Hebreus 3
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT
1 Ivëh, kën kea vivihan peöꞌ, e Sosoenën to vateꞌ a neöm a ma teꞌ koman peꞌ, ke eöm se nö manuh pa vöön peꞌ vöh kin. Eöm se vavatet nem e Ieesuꞌ vëh ne Sosoenën to va nö maꞌ, keꞌ teꞌ non a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ vëh, na to vaman no ko kë no a ëhnaneah.
1 Portanto, irmãos santos que participam do chamado celestial, considerem atentamente a Jesus, que declaramos ser Apóstolo e Sumo Sacerdote.
2 E Ieesuꞌ to vavatet vavih rakah e non po iu pe Sosoenën, vamanih pa ö ne Mosës to nonok vavoh non. E Mosës to nonok voh non a ma tah ne Sosoenën to iu non, pareꞌ matop non a napan va Israël.
2 Pois ele foi fiel àquele que o designou, assim como Moisés serviu fielmente quando lhe foi confiada toda a casa de Deus.
3 A teꞌ to eok a iuun to kon o ëhnan apuh, to apuh oah e non pa iuun neꞌ to eok. Eꞌ to vatoe e non pe Ieesuꞌ to kon voh pa tasun to apuh oah e non pa teꞌ tasun pe Mosës.
3 Jesus, no entanto, é digno de muito mais honra que Moisés, assim como a pessoa que constrói uma casa merece mais elogios que a casa em si.
4 A ma iuun kurus to teꞌ ne, a teꞌ to eok. Ivëhkëk, e Sosoenën to nok voh a ma moeh tah kurus.
4 Pois toda casa tem um construtor, mas Deus é o construtor de todas as coisas.
5 E Mosës to vavatet voh non o iu pe Sosoenën. Pareꞌ vanënën non a ma tah ne Sosoenën to sosoe non, se tavus amot. Pareꞌ nonok non a kiu manih pa iuun pe Sosoenën.
5 Por certo, Moisés foi fiel como servo na casa de Deus, e seu trabalho ilustrou verdades que seriam mais tarde reveladas.
6 Ivëhkëk, e Kristo, eꞌ e Koaꞌ pe Sosoenën. Eꞌ to teꞌ me non a kiu va pa matop a napan, ka napan to teꞌ va ne manih pa iuun pe Sosoenën. Ea se teꞌ no a napan peꞌ, pa ö na se keh ötöön vakis no o vaman pea manih pe Ieesuꞌ, ko anoeh no eah, keꞌ öök po poen na se mët.
6 Mas Cristo, como Filho, é responsável por toda a casa de Deus; e nós somos a casa de Deus, se nos mantivermos corajosos e firmes em nossa esperança gloriosa.
7 Ivëh, ka Tuvuh Vasioꞌ soe pan,
7 Por isso o Espírito Santo diz: “Hoje, se ouvirem sua voz,
8 paröm nat nem teꞌ va nem manih po teꞌ vatösoe,
8 não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião, quando me puseram à prova no deserto.
9 E Sosoenën to soe koe manih pa Tuvuh Vasioꞌ pan,
9 Ali seus antepassados me tentaram e me puseram à prova, apesar de terem visto meus feitos durante quarenta anos.
10 Eꞌ a pusun in a tah, nöꞌ to heve suk voh noꞌ raoe,
10 Por isso fiquei irado com aquela geração e disse: ‘Seu coração sempre se desvia de mim; vocês se recusam a andar em meus caminhos’.
11 Eöꞌ to vovoh paröꞌ soepip vakis rakah eoꞌ pee pan,
11 Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”.
12 Kën kea peöꞌ, eöm se matop nem po kokoman hat peöm. Eöm to vanun o vaman peöm, paröm këh ke e Ieesuꞌ, e Sosoenën toꞌtoꞌ tamoaan.
12 Portanto, irmãos, cuidem para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo que os desvie do Deus vivo.
13 Eöꞌ to hikta iu noꞌ ta paeh va peöm se vatösoe non, ka taateꞌ hat vanun a neöm, köm taum a punis. Ivëhkëk, a ma poen kurus nöm se teꞌ nem, eöm se vavaꞌaus hah a nem pa vaman a soe pe Sosoenën.
13 Advirtam uns aos outros todos os dias, enquanto ainda é “hoje”, para que nenhum de vocês seja enganado pelo pecado e fique endurecido.
14 O poen na to taneo vaman e Ieesuꞌ ko vatet eah, para vaman no eah, eꞌ se vaꞌaus en pea. Ivëh, ka se keh vaman vakis avoeꞌ rakah e no peꞌ, ea se vatös me eah pa ma tah koman peꞌ, po poen neꞌ se hah maꞌ.
14 Porque nos tornaremos participantes de Cristo, se de fato mantivermos firme até o fim a confiança que nele depositamos no início.
15 Ivaꞌih a tah no Puk Vapenpen to soe suk voh non,
15 Lembrem-se do que foi dito: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião”.
16 A napan varih ne Mosës to me tavus këh voh maꞌ raoe a muhin va Isip, to heꞌ tonun voh e Sosoenën, pa ö nee to pënton varo a soe peꞌ.
16 E quem foram os que se rebelaram mesmo depois de terem ouvido? Não foram aqueles que saíram do Egito conduzidos por Moisés?
17 A napan poë varih ne Sosoenën to heve voh non raoe po 40 kirismas. Eꞌ to heve voh non o teꞌ varih to nonok hat voh ne, pare mëtmët ee manih pa koman a moeh upin.
17 E quem deixou Deus irado durante quarenta anos? Não foi o povo que pecou e cujos corpos ficaram no deserto?
18 Ke Sosoenën soe vakis hah va en manih pan, “Ee voh ivarih a napan to pënton varo voh a soe peöꞌ. Ee hikta se tavus ne manih po oeh vëh, nöꞌ se heꞌ raoe, kee kon a vanot.”
18 E a quem Deus se dirigiu quando jurou que jamais entrariam em seu descanso? Não foi ao povo que lhe desobedeceu?
19 Ivëh, ka nat ee pee to hikta vaman vakis voh ne e Sosoenën, to tavus manuh pa ö neꞌ se heꞌ raoe, kee kon a vanot.
19 Vemos, portanto, que não puderam entrar no descanso por causa de sua incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.