Hebreus 10

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 O Vavaasis pe Mosës to teꞌ vavoh non manih po vëknöm akuk in a ma tah se tavus amot maꞌ. Ivëhkëk, a ma heꞌ varih nee to heꞌheꞌ ne pa ma pah kirismas hikta onöt ne a vavivihan o teꞌ varih to nö ne manuh pe Sosoenën pa vasunön eah.
1 A lei, por ser apenas a sombra dos bens futuros, não sua expressão real, é de todo impotente para aperfeiçoar aqueles que assistem aos sacrifícios que se renovam indefinidamente cada ano.
2 A vönaꞌ ës se keh onöt e non pa vavoon a ma napan, ivëh, ko teꞌ ësës heꞌ hikta se ësës hah ne o vönaꞌ. E Sosoenën se keh ihan anoe rakah en pa ma taateꞌ hat pa napan kurus varih to nönö ne maꞌ pa vasunön eah, a, a napan poë varih se tavus vavoon ee pa pah heꞌ ro, pare hikta se teen hah ne ta hat.
2 Realmente, se os fiéis, uma vez purificados, não tivessem mais pecado algum na consciência, não teriam cessado de oferecê-los?
3 Ivëhkëk, a ma heꞌ poë varih nee to heꞌheꞌ ne pa ma pah kirismas pa vahik a ma hat pee, a ma heꞌ poë varih to soe vanat hah varoe non raoe a ma hat pee.
3 Pelo contrário, pelos sacrifícios se renova cada ano a memória dos pecados.
4 Suk o eraꞌ pa meemeꞌ keꞌ a purmakaöꞌ to hikta onöt non a vahik këh raoe a ma hat pee.
4 Pois é impossível que o sangue de touros e de carneiros tire pecados.
5 Ivëh, ka tëëm ne Kristo to iu nö voh non maꞌ po oeh vëh, eꞌ to soe ke Tamön a soe vëh no a teꞌ vanënën soe to kiun voh, ko soe pan,
5 Eis por que, ao entrar no mundo, Cristo diz: Não quiseste sacrifício nem oblação, mas me formaste um corpo.
6 Eën to hikta vaeö hah me nom o vönaꞌ varoe nee to ësës ne manuh pa pok vapenpen,
6 Holocaustos e sacrifícios pelo pecado não te agradam.
7 Kuru eöꞌ to soe vamanih,
7 Então eu disse: Eis que venho {porque é de mim que está escrito no rolo do livro}, venho, ó Deus, para fazer a tua vontade {Sl 39,7ss}.
8 Eꞌ to soe momoaan en pan, eꞌ to hikta iu hah non a ma vönaꞌ nee to ësës ne manih pa pok vapenpen, vamanih po heꞌ va pa vahik a ma hat. Eꞌeꞌ to soe ro voh en, ivëhkëk, o Vavaasis pe Mosës to soe vakis avoeꞌ e non pan, eꞌe se ësës vönaꞌ avoeꞌ e ne.
8 Disse primeiro: Tu não quiseste, tu não recebeste com agrado os sacrifícios nem as ofertas, nem os holocaustos, nem as vítimas pelo pecado {quer dizer, as imolações legais}.
9 Pareꞌ vapöök soe ken pe Sosoenën pan, “Eöꞌ se vatet eoꞌ pa ma tah nën to iu nom.” Ivëh, ke Sosoenën to vahik en pa taateꞌ vamoaan va pa ës o vönaꞌ, pareꞌ vateꞌ varuꞌ en po heꞌ voon va pa vahik a ma hat pa napan.
9 Em seguida, ajuntou: Eis que venho para fazer a tua vontade. Assim, aboliu o antigo regime e estabeleceu uma nova economia.
10 E Ieesuꞌ Kristo to vatet voh o iu pe Sosoenën, pö neꞌ to heꞌ a sionineah, ko mët suk a ra pa paeh tëëm ro. Ivëh, ka tavus ee o teꞌ vivihan.
10 Foi em virtude desta vontade de Deus que temos sido santificados uma vez para sempre, pela oblação do corpo de Jesus Cristo.
11 O teꞌ ësës heꞌ po Jiuꞌ to susun ne pa nok a kiu pa ma poen kurus. Ivëhkëk, o vönaꞌ poë varih nee to heꞌheꞌ ne vamanih po heꞌ to hikta se vahik non a ma hat pa napan.
11 Enquanto todo sacerdote se ocupa diariamente com o seu ministério e repete inúmeras vezes os mesmos sacrifícios que, todavia, não conseguem apagar os pecados,
12 Ivëhpëhkëk, e Ieesuꞌ to heꞌ paeh ro voh ea vamanih po heꞌ, to teꞌ vih oah e non pa taateꞌ va pa ës o vönaꞌ, pa ö neꞌ to mët ko sun hah, pareꞌ ihoꞌ non pa papmatö pe Sosoenën. Suk a kiu va pa voen hah a ra to hik en.
12 Cristo ofereceu pelos pecados um único sacrifício e logo em seguida tomou lugar para sempre à direita de Deus,
13 Kuru e Ieesuꞌ to ihoꞌ non pa papmatö pe Sosoenën, pareꞌ anoeh avoeꞌ e non po poen ne Sosoenën se vahoꞌ o teꞌ varih to vakihat me ne poë, kee vapaan ke ne poë.
13 onde espera de ora em diante que os seus inimigos sejam postos por escabelo dos seus pés {Sl 109,1}.
14 Ivëh, ke Ieesuꞌ to mët a paeh tëëm ro, ka tah pamëh to nok a ma napan, kee tavus ee o teꞌ vivihan va pa ma tamoaan.
14 Por uma só oblação ele realizou a perfeição definitiva daqueles que recebem a santificação.
15 A Tuvuh Vasioꞌ to soe tavus momoaan voh en manih po Puk Vapenpen pan,
15 É o que nos confirma o testemunho do Espírito Santo. Depois de ter dito:
16 “E Sosoenën to soe pan, ‘Ivaꞌih o vatompoan nöꞌ se nok me raoe.
16 Eis a aliança que, depois daqueles dias, farei com eles - oráculo do Senhor: imprimirei as minhas leis nos seus corações e as escreverei no seu espírito,
17 Pareꞌ sosoe avoeꞌ e non pan,
17 acrescenta: dos seus pecados e das suas iniqüidades já não mais me lembrarei {Jr 31,33s}.
18 Ivëh, ka taateꞌ va pa ës o vönaꞌ va pa vahik a ma hat, ne Sosoenën to hikta iu hah non. Suk a ö neꞌ to ihan anoe vahik voh en pa ma hat poë varih.
18 Ora, onde houve plena remissão dos pecados não há por que oferecer sacrifício por eles.
19 Ivëh, kën kea, manih pa mët pe Ieesuꞌ, ea to teꞌ me no po vaman, ko hikta se naöp no a huk vatët manuh pa ö vapenpen oah teꞌteꞌ pe Sosoenën.
19 Por esse motivo, irmãos, temos ampla confiança de poder entrar no santuário eterno, em virtude do sangue de Jesus,
20 Moaan voh o rara to han pip voh non a ö teꞌteꞌ pe Sosoenën koman a Iuun Hinhin Apuh. O rara pamëh to tasi vakëh po poen ne Ieesuꞌ to mët pa kuruse. Ivëh, ke Ieesuꞌ to peret ka ra a hanan voon va pa huk vatët manuh pe Sosoenën, pa ö neꞌ to mët ko sun hah, pareꞌ teꞌ toꞌtoꞌ tamoaan e non.
20 pelo caminho novo e vivo que nos abriu através do véu, isto é, o caminho de seu próprio corpo.
21 Ivëh, ka teꞌ me e no pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ to matop a rora a napan pe Sosoenën.
21 E dado que temos um Sumo-sacerdote estabelecido sobre a casa de Deus,
22 Ivëh, ka se huk vatët ee manuh pe Sosoenën, me o vaman kikis, vaꞌpeh me o pöh kokoman, suk o toꞌtoꞌ pea to voon va en manih pa ö na to vahu pa ruen maaka.
22 acheguemo-nos a ele com coração sincero, com plena firmeza da fé, o mais íntimo da alma isento de toda mácula de pecado e o corpo lavado com a água purificadora {do batismo}.
23 Ea se öt vakis o vaman pea ko anoeh no o vaꞌaus pe Sosoenën, suk ea to vaman no a ö neꞌ se suk en pa soe man peꞌ.
23 Conservemo-nos firmemente apegados à nossa esperança, porque é fiel aquele cuja promessa aguardamos.
24 Ea se koman no a ma meh teꞌ pea va po vaman, ko vakikis hah a no, para nok a taateꞌ iu teꞌ, me ea se nok a ma taateꞌ vih manih pa topniira.
24 Olhemos uns pelos outros para estímulo à caridade e às boas obras.
25 Ea se koe a vakah a taateꞌ teꞌ vatönun pa vasunön e Sosoenën pa taateꞌ hin vamanih pa ö no upöm teꞌ to nonok va ne sih. Ivëhpëhkëk, ea se vakikis a ma meh teꞌ pea va po vaman, ka se teꞌ kikis no po vaman, ko anoeh no o Poen apuh ne Ieesuꞌ Kristo se nö maꞌ pa kiiki a ma napan.
25 Não abandonemos a nossa assembléia, como é costume de alguns, mas admoestemo-nos mutuamente, e tanto mais quando vedes aproximar-se o Grande Dia.
26 Ahik hah ta hanan va pa vahik a hat pa ö na to nat e no pa soe man na to kon voh ee. Ivëhpëhkëk, ea se keh heꞌ tonun avoeꞌ e no pe Ieesuꞌ, me a Tuvuh Vasioꞌ, ka hik hah ta meh hanan va pa vahik a hat pamëh.
26 Depois de termos recebido e conhecido a verdade, se a abandonarmos voluntariamente, já não haverá sacrifício para expiar este pecado.
27 Ivëh, ka ma teꞌ to pënton voh ee pa soe vih pe Sosoenën, pare heꞌ tonun avoeꞌ e ne, a napan poë varih ne Sosoenën se kiiki en pee, suk a ma taateꞌ hat pee. Ka nap hat vatösoe ne Sosoenën se vanö en pee po suraꞌ ësës tamoaan.
27 Só teremos que esperar um juízo tremendo e o fogo ardente que há de devorar os rebeldes.
28 O teꞌ to vatösoe ne, ko hikta vavatet ne o Vavaasis pe Mosës, ivëh ka pöök, keꞌ a kukön teꞌ nat i raoe, pare vavatët raoe manih po teꞌ pëpënton vahutët, kee ip vamët ee pee, me ahik to ururuan.
28 Se alguém transgredir a Lei de Moisés - e isto provado com duas ou três testemunhas -, deverá ser morto sem misericórdia.
29 E Sosoenën se poꞌ nok vah va in a teꞌ vëh nih no eraꞌ pe Ieesuꞌ to vavoon poan, keꞌ heꞌ tonun e Koaꞌ pe Sosoenën, me a vaörakuk o eraꞌ pe Ieesuꞌ, me a Tuvuh Vasioꞌ? A teꞌ pamëh se kon kamis oah rakah, suk a taateꞌ vatösoe peꞌ.
29 Quanto pior castigo julgais que merece quem calcar aos pés o Filho de Deus, profanar o sangue da aliança, em que foi santificado, e ultrajar o Espírito Santo, autor da graça!
30 Ea to nat e no pa soe ne Sosoenën to soe voh manih po Puk Vapenpen, pareꞌ soe pan,
30 Pois bem sabemos quem é que disse: Minha é a vingança; eu a exercerei {Dt 32,35}. E ainda: O Senhor julgará o seu povo {Sl 134,14}.
31 Ivëh, ka soe pamëh to vaꞌnaöp non a napan ne Sosoenën toꞌtoꞌ tamoaan se keh öt raoe ko vateꞌ raoe po vahutët.
31 É horrendo cair nas mãos de Deus vivo.
32 Eöm se nat nem anoe a ma poen vamoaan, moaan voh ne eöm to nat e nem pa soe pe Sosoenën, paröm panih a ma taateꞌ hat peöm, a taateꞌ panih peöm nöm to kon kamis suk voh em. Ivëhkëk, eöm to öt vakis voh em po vaman peöm.
32 Lembrai-vos dos dias de outrora, logo que fostes iluminados. Quão longas e dolorosas lutas sustentastes.
33 A ma pöh poen nee to vasun voh a neöm pa matëëra napan pa vöknah a neöm, ko vakmis a neöm. Ka ma meh poen me nöm to teꞌ hop voh e nem pa ma teꞌ varih, nee to nonok vahat ne raoe.
33 Seja tornando-vos alvo de toda espécie de opróbrios e humilhações, seja tomando moralmente parte nos sofrimentos daqueles que os tiveram que suportar.
34 Ivëh, köm kon kamis vaꞌpeh me voh em po teꞌ nohnoh, paröm teꞌ vaeö e nem, po poen vëh ne to kon këh a neöm a ma tah nöm to vaneah nem. Peꞌ eöm to nat e nem pa tah vih, ivëh, o toꞌtoꞌ tamoaan to anoeh e non maꞌ peöm manuh pa vöön va kin.
34 Não só vos compadecestes dos encarcerados, mas aceitastes com alegria a confiscação dos vossos bens, pela certeza de possuirdes riquezas muito melhores e imperecíveis.
35 Ivëh, köm se koe a vakah o vaman peöm manih pe Ieesuꞌ, suk ataeah, e Sosoenën se heꞌ amot en peöm po voen apuh va pa vöön va kin.
35 Não percais esta convicção a que está vinculada uma grande recompensa,
36 Eöm se teꞌ me nem a taateꞌ anoeh pa ö nöm to vatet nem o iu pe Sosoenën. Ivëh, ke eöm se kon em pa ma tah neꞌ to soe vaman voh ka neöm.
36 pois vos é necessária a perseverança para fazerdes a vontade de Deus e alcançardes os bens prometidos.
37 Ivëh, ke Sosoenën soe vamanih komön o Puk Vapenpen pan,
37 Ainda um pouco de tempo - sem dúvida, bem pouco -, e o que há de vir virá e não tardará.
38 A napan peöꞌ varih to vavatet ne a taateꞌ totoopin,
38 Meu justo viverá da fé. Porém, se ele desfalecer, meu coração já não se agradará dele {Hab 2,3s}.
39 Ivëhkëk, ea hikta teꞌ hop no po teꞌ varih to ahah ne pa ma taateꞌ moaan pee. Ee se ro po suraꞌ ësës tamoaan. Ivëhpëhkëk, ea to teꞌ me no o vaman manih pe Ieesuꞌ, keꞌ kon hah en pea.
39 Não somos, absolutamente, de perder o ânimo para nossa ruína; somos de manter a fé, para nossa salvação!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.