Hebreus 5
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NTLH
1 Ivëh, ke Sosoenën vateꞌ a ma Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ, to kiu ke ne a napan pa heꞌ a ma heꞌ vaeö pee manuh pe Sosoenën. Me ee to nok a taateꞌ ip vamët o vönaꞌ, ko ës ke na e Sosoenën pa vahik a ma hat pa napan.
1 Cada Grande Sacerdote é escolhido entre os homens e nomeado para servir a Deus em favor do povo, apresentando a Deus ofertas e sacrifícios pelos pecados.
2 A Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ to teꞌ akuk vavoh e non nën, ivëh, keꞌ vavaꞌaus non o teꞌ varih to hikta maaka ne pan, a tah nee to nonok ne, eꞌ a tah hat. Ivëh, keꞌ heꞌ a vaꞌaus tö manih pa napan poë varih, suk eꞌ koman to haraꞌ voh en pa taateꞌ punöꞌ.
2 Como ele próprio tem as suas fraquezas, pode ter paciência com os ignorantes e com os que cometem erros.
3 Ivëh, ko Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ koman, to teꞌ me e ne pa ma teꞌ hat pee, pare ësës e ne na pa ma vönaꞌ koman pee, me pa napan pa vahik a ma hat koman pee, me a ma teꞌ hat pa napan.
3 E, porque ele mesmo é fraco, precisa oferecer sacrifícios não somente pelos pecados do povo, mas também pelos seus próprios pecados.
4 Me a hikta teꞌ ësës heꞌ to vateꞌ koman hah ea vamanih pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ, suk eꞌ to iu kon non a tasun apuh pamëh, Ahik, e Sosoenën varoe to vaoe a teꞌ keꞌ tavus en a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ vamanih, pa ö ne Sosoenën to vateꞌ vavoh in e Aron me o vuteꞌ peꞌ.
4 Ninguém escolhe para si mesmo a honra de ser Grande Sacerdote. É somente pela vontade de Deus que um homem é chamado para ser Grande Sacerdote, como aconteceu com Arão.
5 Eꞌ to teꞌ akuk va kov e non manih pe Kristo to hikta vateꞌ koman hah voh ea, pan eꞌ a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ, suk eꞌ to iu kon non a tasun apuh pamëh. Ahik. Ivëhkëk, e Sosoenën to vateꞌ voh poan, ko vanënën suk poan manih po Puk Vaëhëh pan,
5 Assim também Cristo não tomou para si mesmo a honra de ser Grande Sacerdote; foi Deus quem lhe deu essa honra, pois lhe disse: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
6 Manih pa meh soe, komön o Puk Vaëhëh ne Sosoenën to soe pan,
6 Em outro lugar das Escrituras Sagradas , ele também disse: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
7 E Ieesuꞌ to teꞌ toꞌtoꞌ avoeꞌ voh e non manih po oeh, pareꞌ hinhin vakis rakah voh non, pareꞌ okook non e Sosoenën se vaꞌaus poan keꞌ nat non mët. Suk ataeah, eꞌ to vöknah voh ea, ko vavatet non o iu pe Sosoenën. Ke Sosoenën pënton en peꞌ, pareꞌ vaeh poan keꞌ hikta nanaöp non a mët.
7 Durante a sua vida aqui na terra, Cristo, em voz alta e com lágrimas, fez orações e súplicas a Deus, que o podia salvar da morte. E as suas orações foram atendidas porque ele era dedicado a Deus.
8 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to teꞌ ro voh e non e Koaꞌ pe Sosoenën, eꞌ to kon kamis voh en, ko kamis pamëh, to vavaasis poan pa vatet a taateꞌ pënton soe pe Tamaneah.
8 Embora fosse o Filho de Deus, ele aprendeu, por meio dos seus sofrimentos, a ser obediente.
9 O kamis me a sun hah pe Ieesuꞌ to vapuh vavih poan, keꞌ tavus voh en a teꞌ se kon hah a ra, ka teꞌ vaꞌpeh me no eah po toꞌtoꞌ tamoaan, ea o teꞌ varih to pënton no eah.
9 E, depois de ser aperfeiçoado, ele se tornou a fonte da salvação eterna para todos os que lhe obedecem.
10 Ke Sosoenën soe vatvus voh en peꞌ, pareꞌ soe pan, eꞌ a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ vamanih pa ö ne Mëlkisëtëk, me o vuteꞌ peꞌ to teꞌ vavoh ne.
10 E Deus o nomeou Grande Sacerdote, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
11 Eöꞌ to teꞌ me noꞌ a ma tah peo vihvih to hivaꞌ ne pa vamaaka, nöꞌ se soe ka neöm, suk a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ vëh, e Kristo. Ivëhkëk, eöm to hikta kokon vamaaka ohoꞌ nem, paröm hikta onöt nem a vatet.
11 Temos muito o que dizer a respeito desse assunto; mas, porque vocês custam a entender as coisas, é difícil explicá-las.
12 Eöm to tavus voh em o teꞌ to vavatet nem e Ieesuꞌ. Ivëh, köm se vavaasis pet a ma meh teꞌ a soe pe Sosoenën vëh nöm to pënton voh, ivëhkëk, eöm to hikta nok voh. Ivëh, ka meh teꞌ se vavaasis hah a neöm a pusun o vavaasis vamomoaan va pa soe pe Sosoenën. Eöm se pënton o vavaasis eh to teꞌ va non manih pa teꞌ se ëën en pa taëën eh, ivëhkëk, eöm to rës avoeꞌ e nem vamanih po teꞌ to vamemeꞌ ne.
12 Depois de tanto tempo, vocês já deviam ser mestres, mas ainda precisam de alguém que lhes ensine as primeiras lições dos ensinamentos de Deus. Em vez de alimento sólido, vocês ainda precisam de leite .
13 Ivëh, ko teꞌ to hikta kokon vamaaka ohoꞌ ne o vavaasis eh pamëh, ee to teꞌ va e ne manih po teꞌ to vamemeꞌ ne, pare teꞌ va e ne manih po koaꞌ. Ee to hikta nat ne pa taateꞌ totoopin heh nee se suk, me a taateꞌ hat heh nee se koe.
13 E quem precisa de leite ainda é criança e não tem nenhuma experiência para saber o que está certo ou errado.
14 O vavaasis eh to teꞌ va non manih pa taëën eh. A taëën eh, eꞌ a taëën pa nap apaꞌpuh, nee to vaasis hah rea, pare inan pataeah to teꞌ vih non me a tah hat, ko vatet a tah to teꞌ vih non.
14 Porém a comida dos adultos é sólida, pois eles pela prática sabem a diferença entre o que é bom e o que é mau.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.