh non poan pan, eꞌ a teꞌ va po meoh vuteꞌ ke. O vuteꞌ pamëh to hikta öt voh ne a taateꞌ va pa kiu pa teꞌ ësës heꞌ.
13 Pois o sacerdote ao qual estamos nos referindo pertence a outra tribo, cujos membros nunca serviram no altar como sacerdotes.
14 E Sunön pea e Ieesuꞌ eꞌ a teꞌ va po vuteꞌ pe Judaꞌ. Ivëh, ke Mosës hikta soe voh ta pah soe manih po vuteꞌ poë varih se kon a kiu pa teꞌ ësës heꞌ.
14 De fato, como todos sabem, nosso Senhor veio da tribo de Judá, e Moisés nunca mencionou que dessa tribo viriam sacerdotes.
15 Ivëh, ka nat vamaaka ee, pa meh teꞌ ësës heꞌ voon e Ieesuꞌ to tavus en. Eꞌ to vatoe va e non manih pe Mëlkisëtëk.
15 Essa mudança se torna ainda mais clara com o surgimento de outro sacerdote, semelhante a Melquisedeque,
16 Eꞌ to hikta tavus teꞌ ësës heꞌ vavoh manih pa ö neꞌ to tavus taneꞌ maꞌ po vuteꞌ po teꞌ ësës heꞌ. Ahik. Eꞌ to tavus voh a teꞌ ësës heꞌ manih po kikis va po toꞌtoꞌ tamoaan.
16 o qual se tornou sacerdote não por cumprir leis e exigências humanas, mas pelo poder de uma vida indestrutível.
17 Manih pa ö no Puk Vapenpen to soe va non,
17 Pois a respeito dele foi dito: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque”.
18 Ivëh, ka taateꞌ moaan va pa kiu pa teꞌ ësës heꞌ na se vahik eah, suk ataeah a taateꞌ pamëh to hikta teꞌ kikis onöt non pa vaꞌaus a napan, kee teꞌ totoopin ne pa matan e Sosoenën.
18 Desse modo, o antigo requisito, por ser fraco e inútil, foi cancelado.
19 Peꞌ a taateꞌ kiu pa teꞌ ësës heꞌ po Livaë to hikta onöt voh non a vatotoopin a ma hat pa napan. Ivëhkëk, a kiu pa teꞌ ësës heꞌ vëh e Ieesuꞌ to vih oah e non pa taateꞌ va pa kiu pa teꞌ ësës heꞌ. A meh kiu pa teꞌ ësës heꞌ vëh e Ieesuꞌ, ivëh, eꞌ to vatvus a taateꞌ anoeh, ka huk vatët ee manuh pe Sosoenën.
19 Pois a lei nunca tornou perfeita coisa alguma. Agora, porém, temos certeza de uma esperança superior, pela qual nos aproximamos de Deus.
20 E Sosoenën to soe voh a soe kikis, pa ö neꞌ to vateꞌ e Ieesuꞌ pa kiu va pa teꞌ ësës heꞌ. Moaan voh a hikta soe kikis no Livaë to vateꞌ voh manih pa kiu pa teꞌ ësës heꞌ.
20 Esse novo sistema foi instituído com um juramento solene. Os outros se tornaram sacerdotes sem esse juramento,
21 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to tavus a teꞌ ësës heꞌ pa soe kikis ne Sosoenën to soe vamanih peꞌ pan,
21 mas a respeito dele houve um juramento, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás: ‘Você é sacerdote para sempre’”.
22 Ivëh, ke Ieesuꞌ vapuh en po vatompoan voon topnin e Sosoenën me a napan peꞌ. O vatompoan pamëh to teꞌ vih oah e non po teꞌ vatompoan vamoaan, suk eꞌe to hikta vavatet voh ne.
22 Por causa desse juramento, Jesus é aquele que garante uma aliança superior.
23 A napan to tatavus teꞌ ësës heꞌ voh ne, pare mëtmët këh e ne pa kiu pamëh. Pare hikta onöt ne a nok varë a kiu pee.
23 Além disso, havia muitos sacerdotes, pois a morte os impedia de continuar a desempenhar suas funções.
24 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to teꞌ tamoaan e non, ka kiu peꞌ hikta se panih non, vamanih po Livaë, o teꞌ ësës heꞌ. Ivëh, keꞌ hikta se heꞌ non ta meh teꞌ.
24 Mas, visto que ele vive para sempre, seu sacerdócio é permanente.
25 Ivëh, ke Ieesuꞌ onöt e non pa nok a kiu pa teꞌ ësës heꞌ pa vaꞌaus tamoaan a ra, a napan varih to hinhin koe ne e Sosoenën manih pe Ieesuꞌ. Suk ataeah, eꞌ to teꞌ tamoaan me e non pe Sosoenën, pareꞌ hinhin ke non pea.
25 Portanto, ele é capaz de salvar de uma vez por todas aqueles que se aproximam de Deus por meio dele. Ele vive sempre para interceder em favor deles.
26 Ivëh, ke Ieesuꞌ, eꞌ a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ, pareꞌ onöt e non pa vaꞌaus a ra. Suk eꞌ a vivihan no a hikta pah hat to teꞌ non manih peꞌ. Eꞌ a vivihan no a taateꞌ peꞌ to teꞌ ke e non pea a nap nonok hat, ka ëhnaneah to teꞌ oah e non pa ma moeh tah kurus varu pa vöön va kin.
26 É de um Sumo Sacerdote como ele que necessitamos, pois é santo, irrepreensível, sem nenhuma mancha de pecado, separado dos pecadores e colocado no lugar de mais alta honra no céu.
27 Eꞌ to hikta teꞌ va non po upöm Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ, eꞌ to hikta iu non a taateꞌ va pa heꞌ me a ës ke na e Sosoenën o vönaꞌ pa ma poen kurus, pa vahik a ma hat pa napan, me eꞌ koman. Eꞌ to heꞌ vavoh in manih po heꞌ manuh pe Sosoenën.
27 Ele não precisa oferecer sacrifícios diariamente, ao contrário dos outros sumos sacerdotes, que os ofereciam primeiro por seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele, porém, o fez de uma vez por todas quando ofereceu a si mesmo como sacrifício.
28 O Vavaasis pe Mosës to sosoe voh non pan, o Livaë se vateꞌ a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ pa nok a kiu pamëh. Ivëhkëk, a kiu pee to hikta kikis onöt non a vahik a ma hat pa napan. Ivëh, ke Sosoenën soe voh a soe kikis se tavus amot maꞌ manih pa taateꞌ va pa vateꞌ e Koaꞌ peꞌ Ieesuꞌ. E koaꞌ pamëh no kikis peꞌ to onöt e non pa vahik a ma hat pa napan. Eꞌ a vivihan, pareꞌ teꞌ tamoaan e non.
28 A lei nomeava sacerdotes limitados pela fraqueza humana. Mas, depois da lei, Deus nomeou com juramento seu Filho, que se tornou o Sumo Sacerdote perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.