Gálatas 2
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARIB
1 O havun me ro tanaꞌ kirismas to oah ee, köꞌ hah eoꞌ manuh Jerusalëm poꞌ Banabas. Eöꞌ to kon e Taëtus, keꞌ nö vaꞌpeh me en pemöm.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo a Tito.
2 Eöꞌ to nö nën, suk e Sosoenën to vataare a möm pan, eöꞌ se nö manuh Jerusalëm, paröꞌ vaato aven me ra napan varih to vovoh ne po vaman nën. Eöꞌ to soe keoꞌ po teꞌ varih to vovoh ne manih pee pa Soe Vih vëh, nöꞌ to vavaasis noꞌ a napan varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ. Eöꞌ to koman noꞌ pan, a kiu nöꞌ to nonok voh noꞌ, me a ma kiu nöꞌ to nonok noꞌ kuru, ee tomeꞌ ro akuk ee.
2 E subi devido a uma revelação, e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que eram de destaque, para que de algum modo não estivesse correndo ou não tivesse corrido em vão.
3 E Taëtus to teꞌ vaꞌpeh me voh e non peöꞌ, keꞌeꞌ koman to hikta teꞌ non pan, eꞌ a to Jiuꞌ, ahik, eꞌ a teꞌ va Grik. Ivëh, nee to hikta pe suk voh a ö kokoaan peꞌ. Ivëhkëk, a nap apaꞌpuh varih Jerusalëm to öt va e peꞌ manih pa teꞌ va po vaman to vaman non e Ieesuꞌ. Ivëh, ka hikta soe to teꞌ non to soe non pan, emöm se pe a ö kokoaan pe. Ahik rakah! Ivëhkëk, a napan varih to vovoh ne po kum manih Jerusalëm to öt va ee peꞌ manih pa teꞌ pe Kristo, vamanih pa meh teꞌ kikiu pee.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, embora sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se;
4 Oman, emöm to vavasoe suk e nem pa tah pamëh, suk ataeah, eꞌ to teꞌ non o teꞌ to piuk ka möm pan, ee ra ma kea pemöm. Pare hop maꞌ manih po kum vahutët pemöm. Ee to aven hop maꞌ manih po kum pemöm. Ee to nö va maꞌ manih po teꞌ epep aven. Ee to kehkeh ep ne pa vih vëh ne Ieesuꞌ Kristo to heꞌ a möm. Eꞌe to iu nohnoh e ne pea manih pa ma taateꞌ po Jiuꞌ. Pare iu rakah ne pan, emöm se pe a ö kokoaan pe Taëtus.
4 e isto por causa dos falsos irmãos intrusos, os quais furtivamente entraram a espiar a nossa liberdade, que temos em Cristo Jesus, para nos escravizar;
5 Ivëhkëk, emöm to hikta vaonöt a soe pee. Ahik, emöm to iu nem pan a Soe Vih man se nat non panih. Ka soe man pamëh nemöm to vavaasis a ne neöm, pan eöm se vaman a soe pamëh, keꞌ teꞌ tamoaan me a non neöm.
5 aos quais nem ainda por uma hora cedemos em sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Ka napan varih to koman ne pan, ee a nap susunön pa ma kum teꞌ varih to vaman ne e Sosoenën, ee to hikta teꞌ me ne ta soe vaonöt va pa vasuꞌ pet ta meh ö soe manih pa Soe Vih man vëh, nöꞌ to vavaasis noꞌ. Ka manih po kokoman koman peöꞌ, me manih po iniinan pe Sosoenën, a napan kurus to vatoe e ne.
6 Ora, daqueles que pareciam ser alguma coisa {quais outrora tenham sido, nada me importa; Deus não aceita a aparência do homem}, esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me acrescentaram;
7 Ivëhkëk, a nap susunön poë varih to ep va e ne manih pan, e Sosoenën to taꞌ a neoꞌ a vavaasis a Soe Vih pe Kristo, manih po teꞌ varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ. Vamanih pa ö neꞌ to heꞌ vavoh e Pitaꞌ a kiu va pa vatvus a Soe Vih pe Kristo, manih pa napan va Israël.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Manih po kikis pe Sosoenën neꞌ to heꞌ en pe Pitaꞌ po kikis va pa nok a kiu aposol manih pa napan va Israël. Eꞌ to heꞌ me en peöꞌ po kikis va pa nok a kiu aposol manih topniira napan varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ.
8 {porque aquele que operou a favor de Pedro para o apostolado da circuncisão, operou também a meu favor para com os gentios},
9 A napan to ep va i ne e Jëmis, pen Pitaꞌ, ke Jon vamanih po teꞌ sunön va po kum pee. Ko poen no a kukön teꞌ poë varih to nat vahik va ee manih pan, e Sosoenën to vavih a möm pa ö neꞌ to heꞌ a möm a kiu va pa vatvus a Soe Vih, pare vaöt koren me ee pemöm poꞌ Banabas, ee to vataare ee pa napan kurus pan, ee to vaonöt ee pa kiu ne Sosoenën to heꞌ a möm. Kee öt a möm, pare nok a möm kemöm tavus em a poa kea rakah pee. Kemöm kurus vaonöt em pa soe to soe va non manih pan, “Emöm poꞌ Banabas se kiu nem pa vavaasis a Soe Vih manih pa napan varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ. Ke Jëmis pen Pitaꞌ, ivarih se kiu ne pa vatvus a Soe Vih manih pa napan va Israël.
9 e quando conheceram a graça que me fora dada, Tiago, Cefas e João, que pareciam ser as colunas, deram a mim e a Barnabé as destras de comunhão, para que nós fôssemos aos gentios, e eles à circuncisão;
10 Ka paeh ro ko a soe nee to soe ka möm, to soe va non manih pan, “Emöm to iu nem a ö nöm se nok a kiu va pa vaꞌaus a nap arus, a nap arus poë varih to teꞌ ne komön o kum pemöm.” Moaan voh nöꞌ to teꞌ vaeö rakah voh e noꞌ pa nok a kiu pamëh. Kuru me, nöꞌ to teꞌ eh avoeꞌ e noꞌ pa nok a kiu pamëh.”
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres; o que também procurei fazer com diligência.
11 Vasuksuk ne Pitaꞌ to vos maꞌ manih pa vöön va Antiök, köꞌ ves rakah noꞌ manih pa mataneah, paröꞌ sisiröꞌ noꞌ eah. Suk ataeah, eꞌ to nonok non a taateꞌ to hikta teꞌ vih non.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe na cara, porque era repreensível.
12 E Pitaꞌ to vos vovoh voh manuh Antiök, pareꞌ vavaëën me e non pa napan varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ. Ivëhkëk, e Jëmis to vanö a ma to Jiuꞌ varih to vavatet vakis ne sih a taateꞌ va pa pe a ö kokoaan pa teꞌ, kee nö pare tavus manuh Antiök. Ee to tavus nën, ke Pitaꞌ ep i raoe, pareꞌ naöp ko taki këh en pa napan varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ, pareꞌ hikta teꞌ vaꞌpeh hah me non raoe, pareꞌ koe en pa vaëën me ra napan poë varih.
12 Pois antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas quando eles chegaram, se foi retirando e se apartava deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Ivëh, ko upöm Jiuꞌ vatet me ee pa taateꞌ mokoꞌ rivon pe Pitaꞌ. A taateꞌ mokoꞌ rivon pe Pitaꞌ me ro upöm Jiuꞌ to rëh hop pet en maꞌ pe Banabas.
13 E os outros judeus também dissimularam com ele, de modo que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Eöꞌ to ep in a tah nee to nonok ne, to hikta vatet non a soe man va pa Soe Vih. Ivëh, köꞌ sun manih pa matëëre paröꞌ soe ke Pitaꞌ pan, “Pitaꞌ, eën a to Jiuꞌ. Ivëhkëk, eën to vavatet nom a taateꞌ va pa vaëën me ra napan varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ. Vahvanih kën eh rakah ov eom pa napan poë varih, ko kehkeh e nom pee pa vatet o vavaasis pa napan va Israël?
14 Mas, quando vi que não andavam retamente conforme a verdade do evangelho, disse a Cefas perante todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como é que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Oman, ea ra napan va Israël, para nat vavih e no pa ma taateꞌ pe Sosoenën. Ea to hikta tavus voh manih pa napan varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ. A napan poë varih to hikta vavatet ne a ma taateꞌ pe Sosoenën. Ahik rakah!
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Ivëhkëk, ea to nat e no, pe Sosoenën to hikta koman tiroëꞌ non o teꞌ varih to vavatet ne sih o Vavaasis pe Mosës, neꞌ se pokaꞌ raoe o teꞌ totoopin manih po epep peꞌ, ahik, o teꞌ varoe varih to vaman ne e Ieesuꞌ Kristo, ne Sosoenën se pokaꞌ raoe o teꞌ totoopin. Ea me to vaman voh ee pe Ieesuꞌ Kristo, suk ataeah, ea to nat e no peꞌ a hanan varoe pamëh ne Sosoenën se pokaꞌ suk a ra a nap totoopin manih po epep peꞌ. Pareꞌ hikta teꞌ non pan, a taateꞌ va pa vatet o Vavaasis pe Mosës. Suk ataeah, ahikta pah teꞌ to antoen non a vatet vavih rakah o Vavaasis pe Mosës, ke Sosoenën pokaꞌ poan a teꞌ totoopin.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, mas sim, pela fé em Cristo Jesus, temos também crido em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não por obras da lei; pois por obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Ko poen ne ea a napan va Israël to vatet a hanan va pa vaman e Ieesuꞌ Kristo, ea to tavus ee o teꞌ ne Sosoenën se pokaꞌ o teꞌ totoopin manih po epep peꞌ. A ma pah to Jiuꞌ to koman ne pan, ea a napan va pa nok vatëh a ma taateꞌ hat vamanih po teꞌ varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ. Suk ataeah, ea to hikta vavatet hah no a ma taateꞌ po Jiuꞌ. Ea onöt kës e no pa soe pan, e Ieesuꞌ Kristo koman to vatvus voh a taateꞌ hat, suk ea to hikta vavatet avoeꞌ no a ma taateꞌ po Jiuꞌ, ha? Ahik rakah! Ea to hikta onöt no a soe va nën.
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, é porventura Cristo ministro do pecado? De modo nenhum.
18 Ivëhkëk, eöꞌ se keh hah eoꞌ manuh pa vatet o Vavaasis pe Mosës, nöꞌ to koe voh, eꞌ to vataare rakah e non peöꞌ to pënton varo eoꞌ pa vatet e Ieesuꞌ.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 — ausente —
19 Pois eu pela lei morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 — ausente —
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne, vivo-a na fé no filho de Deus, o qual me amou, e se entregou a si mesmo por mim.
21 Eöꞌ to hikta iu nok noꞌ a ö no ururuan pe Sosoenën se tavus vamanih pa siꞌ tah pinpiun. Ivëh, ko Vavaasis pe Mosës se keh antoen e non pa nok a ra, ka tavus kurus ee o teꞌ varih ne Sosoenën se pokaꞌ a ra o teꞌ totoopin manih po epep peꞌ, a, a mët pe Ieesuꞌ Kristo se teꞌ va e non manih pa tah akuk.
21 Não faço nula a graça de Deus; porque, se a justiça vem mediante a lei, logo Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.