Atos 28
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARC
1 Emöm to takin vavih em sinin, ka napan va pa to pamëh soe ka möm a ö nemöm to teꞌ e nem Maltaꞌ.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 A napan va pa vöön pamëh to pah vaꞌaus vavih ee pemöm, a uhön to nusnus non ka muhin tuvuh vörep, ivëh, kee vaës ka möm a suraꞌ möm se maꞌkis.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 E Pöl to kokon non a ma ö suraꞌ to vaës, ka kuruꞌ tavus maꞌ to haraꞌ o suraꞌ, ko kot en pa koren e Pöl ko han e non.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 A napan varih vöön to ep a kuruꞌ to han non pa koren e Pöl, pare soe ke ra ma meh pee pan, “A teꞌ vëh, eꞌ a teꞌ ipip teꞌ to hikta mët maꞌ manih tahiꞌ, ivëh, ke sosoenën a ëhnaneah A Taateꞌ Vih hikta se nis non poan keꞌ teꞌ toꞌtoꞌ non.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Ke Pöl mitök en pa kuruꞌ manuh po suraꞌ, a hikta henen rivon a kuruꞌ manih pa koreneah.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 A napan to ut ne, pan a koreneah se sup, me eꞌ se vuꞌ en a mët manuh po oeh. Ivëhkëk, ee to anoeh varë ee, ko hikta ep in ta tah to tavus manih peꞌ. Ko kokoman pee panih, kee soe pan, “Eꞌ a pah sosoenën!”
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 A ö oeh to teꞌ non pa vöön pamëh ne Publius a teꞌ apuh va pa to pamëh to vaneah non. E voe pamëh to vaoe a möm manuh pa iuun peꞌ, ko matop vavih e non pemöm komön o kukön poen.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 E taman e Publius to koroh non tevan to haraꞌ non a hiinana me a to. Ke Pöl nö manuh peꞌ ko vahoꞌ a koren manih peꞌ, ko hin vaꞌaus en peꞌ ka hiinana me a to hik hah këh ee peꞌ, keꞌ vih hah en.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 A teꞌ pamëh to vih hah, ka ma meh teꞌ va pa to pamëh to haraꞌ ne a ma kamis, ee me to nö ee maꞌ manih pe Pöl keꞌ vavih hah en pee.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 A napan va pa vöön pamëh to matop vavih e ne pemöm, pare heꞌ vaꞌaus a möm pa ma tah möm to kökööt nem. Ko poen nemöm se nö em, ee to heꞌ a möm a ma tah nemöm to kökööt nem, kemöm vatok manih po paröꞌ.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Emöm to teꞌ em pa kukön sivö manih pa To va Maltaꞌ, pamöm tok po paröꞌ va Alëksëndriaꞌ to teꞌ voh non Maltaꞌ po poen no a tuvuh apuh to ipip non. Manih po matan in o paröꞌ a poa tanöꞌ nës pe sosoenën Këstaꞌ, me Poluks to teꞌ ne.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Emöm to nö ko vos em vöön Sirakius, ko teꞌ em nën po kukön poen.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Ko taneꞌ Sirakius ko nö pamöm vos em vöön Regium. Po meoh poen a tuvuh to ip maꞌ, ko vapöök poen emöm to vos em pa ö oho po paröꞌ a ëhnan a vöön pamëh Puteoliꞌ.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Manih Puteoliꞌ nemöm to taum a ma napan va po vaman nën, kee hi a möm pa teꞌ vaꞌpeh me raoe po pöh nënkikiu. Vasuksuk, emöm to suk a hanan to vos non vöön apuh vëh Room.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 A kën kea va po vaman to teꞌ ne Room to tënan a ö nemöm to nö maꞌ, pare öhön ee maꞌ pemöm manih pa Ö Totoaan Va Apius me a meh vöön nee to popokaꞌ ne a Kukön Iuun Ananoeh Teꞌ. E Pöl to ep raoe, pareꞌ kon kikis hah en, pareꞌ vavihvih ke Sosoenën.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Po poen nemöm to vos em vöön Room, ka kaman vaonöt ken pe Pöl pa ö neꞌ se teꞌ koman non pa iuun, vaꞌpeh me a teꞌ utut to ut non poan.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 O kukön poen to oah ee, ke Pöl vaoe en pa ma teꞌ susunön po Jiuꞌ manih Room. Ee to tönun ee maꞌ, keꞌ soe ke raoe pan, “Kën kea peöꞌ, eöꞌ hikta nok voh ta hat to vöknah non a napan pea me a taateꞌ na to kon taneꞌ voh pa kën sipuura. Ivëhkëk, a nap susunön po Jiuꞌ to vanö voh a neoꞌ pa nohnoh manuh Jerusalëm, pare vanö pet ee peöꞌ manuh pa koreera nap susunön pa kaman va Room varih to teꞌ ne manih pa muhin va Jiutiaꞌ.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Ee to hi a neöꞌ a ma hi, ko iu vahah e ne peöꞌ, suk ee to hikta taum ta pah hat nöꞌ to nok, to onöt non a ö söꞌ mët.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Ivëhkëk, o Jiuꞌ to rës voh e ne, ivëh, köꞌ hin a ö no a teꞌ sunön e Sisaꞌ se tënan o vöhioꞌ peöꞌ. Eöꞌ hikta teꞌ noꞌ ta tah nöꞌ se vateꞌ suk a ma napan peöꞌ po vöhioꞌ.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Eꞌ vaꞌih a pusun in a vaoe peöꞌ, marën a soe vanat a neöm. Eöꞌ to teꞌ noꞌ pa nohnoh, suk a teꞌ vëh e Ieesuꞌ ne ea a napan va Israël to vaman no, para anoeh voh no.
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 A nap susunön po Jiuꞌ to soe ke Pöl pan, “Emöm hikta kon to pöh kiun no a to Jiuꞌ to vanö maꞌ suk eën, me a hikta teꞌ to vahutët ka möm ta tah hat manih pën.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Ivëhkëk, emöm to iu tënan nem po kokoman pën, pa tah sën soe. Emöm to nat e nem, pa ma vöön kurus a napan to rës e ne po vakum voon vëh, nën to teꞌ hop nom nee to popokaꞌ ne a Hanan pe Ieesuꞌ.
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Ivëh, kee vateꞌ ee po pöh poen vatönun pee, ka nap peo rakah to nö maꞌ pa iuun vëh ne Pöl to teꞌ non. Taneo non pa pöstakah ko öök non pa matanpoen e Pöl to vamaaka ke non raoe a Matop Vih pe Sosoenën. Eꞌ to kon taneꞌ a soe po Vavaasis pe Mosës me o Vavaasis po Teꞌ Vanënën Soe, pa kunkuin o kokoman pee, pan ee se vaman e Ieesuꞌ.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 A ma paeh to vaman ee pa soe pe Pöl, ivëhkëk, o meoh upöm a hik.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Ivëh, ka napan varih to hikta vapöh kokoman ne nö ee e Pöl he heꞌ momoaan en pee pa soe pa ö neꞌ to soe pan, “A Tuvuh Vasioꞌ to soe voh ken pa kën sipuura manih pa rivon a teꞌ vanënën soe e Aisaëaꞌ.
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 Pa ö neꞌ to soe pan,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 Suk ma kupu pa napan to vösvös,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 — ausente —
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 O pöök kirismas ne Pöl to teꞌ non iuun, ko vonvoen ke non e tövaneah, pareꞌ vaꞌaus rakah e non pa ma napan to nönö ne maꞌ manih peꞌ.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Eꞌ to sosoe tavus ke non a ma napan a Matop Vih pe Sosoenën, pareꞌ vavaasis non raoe a soe pe Apuh, e Ieesuꞌ Kristo. E Pöl to teꞌ me non o kikis pa Tuvuh Vasioꞌ, ko hikta teꞌ naöp non pa vatvus a soe me a hikta teꞌ se soepip poan.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.