Gálatas 2
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs VC
1 O havun me ro tanaꞌ kirismas to oah ee, köꞌ hah eoꞌ manuh Jerusalëm poꞌ Banabas. Eöꞌ to kon e Taëtus, keꞌ nö vaꞌpeh me en pemöm.
1 Catorze anos mais tarde, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Eöꞌ to nö nën, suk e Sosoenën to vataare a möm pan, eöꞌ se nö manuh Jerusalëm, paröꞌ vaato aven me ra napan varih to vovoh ne po vaman nën. Eöꞌ to soe keoꞌ po teꞌ varih to vovoh ne manih pee pa Soe Vih vëh, nöꞌ to vavaasis noꞌ a napan varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ. Eöꞌ to koman noꞌ pan, a kiu nöꞌ to nonok voh noꞌ, me a ma kiu nöꞌ to nonok noꞌ kuru, ee tomeꞌ ro akuk ee.
2 E subi em conseqüência de uma revelação. Expus-lhes o Evangelho que prego entre os pagãos, e isso particularmente aos que eram de maior consideração, a fim de não correr ou de não ter corrido em vão.
3 E Taëtus to teꞌ vaꞌpeh me voh e non peöꞌ, keꞌeꞌ koman to hikta teꞌ non pan, eꞌ a to Jiuꞌ, ahik, eꞌ a teꞌ va Grik. Ivëh, nee to hikta pe suk voh a ö kokoaan peꞌ. Ivëhkëk, a nap apaꞌpuh varih Jerusalëm to öt va e peꞌ manih pa teꞌ va po vaman to vaman non e Ieesuꞌ. Ivëh, ka hikta soe to teꞌ non to soe non pan, emöm se pe a ö kokoaan pe. Ahik rakah! Ivëhkëk, a napan varih to vovoh ne po kum manih Jerusalëm to öt va ee peꞌ manih pa teꞌ pe Kristo, vamanih pa meh teꞌ kikiu pee.
3 Entretanto, nem sequer meu companheiro Tito, embora gentio, foi obrigado a circuncidar-se.
4 Oman, emöm to vavasoe suk e nem pa tah pamëh, suk ataeah, eꞌ to teꞌ non o teꞌ to piuk ka möm pan, ee ra ma kea pemöm. Pare hop maꞌ manih po kum vahutët pemöm. Ee to aven hop maꞌ manih po kum pemöm. Ee to nö va maꞌ manih po teꞌ epep aven. Ee to kehkeh ep ne pa vih vëh ne Ieesuꞌ Kristo to heꞌ a möm. Eꞌe to iu nohnoh e ne pea manih pa ma taateꞌ po Jiuꞌ. Pare iu rakah ne pan, emöm se pe a ö kokoaan pe Taëtus.
4 Mas, por causa dos falsos irmãos, intrusos - que furtivamente se introduziram entre nós para espionar a liberdade de que gozávamos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar -,
5 Ivëhkëk, emöm to hikta vaonöt a soe pee. Ahik, emöm to iu nem pan a Soe Vih man se nat non panih. Ka soe man pamëh nemöm to vavaasis a ne neöm, pan eöm se vaman a soe pamëh, keꞌ teꞌ tamoaan me a non neöm.
5 fomos, por esta vez, condescendentes, para que o Evangelho permanecesse em sua integridade.
6 Ka napan varih to koman ne pan, ee a nap susunön pa ma kum teꞌ varih to vaman ne e Sosoenën, ee to hikta teꞌ me ne ta soe vaonöt va pa vasuꞌ pet ta meh ö soe manih pa Soe Vih man vëh, nöꞌ to vavaasis noꞌ. Ka manih po kokoman koman peöꞌ, me manih po iniinan pe Sosoenën, a napan kurus to vatoe e ne.
6 Quanto aos que eram de autoridade - o que antes tenham sido não me importa, pois Deus não se deixa levar por consideração de pessoas -, estas autoridades, digo, nada me impuseram.
7 Ivëhkëk, a nap susunön poë varih to ep va e ne manih pan, e Sosoenën to taꞌ a neoꞌ a vavaasis a Soe Vih pe Kristo, manih po teꞌ varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ. Vamanih pa ö neꞌ to heꞌ vavoh e Pitaꞌ a kiu va pa vatvus a Soe Vih pe Kristo, manih pa napan va Israël.
7 Ao contrário, viram que a evangelização dos incircuncisos me era confiada, como a dos circuncisos a Pedro
8 Manih po kikis pe Sosoenën neꞌ to heꞌ en pe Pitaꞌ po kikis va pa nok a kiu aposol manih pa napan va Israël. Eꞌ to heꞌ me en peöꞌ po kikis va pa nok a kiu aposol manih topniira napan varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ.
8 {porque aquele cuja ação fez de Pedro o apóstolo dos circuncisos, fez também de mim o dos pagãos}.
9 A napan to ep va i ne e Jëmis, pen Pitaꞌ, ke Jon vamanih po teꞌ sunön va po kum pee. Ko poen no a kukön teꞌ poë varih to nat vahik va ee manih pan, e Sosoenën to vavih a möm pa ö neꞌ to heꞌ a möm a kiu va pa vatvus a Soe Vih, pare vaöt koren me ee pemöm poꞌ Banabas, ee to vataare ee pa napan kurus pan, ee to vaonöt ee pa kiu ne Sosoenën to heꞌ a möm. Kee öt a möm, pare nok a möm kemöm tavus em a poa kea rakah pee. Kemöm kurus vaonöt em pa soe to soe va non manih pan, “Emöm poꞌ Banabas se kiu nem pa vavaasis a Soe Vih manih pa napan varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ. Ke Jëmis pen Pitaꞌ, ivarih se kiu ne pa vatvus a Soe Vih manih pa napan va Israël.
9 Tiago, Cefas e João, que são considerados as colunas, reconhecendo a graça que me foi dada, deram as mãos a mim e a Barnabé em sinal de pleno acordo:
10 Ka paeh ro ko a soe nee to soe ka möm, to soe va non manih pan, “Emöm to iu nem a ö nöm se nok a kiu va pa vaꞌaus a nap arus, a nap arus poë varih to teꞌ ne komön o kum pemöm.” Moaan voh nöꞌ to teꞌ vaeö rakah voh e noꞌ pa nok a kiu pamëh. Kuru me, nöꞌ to teꞌ eh avoeꞌ e noꞌ pa nok a kiu pamëh.”
10 iríamos aos pagãos, e eles aos circuncidados. Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres, o que era precisamente a minha intenção.
11 Vasuksuk ne Pitaꞌ to vos maꞌ manih pa vöön va Antiök, köꞌ ves rakah noꞌ manih pa mataneah, paröꞌ sisiröꞌ noꞌ eah. Suk ataeah, eꞌ to nonok non a taateꞌ to hikta teꞌ vih non.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe francamente, porque era censurável.
12 E Pitaꞌ to vos vovoh voh manuh Antiök, pareꞌ vavaëën me e non pa napan varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ. Ivëhkëk, e Jëmis to vanö a ma to Jiuꞌ varih to vavatet vakis ne sih a taateꞌ va pa pe a ö kokoaan pa teꞌ, kee nö pare tavus manuh Antiök. Ee to tavus nën, ke Pitaꞌ ep i raoe, pareꞌ naöp ko taki këh en pa napan varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ, pareꞌ hikta teꞌ vaꞌpeh hah me non raoe, pareꞌ koe en pa vaëën me ra napan poë varih.
12 Pois, antes de chegarem alguns homens da parte de Tiago, ele comia com os pagãos convertidos. Mas, quando aqueles vieram, retraiu-se e separou-se destes, temendo os circuncidados.
13 Ivëh, ko upöm Jiuꞌ vatet me ee pa taateꞌ mokoꞌ rivon pe Pitaꞌ. A taateꞌ mokoꞌ rivon pe Pitaꞌ me ro upöm Jiuꞌ to rëh hop pet en maꞌ pe Banabas.
13 Os demais judeus convertidos seguiram-lhe a atitude equívoca, de maneira que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Eöꞌ to ep in a tah nee to nonok ne, to hikta vatet non a soe man va pa Soe Vih. Ivëh, köꞌ sun manih pa matëëre paröꞌ soe ke Pitaꞌ pan, “Pitaꞌ, eën a to Jiuꞌ. Ivëhkëk, eën to vavatet nom a taateꞌ va pa vaëën me ra napan varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ. Vahvanih kën eh rakah ov eom pa napan poë varih, ko kehkeh e nom pee pa vatet o vavaasis pa napan va Israël?
14 Quando vi que o seu procedimento não era segundo a verdade do Evangelho, disse a Cefas, em presença de todos: Se tu, que és judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, com que direito obrigas os pagãos convertidos a viver como os judeus?
15 Oman, ea ra napan va Israël, para nat vavih e no pa ma taateꞌ pe Sosoenën. Ea to hikta tavus voh manih pa napan varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ. A napan poë varih to hikta vavatet ne a ma taateꞌ pe Sosoenën. Ahik rakah!
15 Nós, judeus de nascença, e não pecadores dentre os pagãos,
16 Ivëhkëk, ea to nat e no, pe Sosoenën to hikta koman tiroëꞌ non o teꞌ varih to vavatet ne sih o Vavaasis pe Mosës, neꞌ se pokaꞌ raoe o teꞌ totoopin manih po epep peꞌ, ahik, o teꞌ varoe varih to vaman ne e Ieesuꞌ Kristo, ne Sosoenën se pokaꞌ raoe o teꞌ totoopin. Ea me to vaman voh ee pe Ieesuꞌ Kristo, suk ataeah, ea to nat e no peꞌ a hanan varoe pamëh ne Sosoenën se pokaꞌ suk a ra a nap totoopin manih po epep peꞌ. Pareꞌ hikta teꞌ non pan, a taateꞌ va pa vatet o Vavaasis pe Mosës. Suk ataeah, ahikta pah teꞌ to antoen non a vatet vavih rakah o Vavaasis pe Mosës, ke Sosoenën pokaꞌ poan a teꞌ totoopin.
16 sabemos, contudo, que ninguém se justifica pela prática da lei, mas somente pela fé em Jesus Cristo. Também nós cremos em Jesus Cristo, e tiramos assim a nossa justificação da fé em Cristo, e não pela prática da lei. Pois, pela prática da lei, nenhum homem será justificado.
17 Ko poen ne ea a napan va Israël to vatet a hanan va pa vaman e Ieesuꞌ Kristo, ea to tavus ee o teꞌ ne Sosoenën se pokaꞌ o teꞌ totoopin manih po epep peꞌ. A ma pah to Jiuꞌ to koman ne pan, ea a napan va pa nok vatëh a ma taateꞌ hat vamanih po teꞌ varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ. Suk ataeah, ea to hikta vavatet hah no a ma taateꞌ po Jiuꞌ. Ea onöt kës e no pa soe pan, e Ieesuꞌ Kristo koman to vatvus voh a taateꞌ hat, suk ea to hikta vavatet avoeꞌ no a ma taateꞌ po Jiuꞌ, ha? Ahik rakah! Ea to hikta onöt no a soe va nën.
17 Pois, se nós, que aspiramos à justificação em Cristo, retornamos, todavia, ao pecado, seria porventura Cristo ministro do pecado? Por certo que não!
18 Ivëhkëk, eöꞌ se keh hah eoꞌ manuh pa vatet o Vavaasis pe Mosës, nöꞌ to koe voh, eꞌ to vataare rakah e non peöꞌ to pënton varo eoꞌ pa vatet e Ieesuꞌ.
18 Se torno a edificar o que destruí, confesso-me transgressor.
19 — ausente —
19 Na realidade, pela fé eu morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou pregado à cruz de Cristo.
20 — ausente —
20 Eu vivo, mas já não sou eu; é Cristo que vive em mim. A minha vida presente, na carne, eu a vivo na fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Eöꞌ to hikta iu nok noꞌ a ö no ururuan pe Sosoenën se tavus vamanih pa siꞌ tah pinpiun. Ivëh, ko Vavaasis pe Mosës se keh antoen e non pa nok a ra, ka tavus kurus ee o teꞌ varih ne Sosoenën se pokaꞌ a ra o teꞌ totoopin manih po epep peꞌ, a, a mët pe Ieesuꞌ Kristo se teꞌ va e non manih pa tah akuk.
21 Não menosprezo a graça de Deus; mas, em verdade, se a justiça se obtém pela lei, Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.