Hebreus 3
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NTLH
1 Ivëh, kën kea vivihan peöꞌ, e Sosoenën to vateꞌ a neöm a ma teꞌ koman peꞌ, ke eöm se nö manuh pa vöön peꞌ vöh kin. Eöm se vavatet nem e Ieesuꞌ vëh ne Sosoenën to va nö maꞌ, keꞌ teꞌ non a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ vëh, na to vaman no ko kë no a ëhnaneah.
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 E Ieesuꞌ to vavatet vavih rakah e non po iu pe Sosoenën, vamanih pa ö ne Mosës to nonok vavoh non. E Mosës to nonok voh non a ma tah ne Sosoenën to iu non, pareꞌ matop non a napan va Israël.
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 A teꞌ to eok a iuun to kon o ëhnan apuh, to apuh oah e non pa iuun neꞌ to eok. Eꞌ to vatoe e non pe Ieesuꞌ to kon voh pa tasun to apuh oah e non pa teꞌ tasun pe Mosës.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 A ma iuun kurus to teꞌ ne, a teꞌ to eok. Ivëhkëk, e Sosoenën to nok voh a ma moeh tah kurus.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 E Mosës to vavatet voh non o iu pe Sosoenën. Pareꞌ vanënën non a ma tah ne Sosoenën to sosoe non, se tavus amot. Pareꞌ nonok non a kiu manih pa iuun pe Sosoenën.
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 Ivëhkëk, e Kristo, eꞌ e Koaꞌ pe Sosoenën. Eꞌ to teꞌ me non a kiu va pa matop a napan, ka napan to teꞌ va ne manih pa iuun pe Sosoenën. Ea se teꞌ no a napan peꞌ, pa ö na se keh ötöön vakis no o vaman pea manih pe Ieesuꞌ, ko anoeh no eah, keꞌ öök po poen na se mët.
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 Ivëh, ka Tuvuh Vasioꞌ soe pan,
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 paröm nat nem teꞌ va nem manih po teꞌ vatösoe,
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 E Sosoenën to soe koe manih pa Tuvuh Vasioꞌ pan,
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 Eꞌ a pusun in a tah, nöꞌ to heve suk voh noꞌ raoe,
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 Eöꞌ to vovoh paröꞌ soepip vakis rakah eoꞌ pee pan,
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 Kën kea peöꞌ, eöm se matop nem po kokoman hat peöm. Eöm to vanun o vaman peöm, paröm këh ke e Ieesuꞌ, e Sosoenën toꞌtoꞌ tamoaan.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 Eöꞌ to hikta iu noꞌ ta paeh va peöm se vatösoe non, ka taateꞌ hat vanun a neöm, köm taum a punis. Ivëhkëk, a ma poen kurus nöm se teꞌ nem, eöm se vavaꞌaus hah a nem pa vaman a soe pe Sosoenën.
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 O poen na to taneo vaman e Ieesuꞌ ko vatet eah, para vaman no eah, eꞌ se vaꞌaus en pea. Ivëh, ka se keh vaman vakis avoeꞌ rakah e no peꞌ, ea se vatös me eah pa ma tah koman peꞌ, po poen neꞌ se hah maꞌ.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 Ivaꞌih a tah no Puk Vapenpen to soe suk voh non,
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 A napan varih ne Mosës to me tavus këh voh maꞌ raoe a muhin va Isip, to heꞌ tonun voh e Sosoenën, pa ö nee to pënton varo a soe peꞌ.
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 A napan poë varih ne Sosoenën to heve voh non raoe po 40 kirismas. Eꞌ to heve voh non o teꞌ varih to nonok hat voh ne, pare mëtmët ee manih pa koman a moeh upin.
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 Ke Sosoenën soe vakis hah va en manih pan, “Ee voh ivarih a napan to pënton varo voh a soe peöꞌ. Ee hikta se tavus ne manih po oeh vëh, nöꞌ se heꞌ raoe, kee kon a vanot.”
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 Ivëh, ka nat ee pee to hikta vaman vakis voh ne e Sosoenën, to tavus manuh pa ö neꞌ se heꞌ raoe, kee kon a vanot.
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.