Hebreus 11
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVI
1 Ka taateꞌ va po vaman to teꞌ va non manih, ea to nat vavih va e no manih pan, a tah na to anoeh no se tanok, eꞌ se tanok en. Ea to hikta ep avoeꞌ no pa tah pamëh na to nat no pan, eꞌ se tanok, ivëhkëk, eꞌ se tanok amot en.
1 Ora, a fé é a certeza daquilo que esperamos e a prova das coisas que não vemos.
2 Ivëh, ka manih po vaman pe sipuura ne Sosoenën to vaeö me raoe, suk ee to vaman ne a soe vaman peꞌ.
2 Pois foi por meio dela que os antigos receberam bom testemunho.
3 Manih po vaman pea, ea to maaka e no pan, e Sosoenën to nok voh a akis, me o oeh manih pa soe varoe ko peꞌ. Ivëh, ka ma tah varih na to ep no, ne Sosoenën to nok taneꞌ manih pa ma tah na to hikta onöt no a ep.
3 Pela fé entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de modo que o que se vê não foi feito do que é visível.
4 E Ebel to vaman voh a soe vaman pe Sosoenën, ivëh, keꞌ heꞌ o heꞌ va pa vönaꞌ manuh pe Sosoenën to vih oah e non po teꞌ heꞌ pe kea peꞌ Keen. Manih po vaman pe Ebel, e Sosoenën to pokaꞌ voh poan a teꞌ totoopin. Ke Sosoenën vaeö in o heꞌ peꞌ. Eꞌ to mët voh en, ivëhkëk, a taateꞌ vaman peꞌ to vavaasis avoeꞌ e non pea pa vatet a taateꞌ pamëh.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Pela fé ele foi reconhecido como justo, quando Deus aprovou as suas ofertas. Embora esteja morto, por meio da fé ainda fala.
5 E Inök to vaman voh non a soe vaman pe Sosoenën, ivëh, keꞌ nö en pa vöön va kin, eꞌ hikta mët, ivëh, ka napan hikta taum voh poë. E Sosoenën to me këh en peꞌ po oeh, suk a pop peꞌ to vih pa epep pe Sosoenën.
5 Pela fé Enoque foi arrebatado, de modo que não experimentou a morte; "ele já não foi encontrado porque Deus o havia arrebatado", pois antes de ser arrebatado recebeu testemunho de que tinha agradado a Deus.
6 Ahikta teꞌ se heꞌ vaeö e Sosoenën pa ö neꞌ to hikta teꞌ me non o vaman. A teꞌ to nö non manuh pe Sosoenën, eꞌ se teꞌ me non o vaman, pan e Sosoenën to teꞌ e non, keꞌ se tapui en po teꞌ varih to vaiu ne poë.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus, pois quem dele se aproxima precisa crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 E Noaꞌ to vaman voh non a soe pe Sosoenën to soe non pan, a unat se miröꞌ o oeh. Ivëhpëhkëk, a unat to meꞌ avoeꞌ voh e non pa tavus, ke Noaꞌ tënan a soe pe Sosoenën, pareꞌ nok en po paröꞌ apuh, ne eꞌ me ra kën tom sinan peꞌ se hop ko teꞌ ne, ko nat ne kon vahat. Manih po vaman peꞌ, eꞌ to vataare a ma taateꞌ hat pa napan. Ivëh, ke Sosoenën pokaꞌ en peꞌ a teꞌ totoopin.
7 Pela fé Noé, quando avisado a respeito de coisas que ainda não se viam, movido por santo temor, construiu uma arca para salvar sua família. Por meio da fé ele condenou o mundo e tornou-se herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 E Abraham to vaman voh non e Sosoenën, pareꞌ pënton a soe peꞌ, pareꞌ këh en pa muhin koman peꞌ, pareꞌ hikta nat non eꞌ nönö non nih. A muhin pamëh ne Sosoenën to soe vaman voh a ö neꞌ se heꞌ poan.
8 Pela fé Abraão, quando chamado, obedeceu e dirigiu-se a um lugar que mais tarde receberia como herança, embora não soubesse para onde estava indo.
9 E Abraham to vaman voh non pan, e Sosoenën se heꞌ poan a muhin koman peꞌ, ivëh, keꞌ teꞌ vavoh non manih pa teꞌ va pa meh muhin manih pa muhin neꞌ to teꞌ non. E Abraham, ke Aësak, ke Jekop, to teꞌ voh ne pa ma iuun teꞌteꞌ vah. Ke Aësak, me e Jekop to nat e ne pan, ee se kon vaꞌpeh me e Abraham a muhin vëh ne Sosoenën to soe vaman voh.
9 Pela fé peregrinou na terra prometida como se estivesse em terra estranha; viveu em tendas, bem como Isaque e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Ivëh, ke Abraham to anoeh voh e non o poen ne Sosoenën se eok a vöön eh vëh se teꞌ tamoaan non.
10 Pois ele esperava a cidade que tem alicerces, cujo arquiteto e edificador é Deus.
11 E Saraꞌ me to vaman voh non pa ö neꞌ se han koaꞌ en, ivëhkëk, eꞌeꞌ pen e voe peꞌ Abraham to manot ee, me e Saraꞌ to vavihi, ivëh, kee hikta onöt ne a vatvus ta koaꞌ. E Saraꞌ to vaman voh e non pe Sosoenën se suk en pa soe vaman peꞌ, ko heꞌ en pee ta koaꞌ.
11 Pela fé, Abraão — e também a própria Sara, apesar de estéril e avançada em idade — recebeu poder para gerar um filho, porque considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 E Abraham to manot ro voh en, ivëhkëk, eꞌ to vasipun en pa napan to teꞌ peo va i ne manih po vesun varuh akis me manih po kösan va sinten tahiꞌ, no a hikta teꞌ to onöt non a ëh.
12 Assim, daquele homem já sem vitalidade originaram-se descendentes tão numerosos como as estrelas do céu e tão incontáveis como a areia da praia do mar.
13 A ma teꞌ varih, e Abraham, me Aësak, me Jekop, to vaman voh ne, pare mët ee. Ee to hikta ep in a ma tah ne Sosoenën to soe vaman ke voh raoe. Ee to meꞌ voh e ne pa vaneah a ma tah poë varih. Ivëh, kee nat e ne pan, ee a nap aun.
13 Todos estes ainda viveram pela fé, e morreram sem receber o que tinha sido prometido; viram-nas de longe e de longe as saudaram, reconhecendo que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 A napan to sosoe va ne nën to nat e ne pee to vavaiu ne ta teꞌ muhin se vaneah ne.
14 Os que assim falam mostram que estão buscando uma pátria.
15 Eꞌe to hikta koman hah ne a muhin vöh, nee to këh voh maꞌ. Ee se keh koman ne, eꞌe se hah ee pa muhin pamëh.
15 Se estivessem pensando naquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Ivëhpëhkëk, ee to anoeh voh ne a vöön vih oah pee ipamëh, ivöh pa vöön va kin. Ivëh, ke Sosoenën hikta haraꞌ vapoet non pa ö nee to pokaꞌ ne poë e Sosoenën pee. Suk eꞌ to vamatop ken pee pa vöön voon pee vöh pa vöön va kin.
16 Em vez disso, esperavam eles uma pátria melhor, isto é, a pátria celestial. Por essa razão Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois preparou-lhes uma cidade.
17 E Abraham to vaman voh non, ko heꞌ en pe koaꞌ peꞌ Aësak vamanih pa vönaꞌ nee se ës ke na e Sosoenën. Pa ö ne Sosoenën to punöꞌ poan. E Abraham voh, ivëh ne Sosoenën to heꞌ voh a soe vaman peꞌ. Ivëh, ke Abraham vamatop voh en pa heꞌ a pah koaꞌ ro peꞌ, vamanih pa vönaꞌ neꞌ to ës ke na e Sosoenën.
17 Pela fé Abraão, quando Deus o pôs à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Aquele que havia recebido as promessas estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 E Sosoenën to soe vovoh voh ken pe Abraham, “E Aësak se vasipun in a ma napan.”
18 embora Deus lhe tivesse dito: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
19 E Abraham to vaman non pan, e Sosoenën se vatoꞌ hah e Aësak, pa ö neꞌ se keh ip vamët voh poan, vamanih po heꞌ neꞌ to ës ke na e Sosoenën. Ivëhkëk, e Abraham to kon hah en pe Aësak to hikta mët.
19 Abraão levou em conta que Deus pode ressuscitar os mortos; e, figuradamente, recebeu Isaque de volta dentre os mortos.
20 E Aësak to vaman voh non e Sosoenën. Ivëh, keꞌ heꞌ voh en pa tapui peꞌ manih pe Jekop, pen Isoꞌ. A tapui pamëh nee se kon amot a ma tah vihvih.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e Esaú com respeito ao futuro deles.
21 E Jekop to vaman voh non e Sosoenën, ivëh, keꞌ heꞌ en pa tapui peꞌ manih pa poa koaꞌ oeteꞌ pe Jeosëp, vamomoaan in a mët peꞌ. Eꞌ he toon hah a non po toknon, pareꞌ hinhin non e Sosoenën se tapui a poa koaꞌ pe Jeosëp.
21 Pela fé Jacó, à beira da morte, abençoou cada um dos filhos de José e adorou a Deus, apoiado na extremidade do seu bordão.
22 E Jeosëp to vaman voh non e Sosoenën pa ö neꞌ to vavaato suk non a nö pa napan va Israël se tavus këh a muhin va Isip. Eꞌ to soe voh a soe pamëh pa ö neꞌ to vatët non pa mët, me o soe vanat va pa ö nee se teꞌ a ma soaꞌ peꞌ pa ö nee se tavus këh a muhin va Isip.
22 Pela fé José, no fim da vida, fez menção do êxodo dos israelitas do Egito e deu instruções acerca dos seus próprios ossos.
23 E taman me sinan e Mosës to vaman voh ne e Sosoenën, pare hikta nanaöp ne a soe kikis pa teꞌ sunön va Isip. A soe kikis pamëh to soe non pan, a napan va Israël se ip vamët a ma koaꞌ oeteꞌ pee. Ee to ep voh e koaꞌ pee to matan vavih. Ivëh, kee koaan e Mosës pa kukön sivö, suk ee to vaman ne pan, e Sosoenën se vateꞌ poan pa vaꞌaus a napan va Israël.
23 Pela fé Moisés, recém-nascido, foi escondido durante três meses por seus pais, pois estes viram que ele não era uma criança comum, e não temeram o decreto do rei.
24 E Mosës to vaman voh non e Sosoenën pa ö neꞌ to apuh maꞌ. Pareꞌ hikta iu voh non a ö ne semon a teꞌ sunön va Isip se vasinan avoeꞌ i non poan. Ivëh, keꞌ koe en pa kon a tasun pa teꞌ sunön va Isip.
24 Pela fé Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Ivëhpëhkëk, e Mosës to vamatop e non pa kon kamis vaꞌpeh me ra napan pe Sosoenën, varih a napan va Israël. Pareꞌ rës e non pa heꞌ tonun e Sosoenën pa kon vaeö pa tëëm kökööt, vamanih pa ö no napan va Isip to nonok va ne.
25 preferindo ser maltratado com o povo de Deus a desfrutar os prazeres do pecado durante algum tempo.
26 E Mosës to vamatop voh e non pa kon poet vaꞌpeh me ra napan pe Mesaëaꞌ. Eꞌ to rës voh e non pa öt a moniꞌ, me a ma moeh tah vihvih va pa kaman va Isip. Suk ataeah, eꞌ to ep e non na po voen apuh oah neꞌ se kon amot ne Sosoenën se heꞌ poan.
26 Por amor de Cristo, considerou a desonra riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a sua recompensa.
27 E Mosës to vaman voh non e Sosoenën, ivëh, keꞌ këh tavus a muhin va Isip, pareꞌ hikta nanaöp non o heve pa teꞌ sunön va Isip. Ea to hikta onöt no a ep in e Sosoenën pa mataara, ivëhkëk, e Mosës to teꞌ me non a taateꞌ vaman, vamanih pa teꞌ to ep in e Sosoenën, ko vaman peꞌ manih pe Sosoenën to eh.
27 Pela fé saiu do Egito, não temendo a ira do rei, e perseverou, porque via aquele que é invisível.
28 E Mosës to vaman voh non pan, e Sosoenën se kon ke a ma koaꞌ oeteꞌ vamomoaan va Israël, kee hikta se mët ne, ivëh, keꞌ vavaasis a ma napan va Israël pan, ee se ip a sipsip vamanih pa ö ne Sosoenën to soe, pare kon o eraꞌ peꞌ ko rëp manih pa ma hopaꞌ. Suk a ankeroꞌ se ep in o eraꞌ ko hikta se ip vamët non a ma koaꞌ oeteꞌ vamomoaan pee.
28 Pela fé celebrou a Páscoa e fez a aspersão do sangue, para que o destruidor não tocasse nos fihos mais velhos dos israelitas.
29 A napan va Israël to vaman voh ne pan, e Sosoenën se me tavus këh raoe a muhin va Isip, ivëh, ka naman vëh nee to popokaꞌ ne a Naman Ereraꞌ nö vakëh, ka napan suk ee po oeh. Ka nap vëvënsun va Isip kehkeh vatet ne raoe, ka naman takök hah maꞌ ko kopös en pee, kee mëtmët ee.
29 Pela fé o povo atravessou o mar Vermelho como em terra seca; mas, quando os egípcios tentaram fazê-lo, morreram afogados.
30 A napan va Israël to vaman voh ne pan, e Sosoenën se vaꞌaus raoe, ivëh, kee vavatvi ne a kiikin vös va Jerikoꞌ po tönim me ro pöök poen. Ke Sosoenën vaꞌaus raoe ka kiikin vös pamëh takök, ko taru vahik en.
30 Pela fé caíram os muros de Jericó, depois de serem rodeados durante sete dias.
31 E Rehap a köövo teꞌteꞌvaasiꞌ moaan voh to vaman non pan, e Sosoenën se kon ke en peꞌ keꞌ hikta se mët non, ivëh, ke Rehap vaꞌaus vavih a poa teꞌ to nö pa epep aven pa vöön va Jerikoꞌ. Ke Sosoenën vaꞌaus en peꞌ, keꞌ hikta mët vaꞌpeh me ra napan varih Jerikoꞌ to vatösoe ne e Sosoenën.
31 Pela fé a prostituta Raabe, por ter acolhido os espiões, não foi morta com os que haviam sido desobedientes.
32 Eöꞌ to hikta teꞌ me noꞌ ta tëëm, nöꞌ se vahutët suk pet noꞌ na a ma teꞌ varih to vaman voh ne e Sosoenën, e Gideon, me Barak, me Samson, me Jëptaꞌ, me Devit, me Samuël, me ra ma meh teꞌ vanënën soe.
32 Que mais direi? Não tenho tempo para falar de Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas,
33 Eꞌe to vaman voh ne ko vavatet ne e Sosoenën, pare kon a ma tah ne Sosoenën to soe vaman voh, pa ö nee to vapus pip vaeh suk a napan pee Israël. Pare onoah a ma napan va pa meh muhin to vakihat me ne e Sosoenën. Pare hinhin ne e Sosoenën se matop non raoe, pareꞌ sunpip ko ötöön a rivoeero laëon, kee hikta onöt ne a miröꞌ ko ëën ta ma paeh pee.
33 os quais pela fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, alcançaram o cumprimento de promessas, fecharam a boca de leões,
34 Eꞌe to vaman voh ne pan, e Sosoenën se vaꞌaus raoe, ivëh, ka suraꞌ hikta ës i raoe, ka ma meh tavus këh ee po teꞌ se ip raoe po rapis rë. Eꞌe ro sunë, ivëhkëk, ee to kon eh hah ee, pare teꞌ eh oah rakah e ne koman a ma vapus me ro upöm teꞌ.
34 apagaram o poder do fogo e escaparam do fio da espada; da fraqueza tiraram força, tornaram-se poderosos na batalha e puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 O köövo to vaman voh ne pan, e Sosoenën se vaꞌaus raoe, ivëh, ke Sosoenën vatoꞌ hah en pa ma paeh teꞌ pee to mët voh ee. Ivëhkëk, a ma meoh upöm teꞌ to mët, suk o teꞌ to rës voh ne a taateꞌ vaman po teꞌ poë varih, pare nohnoh voh raoe, ko ip vamët ee pee. Ivëh, ka ma teꞌ poë varih to vaman ne se sun hah, ko teꞌ ne po toꞌtoꞌ vih manuh pa vöön va kin. Suk ee to koe ee pa rusin këh o kamis no teꞌ hat to nonok ne manih pee.
35 Houve mulheres que, pela ressurreição, tiveram de volta os seus mortos. Alguns foram torturados e recusaram ser libertados, para poderem alcançar uma ressurreição superior.
36 A ma meh teꞌ va po vaman no teꞌ hat to rëp vavakmis voh raoe po uris, ka ma meh nee to nohnoh po uris eh, ko vahoꞌ raoe manuh pa iuun nohnoh, pare kö raoe.
36 Outros enfrentaram zombaria e açoites, outros ainda foram acorrentados e colocados na prisão,
37 O teꞌ hat to tösvös voh a ma meh teꞌ va po vaman, ko soꞌ kukurus a ma meh pee, ko moes kukurus ee pa ma meh po rapis rë. O teꞌ va po vaman to arus voh, pare ohop voh ne a ma kap sipsip me a ma kap meemeꞌ. Ka nap hat nonok vahat voh ne raoe.
37 apedrejados, serrados ao meio, postos à prova, mortos ao fio da espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelhas e de cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 O teꞌ va po vaman varih, to vih oah e ne po teꞌ to nonok vahat ne raoe. Ko teꞌ va po vaman to nönö vah voh kov e ne, vamanih po teꞌ aun koman a moeh totope upin, pare teꞌ voh ne koman o oeh me manih pa ma vëvë.
38 O mundo não era digno deles. Vagaram pelos desertos e montes, pelas cavernas e grutas.
39 A ma teꞌ varih to vaman voh ne. Ivëh, ke Sosoenën pokaꞌ raoe pan, ee a ma teꞌ vih vörep. Ivëhkëk ee to meꞌ avoeꞌ e ne pa kon a ma tah vih ne Sosoenën to soe vaman voh.
39 Todos estes receberam bom testemunho por meio da fé; no entanto, nenhum deles recebeu o que havia sido prometido.
40 Suk ataeah, e Sosoenën to teꞌ me voh non o meoh kokoman to teꞌ vih oah e non, to onöt non a ö na se kon a ma tah vihvih to se vaꞌaus vaꞌpeh raoe. Suk ee to hikta onöt ne a kon vovoh këh voh a ra.
40 Deus havia planejado algo melhor para nós, para que conosco fossem eles aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.