Atos 28

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Emöm to takin vavih em sinin, ka napan va pa to pamëh soe ka möm a ö nemöm to teꞌ e nem Maltaꞌ.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 A napan va pa vöön pamëh to pah vaꞌaus vavih ee pemöm, a uhön to nusnus non ka muhin tuvuh vörep, ivëh, kee vaës ka möm a suraꞌ möm se maꞌkis.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 E Pöl to kokon non a ma ö suraꞌ to vaës, ka kuruꞌ tavus maꞌ to haraꞌ o suraꞌ, ko kot en pa koren e Pöl ko han e non.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 A napan varih vöön to ep a kuruꞌ to han non pa koren e Pöl, pare soe ke ra ma meh pee pan, “A teꞌ vëh, eꞌ a teꞌ ipip teꞌ to hikta mët maꞌ manih tahiꞌ, ivëh, ke sosoenën a ëhnaneah A Taateꞌ Vih hikta se nis non poan keꞌ teꞌ toꞌtoꞌ non.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Ke Pöl mitök en pa kuruꞌ manuh po suraꞌ, a hikta henen rivon a kuruꞌ manih pa koreneah.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 A napan to ut ne, pan a koreneah se sup, me eꞌ se vuꞌ en a mët manuh po oeh. Ivëhkëk, ee to anoeh varë ee, ko hikta ep in ta tah to tavus manih peꞌ. Ko kokoman pee panih, kee soe pan, “Eꞌ a pah sosoenën!”
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 A ö oeh to teꞌ non pa vöön pamëh ne Publius a teꞌ apuh va pa to pamëh to vaneah non. E voe pamëh to vaoe a möm manuh pa iuun peꞌ, ko matop vavih e non pemöm komön o kukön poen.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 E taman e Publius to koroh non tevan to haraꞌ non a hiinana me a to. Ke Pöl nö manuh peꞌ ko vahoꞌ a koren manih peꞌ, ko hin vaꞌaus en peꞌ ka hiinana me a to hik hah këh ee peꞌ, keꞌ vih hah en.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 A teꞌ pamëh to vih hah, ka ma meh teꞌ va pa to pamëh to haraꞌ ne a ma kamis, ee me to nö ee maꞌ manih pe Pöl keꞌ vavih hah en pee.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 A napan va pa vöön pamëh to matop vavih e ne pemöm, pare heꞌ vaꞌaus a möm pa ma tah möm to kökööt nem. Ko poen nemöm se nö em, ee to heꞌ a möm a ma tah nemöm to kökööt nem, kemöm vatok manih po paröꞌ.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Emöm to teꞌ em pa kukön sivö manih pa To va Maltaꞌ, pamöm tok po paröꞌ va Alëksëndriaꞌ to teꞌ voh non Maltaꞌ po poen no a tuvuh apuh to ipip non. Manih po matan in o paröꞌ a poa tanöꞌ nës pe sosoenën Këstaꞌ, me Poluks to teꞌ ne.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Emöm to nö ko vos em vöön Sirakius, ko teꞌ em nën po kukön poen.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Ko taneꞌ Sirakius ko nö pamöm vos em vöön Regium. Po meoh poen a tuvuh to ip maꞌ, ko vapöök poen emöm to vos em pa ö oho po paröꞌ a ëhnan a vöön pamëh Puteoliꞌ.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Manih Puteoliꞌ nemöm to taum a ma napan va po vaman nën, kee hi a möm pa teꞌ vaꞌpeh me raoe po pöh nënkikiu. Vasuksuk, emöm to suk a hanan to vos non vöön apuh vëh Room.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 A kën kea va po vaman to teꞌ ne Room to tënan a ö nemöm to nö maꞌ, pare öhön ee maꞌ pemöm manih pa Ö Totoaan Va Apius me a meh vöön nee to popokaꞌ ne a Kukön Iuun Ananoeh Teꞌ. E Pöl to ep raoe, pareꞌ kon kikis hah en, pareꞌ vavihvih ke Sosoenën.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Po poen nemöm to vos em vöön Room, ka kaman vaonöt ken pe Pöl pa ö neꞌ se teꞌ koman non pa iuun, vaꞌpeh me a teꞌ utut to ut non poan.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 O kukön poen to oah ee, ke Pöl vaoe en pa ma teꞌ susunön po Jiuꞌ manih Room. Ee to tönun ee maꞌ, keꞌ soe ke raoe pan, “Kën kea peöꞌ, eöꞌ hikta nok voh ta hat to vöknah non a napan pea me a taateꞌ na to kon taneꞌ voh pa kën sipuura. Ivëhkëk, a nap susunön po Jiuꞌ to vanö voh a neoꞌ pa nohnoh manuh Jerusalëm, pare vanö pet ee peöꞌ manuh pa koreera nap susunön pa kaman va Room varih to teꞌ ne manih pa muhin va Jiutiaꞌ.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ee to hi a neöꞌ a ma hi, ko iu vahah e ne peöꞌ, suk ee to hikta taum ta pah hat nöꞌ to nok, to onöt non a ö söꞌ mët.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Ivëhkëk, o Jiuꞌ to rës voh e ne, ivëh, köꞌ hin a ö no a teꞌ sunön e Sisaꞌ se tënan o vöhioꞌ peöꞌ. Eöꞌ hikta teꞌ noꞌ ta tah nöꞌ se vateꞌ suk a ma napan peöꞌ po vöhioꞌ.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Eꞌ vaꞌih a pusun in a vaoe peöꞌ, marën a soe vanat a neöm. Eöꞌ to teꞌ noꞌ pa nohnoh, suk a teꞌ vëh e Ieesuꞌ ne ea a napan va Israël to vaman no, para anoeh voh no.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 A nap susunön po Jiuꞌ to soe ke Pöl pan, “Emöm hikta kon to pöh kiun no a to Jiuꞌ to vanö maꞌ suk eën, me a hikta teꞌ to vahutët ka möm ta tah hat manih pën.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Ivëhkëk, emöm to iu tënan nem po kokoman pën, pa tah sën soe. Emöm to nat e nem, pa ma vöön kurus a napan to rës e ne po vakum voon vëh, nën to teꞌ hop nom nee to popokaꞌ ne a Hanan pe Ieesuꞌ.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Ivëh, kee vateꞌ ee po pöh poen vatönun pee, ka nap peo rakah to nö maꞌ pa iuun vëh ne Pöl to teꞌ non. Taneo non pa pöstakah ko öök non pa matanpoen e Pöl to vamaaka ke non raoe a Matop Vih pe Sosoenën. Eꞌ to kon taneꞌ a soe po Vavaasis pe Mosës me o Vavaasis po Teꞌ Vanënën Soe, pa kunkuin o kokoman pee, pan ee se vaman e Ieesuꞌ.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 A ma paeh to vaman ee pa soe pe Pöl, ivëhkëk, o meoh upöm a hik.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Ivëh, ka napan varih to hikta vapöh kokoman ne nö ee e Pöl he heꞌ momoaan en pee pa soe pa ö neꞌ to soe pan, “A Tuvuh Vasioꞌ to soe voh ken pa kën sipuura manih pa rivon a teꞌ vanënën soe e Aisaëaꞌ.
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Pa ö neꞌ to soe pan,
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Suk ma kupu pa napan to vösvös,
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 — ausente —
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 — ausente —
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 O pöök kirismas ne Pöl to teꞌ non iuun, ko vonvoen ke non e tövaneah, pareꞌ vaꞌaus rakah e non pa ma napan to nönö ne maꞌ manih peꞌ.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Eꞌ to sosoe tavus ke non a ma napan a Matop Vih pe Sosoenën, pareꞌ vavaasis non raoe a soe pe Apuh, e Ieesuꞌ Kristo. E Pöl to teꞌ me non o kikis pa Tuvuh Vasioꞌ, ko hikta teꞌ naöp non pa vatvus a soe me a hikta teꞌ se soepip poan.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.