Atos 28
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARIB
1 Emöm to takin vavih em sinin, ka napan va pa to pamëh soe ka möm a ö nemöm to teꞌ e nem Maltaꞌ.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 A napan va pa vöön pamëh to pah vaꞌaus vavih ee pemöm, a uhön to nusnus non ka muhin tuvuh vörep, ivëh, kee vaës ka möm a suraꞌ möm se maꞌkis.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 E Pöl to kokon non a ma ö suraꞌ to vaës, ka kuruꞌ tavus maꞌ to haraꞌ o suraꞌ, ko kot en pa koren e Pöl ko han e non.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 A napan varih vöön to ep a kuruꞌ to han non pa koren e Pöl, pare soe ke ra ma meh pee pan, “A teꞌ vëh, eꞌ a teꞌ ipip teꞌ to hikta mët maꞌ manih tahiꞌ, ivëh, ke sosoenën a ëhnaneah A Taateꞌ Vih hikta se nis non poan keꞌ teꞌ toꞌtoꞌ non.”
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Ke Pöl mitök en pa kuruꞌ manuh po suraꞌ, a hikta henen rivon a kuruꞌ manih pa koreneah.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 A napan to ut ne, pan a koreneah se sup, me eꞌ se vuꞌ en a mët manuh po oeh. Ivëhkëk, ee to anoeh varë ee, ko hikta ep in ta tah to tavus manih peꞌ. Ko kokoman pee panih, kee soe pan, “Eꞌ a pah sosoenën!”
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 A ö oeh to teꞌ non pa vöön pamëh ne Publius a teꞌ apuh va pa to pamëh to vaneah non. E voe pamëh to vaoe a möm manuh pa iuun peꞌ, ko matop vavih e non pemöm komön o kukön poen.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 E taman e Publius to koroh non tevan to haraꞌ non a hiinana me a to. Ke Pöl nö manuh peꞌ ko vahoꞌ a koren manih peꞌ, ko hin vaꞌaus en peꞌ ka hiinana me a to hik hah këh ee peꞌ, keꞌ vih hah en.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 A teꞌ pamëh to vih hah, ka ma meh teꞌ va pa to pamëh to haraꞌ ne a ma kamis, ee me to nö ee maꞌ manih pe Pöl keꞌ vavih hah en pee.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 A napan va pa vöön pamëh to matop vavih e ne pemöm, pare heꞌ vaꞌaus a möm pa ma tah möm to kökööt nem. Ko poen nemöm se nö em, ee to heꞌ a möm a ma tah nemöm to kökööt nem, kemöm vatok manih po paröꞌ.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Emöm to teꞌ em pa kukön sivö manih pa To va Maltaꞌ, pamöm tok po paröꞌ va Alëksëndriaꞌ to teꞌ voh non Maltaꞌ po poen no a tuvuh apuh to ipip non. Manih po matan in o paröꞌ a poa tanöꞌ nës pe sosoenën Këstaꞌ, me Poluks to teꞌ ne.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Emöm to nö ko vos em vöön Sirakius, ko teꞌ em nën po kukön poen.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Ko taneꞌ Sirakius ko nö pamöm vos em vöön Regium. Po meoh poen a tuvuh to ip maꞌ, ko vapöök poen emöm to vos em pa ö oho po paröꞌ a ëhnan a vöön pamëh Puteoliꞌ.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Manih Puteoliꞌ nemöm to taum a ma napan va po vaman nën, kee hi a möm pa teꞌ vaꞌpeh me raoe po pöh nënkikiu. Vasuksuk, emöm to suk a hanan to vos non vöön apuh vëh Room.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 A kën kea va po vaman to teꞌ ne Room to tënan a ö nemöm to nö maꞌ, pare öhön ee maꞌ pemöm manih pa Ö Totoaan Va Apius me a meh vöön nee to popokaꞌ ne a Kukön Iuun Ananoeh Teꞌ. E Pöl to ep raoe, pareꞌ kon kikis hah en, pareꞌ vavihvih ke Sosoenën.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Po poen nemöm to vos em vöön Room, ka kaman vaonöt ken pe Pöl pa ö neꞌ se teꞌ koman non pa iuun, vaꞌpeh me a teꞌ utut to ut non poan.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 O kukön poen to oah ee, ke Pöl vaoe en pa ma teꞌ susunön po Jiuꞌ manih Room. Ee to tönun ee maꞌ, keꞌ soe ke raoe pan, “Kën kea peöꞌ, eöꞌ hikta nok voh ta hat to vöknah non a napan pea me a taateꞌ na to kon taneꞌ voh pa kën sipuura. Ivëhkëk, a nap susunön po Jiuꞌ to vanö voh a neoꞌ pa nohnoh manuh Jerusalëm, pare vanö pet ee peöꞌ manuh pa koreera nap susunön pa kaman va Room varih to teꞌ ne manih pa muhin va Jiutiaꞌ.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Ee to hi a neöꞌ a ma hi, ko iu vahah e ne peöꞌ, suk ee to hikta taum ta pah hat nöꞌ to nok, to onöt non a ö söꞌ mët.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Ivëhkëk, o Jiuꞌ to rës voh e ne, ivëh, köꞌ hin a ö no a teꞌ sunön e Sisaꞌ se tënan o vöhioꞌ peöꞌ. Eöꞌ hikta teꞌ noꞌ ta tah nöꞌ se vateꞌ suk a ma napan peöꞌ po vöhioꞌ.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Eꞌ vaꞌih a pusun in a vaoe peöꞌ, marën a soe vanat a neöm. Eöꞌ to teꞌ noꞌ pa nohnoh, suk a teꞌ vëh e Ieesuꞌ ne ea a napan va Israël to vaman no, para anoeh voh no.
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 A nap susunön po Jiuꞌ to soe ke Pöl pan, “Emöm hikta kon to pöh kiun no a to Jiuꞌ to vanö maꞌ suk eën, me a hikta teꞌ to vahutët ka möm ta tah hat manih pën.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Ivëhkëk, emöm to iu tënan nem po kokoman pën, pa tah sën soe. Emöm to nat e nem, pa ma vöön kurus a napan to rës e ne po vakum voon vëh, nën to teꞌ hop nom nee to popokaꞌ ne a Hanan pe Ieesuꞌ.
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Ivëh, kee vateꞌ ee po pöh poen vatönun pee, ka nap peo rakah to nö maꞌ pa iuun vëh ne Pöl to teꞌ non. Taneo non pa pöstakah ko öök non pa matanpoen e Pöl to vamaaka ke non raoe a Matop Vih pe Sosoenën. Eꞌ to kon taneꞌ a soe po Vavaasis pe Mosës me o Vavaasis po Teꞌ Vanënën Soe, pa kunkuin o kokoman pee, pan ee se vaman e Ieesuꞌ.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 A ma paeh to vaman ee pa soe pe Pöl, ivëhkëk, o meoh upöm a hik.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Ivëh, ka napan varih to hikta vapöh kokoman ne nö ee e Pöl he heꞌ momoaan en pee pa soe pa ö neꞌ to soe pan, “A Tuvuh Vasioꞌ to soe voh ken pa kën sipuura manih pa rivon a teꞌ vanënën soe e Aisaëaꞌ.
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 Pa ö neꞌ to soe pan,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Suk ma kupu pa napan to vösvös,
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 — ausente —
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 — ausente —
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 O pöök kirismas ne Pöl to teꞌ non iuun, ko vonvoen ke non e tövaneah, pareꞌ vaꞌaus rakah e non pa ma napan to nönö ne maꞌ manih peꞌ.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Eꞌ to sosoe tavus ke non a ma napan a Matop Vih pe Sosoenën, pareꞌ vavaasis non raoe a soe pe Apuh, e Ieesuꞌ Kristo. E Pöl to teꞌ me non o kikis pa Tuvuh Vasioꞌ, ko hikta teꞌ naöp non pa vatvus a soe me a hikta teꞌ se soepip poan.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.